Комикс өндірушілер қауымдастығы (ACMP) 1940ж. комикстер мазмұнын реттеу үшін құрылған. Кодекс комикстердегі зорлық-зомбылық, дін мен нәсілге шабуылға тыйым салды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Комикс журналдарын баспалаушылар қауымдастығы (ACMP) – 1940 жылдардың соңында қоғамдық сынға байланысты комикс кітаптарының мазмұнын реттеу мақсатымен құрылған американдық өнеркәсіптік сауда тобы. Ол Америка Комикс журналдары қауымдастығының алдағысы болды, ал ACMP Publishers Code Америка Комикс журналдары қауымдастығының Комикс кодексі органымен күшіне енгізілген ережелер жиынтығының үлгісі ретінде қызмет етті.
The Association of Comics Magazine Publishers (ACMP) was an American industry trade group formed in the late 1940s to regulate the content of comic books in the face of public criticism during that time. It was a precursor to the Comics Magazine Association of America, and the ACMP Publishers Code served as the template for a more detailed set of rules enforced by the CMAA's Comics Code Authority.
Баспагерлер коды
1948 жылы қауымдастық «Баспагерлер кодексін» жариялады, ол «Голливуд өндіріс кодексі» (көбінесе «Хейс кодексі» деп аталады) негізінде жасалған, ол да сыртқы реттеуден сақтану үшін құрастырылған еді. Өндіріс кодексі сияқты, ол «заңға деген ықылас тудыруға» немесе «орнатылған билікке деген құрметті әлсіретуге» алып келетін қылмысты бейнелеуге тыйым салды, сондай-ақ «қандай да бір діни немесе нәсілдік топты қорлауға немесе шабуылға салуға» тыйым салды. «Жарамсыз, ұқыпсыз комикстер» жарияланбауы керек еді, ал ажырасу «қайырлы күлкіге қоздырмауы немесе тартымды немесе әдемі деп көрсетілмеуі керек еді». Кодекс талаптарына сәйкес келетін комикстерге «Мақұлдау белгісі» берілді.
In 1948, the association released their "Publishers Code," drawing on the Hollywood Production Code (better known as the "Hays Code"), which had also been drafted to stave off external regulation. Like the Production Code, it forbid portrayals of crime that might "throw sympathy against the law" or "weaken respect for established authority," and prohibited "ridicule or attack on any religious or racial group." "Sexy, wanton comics" were not to be published, and divorce was not to be "treated humorously or represented as glamorous or alluring." Comics that complied with the code were offered a "Seal of Approval."
1948 жылғы ACMP баспагерлер кодексі
Жыныстық және ұятсыз комикстер жарияланбауы керек. Ешбір суретте әйелді арсыз немесе орынсыз көрсетілмеуі тиіс, және Америка Құрама Штаттарында әдетте киетін купальниктерден артық жалаңаш сурет болмауы керек. Қылмыс оқиғалары заң мен әділдікке қарсы сезім тудырмауға және басқаларды осы қылмыстың үлгісін алуға шақырмауға тиіс. Ешбір комикс жасөспірім жасаған қылмыстың толық сипаттамасын және әдістерін көрсетпеуі керек. Полиция қызметкерлері, судьялар, үкімет шенеуніктері және құрметті мекемелер ақымақ, тиімсіз немесе орнаған билікке деген құрметті кемсітетіндей бейнеленбеуі керек. Садистік азаптау сахналары көрсетілмеуі керек. Дөрекі және әдепсіз тілді пайдалануға болмайды. Сленгті ең төменгі деңгейде ұстап, тек оқиғаға қажет болған жағдайда ғана қолдану керек. Ажырасуды ойнақы немесе тартымды немесе сәнді етіп көрсетуге болмайды. Кез келген діни немесе ұлттық топты қорлауға немесе шабуылдауға рұқсат жоқ.
Sexy, wanton comics should not be published. No drawing should show a female indecently or unduly exposed, and in no event more nude than in a bathing suit commonly worn in the United States of America. Crime should not be presented in such a way as to throw sympathy against the law and justice or to inspire others with the desire for imitation. No comics shall show the details and methods of a crime committed by a youth. Policemen, judges, Government officials, and respected institutions should not be portrayed as stupid, ineffective, or represented in such a way to weaken respect for established authority. No scenes of sadistic torture should be shown. Vulgar and obscene language should never be used. Slang should be kept to a minimum and used only when essential to the story. Divorce should not be treated humorously or represented as glamorous or alluring. Ridicule or attack on any religious or racial group is never permissible.
ACMP-ті тарату
Алайда, бұл кодекс сәтті болмады, оны үлкен де, кіші де баспагерлер назарға алмады. Dell Comics сияқты кейбір баспагерлер ұйымға қосылудан бас тартты. Ал басқалары, мысалы, негіздейтін мүше EC Comics, қатысуын тоқтатты. Ұйымда қалып қойғандар ACMP мақұлдау таңбасын ешқандай ресми қарау процедурасынсыз қолданды. 1954 жылы Сенаттың Жастар қылмысы жөніндегі кіші комитеті өткізген комикстер жөніндегі тыңдауда директор Шульц жағдайды былай баяндады: "Мен айтар ем, қауымдастық тоқтап қалды, сондай-ақ кодекс те".
The code, however, was not a success, ignored by both large and small publishers. Some publishers, such as Dell Comics, refused to join the organization. Others, such as founding member EC Comics, terminated their participation. Those who continued as members made use of the ACMP seal of approval without any formal process of review. Describing the situation in 1954 at a comic book hearing conducted by the Senate Subcommittee on Juvenile Delinquency, Director Schultz said: "The association, I would say, is out of business and so is the code."
Ұйымның мұрагері
1954 жылы сынның күшеюі, оның ішінде Вертамның «Айыпсыздарды азғыру» атты жаңа кітабы және конгресс тыңдаулары, ACMP-нің ізбасары – Америка Комикс Журналдары Ассоциациясының (CMAA) құрылуына себеп болды. ACMP Publishers Code, CMAA-ның Комикс Кодексімен қамтамасыз етілген ережелердің толыққанды жиынтығының үлгісі болды. EC комикстері мен Mad журналының баспагері Уильям М. Гейнс 1983 жылы The Comics Journal журналына берген сұхбатында былай деді:
In 1954, a mounting tide of criticism, including a new book by Wertham — Seduction of the Innocent — and congressional hearings, spurred the formation of the ACMP's successor, the Comics Magazine Association of America (CMAA). The ACMP Publishers Code served as the template for a more detailed set of rules enforced by the CMAA's Comics Code Authority. EC comics and Mad magazine publisher, William M. Gaines, in a 1983 interview with The Comics Journal revealed: