Екінші дүниежүзілік соғысындағы Австралия армиясының 2/4-ші жаяу әскер батальоны

Кіріспе

Австралия армиясының жаяу әскер батальоны

2/4-ші батальон – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Екінші Австралиялық Императорлық күштерінің құрамында құрылған Австралия армиясының жаяу әскер батальоны. 1940 жылдың басында Таяу Шығысқа жіберілген батальон, 1941 жылдың басында 6-шы дивизияның қалған бөлігімен бірге Солтүстік Африкадағы алғашқы шайқастарға қатысты, содан кейін Грекияға және одан әрі Критке жіберілді, онда ол ауыр шайқастарда болды және көп шығынға ұшырады. Палестинада қайта құрылған батальон Сирияда оккупациялық міндеттерді орындады. 1942 жылдың басында 2/4-ші батальон Жапонияның соғысқа қатысуына жауап ретінде Австралияға оралды, содан кейін Дарвинде және Солтүстік Квинслендте ұзақ қорғаныс міндеттерін орындады және жаттығулар жасады. 6-шы дивизияның басқа бөлімдері 1942-1943 жылдары Жаңа Гвинеяда шайқасқанда, 2/4-ші батальон соғыстың соңына дейін, 1944 жылдың соңында Аитапе-Вейвак науқанына қатысқанға дейін қайтадан шайқасқа қатыспады, содан кейін соғыс аяқталғанға дейін шайқасты. Соғыс аяқталғаннан кейін батальон 1945 жылдың қараша айында Австралияда таратылды.

Білім беру және оқыту

2/4-ші батальон 1939 жылғы 3 қарашада Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Сидней қаласындағы Виктория казармасында, толыққанды еріктілерден құрылған Екінші Австралия императорлық күштерінің (2-ші AIF) құрамында құрылды. Жаңа күштерге қосылған алғашқы әскерлердің бірі ретінде, батальон бастапқыда 6-шы дивизияға бекітілген 16-шы бригадаға қосылды. Батальон төрт мылтық ротасынан – «А»-дан «D»-ға дейін – штаб-компания мен батальон штабының басшылығымен, сол кезде құрылған басқа да 2-ші AIF жаяу әскер батальондары сияқты, шамамен 900 адамдық құрамына ие болды. Батальонның бөлімдік түс белгісін (UCP) таңдау үшін қолданылған түстер Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бірінші Австралия императорлық күштерінің құрамында қызмет етуге дайындалған 4-ші батальонның түстерімен сәйкес келді, және кейіннен милиция батальоны ретінде қайта құрылды. Бұл түстер көлденең тіктөртбұрышты пішінде ақ түс үстінде жасыл түс болды, бірақ батальонды милициядан ажырату үшін UCP-ге сұр жиек қосылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс ардагері және соғыстар арасында милицияда қызмет еткен подполковник Персиваль Парсонстың басшылығымен батальон, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Инглберн қаласында жеке құрамын оқыту процесін бастады, сонымен қатар Австралиялық оқу корпусынан бірнеше инструкторлар бекітілді. Бастапқы еріктілердің көпшілігі жартылай штаттық күштерде бұрынғы әскери тәжірибеге ие болды, ал алғашқы офицерлер мен сержанттардың барлығы Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының милиция батальондарынан, соның ішінде 4-ші, 20/19-шы және 56-шы батальондардан таңдалды. Оқу бағдарламасына қаруды қолдану, жаттығулар, дене шынықтыру, бағдарлау, газға қарсы шаралар және далалық дағдылар сияқты негізгі әскери дағдылар кірді. 1940 жылдың қаңтарының басына қарай батальон шетелге жөнелтуге дайын деп танылды және 4 қаңтарда 2/4-ші батальон Сидней көшелерімен қоштасу шеруін өткізді. Одан бір апта өткен соң, 1940 жылғы 10 қаңтарда батальон Сиднейден шығып, Таяу Шығысқа бағыт алды. Фримантель және Коломбо арқылы жүзіп, 2/4-ші батальон ақпан айының ортасында Мысырдың Кантара қаласына жетті.

