Фрэнсис Андерсон: Австралиялық философ және педагог
Francis Anderson (philosopher)
Фрэнсис Андерсон: австралиялық философ, педагог, Шотландияда туған. Білімі, жетістіктері, және оның философия мен білім беруге қосқан үлесі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фрэнсис Андерсон (3 қыркүйек 1858 - 24 маусым 1941) - Шотландияда туған австралиялық философ және білім беру саласының маманы.
Australian philosopher and educationist
Sir Francis Anderson (3 September 1858 – 24 June 1941) was a Scottish born Australian philosopher and educator.
Ерте өмір
Фрэнсис Андерсон Глазго қаласында, өндіруші Фрэнсис Андерсонның және оның әйелі Элизабет Анна Локарттың (туған тегі Эллисон) ұлы болып дүниеге келді. Андерсон Олд-Винд және Оатлендс мемлекеттік мектептерінде білім алып, 14 жасында оқушы-мұғалім болды. Ол 1876 жылы Глазго университетіне қабылданды және 1883 жылы бакалавр (M.A.) дәрежесін алды. Ол грек әдебиеті саласында сэр Ричард Джебб сыйлығына ие болды, профессорлар Вейч пен Кейрдтің философиялық курстарында бірінші орынды жеңіп алды және екі стипендия ұтып алды. Екі жыл бойы ол моральдық философия профессорының ассистенты болып жұмыс істеді, діни факультетте миссионерлік қызметке түсу ниетімен оқыды, бірақ, көрінетіні, дінге қабылданбады.
Francis Anderson was born in Glasgow, the son of Francis Anderson, a manufacturer, and his wife Elizabeth Anna Lockart, née Ellison. Anderson was educated at Old Wynd and Oatlands public schools and became a pupil teacher at the age of 14. He went on to the University of Glasgow, matriculating in 1876 and graduated M. A. in 1883. He was awarded Sir Richard Jebb's prize for Greek literature, took first place in the philosophical classes of Professors Veitch and Caird, and won two scholarships. For two years he was assistant to the professor of moral philosophy, studied in the theological faculty with the intention of entering the ministry, but apparently was not ordained.
Австралияға
Андерсон 1886 жылы австралиялық шіркеуіндегі пастор доктор Чарльз Стронгтың көмекшісі ретінде Мельбурнға келді. Бұл Андерсон үшін құнды тәжірибе болды, өйткені оның жұмысы оны адам табиғатының ең жақсы және ең нашар түрлерімен қарым-қатынасқа түсірді. 1888 жылы, бастапқы ниетіне сәйкес Шотландияға оралмай, Сидней университетінде логика және психикалық философия пәнінен лекторы болып тағайындалды және 1890 жылдың басынан бастап осы пәндердің алғашқы Чаллис профессоры атанды. Ол 1921 жылдың соңына дейін бұл қызметте болды, содан кейін зейнеткерлікке шығып, құрметті профессор болды. Андерсон 1895 жылғы қаңтарда Брисбенде өткен Австралия ғылымын дамыту қауымдастығының мәжілісінде психикалық ғылым және білім беру бөлімінің президенті болып сайланды және «Саясат және білім беру» тақырыбында баяндама жасады. 1901 жылғы 26 маусымда мұғалімдер конференциясында «Жаңа Оңтүстік Уэльс мемлекеттік мектеп жүйесі» тақырыбында сөз сөйлегенде, қолданыстағы білім беру жүйесінің кемшіліктері, шектеулері және қажеттіліктері туралы ашық пікір білдірді. Мемлекеттік білім министрі Дж. Перри дереу инспекторлар мен өзінің ведомствосының бас қызметкерлерінің конференциясын шақырды, ал 1902 жылы Дж. У. Тернер мен сэр Джордж Хэндли Книббс Еуропа мен Америкадағы білім беру жүйелерін зерттеу үшін комиссарлар болып тағайындалды. Олардың есебі Андерсон айтқан сынды растады, оқушы-мұғалім даярлау жүйесі жойылды және мұғалімдер колледжінде мұғалімдерді даярлау жаңадан құрылды. Он үш жыл өткен соң Андерсон Жаңа Оңтүстік Уэльстегі білім берудің жағдайының едәуір жақсарғанын хабарлады (1914 жылы Австралияда өткен Британ ғылымын дамыту қауымдастығының мәжілісіне дайындалған Федералдық нұсқаулықтағы «Білім беру саясаты және дамуы» тарауын қараңыз). Андерсон 1907 жылы Аделаидада өткен Австралия ғылымын дамыту қауымдастығының мәжілісінде әлеуметтік және статистикалық ғылымдар бөлімінің президенті болып сайланды және «Либерализм және социализм» тақырыбында баяндама жасады. Одан кейін 1911 жылы Сиднейде өткен мәжілісте «Австралиядағы әлеуметтану. Оны оқыту қажеттігі туралы үндеу» тақырыбында мақала жариялады. Талқылаудан кейін Австралияда әлеуметтану кафедрасын ашуды ұсынатын резолюция бірауыздан қабылданды. Андерсон 1923–1926 жылдары «Австралиялық психология және философия журналының» тұңғыш редакторы болды, сонымен қатар оқу-әдістемелік сабақтар мен Жұмысшылар білім беру қауымдастығының қозғалысына үлкен қызығушылық танытты. Оның тағы бір қызығушылығы – Ұлттар Лигасы.
