Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
The Perfumed Garden – Джон Пилдің 1967 жылы британдық пираттық радиостанциясы Radio London-дағы түнгі бағдарламасына берген аты.
The Perfumed Garden was the title given by John Peel to his 1967 late night programme on the British pirate radio station, Radio London.
Лондон түн ортасынан кейін
АҚШ-тың коммерциялық поп-радиосында бірнеше жыл жұмыс істегеннен кейін, Пил 1967 жылғы наурыз айында Калифорниядан Ұлыбританияға оралған соң станцияға қосылды. Радио Лондонның әдеттегі үш сағаттық күндізгі хабарларында түрлі уақыттарда сөйлегенімен қатар, оған түнгі сағат 00:00-ден таңғы сағат 02:00-ге дейінгі хабарлама тағайындалды, ол кезде ол «Лондон түнгісі» деп аталды. Лос-Анджелес музыкалық өміріндегі тәжірибесі оны 1966 жылғы поп-музыкадағы күрт өзгерістер туралы әріптестерінен гөрі көбірек хабардар етті. Бұл өзгерістер 1960 жылдардағы жастар мәдениетіндегі маңызды өзгерістермен бірге жүрді, 1960 жылдардың ортасындағы «тербелмелі Лондон» дәуіріндегі сәнге құмар жасөспірімдердің тұтынушылығы Сан-Франциско хиппилерінің ойлы, материалистік емес көзқарасымен қанағаттандырылмады. Пил, өсіп келе жатқан хиппи қозғалысын өз көзімен көргендіктен – ол Калифорнияда көптеген жаңа топтар мен орындаушыларды көрді – өзін дұрыс уақытта дұрыс жерде сезінді, ал Лондонда Битлздің ықпалымен параллель қозғалыс дамыды. Осы кезеңде «International Times» және «Oz» сияқты андеграунд газеттері, сондай-ақ «UFO» клубы сияқты музыкалық орындар пайда болды. Ол бағдарламаларында пайда болатын жаңа бағыттарды көрсетуге ниеттенді және қазіргі Радио Лондон шеңберінде өзінің әндер тізімін сәйкесінше бейімдеді.
After several years of work in US commercial pop radio, Peel joined the station in March 1967, on returning to the UK from California. As well as various slots on Radio London's usual three hour daytime shows, he was allotted the midnight to 2 a. m. programme, then called London After Midnight. His experience of the Los Angeles music scene had made him more aware than most of his colleagues of the dramatic changes taking place in pop music in 1966 7. These were accompanied by significant changes in 1960s youth culture, with the fashion led teenage consumerism of the mid 1960s Swinging London era being challenged by the more reflective, less materialistic outlook of the San Francisco hippies. Peel, having had first hand experience of the emerging hippy scene he had seen many of the new bands and performers in California found himself in the right place at the right time, with a parallel movement developing in London under the influence of the Beatles. The period saw the emergence of the underground papers International Times and Oz, and of music venues such as the UFO club. He was intent on reflecting the emerging new directions in his programmes and, within the existing Radio London framework, adapted his playlists accordingly.
Иіс шығатын бақ
The Perfumed Garden 1967 жылы мамыр айында тыныш басталды; атауының өзгеруі (ол атақты эротикалық кітаппен ешқандай қатысы жоқ екенін айтты) Пил станцияда ешкімнің түнгі бағдарламаларды тыңдамайтынын түсінгенде болды, түн ортасынан кейінгі уақыт диджейлер мен жарнама берушілер үшін де ұнамайтын. Станцияның ауыр коммерциялық "Fab 40" плейлистісінен бас тартып, Пил өзіне ұнаған фолк, блюз, психоделикалық және прогрессивті рок тректерін ойнай бастады, оларды ұялшақ, лаконикалық дауыспен жариялады, бұл көптеген пират радио диджейлерінің жылдам, көтеріңкі әңгімелерінен мүлдем өзгеше болды. Радио Лондон басшылығы оның бағдарламасы туралы алғаш рет музыка баспасөзінде жақсы пікірлер пайда болғанда және станцияның Лондон кеңсесі The Beatles менеджері Брайан Эпштейннен алғыс хат алғанда білді. The Perfumed Garden британдық поп-музыка тыңдаушыларының белгілі бір тобына, көбінесе мектеп, колледж және университет студенттеріне қызығушылық тудырып, үлкен аудиторияның назарын аударды. Бұл аудитория коммерциялық пират радиосынан гөрі әртүрлі музыкалық және мәдени контентке дайын болды, оның көп бөлігі әлі де үй шаруасындағы әйелдер мен жасөспірімдерге арналған еді. Пилдің тыңдаушылары сол заманның рухын көрсететін хаттар мен өлеңдер жіберді, сонымен қатар "The Perfumed Garden" бағдарламасының идеяларымен терең байланысты болды; көптеген адамдар үшін бұл бағдарлама гүлді кезеңнің музыкасымен және сенімдерімен таныстырды. Пил 1967 жылдың тамызында пираттыққа қарсы заңнама станцияны жабуға мәжбүрлегенге дейін бағдарламасын жалғастырды. Радио Лондон жабылуға айналса, оған осындай еркіндік берілмес пе екені күмәнді болғанымен, станция оған соңғы аптада қосымша бір сағат эфир уақытын (түн ортасынан таңғы сағат 3-ке дейін) берді, ал соңғы The Perfumed Garden 1967 жылдың 14 тамызында түні бойы, түн ортасынан таңғы сағат 5.30-ға дейін жалғасты. Пилдің эмоционалды қоштасуы, онда ол тыңдаушыларына өзінің сүйіспеншілігін білдіріп, The Perfumed Garden "біраз уақыттан кейін" қайта оралатынын уәделеді, оның аудиториясымен тығыз байланыс орнатқанының дәлелі болды. Шындығында, ол көп ұзамай Лондонның андеграунд газеті International Times-та "The Perfumed Garden" тұрақты рубрикасын жариялай бастады, ал кейбір жанкүйерлер бағдарламаның рухын сақтап қалу үшін "The Perfumed Garden" тыңдаушылар клубын құрды.