The 2/4th Battalion was raised on 3 November 1939 at Victoria Barracks, in Sydney, New South Wales, as part of the all volunteer Second Australian Imperial Force (2nd AIF). Amongst the first batch of troops raised as part of the new force, the battalion was initially attached to the 16th Brigade, which was assigned to the 6th Division. Consisting of four rifle companies – designated 'A' to 'D' – under a headquarters company and a battalion headquarters, like other 2nd AIF infantry battalions raised at the time, the battalion had an authorised strength of around 900 personnel. The colours chosen for the battalion's unit colour patch (UCP) were the same as those of the 4th Battalion, which had been raised for service during World War I as part of the First Australian Imperial Force, and had subsequently been re raised as Militia battalion. These colours were white over green, in a horizontal rectangular shape, although a border of grey was added to the UCP to distinguish the battalion from its Militia counterpart. Under the command of Lieutenant Colonel Percival Parsons, a World War I veteran who had served in the Militia between the wars, the battalion began the process of training its personnel at Ingleburn, New South Wales with several instructors being attached from the Australian Instructional Corps. Many of the initial volunteers had had previous military experience in the part time forces, with the first group of commissioned and non commissioned officers all being sourced from New South Wales Militia battalions including the 4th, 20th/19th and 56th Battalions. Training included basic soldiering skills such as weapon handling, drill, physical fitness, navigation, anti gas techniques and fieldcraft. Finally, by early January 1940, the battalion was deemed ready to deploy overseas and on 4 January, the 2/4th took part in a farewell march through the streets of Sydney. Less than a week later, on 10 January 1940, the battalion departed Sydney aboard , bound for the Middle East. Sailing via Fremantle and Colombo, the 2/4th arrived at Kantara, in Egypt, in mid February.

