Кіріспе

Американдық социолог Джеймс Дэвид Томпсон (11 қаңтар 1920 жылы Индианаполисте дүниеге келген, 1 қыркүйек 1973 жылы қайтыс болған) – американдық социолог. 1932 жылы Томпсонның отбасы Чикагоға көшіп, ол мемлекеттік орта мектепке барып оқыды. Индиана университетін бизнестің бакалавры (B.A.) дәрежесімен бітірді және 1941-1946 жылдар аралығында АҚШ Әуе күштерінде қызмет етті. Журналистика бойынша магистр дәрежесін алып, Висконсин университетінде журналистика пәнінің оқытушысы болардан бұрын, жарты жыл Чикаго коммерциялық журналының редакторы болып жұмыс істеді. 1950-1954 жылдары Солтүстік Каролина университетінің Чапел-Хилл қаласындағы социология факультетінде докторлық диссертациясын (Ph.D.) қорғады. Содан кейін Корнелл университетіне көшіп, Бизнес және қоғамдық басқару мектебінде сабақ берді. 1956 жылы құрылған «Әкімшілік ғылымдар тоқсандығы» журналының алғашқы редакторы болды. Питтсбург университетінің Әкімшілік ғылым орталығының директоры қызметін атқарды. 1967 жылы «Іс-қимылға түскен ұйымдар: әкімшілік теорияның әлеуметтік-ғылыми негіздері» атты, ұйымдар туралы ең ықпалды кітаптарының бірін жариялады. 1968 жылы Томпсон Вандербильт университетінің социология факультетінде сабақ беру үшін соңғы рет көшіп келді. 1972 жылы қатерлі ісік диагнозы қойылды және 11 қыркүйек 1973 жылы қайтыс болды. Джеймс Д. Томпсонның шешім қабылдау типологиясы: Егер мүдделер мен себеп-салдар байланыстары анық болса, шешім қабылдау «есептеулі» болады. Мұндай шешімдер көбінесе қысқа мерзімді болып келеді және шешім туралы ақпарат айқын болады. Нәтижелерге қатысты мүдделер анық болса, бірақ себеп-салдар байланыстары белгісіз болса, Томпсон «пайымдау» қажеттігін ұсынады, яғни сіз ең жақсы білгеніңізді болжайсыз. Бұл шешімдер бұрынғы тәжірибеге негізделеді және көбінесе сапалық сипатта болады. Егер жағдай кері болса, яғни мүдделер белгісіз болса, онда сіз әртүрлі топтар арасындағы келісімге сүйенесіз. Саяси коалициялар келіссөздер мен ұсыныстарға негізделуі мүмкін. Егер мүдделер де, себеп-салдар байланыстары да анық болмаса, онда сіз «шабыттандырушы» көшбасшылыққа сүйенесіз. Осы кезде харизматикалық көшбасшы көмекке келе алады және мұндай шешімдер көбінесе дағдарыс кезінде қабылданады.

Ұйымдар іс-әрекетінде

1967 жылы "Іс-қимыл аясындағы ұйымдар" жарық көрді. Бұл кітап күрделі ұйымдардың мінез-құлқына қатысты классикалық, көп салалы зерттеу болып табылады және бүгінгі күнге дейін де солай саналады. Кітапта жеке тұлғалардың мінез-құлқы ұйымдардың мәнін түсіндіруге көмектесетін дәрежеде ғана қарастырылады. Джеймс Д. Томпсон ұйымдардың мінез-құлқы туралы 95 ерекше ұсыныс жасайды, олардың барлығы қай мәдениетте кездессе де маңызды болып табылады. Кітаптағы орталық тақырып – ұйымдардың белгісіздікке тап болып, оны шешу қажеттігі. Ол ұйымдарды олардың технологиялары мен ортасы бойынша жіктейді. Томпсон технологияны күрделі ұйымдардың іс-қимылын түсінудегі маңызды өлшем ретінде қарастырды. Томпсон менеджерлерге күрделі ұйымдарда кездесетін технологиялардың кең ауқымымен жұмыс істеуге жеткілікті деңгейде жалпылама болатын технологиялардың типологиясын қолданудың пайдалы екенін мойындады. Томпсонның еңбегінен кейін бірқатар теориялық көзқарастар дамыды, олардың ішінде ұйымдық экология және институционалдық теория ерекше аталады.