Антон Диабелли: Австриялық баспагер, редактор және композитор
Anton Diabelli
Антон Диабелли – австриялық баспагер, редактор, композитор. Бельотовеннің «Диабелли вариацияларына» арналған вальсімен танымал. Биографиясы, шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Антон (немесе Антонио) Диабелли (5 қыркүйек 1781 – 18 сәуір 1858) – австриялық музыка баспашысы, редактор және композитор. Өзінің заманында баспагер ретінде жақсы танылған ол, қазір Людвиг ван Бетховеннің отыз үш Диабелли вариациясын жазған вальстің авторы ретінде белгілі.
Austrian music publisher, editor and composer
Anton (or Antonio) Diabelli (5 September 17818 April 1858) was an Austrian music publisher, editor and composer. Best known in his time as a publisher, he is most familiar today as the composer of the waltz on which Ludwig van Beethoven wrote his set of thirty three Diabelli Variations.
Ерте өмір
Диабелли Австриядағы Матцее қаласында, сол кездегі Зальцбург архиепископтығында дүниеге келген. Музыкаға бейім бала болған ол Зальцбург соборындағы ұлдар хорында ән айтқан, онда Майкл Хайдннан музыка сабақтары алғаны айтылады. 19 жасқа келгенде Диабелли алты месседен тұратын бірнеше маңызды шығармалар жазған. Диабелли дін қызметкері болу үшін тәрбиеленді және 1800 жылы Бавариядағы Райтенхаслах монастыріна қосылды. Ол Иоганн Штраус II және Йозеф Штраустың көптеген музыкалық шығармаларын жариялаған. 1872 жылы фирманы Фридрих Шрайбер иеленді, ал 1876 жылы ол Август Кранц фирмасымен бірікті, ол 1879 жылы компанияны сатып алып, өзінің атымен басқарды. Диабелли 76 жасында Венада қайтыс болды.
Diabelli was born in Mattsee in Austria, then in the Archbishopric of Salzburg. A musical child, he sang in the boys' choir at Salzburg Cathedral where he is believed to have taken music lessons with Michael Haydn. By the age of 19 Diabelli had already composed several important compositions including six masses. Diabelli was trained to enter the priesthood and in 1800 joined the monastery at Raitenhaslach, Bavaria. and published much music by Johann Strauss II and Josef Strauss. In 1872 the firm was taken over by Friedrich Schreiber and in 1876 it merged with the firm of August Cranz who bought the company in 1879 and ran it under his name. Diabelli died in Vienna at the age of 76.
Композициялар
Диабелли көптеген танымал классикалық шығармалардың авторы, олардың ішінде "Адам ин дер Клемме" атты оперетта, бірнеше миссалар, әндер және көптеген фортепиано мен классикалық гитараға арналған шығармалар бар. Оның шығармаларының ең көп бөлігі гитараға арналған туындыларынан тұрады. Оның төрт қолға арналған фортепиано шығармалары да кең таралған. Диабеллидің "Жастық рахаты: алты сонатина" атты композициясы – белгісіз қарсы күштер арасындағы күресті бейнелейтін алты сонатинадан тұратын жинақ. Бұл динамиканың фортеден пианоға жиі және күрт ауысуымен көрсетілген. Форте белгісі қолданылғанда, пианист зұлымдық сезімін тудыруы керек, осылайша антагонисті бейнелейді. Ал пиано белгілері басты кейіпкерді көрсетеді.
Diabelli composed a number of well known Classical works, including an operetta called Adam in der Klemme, several masses, songs and numerous piano and classical guitar pieces. Numerically his guitar pieces form the largest part of his works. His pieces for piano four hands are popular. Diabelli's composition Pleasures of Youth: Six Sonatinas is a collection of six sonatinas depicting a struggle between unknown opposing forces. This is suggested by the sharp and frequent change in dynamics from forte to piano. When forte is indicated the pianist is meant to evoke a sense of wickedness, thus depicting the antagonist. In contrast the markings of piano represent the protagonist.
Диабеллидің вариациялары
Диабелли қазір танымал болған шығарманың бастапқыда оқиғалық туындының бір бөлігі ретінде жазылғаны белгілі. 1819 жылы жарнамалық мақсатта ол осы үшін арнайы жазған «патриоттық» вальске негізделген вариациялар жинағын шығаруға бекінді, онда сол кездегі барлық маңызды австриялық композиторлар мен бірнеше көрнекті австриялық емес композиторлардың вариациялары болар еді. Жиналған туындылар Vaterländischer Künstlerverein антологиясында жариялануға тиіс болды. 51 композитор, оның ішінде Бетховен, Шуберт, Австрияның эрцгерцогы Рудольф, Франц Ксавер Вольфганг Моцарт (кіші), Дитрихштейн князі Мориц, Генрих Эдуард Йозеф барон фон Ланной, Игнац Франц барон фон Мозель, Карл Черни, Иоганн Непомук Хуммель, Игнац Мошелес, Саймон Сехтер және сегіз жасар Франц Лист (Лист жеке шақырылмаған болуы мүмкін, бірақ оның ұстазы Черни оның қатысуын ұйымдастырды) қатысты. Черниге де кода жазу тапсырылды. Бетховен бір вариациямен шектеліп қалмай, 33 вариация ұсынды, олар Vaterländischer Künstlerverein-нің 1-бөлімін құрады. Бұл шығарма Бетховеннің ең ұлы фортепиано туындыларының бірі және сол дәуірдегі ең керемет вариациялар жинағы ретінде танылып, көбінесе Диабелли вариациялары, Op. 120 деп аталады. Қалған 50 вариация Vaterländischer Künstlerverein журналының II бөлімі ретінде жарияланды.
The composition for which Diabelli is now best known was actually written as part of an adventuring story. In 1819, as a promotional idea, he decided to try to publish a volume of variations on a "patriotic" waltz he had penned expressly for this purpose, with one variation by every important Austrian composer living at the time, as well as several significant non Austrians. The combined contributions would be published in an anthology called Vaterländischer Künstlerverein. Fifty one composers responded with pieces, including Beethoven, Schubert, Archduke Rudolph of Austria, Franz Xaver Wolfgang Mozart (jun. ), Moritz, Prince of Dietrichstein, Heinrich Eduard Josef Baron von Lannoy, Ignaz Franz Baron von Mosel, Carl Czerny, Johann Nepomuk Hummel, Ignaz Moscheles, Simon Sechter, and the eight year old Franz Liszt (although it seems Liszt was not invited personally, but his teacher Czerny arranged for him to be involved). Czerny was also enlisted to write a coda. Beethoven, however, instead of providing just one variation, provided 33, and his formed Part I of Vaterländischer Künstlerverein. They constitute what is generally regarded as one of the greatest of Beethoven's piano pieces and as the greatest set of variations of their time, and are generally known simply as the Diabelli Variations, Op. 120. The other 50 variations were published as Part II of Vaterländischer Künstlerverein.