Кіріспе

Газ камерасы – газбен адамдарды немесе басқа жануарларды улау немесе қысылып өлтіру арқылы өлтіруге арналған, газбен толтырылатын жабық бөлме. Онда цианид сутегі және көміртек монооксиді сияқты улы заттар қолданылады.

Тарих

1803 жылы Гаити революциясы кезінде генерал Рошамбо кемелердің жүк қоймаларын күкірт диоксидімен толтырып, соғыс тұтқындарын улаудың алғашқы әдісін ойлап тапты. Бұл операциялардың масштабы «Наполеонның қылмыстары» (2005) кітабында кеңінен танымал болды, бірақ оның масштабы мен деректеріне қатысты айыптаулар күдік тудырды. Америкада газ камерасын алғаш рет Невада штатына Аллан Маклейн Гамильтон ұсынды. Одан бері газ камералары АҚШ-та сотталғандарды өлім жазасына кесу әдісі ретінде қолданылып келеді және үш штатта заңмен рұқсат етілген өлім жазасы түрі болып табылады, 1990 жылдардың басынан бері практикалық мәні жоқ болса да, инертті N2 газбен қайта енгізілді. Литва 1930 жылдары газ камераларын азаматтық және қылмыстық мақсаттарда пайдаланды, соңғы белгілі жазалау 1940 жылы орындалды. КСРО Ұлы тазалау кезінде өлім жазасын орындау үшін, газбен жүретін көліктерді де қолданып, осы әдісті пайдаланған деген күдік бар. Тұтқындар Бутово атыс алаңына жол бойы газбен уланды, онда НКВД әдетте тұтқындарды атып тастады. Бірақ, бұл жағдайлардың ешқайсысы жаппай қолданылмады және тек «қылмыстық» мақсаттарға бағытталды. Ең қызықтысы, Холокост кезінде нацистік Германия 1930 жылдардың соңында Aktion T4 аясында, ал кейіннен геноцидтік бағдарламасында жаппай өлтіруге арналған үлкен газ камераларын пайдаланды. Соңғы кезде Солтүстік Кореядан қашқан адамдар түрме лагерлерінде газ камераларында өлім жазасы орындалғанын, көбінесе медициналық тәжірибелермен бірге жүргізілгенін мәлімдеді.

Нацистік Германия

Нацистік Германия Холокост кезінде жаппай кісі өлтіру үшін газ камераларының әртүрлі түрлерін кеңінен пайдаланды. 1939 жылдан бастап газ камералары «Акция Т4» бағдарламасының бір бөлігі ретінде қолданылды, бұл «еріксіз эвтаназия» бағдарламасы бойынша нацистер физикалық және интеллектуалдық мүгедектігі бар адамдарды өлтірді, оларды нацистер «өмір сүруге лайық емес» деп санады. Науқастарды газбен өлтіру бойынша тәжірибелер 1939 жылдың қазан айында Польшаның оккупацияланған Позен қаласында жүргізілді. Жүздеген тұтқындар импровизацияланған газ камерасында көміртек монооксидімен уланып өлтірілді. 1940 жылы Германиядағы алты жаппай өлтіру орталығында бөтелкеде таза көміртек монооксиді бар газ камералары құрылды. Мүгедектерден басқа, бұл орталықтар 14f13 акциясы кезінде Германия, Австрия және Польшадағы концлагерьлерден көшірілген тұтқындарды өлтіруге де пайдаланылды. Эвтаназия бағдарламасы 1941 жылы ресми түрде тоқтатылғаннан кейін де концлагерьдегі тұтқындар өлтіріле берді. Кеңес Одағына басып кірген кезде, Einsatzgruppen газ машиналарында, қозғалтқыш газын жабық газ камерасына бағыттайтын өзгертілген жүк көліктерін пайдаланып, газбен жаппай өлім жазаларын орындады. Камералар жабылып, у құбыр арқылы енгізілгеннен кейін, ғалымдар шыны арқылы жоғарыдан бақылайды. Бір отбасының жеті мүшесі туралы бұрынғы оқиғаны еске түсіретін есепте, Квон екі ата-анасы, ұлы мен қызынан тұратын бір отбасының уланудан өлгенін, ата-аналары күштері таусылғанша ауыздан ауызға тыныс беру арқылы балаларын құтқаруға тырысқанын көргенін айтады. Квонның куәлігін 22-ші лагерьтен алынған құжаттар растады, онда эксперименттерге белгіленген тұтқындардың көшірілуі сипатталған. Құжаттарды Лондон негізделген Корея сарапшысы және адам құқықтары белсендісі Ким Сан Хун нақты деп таныды.

Литва

1937–1940 жылдары Литва Каунас бекінісінің Бірінші фортында Алексотта газ камерасын пайдаланды.

Кеңес Одағы

Кеңес НКВД-сының командирі Исай Берг жүк көліктерін өзгертіп, жүк сақтау бөлімін герметикалық жауып, газ шығару құбырын ішке бағыттап берді.