Таяу Шығыс, Грекия, Крит және Сирия

Австралия армиясы құрылымын қайта ұйымдастыру нәтижесінде, әрбір жаяу әскер бригадасы төрт жаяу әскер батальонынан үшке дейін азайтылды, соның салдарынан батальон 19-шы бригадаға қайта бекітілді. Бұл өзгеріс 2/4-ші батальон теңізде болғанда орын алды, ал Таяу Шығысқа келгеннен кейін, олар Палестинадағы Газаға жақын орналасқан 89-шы километрдегі лагерьке шоғырланды, онда 2/8-ші және 2/11-ші батальондармен бірікті. Италия соғысқа қатысқаннан кейін қысқа мерзімге батальон зениттік полк ретінде қайта құрылып, Хайфаны қорғауға жұмылды, бірақ 1940 жылдың тамызында жаяу әскер батальонына қайта айналды. 19-шы бригадаға қайта қосылғаннан кейін, 2/4-ші батальон Египет пен Палестинада қосымша жаттығулар мен оқу-жаттығулар жүргізді, ал 1941 жылдың қаңтарында «Компас» операциясы барысында ливиялық шөлде итальяндықтарға қарсы күреске австралиялықтар кіріспей тұрып, дайындық шараларын аяқтады. Австралиялықтар Бардия, Тобрук және Дерна төңірегінде бірқатар шайқастар жүргізді, ал 2/4-ші батальон ақпан айында Бенгазиге кірді. Бардияда резервте болған батальонның негізгі әрекеті Дерна маңында болды. Осы шайқас барысында батальон командирінің орынбасары, майор Роберт Виннинг, итальяндық артиллерияның атысын ешкімге тимейтін аймаққа бағыттап, алдау жоспарын іске асырды. Содан кейін батальон ақпан айының басында Бенгазиді басып алды. 1941 жылдың сәуір айында одақтастар Германияның Грекияға басып кіруі мүмкіндігіне алаңдағандықтан, Солтүстік Африкадан британдық, австралиялық және жаңазеландиялық әскерлердің біріккен күштері орналастырылды. Бұл науқан қысқа болды, өйткені немістер жылдам ілгерілеп, одақтастарды тез қайтаруға мәжбүр етті. Суық температурада 2/4-ші батальон Грекияның солтүстігіндегі Веви маңында, Югославиямен шекараға жақын жерде қатысты, бірақ айдың соңында Мегарадан эвакуацияланды. Алайда, батальонның бір бөлігі эвакуацияланбады. Олардың көпшілігі тұтқынға алынып, соңынан соғыс тұтқын лагерлеріне жіберілді, бірақ екеуі Түркия арқылы Палестинаға өз бетінше жол таба алды, онда олар батальонға қайта оралды. 2/4-ші батальонның бірнеше мүшесі неміс немесе итальяндық соғыс тұтқын лагерлерінен қашуға сәттілікке жетті. 2/4-ші батальоннан шамамен 500 адам теңіз арқылы Критке эвакуацияланып, 27 сәуірде жетті. 20 мамырда немістер стратегиялық маңызды аралға әуеден шабуыл жасағаннан кейін, 2/4-ші батальон Ираклион әуежайы маңында шайқасты, уақытша британдық 14-ші жаяу әскер бригадасына қосылды. Бастапқы қону кезінде әуежайға шабуыл жасаған неміс парашютистері кері қайтарылды, бірақ олар одақтастардың позициясы төңірегінде берік бағынып, ауыр шайқас салдарынан батальон қаладан шығарылып, арал немістердің бақылауына өткен кезде Ираклионнан бірнеше британтік эсминецтерімен эвакуацияланды. Эвакуация кезінде 2/4-ші батальонды алып жүрген бірнеше әскери кемелер ауыр әуе шабуылына ұшырады, нәтижесінде батальоннан бірнеше адам қаза тапты немесе жараланды. Александрияға келгеннен кейін батальон Палестинада қайта құрылды, бұрынғы науқандардағы шығынды Палестинадағы жаңа күштердің есебінен толықтырды. Сирия-Ливан науқанынан кейін батальон Сирияға одақтас оккупациялық күштердің бір бөлігі ретінде жіберілді, Кавказ арқылы неміс шабуылына қарсы қорғану үшін орналастырылды. Олар 1942 жылдың қаңтарына дейін сол жерде болды, суық және қарлы қысқа шыдады. Айдың ортасында 19-шы бригада Палестинаға көшіп, ал 2/4-ші батальон Теуфик портында HMT Rajula әскерлік кемесіне мінді, Жапонияның соғысқа қатысуынан кейін Австралияға оралу үшін. Коломбо арқылы жүзіп, 1942 жылдың наурыз айының ортасында Фримантелге жетіп, Порт-Аделаидаға қарай жол тартты.