Anderson came to Melbourne in 1886 as assistant to the Rev. Dr Charles Strong at his Australian Church. This was a valuable experience to Anderson as his work brought him in contact with both the best and the worst types of human nature. In 1888, instead of returning to Scotland as originally intended, he was appointed lecturer in logic and mental philosophy at the University of Sydney, and was the first Challis professor of those subjects from the beginning of 1890. He held this position until the end of 1921, when he retired and became emeritus professor. Anderson was president of the mental science and education section at the meeting of the Australasian Association for the Advancement of Science held at Brisbane in January 1895 and gave an address on "Politics and Education" and, on 26 June 1901, at a conference of teachers, in an address on "The Public School System of New South Wales", spoke frankly on "the defects, limitations and needs of the existing system of education". Mr J. Perry, the minister of public instruction, immediately called a conference of inspectors and principal officers of his department and' in 1902, J. W. Turner and Sir George Handley Knibbs were appointed as commissioners to inquire into educational systems in Europe and America. Their report confirmed Anderson's strictures, the pupil teacher system was abolished, and the training of teachers at the Teachers' College was reconstructed. Thirteen years later Anderson was able to report an immense improvement in the state of education in New South Wales (see his chapter on "Educational Policy and Development" in the Federal Handbook prepared for the meeting of the British Association for the Advancement of Science held in Australia in 1914). Anderson was president of the social and statistical science section at the meeting of the Australasian Association for the Advancement of Science held at Adelaide in 1907 and gave an address on "Liberalism and Socialism". This was followed by a paper on "Sociology in Australia. A Plea for its Teaching" given at the Sydney meeting held in 1911. Following the discussion, a resolution was unanimously passed recommending the institution of a chair of sociology in Australia. Anderson was the inaugural editor of the Australasian Journal of Psychology and Philosophy 1923–1926, and he also took a great deal of interest in the tutorial classes and Workers' Education Association movements. Another interest was the League of Nations.
Құрметтер мен мұра
Андерсон 1921 жылдың соңында зейнеткерлікке шыққанда, оның портретін салу ұсынылды, бірақ ол философия тарихын бейнелейтін фризді университеттің философия дәріс залына орналастыруды ұсынды. Нәтижесінде суретші Норман Картер осы мақсат үшін екі монументалды сурет салды: біреуі Сократ, Платон және Аристотельді, екіншісі Декарт, Бэкон және Спинозаны бейнелейді. Андерсон 1936 жылы Корольдің туған күніне орай орденмен марапатталды және 1941 жылдың 24 маусымында Сиднейде қайтыс болды, "білім беру және әлеуметтік қызметтерге" қосқан үлесі үшін. Оның кейбір жазбалары мен сөздері жеке парақшалар түрінде жарияланды. Оның "Азаттық, теңдік және бауырластық" атты монографиясын Психология және философия қауымдастығы басып шығарды.
When Anderson retired at the end of 1921, it was proposed to have his portrait painted but instead he suggested that a frieze emblematic of the history of philosophy should be placed in the philosophy lecture room of the university. Eventually two mural panels were painted for it by the artist Norman Carter, one representing Socrates, Plato, and Aristotle, the other Descartes, Bacon, and Spinoza. Anderson was knighted in the 1936 King's Birthday Honours and died in Sydney on 24 June 1941. for "educational and social welfare services". Some of his papers and addresses were published separately as pamphlets. His monograph on Liberty, Equality and Fraternity was issued by the Association of Psychology and Philosophy.
Жеке өмір
Ол екі рет үйленді, біріншісі Мейбанк Сельфе Вольстенхолммен, ал екіншісі одан кейін аман қалған Жозефина Уайтпен; балалары болған жоқ.
He married twice, firstly to Maybanke Selfe Wolstenholme, and then to Josephine Wight who survived him; there were no children.