Кіріспе

Игнатий Озиевич, псевдонимдері: "Чеслав", "Чеславский", "Нетта", "Енчевский" (7 мамыр 1887 – 10 қаңтар 1966) – Польша армиясының полковнигі және 1942-1943 жылдары Ұлттық қарулы күштердің командирі.

Ерте өмір және әскери мансап

Озиевич 1887 жылдың 7 мамырында Ресей империясының Швенчионис қаласына жақын Линкменис ауылында (қазіргі Литва) дүниеге келген. 1907 жылы Вильнюс гимназиясын бітіргеннен кейін, өз еркімен Ресей императорлық армиясына қосылды. 1911 жылы Вильнадағы әскери училищені бітіріп, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 26-шы жаяу әскер дивизиясының 103-ші жаяу әскер полкінің офицері болды. 1917 жылдың сәуір және қазан айлары аралығында 193-ші жаяу әскер дивизиясында қызмет етті, ал Қазан революциясынан кейін Ресей армиясын тастап кетті. 1917 жылдың қазанынан 1918 жылдың соңына дейін Озиевич Подолияда жылжымайтын мүлікпен айналысты. 1919 жылдың ақпан айында Озиевич Польша армиясына қосылды. Сол жылдың қазан айында 41-ші жаяу әскер полкінің командирі болып тағайындалды, ал 1920 жылдың 20 тамызында 17-ші жаяу әскер полкінің командирі болды. 1925 жылдың қазан айында Гроднода дислокацияланған 76-шы Лида жаяу әскер полкінің командирі болып тағайындалды. 1927 жылдың 16 наурызында президент Игнаци Мощицкий, әскери істер министрі Йозеф Пилсудскийдің ұсынысы бойынша, оны полковник шындығына көтерді. 1935 жылы Озиевич Грудзенде орналасқан 16-шы Помераниялық жаяу әскер дивизиясына ауыстырылды, онда жаяу әскерге қолбасшылық етті. 1938 жылдың 25 қазанында 29-шы Гродно жаяу әскер дивизиясының командирі болып тағайындалды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1939 жылы Польшаға неміс шабуыл жасағанда, ол 29-шы Гродно жаяу әскер дивизиясына қолбасшылық етті. Дивизияны бұзғаннан кейін Литваға жетіп, онда тұтқынға алынды. Ол қашып, басылып алынған Польшаға оралды. 1941-1942 жылдары ол Бас қолбасшының орынбасары және Ұлттық әскери ұйымның (NOW) жедел басқарма бастығы болды. Озиевич бұл ұйымды Отандық армиямен (АК) біріктіру туралы шешімді қабылдамады, себебі ол оны Санацияның саяси бақылауында деп есептеді. 1942 жылдың жазында ол NOW-дағы жарылыстың бастамасы болды. Ол Ұлттық қарулы күштерді (NSZ) құруға кірісті. 1942 жылдың 20 қыркүйегінде ол NSZ-нің алғашқы коменданты атанды. Ол генерал Стефан Ровецкиймен NSZ-ді Отандық армия құрамына қосу мүмкіндігін талқылауға тырысты. 1943 жылдың 9 маусымында Гестапо оны тұтқындап, Павиак түрмесіне қамады. Сол жылдың қазан айында ол Аушвиц концлагеріне жіберілді. 1945 жылдың қаңтарында ол Флоссенбург концлагеріне эвакуацияланды.

Соғыстан кейінгі өмір

1945 жылы сәуірде АҚШ әскерінен босатылғаннан кейін Озиевич одақтастар басып алған Германияда болды. Содан кейін ол Францияға көшіп, польшалық эмигранттардың қоғамдық ұйымдарында белсенділік танытты. Ол Лондондағы Армиялық тексеру комиссиясы алдында Ұлттық қарулы күштер қауымдастығының өкілі болды. 1949 жылы шілдеде Францияда құрылған "Огниво" ұйымының президенті болды. 1958 жылы Озиевич Польшаға оралды. Ол отбасымен Гдыня қаласына қоныстанды. 1966 жылы лейкемиядан көз жұмды.