Кіріспе
Ирландиялық генерал, фермер және ірі партизандық күштердің жетекшісі Джозеф Холт (1756 – 16 мамыр 1826) – Біріккен Ирландияның генералы және 1798 жылдың маусым-қазан айларында Уиклоу графтығында британ әскерлеріне қарсы күрескен ірі партизандық күштердің басшысы. 1799 жылы ол Жаңа Оңтүстік Уэльс колониясына (1800 жылдың 11 қаңтарынан бастап Австралия) жер аударылды, онда NSW Corp Paymaster капитан Уильям Коксқа қарасты ферманың басқарушысы болып жұмыс істеді, ал кейін 1814 жылы Ирландияға қайтып келді.
Joseph Holt (1756 – 16 May 1826) was a United Irish general and leader of a large guerrilla force which fought against British troops in County Wicklow from June–October 1798. He was exiled in 1799 to the colony of New South Wales (since 11 Jan 1800, Australia) where he worked as a farm manager for NSW Corp Paymaster Captain William Cox and later returned to Ireland in 1814.
Өмірбаян
Холт Уиклоу округіндегі фермер Джон Холттың алты ұлының бірі болды. Холт отбасы Редкрос маңындағы Баллиданиелде (Баллидоннелл) тұратын, Елизавета заманында немесе I Джеймс тұсында Ирландияға келген протестант лоялистері еді. 1782 жылы Хестер Лонгқа (анасы Маннинг ("Оранжер") отбасынан) үйленгеннен кейін, Холт Раундвуд маңында фермерлік кәсіппен айналыса бастады. Ол 1780 жылдары Ирландиялық еріктілер қатарына қосылды және жүн мен мата инспекторы сияқты бірнеше маңызды емес мемлекеттік қызметтер атқарды, бірақ құқық қорғау саласында қосалқы полиция қызметкері, милицияға жатақ беруші және сыйлық аңшысы ретінде жұмыс істеді. Холт 1798 жылғы 21 маусымда Эннискорти қаласының сыртындағы Винегар төбесінде болған шайқасқа қатысты, сол күні 15 мыңнан астам британдық әскер Винегар төбесіне шабуыл жасады.
Holt, upon marrying Hester Long [maternally of the Manning ("Oranger") family] in 1782, set himself up as a farmer in the vicinity of Roundwood. He joined the Irish Volunteers in the 1780s and held a number of minor public offices such as an inspector of wool and cloth but became involved in law enforcement as a sub constable, billet master for the militia and a bounty hunter. Holt was involved in The Battle of Vinegar Hill which was an engagement during the Irish Rebellion of 1798 on 21 June 1798 when over 15,000 British soldiers launched an attack on Vinegar Hill outside Enniscorthy, County Wexford.
Бірінші сынақ
Холттың сырттай адалдығына қарамастан, ол 1797 жылы Біріккен ирландтар қоғамына мүше болып кірді және күдікке біртіндеп ұшырады. Нәтижесінде, 1798 жылдың мамырында оның үйі Фермана милициясы тарапынан өртелді, бұл әрекетті жергілікті жер иесі Томас Хьюго бастады, ол Холтқа қарызды болған еді. Содан кейін Холт Уиклоу тауларына қашып, Біріккен Ирландияның, көбінесе католиктерден құралған, көтерілісшілері арасында біртіндеп маңызды рөлге ие болды. Ашық шайқастардан қашып, Холт Уиклоудағы лоялисттік әскери нысаналарға қарсы шабуылдар мен тұзақтардан тұратын қатал науқан жүргізді, қалалардағы үкіметтің ықпалын азайтып, қалаларға соққы берді. 21 маусымда Винегар Хиллдегі Уэксфорд округінің көтерілісшілерінің жеңілісінен кейін, аман қалған көтерілісшілер Холттың күштерімен қосылу үшін Уиклоу тауларына бет бұрды. Оларды қарсы алуға шыққан Холтқа 30 маусымда Баллиеллисте 200 британдық атқыштардан тұратын күштің тұрақты қуғынын жоспарлап, жеңіске жеткізгені үшін үлкен құрмет көрсетілді. Алайда, көтерілісті қайта жандандыруға бағытталған Мидлендс науқаны сәтсіз аяқталды, және Холт өмірімен аман қалған күйі Уиклоу тауларының қауіпсіздігіне қайтуға мүкіндік алды. Холт қалған көтерілісшілерді қайта жинап, Біріккен Ирландия партизандық науқанын бұрынғысынша жалғастырды, тіпті "Холт қоспасы" деп аталатын өзінің жеке қоспасын ойлап тауып, оқ-дәрі тапшылығын шешуге тырысты. Көтерілістің күйреуінен кейін армияның тауларға жасаған ірі масштабты шабуылдарынан қашып, Холт өзінің жас көтерілісші капитаны Майкл Дуайермен бірге мыңдаған сарбазды ұстап тұрды, ал оның күштері жауынгерлердің тұрақты ағынымен толықтырылды, олардың көп бөлігі милициядан дезертирлер еді.