The Perfumed Garden began quietly, in May 1967; the name change (which had nothing to do with the celebrated erotic book, he maintained) occurred when Peel realised that no one else on the station was listening to its late night programmes, the after midnight slot being unpopular with DJs and advertisers alike. Departing from the station's heavily commercial "Fab 40" playlist, Peel began broadcasting a mixture of folk, blues, psychedelic and progressive rock tracks that he happened to like, announcing them in a shy, laconic drawl which contrasted sharply with the fast talking, upbeat presentation of most pirate radio disc jockeys. The first the Radio London management knew of his programme was when it began to gather glowing reviews in the music press and when the station's London office received an appreciative letter from The Beatles' manager Brian Epstein. The Perfumed Garden also attracted a remarkable audience response, appealing to a specific segment of the British pop music audience often school, college and university students whose cultural horizons had been broadened by the new educational opportunities of the 1960s. This audience was ready for a more varied musical and cultural diet than that provided by commercial pop pirate radio, most of which was still aimed at housewives and younger teenagers. Peel's listeners sent in letters and poems very much in the spirit of the times, and with a strong sense of identification with what The Perfumed Garden represented; for many, the programme was an introduction to the music and beliefs of the flower power era. Peel continued his show until anti pirate legislation forced the station to close in August 1967. While it is questionable whether he would have been allowed such freedom had Radio London's closedown not been imminent, the station allowed him an extra hour's broadcasting (from midnight to 3 a. m.) in its final week, and the final Perfumed Garden, on 14 August 1967, lasted all night, from midnight to 5.30 a. m. Peel's emotional farewell, in which he assured his listeners of his love and promised that the Perfumed Garden would return "in some form", was evidence of the close bond he had established with his audience. Indeed, he soon began a regular Perfumed Garden column in the London underground newspaper International Times; while some keen listeners organised a Perfumed Garden listeners' group to keep the spirit of the programme alive.
BBC радиосының 1-ші бөлімі
Көптеген басқа бұрынғы пират радио диджейлерімен бірге Пилді BBC Radio 1, 1967 жылдың күзінде хабар таратуды бастағанда шақырып алды. Ол баршаға ұнамады, оның көзқарасы мен музыкалық талғамы станцияның хит-парадқа негіделген идеологиясына қайшы келді; бірақ ықпалды продюсерлер мен BBC басшыларының қолдауымен ол өзін бекіте алды. Қарсыластарының ашуын оятқан Пил, музыка баспасөзіндегі диджейлердің танымалдылығы бойынша жүргізілген сауалнамаларда, адал тыңдаушыларының арқасында жиі жеңіске жетті. Оның алғашқы BBC бағдарламалары, аптасына екі-үш сағатқа ғана шектелгендіктен, «Парфюмерленген бақтан» гөрі азаттық пен жекелік сипатта аз болды; тыңдаушылардың қатысуы, әсіресе, едәуір төмендеді, бірақ оның ықпалы Пилдің ұсыну стилінде және музыкалық таңдауларында әлі де байқалып тұрды. 1968-69 жылдарғы «Night Ride» бағдарламаларына BBC мұрағаттарынан өлеңдер, қонақтар мен әлемдік музыка, сондай-ақ рок, фолк және блюзден бастап, классикалық және авангардтық туындыларға дейінгі кең ауқымды музыка енгізілді. Оларды «Парфюмерленген бақ» идеясының дамуы деп қарастыруға болады, әсіресе олардың сөздік мазмұнында (Радио Лондон эфирінде Пил ән тректерімен және тыңдаушылардың хаттарымен қатар Ливерпуль ақындарының туындыларын үнемі ұсынып отырды), сондай-ақ 1960 жылдардың соңындағы америкалық андерграунд FM радиосының британдық нұсқасы ретінде қарастыруға болады; бірақ Пилдің «Night Ride» бағдарламасы BBC басшылығының қолдауын алмады. Пил мен оның қонақтары бірқатар даулы мәлімдемелер жасап, басшылықтың наразылығын туғызды және 18 айдан кейін эфирден алынды. Дегенмен, «Night Ride» өз уақытынан озық болған, оның эклектикалық музыкалық мазмұны BBC Radio 3-тің «Late Junction» сияқты бағдарламаларын болжады, ол тек отыз жылдан кейін басталды.
