Август Эмиль Филдорф – польский генерал, заместитель главнокомандующего Армией Крайовой. Расстрелян коммунистами в 1953 году. Биография и роль в истории.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польша генералы
Polish general
Август Эмиль Фильдорф (жасырын есім: “Nil”; 20 наурыз 1895 – 24 ақпан 1953) – Варшава көтерілісі басылғаннан кейін (1944 жылдың тамызы – 1944 жылдың қазаны) Отан армиясының бас қолбасшысының орынбасары болған Польшаның бригадир генералы. 1953 жылы коммунистік режим тарапынан өлім жазасына кесілді.
August Emil Fieldorf (nom de guerre: “Nil”; 20 March 1895 – 24 February 1953) was a Polish brigadier general who served as deputy commander in chief of the Home Army after the suppression of the Warsaw Uprising (August 1944 – October 1944). In 1953, he was executed by the communist regime.
Өмірбаян
Генерал Фильдорфтың ата-бабаларының бір бөлігі неміс тегінен шыққан. Ол 1895 жылғы 20 наурызда Краков қаласында дүниеге келді. Ол қалада Сент-Николас ер балалар колледжін, содан кейін семинарияны бітірді. 1910 жылы ол Польшаның тәуелсіздік үшін күрескен жауынгерлер қатарындағы Riflemen's Association ұйымына қосылып, 1912 жылы толық құқықты мүшесі болды. Ол сонымен қатар сержанттар мектебін де бітірді.
General Fieldorf's ancestors were partly of German origin. He was born on 20 March 1895 in Kraków. In the city, he finished his studies at the boy's college of St Nicholas and later a seminary. In 1910, he joined the Polish pro independence paramilitary organization Riflemen's Association, becoming a full member in 1912. He also finished the school for non commissioned officers.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1914 жылы 6 тамызда Фильдорф Йозеф Пилсудскийдің басшылығымен жаңа құрылған 1-ші легион бригадасына ерікті болып қосылды. Олармен бірге Ресей майданына аттанды, онда жаяу әскер взводының орынбасары командирі лауазымында қызмет етті. 1916 жылы сержантқа дейін көтерілді, ал 1917 жылы офицерлік мектепке жіберілді. Антқа байланысты дағдарыстан кейін Австрия-Мажарстан армиясына алынып, Италия майданына жіберілді, бірақ Польшаға қайту үшін оны тастап кетті. 1918 жылдың тамызында туған қаласы Краковтағы Польша әскери ұйымына ерікті болып қайта қосылды.
On 6 August 1914, Fieldorf volunteered for the newly formed 1st Brigade of the Legions under Józef Piłsudski. With them, he set out for the Russian Front, where he served in the position of second in command of an infantry platoon. In 1916, he was promoted to sergeant, and in 1917 directed to officer school. After the oath crisis, he was pressed into the Austro Hungarian Army and moved to the Italian front, which he abandoned to return to Poland. In August 1918, he volunteered at the Polish Military Organisation in his home city of Kraków.
Жаңа Польша мемлекетінің құрылуы
1918 жылдың қарашасынан бастап Фильдорф жаңа құрылған Екінші Республикадағы Польша армиясының қатарында қызмет етті, бастапқыда взвод командирі болып, ал 1919 жылдың наурыз айынан бастап ауыр пулемет ротасына қолбасшылық етті. 1919 және 1920 жылдары Вильно аймағын Польшаның құрамына қосу науқанына қатысты. Польша-большевик соғысы басталғаннан кейін, рота командирі ретінде Двинск, Житомирді азат етуге және 1920 жылғы Киевке жасалған поляк экспедициясына қатысты. 1919 жылы Фильдорф Жанина Кобылинскаға үйленді, олардың Кристина және Мария есімді екі қызы болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін әскери қызметін жалғастырған ол майор шындығына көтеріліп, 1-ші поляк жаяу әскер полкіне батальон командирі болып тағайындалды. 1935 жылы оған Шекараны қорғау корпусының "Троки" дербес батальонының басшылығы тапсырылды. Бір жылдан кейін ол подполковник атанды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін, ол Польшаның шығыс шебінде (Креси Всходние) орналасқан 12-ші жаяу әскер дивизиясы құрамындағы 51-ші Джузеппе Гарибальди атқыштар полкінің командирі болды.
From November 1918, Fieldorf served in the ranks of the Polish Army in the newly forming Second Republic, initially as a platoon commander and, from March 1919, commanded a heavy machine gun company. In 1919 and 1920, he took part in the campaign to join the Wilno region to Poland proper. After the commencement of the Polish Bolshevik War, as a company commander he participated in liberating Dyneburg, Żytomierz and in the 1920 Polish Expedition to Kiev. Fieldorf married Janina Kobylinska in 1919, with whom he had two daughters, Krystyna and Maria. Remaining on active duty after World War I, he was promoted to major and posted to the 1st Polish Infantry Regiment, as a battalion commander. In 1935, he was given command of the "Troki" independent battalion of the Border Protection Corps. A year later, he became a lieutenant colonel. Shortly before the outbreak of World War II, he was made commander of the 51st Giuseppe Garibaldi Rifle Regiment within the 12th Infantry Division on the eastern fringes of Poland (Kresy Wschodnie).