Бас тарту
Холт француздық көмек келеді деп үміттене отырып, көбінесе қарсы тұрды, бірақ француздардың Баллинамактағы жеңілісі туралы жаңалық, қашқындық өмірінің ауырлығынан туған денсаулығының нашарлауы, жасы және отбасылық жағдайлар Холтты делдалдар арқылы байланысқа түсуге итермеледі, өйткені оның әйелі Хестер Лонгтың қарындасы Лорд Ричард Уингфилдтің Пауэрскорттағы қызметкері болды. Дублин қамалы Уиклоудағы көтеріліске нүкте қоюға және оны Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Бермингем мұнарасында сотсыз қамаудан кейін жер аударуға асықты. Bank of Ireland Peter La Touche оның жүкті әйелі Хестер мен тұңғыш ұлы Джошуа Холттың, сондай-ақ олардың қызы Марианның Ирландияда білім алуы үшін жол ақысын төледі.
Көлік
Холт «Минерваға» (Генри Фултонмен бірге) шығып, онда Жаңа Оңтүстік Уэльс корпусының төлем шебері болып тағайындалған капитан Уильям Кокспен кездесті. Кеме 1800 жылдың 11 қаңтарында Сиднейге келді, және көп ұзамай Холт капитан Кокстың шаруашылығын басқаруға келісті. Ол Австралияда әрдайым өзінің саяси қуғыншы екенін, қылмыскер емес екенін айтты. 1800 жылдың қыркүйегінде ол үкіметке қарсы қастандыққа қатысы бар деген күдікпен тұтқындалды, бірақ көп ұзамай оған қарсы ешқандай дәлел табылмай, босатылды. Ол Кокс үшін басқаруда сәтті болды, кейін өзіне жер сатып алып, ол оған жеткілікті қаражат әкелді. 1804 жылы Касл-Хилл көтерілісі болғанда, Холт қатыспағанмен, сол күні кеште оқиғаның болатыны туралы ескертілді. Түнде ол капитан Кокс үйінің қорғанысын ұйымдастырды. Дегенмен, кейіннен губернатор Кинг оны қуғынға алып, көптеген жалған куәгерлер шақырылды. Оған қарсы ешқандай нақты дәлел болмаса да, 1804 жылдың сәуір айында Кинг оны Норфолк аралына жер аударып, қажырлы еңбекке мәжбүр етті. Ол өзінің естеліктерінде Комендант Джозеф Фово басшылығымен Норфолк аралында көрген қорқыныштар туралы кеңінен жазды. Басқа тарихтар Фовоны Норфолк аралының вице-губернаторы болған қабілетті және тиімді әкімші ретінде сипаттаса, Холт оны одан да әлдеқайда жағымсыз деп санады. Холт Фовоны өзінің (Холттың) білген ең зұлым тиран деп сипаттады. Ол Норфолк аралының тұрғындарының Фово кеткен күні қандай қуанышқа толы болғанын баяндады. Ол өзінің "Естеліктерінде" (Croker баспасы, 1838) былай деп жазды: «Егер мен тапанша сатып алған немесе қарызға алған болсам, менің ойымша, әлем осы адам өлтіруші Фоводан тез құтылар еді, және ол сотсыз асылған екі адамға бергендей қысқа ескертумен». Ол Норфолк аралында 14 апта өткен соң губернатор Кинг оны Жаңа Оңтүстік Уэльске қайта шақыру туралы бұйрық берді, бірақ кешігулер болды және ол 1806 жылдың ақпан айында ғана Сиднейге қайта оралды.
