Кіріспе

Польша генералы

Стефан Павел Ровецкий (лақап аты: Grot, "Сырақ басы", сондықтан басқаша атауы – Стефан Грот Ровецкий; 25 желтоқсан 1895 – 2 тамыз 1944) – поляк генералы, журналист және Армия Крайованың жетекшісі болған. Ол Генрих Гиммлердің жеке бұйрығымен Гестапо түрмесінде қаза болды.

Өмір

Ровецкий Пьотрков-Трибуналскиде дүниеге келді. Туған қаласында ол құпия скаут ұйымын ұйымдастырушылардың бірі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол австро-венгр армиясына, кейін Польша легионының бірінші бригадасына алынды. Оның бөлімінің көпшілігі Австрия императорына адалдық серт беруден бас тартқаннан кейін 1917 жылдың тамызында тұтқындалды. 1918 жылдың ақпанында Бениаминовтағы интерн лагерінен босатылып, Polska Siła Zbrojna қатарына қосылды. Жаңадан тәуелсіз Польша құрылғаннан кейін ол Польша армиясына өтті. Ровецкий Польша-Совет соғысында (1919-1920) шайқасты. Соғыстан кейін ол әскерде қалды және алғашқы әскери апталық басылымды (Przegląd Wojskowy) ұйымдастырды. 1930 жылдан 1935 жылға дейін Лешно қаласында 55-ші жаяу әскер полкіне қолбасшылық етті.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1939 жылдың маусым айынан бастап Ровецки Варшава бронды-моторизацияланған бригадасын ұйымдастырды (Варшавская бригада Панцерно Моторова, 7TP, TKS танкілері). 1939 жылы 1 қыркүйекте нацистік Германия әскері Польшаға шабуыл жасады. Ровецкидің бөлімшесі толық жұмылдырылмағанымен, Польшаны қорғауға қатысты. Польша жеңілгеннен кейін Ровецки тұтқындалудан құтылып, Варшаваға оралды. 1939 жылдың қазанында ол Қарулы Күрес Одағының (ZWZ) басшыларының бірі, содан кейін 1940 жылы қолбасшысы болды. 1941 жылы Ровецки Польшаның соғыстан бұрынғы шекарасынан шығысқа қарайғы аймақтарда, Вахларж аймағында саботаж ұйымдастырды. 1942 жылдан бастап ол Армия Крайова (Үй армиясы) қолбасшысы болды. Үй армиясының қолбасшысы ретінде Ровецки еврейлерге қатысты жағдайды жақсартуға бағытталған саясатты жүргізді. 1943 жылдың ақпанында ол геттода көтеріліс ұйымдастыруға тырысқан еврейлердің жер асты қозғалысына көмектесуді бұйырды. Атап айтқанда, Ровецки Варшава геттосындағы еврейлердің жер асты қозғалысына қару-жарақпен қамтамасыз ету және диверсиялық шабуылдарды жүргізу арқылы Варшава геттосының көтерілісіне дейін және оның кезінде көмек көрсетуге рұқсат берді. 1943 жылдың 30 маусымында оны Варшавада гестапо тұтқындап, Берлинге жіберді. Ровецкиді Гестапо агенттері Людвик Калькштейн "Ханка", Евгений Сверчевский "Генес" және Бланка Качёровская "Срока" сатқындық жасағандықтан тұтқындады. Олардың барлығы да Үй армиясының мүшелері болды, бірақ шын мәнінде Гестапомен ынтымақтастық етті. Сверчевский, Калькштейн және Качоровска Польшаның құпия мемлекетінің құпия соғыс трибуналымен мемлекетке қарсы қылмыс жасағаны үшін өлім жазасына кесілді. Евгений Свиерчевскийге шығарылған үкімді Стефан Рис ("Жозеф") басқарған әскерлер орындады. Сверчевский Варшавадағы Крохмальна көшесіндегі 74 үйдің жертөлесінде асылып өлтірілді. Калькштайн гестапоның қорғауында болды және оған ешқандай зиян келтірілмеді. 1944 жылғы Варшава көтерілісі кезінде ол Конрад Старк деген атпен Вафен-СС бөлімінде шайқасты. Соғыстан кейін ол Польша радиосында жұмыс істеді. 1982 жылы Францияға көшіп кетті. Бланка Качоровска да соғыстан аман қалды. Оның өлім жазасы жүкті болғандықтан орындалмады. Соғыстан кейін ол Urząd Bezpieczeństwa және кейіннен қайта аталған Służba Bezpieczeństwa үшін құпия агент болып жұмыс істеді. Ол 1971 жылы Францияға көшіп келді. Ол 2002 жылы қайтыс болды. Берлинде ол Ораниенбургте тұтқындалды және көптеген танымал нацистік шенеуніктерден (оның ішінде Эрнст Калтенбруннер, Генрих Гиммлер және Генрих Мюллер) жауап алды. Оған большевиктерге қарсы одақ құру ұсынылды, бірақ ол бас тартты. Ол 1944 жылдың тамызында Заксенхаузенде өлімге кесілген болуы мүмкін. Оның өлім жазасын Генрих Гиммлер бұйырған. 1943 жылдың 30 маусымында Ровецкинің тұтқындалуы поляк қарсыласының жоғары басшылары мен саяси көшбасшыларын жою мақсатымен Польшаның жер асты мемлекетіне қарсы кең ауқымды барлау операциясының нәтижесі болды деген мәлімдемелер бар. Осы кезеңде Гестапо 1943 жылдың 9 маусымында Ұлттық Қарулы Күштердің (NSZ) командирін, полковник Игнаци Озиевичті тұтқындады. 1943 жылдың 4 шілдесінде генерал Владислав Сикорский құпия жағдайда ұшақ апатынан қайтыс болды. Екі айдың ішінде поляк армиясы үш жоғарғы қолбасшысынан айырылды.