Following a re organisation of the structure of the Australian Army, which saw each infantry brigade reduced from four infantry battalions to three, the battalion was re allocated to the 19th Brigade. This change occurred while the 2/4th was at sea, and after arriving in the Middle East, it concentrated at a camp at Kilo 89, near Gaza, in Palestine where it joined the 2/8th and 2/11th Battalions. For a brief period, following Italy's entry into the war, the battalion was converted to an anti aircraft regiment and employed in the defence of Haifa, before it was converted back into an infantry battalion in August 1940. After rejoining the 19th Brigade, the 2/4th undertook further exercises and training in Egypt and Palestine prior to the Australians being committed to the fighting against the Italians in the Libyan desert in January 1941 during Operation Compass. A series of actions were fought by the Australians around Bardia, Tobruk and Derna, before the 2/4th entered Benghazi in February. In reserve at Bardia, the battalion's main action came around Derna. During this action, a deception plan was executed by the battalion second in command, Major Robert Winning, drawing Italian artillery fire into no man's land. The battalion subsequently occupied Benghazi in early February. In April 1941, as the Allies grew concerned about a German invasion of Greece, a combined force of British, Australian and New Zealand troops were deployed there from North Africa. It was a short lived campaign, as the Germans advanced quickly, rapidly pushing the Allies back. In freezing temperatures, the 2/4th was heavily engaged around Vevi, in northern Greece near the border with Yugoslavia, but also found itself being evacuated by the end of the month, departing from Megara. A small number of the battalion was not evacuated, however. Of these, most were captured and eventually sent to prisoner of war camps, although a couple were able to make their own way through Turkey to Palestine, where they eventually returned to the battalion. Several members of the 2/4th also managed to successfully escape from German or Italian prisoner of war camps. About 500 men from the 2/4th were evacuated by sea to Crete, arriving on 27 April. After the Germans launched an airborne invasion of the strategically important island on 20 May, the 2/4th fought around Heraklion airfield, being temporarily detached to the British 14th Infantry Brigade. During the initial landing, the German paratroopers attacking the airfield were repulsed, but they successfully managed to establish a strong foothold around the Allied position, and after heavy fighting the battalion was withdrawn from town, being taken off the Heraklion mole aboard several British destroyers as the island fell to the Germans. During the evacuation several of the warships that carried the 2/4th were subjected to heavy aerial attack, and several from the battalion were killed or wounded. After arriving in Alexandria, the battalion was rebuilt in Palestine, making up its losses from the earlier campaigns from new reinforcements in Palestine. In the wake of the Syria–Lebanon campaign, the battalion deployed to Syria as part of the Allied occupation force established there to defend against a possible German invasion through the Caucasus. They remained there until January 1942, enduring a cold and snowy winter. In the middle of the month, the 19th Brigade moved to Palestine, and from there the 2/4th embarked upon the troopship HMT Rajula at Port Tewfik, for the return to Australia, following Japan's entry into the war. Sailing via Colombo, they arrived in Fremantle in mid March 1942, before proceeding on to Port Adelaide.

Жаңа Гвинеядағы үй қызметі мен шайқастар

6-дивизияның басқа бөлімдері 1942 жылдың соңы мен 1943 жылдың басында Жаңа Гвинеяға жіберіліп, Кокода жолы мен Вау маңында жапондықтармен шайқасты, ал 19-бригада Дарвиндегі қорғаныс міндеттеріне бекітілді. Осылайша, екі апталық демалыстан кейін, Оңтүстік Австралиядағы Маунт-Лофти тауының маңында уақытша штабы орналасқан 2/4-ші батальонға 1942 жылдың мамыр айының соңында солтүстікке бару бұйрығы берілді. Олар 1943 жылдың маусымына дейін сол жерде болды, содан кейін батальон 19-бригаданың қалған бөлігімен бірге Солтүстік Квинслендке көшірілді. Дивизияның күшін толықтырғаннан кейін, ұзақ жаттығулар орындалды. Сәйкесінше, 2/4-ші батальон соғыстың соңында ғана жапондықтарға қарсы алғашқы және жалғыз науқанына қатысты. 1944 жылдың қараша айында Айтеп-Вевакқа жеткізілді, АҚШ тасымалдау кемесі "City of Mexico" арқылы, австралиялықтар аймақтағы АҚШ күштерінен ішкі жаққа қарай жылжыды. Өздерін орнықтырғаннан кейін, 19-бригадаға бастапқыда Дринимор, Данмап және Данимул өзендері маңындағы аумақты қорғау міндеті жүктелді. Соғыстың соңғы айларында батальон Бут маңында десант түсірді, ал 1944 жылдың желтоқсан айының соңында Матапау маңында, 1945 жылдың қаңтар айының басында Абау және Малин маңында шайқас жүргізді. Вевак 10 мамырда түскеннен кейін, австралиялықтар ішкі аймақтағы Принц-Александр тауларына қарай жылжи бастады. Мамыр айының ортасында Вируи миссиясы, содан кейін мамыр және шілде айының басында Шибурангу және Тазаки таулары маңында қосымша шайқастар болды, ал 1945 жылдың тамызында жауынгерлік әрекеттер аяқталды. Жауынгерлік әрекеттер аяқталғаннан кейін демобилизация процесі басталды. Осы кезде жеке құрамның көп айналымы болды. Қыркүйектен бастап, әскери қызметтен босатылуға құқығы бар адамдар Австралияға қайта оралды, ал бірінші топ Брисбенге бағытталған кемемен аттанды. Босатуға құқығы жоқтар басқа батальондарға тағайындалды. Қазан айына қарай, батальонның жабдықтарын қайтару және батальонның жабдықтарын жабу үшін қажетті рұқсаттарды алу және есептерді аяқтау үшін кішкентай топ ғана қалды. Бұл адамдар қазан айының соңында Австралияға келді, ал 2/4-ші батальон 1945 жылдың 12 қарашасында Чермсайдта таратылды. Қызмет кезінде 2/4-ші батальонда барлығы 2624 адам қызмет етті, олардың 94-і қаза тапты, 243-і жараланды және 195-і тұтқынға алынды. Бөлімшенің сарбазы, жеке Эдвард Кенна, 1945 жылдың мамыр айында Вируи миссиясына шабуыл жасағандығы үшін Виктория кресімен марапатталды; сонымен қатар, батальон мүшелері келесі наградаларды алды: бір ерекше қызмет ордені, тоғыз әскери крест, алты ерекше көзге көрсеткен ерлігі үшін медаль, 11 әскери медаль және 53 мақтау қағазы. 2/4-ші батальонның екі мүшесі Британ империясының орденінің мүшесі болып тағайындалды.

