Франц Игнац Данци: Неміс дирижері мен композиторының өмірі мен шығармашылығы
Franz Danzi
Франц Игнац Данци: неміс дирижеры, композиторы, виртуоз виолончельші (1763-1826). Классикалық және романтизм дәуірінде өмір сүрді, Моцарт пен Веберге әсер етті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс дирижері және композиторы (1763–1826)
German conductor and composer (1763–1826)
Франц Игнац Данци (15 маусым 1763 – 13 сәуір 1826) – неміс виолончелиші, композитор және дирижер, итальян виолончелиші Инноценц Данцидің (1730–1798) ұлы және белгілі әнші Францеска Данцидің інісі. Данци еуропалық музыка тарихының маңызды кезеңінде өмір сүрді. Оның мансабы, кейінгі классикалық стильден ерте романтикалық стильге өтумен бірге, біздің концерт залдарында орындалатын және қазіргі классикалық музыка тыңдаушыларына таныс көптеген музыканың пайда болуымен сәйкес келді. Жастығында ол Вольфганг Амадей Моцартты танып, оған үлкен құрметпен қарады; ол Людвиг ван Бетховеннің замандасы болды, оның туралы – өзінің буынының көпшілігі сияқты – күшті, бірақ қарама-қайшы сезімдерге ие болды, сондай-ақ жас Карл Мария фон Веберге ұстаздық жасады, оның музыкасын құрметтеді және насихаттады.
Franz Ignaz Danzi (15 June 1763 – 13 April 1826) was a German cellist, composer and conductor, the son of the Italian cellist Innocenz Danzi (1730–1798) and brother of the noted singer Franzeska Danzi. Danzi lived at a significant time in the history of European music. His career, spanning the transition from the late Classical to the early Romantic styles, coincided with the origin of much of the music that lives in our concert halls and is familiar to contemporary classical music audiences. In his youth he knew Wolfgang Amadeus Mozart, whom he revered; he was a contemporary of Ludwig van Beethoven, about whom he — like many of his generation — had strong but mixed feelings and he was a mentor for the young Carl Maria von Weber, whose music he respected and promoted.
Өмір және мансап
Швецинген қаласында туып, Мангеймде өскен Данци 1778 жылы жасөспірім кезінде электор Карл Теодордың көрнекті оркестріне қосылғанға дейін әкесінен және Георг Жозеф Фоглерден сабақ алды. 1780 жылы Мангеймде оның ағаш аспаптарға арналған тұңғыш шығармасы жарық көрді. Оркестрдің бас виолончельшісі болған әкесі Моцарттың «Идоменей» операсының премьерасындағы орындауы үшін мақтау алды. Карл Теодор 1778 жылы сарайын Мюнхенге көшірген кезде Данци Мангеймде қалды. Мангеймдегі шағын театр оркестрінде тәлім алғаннан кейін, ол 1784 жылы Мюнхендегі негізгі сарай оркестрінің бас виолончелисі болып қайтадан қызметке кірді – әкесінің орнына. 1790 жылы ол әнші және композитор Мария Маргарета Марчанға үйленді, олармен опера труппасымен бірге Лейпциг, Прага, Венеция және Флоренция қалаларына сапар шекті. 1798 жылы тағы да Мюнхенде ол Еуропаның ең маңызды музыкалық орталықтарының бірінде капельмейстердің көмекшісіне дейін көтерілді, бірақ 1807 жылы сарайдағы қарым-қатынастан наразы болып, одан әрі жоғарылау мүмкін емесіне көз жеткізді. Ол Мюнхенді тастап, Вюртембергтің жаңа патшасы Фредерик I-нің Штутгарттағы кішкентай және маңызды емес сарайында капельмейстер болып жұмыс істеді. Бес жылдан кейін ол тағы да Карлсруэге көшіп, өмірінің соңғы жылдарын Корольдік консерваторияда патшалық музыкалық мекеменің беделін арттыруға арнады. Ол 62 жасында Карлсруэде дүние салды.
Born in Schwetzingen and raised in Mannheim, Danzi studied with his father and with Georg Joseph Vogler before he joined the superlative orchestra of the Elector Karl Theodor in 1778 as a teenager. In 1780, the first of his woodwind compositions was published at Mannheim. His father, principal cellist of the orchestra, was praised by Mozart for his playing at the premiere of Idomeneo. Danzi remained behind in a Mannheim that was rendered more provincial when Karl Theodor moved his court to Munich in 1778. After an apprenticeship with the small theatre orchestra left in Mannheim, he rejoined the main court in Munich as principal cellist — taking his father's position — in 1784. In 1790, he married the singer and composer Maria Margarethe Marchand, with whom he travelled in an opera troupe to Leipzig, Prague, Venice, and Florence. By 1798, once more in Munich, he rose to the position of assistant Kapellmeister in one of the most important musical centers of Europe, but in 1807, unhappy at the treatment he received at court and despairing of any further advancement, he left Munich to be Kapellmeister in the smaller and less important Stuttgart court of the new king of Württemberg, Frederick I. After five years he moved again to Karlsruhe, where he spent the last years of his life at the Royal Konservatorium struggling to raise the modest courtly musical establishment to respectability. He died in Karlsruhe, aged 62.
Үлес қосу
Даньци бүгінде көбінесе ағаштан жасалған үрмелі квинтеттерімен танымал, және ол әрбір аспаптың ерекшелігін көрсете білуімен толыққанды мақтана білді. Ол сол заманғы көптеген маңызды жанрларда шығармалар жазды, олардың ішінде опера, шіркеу музыкасы, оркестрлік туындылар және камералық музыканың түрлі нұсқалары бар. Ол өте шебер виолончельші болған, сонымен қатар жауапкершілігі жоғары және барлық деректер бойынша тиімді оркестр жетекшісі және дирижер болды. 2005 жылы Швецинген қаласындағы концерт залы оның құрметіне қайта аталды.
Danzi is known today chiefly for his woodwind quintets, in which he took justifiable pride for the idiomatic treatment of the individual instruments. He composed in most major genres of the time, including opera, church music, orchestral works, and many varieties of chamber music. He was a first rate cellist as well as a conscientious and — by all reports — effective orchestra leader and conductor. At Schwetzingen, the city concert hall was renamed in his honour in 2005.
Отбасы
Франческа Лебрун (1756–91), әнші және композитор, Франц Данцидің қарындасы болған.
Francesca Lebrun (1756–91), a singer and composer, was Franz Danzi's sister.