Мичиган көліндегі Skillagalee аралы маяғы

Кіріспе

Мичиган штатындағы маяқ, АҚШ

Ile Aux Galets Light, сондай-ақ Skillagalee Island Light деп те белгілі, Мичиган көлінің солтүстік-шығысындағы, Beaver Island және материк арасында, Мичиган штатының Эммет округіне қарасты Cross Village-дың солтүстік-батысына шамамен 7 миль (11 км) қашықтықта орналасқан, қиыршық тасты, көтеріңкі келмейтін Ile Aux Galets (көбінесе Skillagalee Island деп аталады) аралында орналасқан. Жақын орналасқан Grays Reef, Waugoshance және White Shoal маяқтарымен бірге, ол кемелерді Waugoshance Point рифтері мен сайлауларынан сақтандырады, олар кеме қатынасы үшін үлкен қауіп төндіреді. Америка Құрама Штаттарының Маяктар кеңесінің жазбалары бастапқыда маяқты атау үшін екі атауды да қолданған, бірақ 1889 жылдан бастап Skillagalee атауы ғана қолданыла бастады. 1910 жыл шамасында Ile Aux Galets атауы қайта қолданысқа енді және АҚШ Жағалау күзеті жариялаған қазіргі заманғы маяқ тізімдерінде осы атаумен тіркелген.

Тарих

Бұл аралда шаңғылы құсқұйрықтардың көптеген колониясы қоныстанған. Оған алғашқы француз саяхатшылары "Қабыршақ аралы" деген ат берген. Ағылшын тілінде сөйлейтіндер французша атауды айту қиын деп тапқан, ал "Иль-о-Гале" деген атау тез арада "Скиллагали" (немесе оның басқа түрлері) деп бұрмаланып, қалыптасқан. "1800 жылдардың ортасына қарай, түпнұсқа французша атауға сілтемелер дерлік жойылды". Скиллагали аралының жанында көптеген кемелер қаза тапқан. Алайда, 1850 жылдың 27 қыркүйегінде "А.Д. Патчин" кемесінің құлауы – 1846 жылы Мичиган штатының Трентон қаласында салынған, 69 метрлік ағаш дөңгелекті кеме – аралдағы алғашқы шамның салынуына себеп болды. Жалпы тауарлармен жүктелген "Патчин" Грейс Риф жолымен бағытталғанда, ағымдар оны Скиллагали жағалауына қарай итерген. Кеме экипажы қашып құтылып, құтқарылған, бірақ жаман жел мен ауа райы оны босатуға жасалған көптеген әрекеттерге кедері келтірген. Ол "Мичиган көлінің көптеген құрбандарының біріне айналды" және төртінші реттік Fresnel линзасымен жабдықталды. Бұл аралдағы үшінші шам. 1890 жылы станциядағы тұман сигналдары бұрынғы бу сиренасынан бу сыбызғыларына жаңартылды. 4 қазан күні "Маяк" атты бу кемесі RUBY жұмыс тобы мен жаңартуға қажетті жабдықты жеткізді. Бір ай ішінде жұмыс аяқталды, ал ескі сиреналар Бивер аралындағы шамға ауыстырылды. "Шамшылар үшін өмір тығыз болды. Келесі жылы олар шамды күтіп-ұстаумен және жабдықтың жөндеуімен қатар, станцияның жаңа бу сыбызғыларын да іске қосты. Олар 268 сағат бойы қазандықтарына 26 тонна көмір салды". 1894 жылы су деңгейінің үнемі өзгеруіне байланысты қайық үйі, қайық жолдары және қону платформасы көлге қарай 15 футқа жылжытылды. Фонарьға автоматтандырылған ML 300 Tideland Signal акрил пластик линзасы орнатылды, ол 12 вольтты батареялармен және парапетке орнатылған фотоэлектрлік панельдермен қоректенді. 2011 жылдың маусым айында Маяк Жағалау күзетінің қажеттіліктеріне артық деп жарияланып, Ұлттық тарихи шамдарды сақтау туралы заңның талаптарына сәйкес, Жалпы қызметтер басқармасы арқылы (тағы он бір шаммен бірге) құзырлы ұйымдарға қолжетімді болды.

The islet is home to a significant colony of ring billed gulls. Its name, given by early French explorers, means "Isle of Pebbles." It is said that the English speakers found the French name unpronounceable, and "Ile aux Galets"—soon misheard, misunderstood and mispronounced—transmuted into "Skillagalee" (or some variant) which took hold. By the "mid 1800s references to the original French name all but disappeared." There are many wrecks near Skillagalee island. However, on September 27, 1850, the loss of the A. D. Patchin—a wood sidewheeler, 226 feet (69 m) long and built in Trenton, Michigan in 1846—led to the construction of the first light on the island. Loaded with general goods, the Patchin's course into Grays Reef Passage was disrupted by currents that pulled her onto Skillagalee's shore. Her crew escaped and was rescued, but foul winds and weather thwarted many attempts to set her free. She was "pounded to pieces, becoming yet another of Lake Michigan's many victims." and equipped it with a 'state of the art' fourth order Fresnel lens. This is the third lighthouse on the island. In 1890, the station's fog signals were upgraded from the existing steam siren to steam whistles. On October 4, the Lighthouse steam barge RUBY delivered a work party and the necessary equipment for the upgrade. Within the month the task was completed, and the old sirens were thereupon transferred to Beaver Island Head Light. "Life was busy for the keepers . that following year, since in addition to tending the light and maintaining the equipment, they operated the station's new steam whistles . 268 hours, [stoking] 26 tons of coal into their boilers." In 1894 the boathouse, boatways and landing crib were moved fifteen feet toward the lake, due to the ever fluctuating water levels. An automated ML 300 Tideland Signal acrylic plastic lens was placed in the lantern, powered by 12 volt batteries attached to a photovoltaic array mounted on the parapet's railing. In June 2011, the Lighthouse was declared excess to the needs of the Coast Guard and made available (along with eleven others) by the General Services Administration to eligible organizations under the provisions of the National Historic Lighthouse Preservation Act.

Ағымдағы жағдай

Жарық Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген, анықтама нөмірі 84001389; Тізімдеме атауы: SKILLAGALEE LIGHT STATION. 2015 жылғы шілдеден бастап жарық онлайн аукцион арқылы сатылымға қойылған.

Жету жолы

Аралға шағын қайықпен жету мүмкін. Ауа райының тұрақсыздығына, судың қалыңдығына және қауіпті рифтер мен сайлауларға байланысты аралға жақынға жақындасу қауіпті. Аралда қонуға арналған жерлер немесе басқа да жабдықтар жоқ, ал шам сөндірілген.