Кешіріңіз .
1809 жылдың маусым айында Холт шартты түрде кешірім алды, бірақ бұл губернатор Блай тұтқындалғаннан кейін берілгендіктен, губернатор Маккуори келген кезде үкіметке қайта тапсыру қажет болды. Дегенмен, Холт 1811 жылдың 1 қаңтарында толық кешірім алды және 1812 жылдың желтоқсан айында өзінің бір бөлігі жерін және малын сатқаннан кейін, әйелі мен кіші ұлымен бірге "Изабелла" кемесімен Еуропаға аттанды; осы кемеде Генри Браун Хейс та болды. Кеме бір рифке шағылып, жолаушылар мен экипаж Фолкленд аралдарының бірі – Спидуэлл аралына жеткізілді, және Холт аралдағы жағдайды жақсарту үшін үлкен ерік-жігер мен тапқырлық танытты. Ол 1813 жылдың 4 сәуірінде құтқарылды, бірақ АҚШ арқылы өтіп, Англияға 1814 жылдың 22 ақпанында ғана жетті. Холт өмірінің соңына дейін Ирландияда тұрды, бірақ Австралияны тастағанына өкінді. Ол 1826 жылдың 16 мамырында Дублин маңындағы Кингстаун қаласында (қазіргі Дún Лаугхайр) қайтыс болды және Монкстаундағы Каррикбреннан шіркеуінің зиратына жерленді. Оның үлкен ұлы Джошуа Холт үйленіп, Жаңа Оңтүстік Уэльсте қалды, ал кіші ұлы Джозеф Харрисон Холт әкесінің 1826 жылы қайтыс болғаннан кейін АҚШ арқылы сонда барып қонды.
Ақпарат көздері және қосымша оқу
"Ром тарихы" – Жозеф Холттың жаңа Оңтүстік Уэльстегі он үш жылдық оқиғалары. Пітер О'Шонесси редакциялаған. Kangaroo Press, 1988 жыл. Уиклоудағы көтеріліс: Генерал Джозеф Холттың 1798 жылғы жеке есебі. Пітер О'Шонесси редакциялаған. Four Courts Press, Дублин, 1998 жыл. Еркіндік жылы: 1798 жылғы Ұлы Ирландия көтерілісі. Томас Пэкенхам. Granada, 1982 жыл. Джозеф Холттың естеліктері, 1798 жылы Ирландия көтерілісшілерінің генералы, 1–2 том. Т. К. Крокер (редактор), Лондон, 1838 жыл. "Отты сақтап қалу" – генерал Джозеф Холт. Руан О'Доннелл. History Ireland. 6-том, 2-сан. 1998 жыл. Питер О'Шонессидің құжаттары, Австралия Ұлттық кітапханасы.
Rebellion in Wicklow: General Joseph Holt's personal account of 1798. Edited by Peter O' Shaughnessy. Four Courts Press, Dublin 1998. The Year of Liberty: the great Irish rebellion of 1798. Thomas Pakenham. Granada 1982. Memoirs of Joseph Holt, General of the Irish Rebels in 1798, vols 1–2. T. C. Croker (editor), London, 1838. 'Keeping up the flame' General Joseph Holt. Ruan O' Donnell. History Ireland. Vol. 6. No. 2. 1998. Papers of Peter O'Shaughnessy, National Library of Australia.