With many other ex pirate radio DJs, Peel was snapped up by BBC Radio 1, when it began broadcasting in autumn 1967. He was not universally popular, his outlook and musical tastes being at variance with the station's chart based ethos; but with the support of some influential producers and BBC managers he was eventually able to establish himself. Much to the chagrin of his rivals, Peel frequently won DJ popularity polls in the music press due to the loyalty of his committed listeners. His early BBC programmes, being restricted to two or three hours per week, were less free and personal than the Perfumed Garden; listener input, in particular, was greatly reduced, but its influence was still apparent in Peel's presentation style and in his musical choices. The 1968 69 Night Ride programmes incorporated poetry, guests, and world music from the BBC archives as well as a wide range of music, from rock, folk and blues to occasional classical and avant garde pieces. They can be seen as a development of the Perfumed Garden idea, especially in their spoken word content (on his Radio London shows, Peel had regularly featured the work of the Liverpool poets alongside music tracks and listeners' letters), and also as a British equivalent of late 1960s underground American FM radio; but Peel's Night Ride did not attract support from the BBC management. Peel and his guests incurred their displeasure by making a number of controversial statements, and it was taken off after 18 months. However, Night Ride can be seen in retrospect as well ahead of its time, its eclectic musical content foreshadowing programmes such as BBC Radio 3's Late Junction, which only began thirty years later.
Мұра
The Perfumed Garden 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында көптеген басқа британдық радио рок-шоуларының үлгісі болды. Оның ықпалын, мысалы, Боб Харристің BBC бағдарламаларының алғашқы кезеңінде, сондай-ақ Хью Нолан мен Терри Ясонның "Геронимо" радиосындағы кешкі эфирлерінде (1969-70 жылдары Radio Monte Carlo арқылы демалыс күндері хабар таратқан) естуге болады. Хиппи дәуірінде көптеген диджейлер Пилдің жұмсақ монотонын еліктеуге тырысты, бірақ оның тілге деген шеберлігіне немесе тыңдаушыларын таң қалдыру қабілетіне ешкім жете алмады. "Парфюмерлік бақтың" артық қиялданушылық жағы – құбыршықтарға, хомяктарға және басқа да кішкентай жаратылыстарға қызығушылық, сондай-ақ кейбір тыңдаушылардың хаттарындағы балалық қиялдарға деген ықыласы Пилдің кейінгі жылдары ұялуына себеп болды, бірақ оның хиппи идеалдарымен байланысты әлеуметтік алаңдаушылығы оның мансабы бойында өзгермеді. ("Парфюмерлік бақ" бағдарламасында ол Peace News және андерграунд газеттері Oz және International Times туралы хабарлады). Ол үнемі әлсіздерді қолдады және сәннен шыққан немесе қиын артистерге көмектесті. Ол 2004 жылы қайтыс болғанға дейін ұқсас, ерекше жеке стильде хабар таратуды жалғастырды, бұл поп музыкасындағы отыз жылдан астам уақыт бойы өзгерген модаларды қамтыды және конвенцияны мүлдем елемеді. Басқа диджейлерден айырмашылығы, ол өзінің жастық шағының музыкасына мойынсұнбады және теледидар, шоу-бизнес немесе өнерді тарату саласына қадам басу мүмкіндігін қабылдамады. Ол Radio One-ға адал болды, үнемі жаңа музыкалық стильдерді іздеді және жас аудиторияға берілді – оның мансабының бағытын анықтаған және "Парфюмерлік бақ" арқылы құрылған ойшаудағы қоғамға тікелей байланысты болатын берілгендік. BBC жүргізушісі Боб Харрис шоудың форматы ешқайсысына ұқсамайтынын айтты. "Солтүк теңізінің ортасынан жалғыздықпен эфирге шығып тұрғанда" Джон Пил өмірімде бірден жазбалар, өлеңдер, хаттар мен әңгімелердің қосындысымен пайда болды. Форматы алуан түрлі, мазмұны – толыққанды аян. Шоу "Парфюмерлік бақ" деп аталды. Тіпті аты да ерекше болды. Мен естігендеріме сене алмадым. Бұл бағдарламаның ойнату тізімдері мен форматының қалыпты шекарасынан шығып кеткені бірден анық болды. Эфирде жаңа буынның музыкасы дыбыстады: Captain Beefheart, Quicksilver Messenger Service, Love, The Doors, Incredible String Band. Бұл кім болса да, мен оның орнында болғым келді. Мен бір түймешікті басып, студияда осы керемет нәрселерді тауып, өзім сияқты сезінетін адамдардан хат алып, осының бәрін мүмкін болғанша көп адамға жеткізгім келді. Сол сәтте мен бұл менің болашақ жолым екенін және осы сезімге адал болуым керектігін түсіндім. Шынымен де эфирге шығып, тәуекелге барып, өзіңе ұнайтын музыканы ешқандай компромиссiz ойнауға болады".