While other elements of the 6th Division were sent to New Guinea in late 1942 and early 1943 and saw combat against the Japanese along the Kokoda Track and around Wau, the 19th Brigade was allocated to defensive duties in Darwin, Northern Territory. Thus, after a fortnight's leave, the 2/4th Battalion, which had been temporarily headquartered around Mount Lofty in South Australia, was ordered north in late May 1942. They remained there until June 1943, when the battalion was moved to northern Queensland, along with the rest of the 19th Brigade, aboard , as the 6th Division's other two brigades – the 16th and 17th – returned to Australia from New Guinea. As the division was brought back up to strength, a long period of training followed. Consequently, it was not until late in the war that the 2/4th was committed to its first, and only, campaign against the Japanese, deploying to Aitape–Wewak in November 1944, aboard the US transport City of Mexico, as the Australians took over from US forces in the region. After establishing themselves, the 19th Brigade was initially tasked with securing the area between around the Driniumor, Danmap and Danimul Rivers, and throughout the final months of the war, the battalion undertook an amphibious landing around But, before joining the advance towards Wewak, with fighting around Matapau in late December 1944 and then around Abau and Malin in early January 1945. After Wewak fell on 10 May and the Australians began pushing into the Prince Alexander Range in the interior. Further actions were fought around the Wirui Mission in the middle of May, and then around Mount Shiburangu and Mount Tazaki in May and early July, before the fighting came to an end in August 1945. Following the end of hostilities, the process of demobilisation began. There was a large turn over of personnel at this time. Men who were eligible for discharge began returning to Australia in drafts after September, with the first batch departing aboard , bound for Brisbane. Those who were not eligible for discharge were transferred to other battalions for further service. By October, all that remained was a small cadre of personnel tasked with returning the battalion's equipment and obtaining the necessary clearances for the battalion's equipment accounts to be closed and records finalised. These personnel arrived in Australia in late October, and the 2/4th Battalion was subsequently disbanded at Chermside on 12 November 1945. During its service a total of 2,624 men served with the 2/4th Battalion of whom were 94 killed, 243 were wounded and 195 were captured. One of the unit's soldiers, Private Edward Kenna, received the Victoria Cross for his actions during an attack on the Wirui Mission in May 1945; in addition, members of the battalion also received the following decorations: one Distinguished Service Order, nine Military Crosses, six Distinguished Conduct Medals, 11 Military Medals, and 53 Mentions in Despatches. Two members of the 2/4th were invested as Members of the Order of the British Empire.