Екінші дүниежүзілік соғыс
Польшаның қыркүйек науқаны кезінде Фельдорф полк командирі болды. Дивизия жеңіліске ұшырағаннан кейін, 8-9 қыркүйек күндері түнде ол азаматтық киіммен туған Краков қаласына қашып кетті. Ол Францияға жетуге тырысты, бірақ Словакия шекарасында тоқтатылды. 1939 жылдың қазан айында тұтқындалды, бірақ бірнеше аптадан кейін лагерден қашып, Венгрия арқылы Францияға жетті, онда ол Батыстағы жаңа құрылған Польша қарулы күштеріне қосылды. Францияда ол штаб курстарын аяқтады және 1940 жылдың мамыр айында толық полковник атағын алды. Сол жылдың қыркүйек айында ол Польша үкіметінің эмиграциядағы елшісі ретінде, өзі таңдаған "Нил" атты әскери лақап атымен, оккупацияланған Польшаға қайтарылды. Польшаға оралу жолы Оңтүстік Африка арқылы, әуемен Родезия, Судан, Египет арқылы, содан Румынияға, ал содан пойызбен Польшаға дейін созылды. Оның ұшағы Судан мен Египет үстінен Нил өзенінің бағытымен ұшқан, сондықтан ол өзіне "Нил" (поляк тілінде Нил) лақап атын қойды. Алғашында ол Варшавадағы Қарулы күрес одағына, ал 1941 жылдан бастап Вильно және Белостоктағы одаққа қосылды. Бір жылдан кейін оған АК-ның Kedyw (арнайы операциялар бөлімі) басшылығы тапсырылды, онда ол 1944 жылдың ақпанына дейін қызмет етті. Оның бұйрығымен 1944 жылдың 1 ақпанында "Kutschera" операциясы кезінде Саре Сергеге (Szare Szeregi) арқылы СС және полиция басшысы Франц Кутшера өлтірілді. 1944 жылдың 28 қыркүйегінде Варшава көтерілісінің күйреуіне аз уақыт қалғанда, ол Жоғарғы Бас қолбасшы Казимеж Сосновскийдің бұйрығымен бригадир-генерал атағына көтерілді. 1944 жылдың қазан айында генерал Леопольд Окулицкийдің бас қолбасшысының орынбасары болды. Ол сондай-ақ АК кадрларынан құрылған NIE ұйымының болашақ басшылығына кандидат ретінде қарастырылды, бұл ұйым жаңа поляк сталиндік үкіметіне қарсы күресу мақсатымен құрылған болатын.
Fieldorf commanded his regiment during the Polish September Campaign. After the Division's defeat, on the night of September 8–9, he fled in civilian clothes to his native Kraków. From there he attempted to get to France, but was stopped on the Slovak border. He was interned in October 1939, but fled several weeks later from a camp and reached France via Hungary, where he joined the newly forming Polish Armed Forces in the West. In France, he completed staff courses and was promoted to full colonel in May 1940. In September of that year, he was smuggled back to occupied Poland as the first emissary of the Polish government in exile, under the nom de guerre "Nil" which he had chosen for himself. His circuitous route back to Poland took him through South Africa, and by air, over Rhodesia, Sudan, and Egypt, then on to Romania, and by train to Poland. His aeroplane's flight path over Sudan and Egypt followed the Nile, hence his nom de guerre, "Nil" (Nile in Polish). He initially joined the Union of Armed Struggle in Warsaw and from 1941 in Wilno and in Białystok. A year later he was given command of the Kedyw (special operations executive) of the AK, where he served until February 1944. It was on his order that the SS and Police Leader Franz Kutschera was assassinated on 1 February 1944 in Operation Kutschera by Szare Szeregi. Shortly before the collapse of the Warsaw Uprising on 28 September 1944, he was promoted to the rank of brigadier general with an order from the Supreme Commander Kazimierz Sosnkowski. He became the deputy commander in chief of the AK under General Leopold Okulicki in October 1944. He was also nominated for future command of the NIE Organisation, which was formed from the cadre of the AK with the intention of resisting the new Polish Stalinist government.
Еске алу және мойындау
1972 жылы оның символдық қабіріне ескерткіш орнатылды. 1989 жылы Коммунистік Польшаның құлауынан кейін Фильдорф ресми түрде ақталуға ие болды. 2006 жылы президент Лех Качиньский оған өлімнен кейін Ақ Бүркіт орденін табыс етті. 2012 жылы Фильдорфтың дене қалдықтарын табу үшін болжамды жаппай қабір орны іздеуге тиіс болды.
In 1972, a statue was erected on his symbolic grave. In 1989, following the collapse of Communist Poland, Fieldorf was officially rehabilitated. In 2006, President Lech Kaczyński posthumously awarded him the Order of the White Eagle. In 2012, the supposed mass grave site was to be searched for Fieldorf's remains.
Ұзақ метражды фильмдер
2009 жылы Польшада генерал Нил деген атпен Фильдорфтың өміріне негізделген тарихи драмалық фильмнің премьерасы өтті. Фильмді Ришард Бугайский режиссерлік етті, ал басты рөлді Ольгиерд Лукашевич ойнады.
In 2009 a historical drama movie entitled Generał Nil based on Fieldorf's life premiered in Poland to generally positive reviews. It was directed by Ryszard Bugajski with Olgierd Łukaszewicz in the title role.