Америка Құрама Штаттары

Газ камералары АҚШ-та өлім жазасына кесілген сотталғандарды жазалау үшін қолданылған. АҚШ-та газбен өлім жазасын алған алғашқы адам 1924 жылғы 8 ақпанда Ги Джон болды. Невада штатындағы түрмеде оның қамалына уытты газды тікелей құюға жасалған сәтсіз әрекет, Джонға өлім жазасын орындау үшін алғашқы уақытша газ камерасын құруға әкелді. 1948 жылғы 3 желтоқсанда Миран Томпсон мен Сэм Шокли Алькатрас шайқасына қатысқандары үшін Сан-Квентин мемлекеттік түрмесіндегі газ камерасында жазаланды. 1957 жылы Бертон Эбботты өлім жазасына кескен кезде Калифорния губернаторы Гудвин Джей Найт өлім жазасын тоқтату үшін телефон арқылы келісімдер жасап жатты. 1976 жылы АҚШ-та өлім жазасы қайта орнатылғаннан бері газ камерасында 11 сотталған өлім жазасына кесілді. Олардың төртеуі Миссисипиде, екеуі Аризонада, екеуі Калифорнияда, екеуі Солтүстік Каролинада және біреуі Невадада орындалды. Өлім жазасы қайта орнатылғаннан кейін газ камерасы арқылы алғашқы өлім жазасы 1979 жылы Невадада Джесси Бишопты кісі өлтіргені үшін орындалды. Газ камерасындағы соңғы өлім жазасы 1999 жылы орындалды. 1980-ші жылдары газ камерасында өлім жазасын орындау кезіндегі азаптау туралы хабарлар осы әдістің қолданылуына қатысты дау-дамайға әкелді. 1983 жылғы 2 қыркүйекте Миссисипиде Джимми Ли Грейді өлім жазасына кескен кезде, Грей әлі тірі және ауа тартқысы келгенде, қарау бөлмесінен 8 минуттан кейін шығарылды. Ол әлі тірі болғанда бөлмені тазарту туралы шешімді оның адвокаты сынады. 2007 жылы өлім жазасы істеріне маманданған адвокат Дэвид Брук: «Джимми Ли Грей газ камерасындағы темір тіреуге басын соғып өлді, ал журналистер оның ағынын санады» деді. 1992 жылғы 6 сәуірде Аризонада Дональд Юджин Хардингті өлім жазасына кескен кезде, өліміне 11 минут кетті. Түрме бастығы егер тағы да газ камерасында өлім жазасын орындауды талап етсе, ол жұмыстан кететінін мәлімдеді. Хардингтің өлім жазасын орындағаннан кейін Аризона 1992 жылғы қарашадан кейін өлім жазасына кесілген барлық адамдарды өлімге ұшырату арқылы жазалау туралы шешім қабылдады. Алайда, Калифорния өлім жазасына кесілген сотталғандарға өлімге ұшырату немесе газ камерасы арасында таңдау жасауға мүмкіндік беретін заңға өзгеріс енгізгеннен кейін бұл шешім күшін жойды. 20-шы ғасырдың соңында көптеген штаттар көбінесе адамгершілік деп есептелетін әдістерге, мысалы, өлімге ұшырату инъекциясына көшті. Калифорниядағы Сан-Квентин мемлекеттік түрмесіндегі газ камерасы өлімге ұшырату инъекциясы үшін пайдаланылатын бөлмеге айналдырылды. 2020 жылға қарай газ камерасында соңғы өлім жазасын алған адам 1992 жылға дейін өлім жазасына кесілген неміс азаматы Уолтер ЛаГранд болды, ол 1999 жылғы 3 наурызда Аризонада өлім жазасына кесілді. АҚШ-тың 9-шы апелляциялық округінің соты оны газ камерасында өлім жазасына кесуге болмайды деген шешім шығарды, бірақ бұл шешімді АҚШ Жоғарғы Соты жоққа шығарды. Алабама, Миссисипи және Оклахома азот гипоксия әдісін, Аризона сутегі цианиді әдісін белгілейді, ал басқа штаттар газ түрін нақтыламады. 2010 жылғы қазан айында Нью-Йорк губернаторы Дэвид Паттерсон гуманистік қоғамдар мен басқа да жануарлар бейімдеу орталықтары үшін газ камераларын пайдалануға тыйым салатын заңға қол қойды.

Барлық оттегін қоспағанда

Азот газы немесе оттегісі кемтілген ауа адамды өлімге кесіп, азотпен улануға (азоттық асфиксияға) әкелу үшін қарастырылып келді. Жәбірленуші оттегі деңгейі төмендеген кезде дененің қалыпты емес сезімі аз байқалады. Бұл оттегінің жетіспеуінен болатын өлімге (асфиксияға) әкеледі, бұл ауырсыну мен жарақатты тұншығу сезіміне немесе уланудың қосымша әсерлеріне ұшыратпайды. 2015 жылдың сәуір айында Оклахома штатының губернаторы Мэри Фэллин азотпен улануды өлім жазасын орындау әдісі ретінде рұқсаттайтын заңға қол қойды. 2018 жылдың 14 наурызында Оклахома штатының бас прокуроры Майк Хантер және түзеу мекемелерінің директоры Джо М. Оллбоу азот газын өлім жазасын орындаудың негізгі әдісі ретінде тағайындады. Азотпен өлім жазасын орындау тәртібін жасауға жылдар бойы тырысқаннан кейін, Оклахома штаты 2020 жылдың ақпан айында өлім жазасын орындау үшін қажетті дәрі-дәрмектердің сенімді көзін тапқаннан кейін жобадан бас тартқанын мәлімдеді. 2018 жылы Алабама штаты азотпен улануды өлім жазасын орындау әдісі ретінде бекітті және өлім жазасына кесілген сотталғандарға әдіс таңдау мүмкіндігін берді. 2022 жылдың қыркүйегінде сот, сотталған адам азотпен улануды таңдағанын айтқандықтан, бірақ тиісті құжат жоғалғандықтан, қазалы инъекция арқылы өлім жазасын орындауды тоқтатты. 2024 жылдың 25 қаңтарында Кеннет Юджин Смит азотпен улану арқылы өлім жазасын алған алғашқы адам болды.