The Perfumed Garden served as a model for many other UK radio rock shows of the late 1960s and early 1970s. Its influence can be heard, for example, in the early BBC programmes of Bob Harris, and in the late night shows of Hugh Nolan and Terry Yason on Radio Geronimo (broadcasting from Radio Monte Carlo at weekends in 1969 70). During the hippy era, many DJs tried to imitate Peel's gentle monotone, although none could match his flair for language, or his ability to surprise his listeners. Although the more whimsical side of the Perfumed Garden the fascination with sparrows, hamsters and other small creatures, his sympathy for the childlike fantasies expressed in some listeners' letters caused Peel some embarrassment in his later years, the social concern which accompanied his hippie idealism remained constant throughout his career. (On the Perfumed Garden programme, he publicised Peace News as well as the underground papers Oz and International Times). Time and again he championed the underdog and lent his support to unfashionable or difficult performers. He continued to broadcast in a similar, uniquely personal style until his death in 2004, encompassing more than thirty years of changing fashions in pop music — and completely ignoring convention. Unlike other DJs, he did not remain preoccupied with the music of his youth, and he rejected opportunities to branch out into television, show business or arts broadcasting. He remained loyal to Radio One, constantly in search of new musical styles, and committed to a young audience a commitment which determined the course of his career, and which can be traced back directly to the imaginary community he created through the Perfumed Garden. The BBC presenter, Bob Harris, said the show was unlike any other in its format. "Broadcasting ‘ in my stoned solitude from the middle of the North Sea ' John Peel suddenly arrived in my life with a mixture of records, poetry, letters and conversation. The format was diverse, the content an absolute revelation. The show was called The Perfumed Garden. Even the name was exotic. I could hardly believe what I was hearing. It was instantly clear to me that this was a programme that was stepping way outside of the usual boundaries of playlists and format. The airwaves literally crackled with the sounds of a new generation of music Captain Beefheart, Quicksilver Messenger Service, Love, the Doors, the Incredible String Band. Whoever this person was, I wanted to be him. I wanted to press a button and be there in that studio, finding this amazing stuff, getting these incredible letters from people who were feeling the same way as me and broadcasting it all for as many people as would listen. At that moment I knew that this was my way forward and that I had to stick by this feeling. That it really was possible to go on air, go out on a limb and just play the music you really loved, with no compromise."
Құрмет көрсету
2006 жылы Джон Пилдің қайтыс болуының екінші жылдығына арналған еске алу шарасы аясында BBC Radio 6 Music радиосы 23-27 қазан күндері оның соңғы "Иісті бақ" бағдарламасынан жарты сағаттық төрт үзіндіні эфирге шығарды. Бұл жазбалар толық бағдарламаның "қайта жасалған" нұсқасының бір бөлігін құрайды. Бағдарламаның эфирден алынған ең жақсы сападағы жазбалары біріктіріліп, цифрлық түрде тазартылды (дегенмен дыбыс сапасы әлі де нашар), ал музыкалық шығармалар CD немесе винил пластинка нұсқаларымен алмастырылды.
In 2006, as part of a John Peel tribute marking the second anniversary of his death, BBC Radio 6 Music broadcast four half hour excerpts from his final Perfumed Garden show from 23–27 October. These recordings are part of a "reconstructed" version of the complete show. The best available off air recordings of the programme have been edited together and digitally cleaned up (although the sound quality is still very tinny), and the musical items have been replaced with CD or LP versions.