Кіріспе

Эстониялық жазушы және сыншы Фридберт Туглас, туған аты Фридберт Михкельсон немесе Михельсон (2 наурыз 1886 – 15 сәуір 1971), эстон әдебиетіне импрессионизм мен символизмді әкелген эстон жазушысы және сыншысы. 20 ғасырдың басында билік тарапынан қуғынға ұшыраған ол, кейіннен кеңес дәуірінде эстон әдебиетінің мойындалған өкіліне айналды.

Өмірбаян

Туглас Ахьяда ағаш шеберінің ұлы болып дүниеге келді және 1904-1905 жылдары Хьюго Треффнер гимназиясында оқыды. Революциялық қызметі үшін түрмеге қамалғаннан кейін 1906 жылы Финляндияда, Германияда, Бельгияда, Швейцарияда және Францияда эмиграцияда болды, содан кейін 1917 жылғы ақпан революциясына орай Эстонияға оралды. Оның ең танымал әңгімесі – «Попи және Хуху». Ол «Сиуру» әдеби тобының мүшесі және 20 ғасырдың басындағы «Жас Эстония» («Noor Eesti») эстон әдеби тобының жетекшісі болды. Туглас Эстон жазушылар одағының негізін қалаушылардың бірі және 1922-1923, 1925-1927 және 1937-1939 жылдары оның төрағасы қызметін атқарды. 1946 жылы Тугласқа Эстон КСР-інің халық жазушысы құрметті атағы берілді. Сол жылы ол Кеңес Эстония Ғылым академиясының корреспондент-мүшесі болып сайланды. Кейіннен ол жағдайдан түсіп, ресми түрде қара тізімге енгізіліп, азаматтық құқықтарынан айырылды және барлық мекемелерден, соның ішінде 1950 жылы шығарылған Жазушылар одағынан мүшеліктен шеттетілді. Туглас 1971 жылы Таллинде 85 жасында, өміріндегі маңызды туындысы саналатын естеліктерін аяқтағаннан кейін қайтыс болды. Сол жылы Таллинде оның өміріне арналған мұражай ашылды. 1971 жылы Туглас атындағы қысқа әңгімелер байқауы құрылды. Тугластың әңгімелерінің таңдамалы жинағы ағылшын тілінде «Ақын және Есіл және басқа да әңгімелер» (Central European University Press, Будапешт & Нью-Йорк, 2007, Эрик Дикенс аударған) деген атпен жарық көрді. Тугластың көптеген басқа әңгімелері Кеңес кезеңінде ағылшын тіліне аударылды.