Петербург-Гарисбург темір жолы (1833-1898): Вирджиния мен Солтүстік Каролина арасындағы маңызды тасымал жолы. Тарихы, құрылысы және экономикалық әсері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Петербургтен Гаррисбургке дейінгі темір жол желісі (1833–1898)
Railway Line from Petersburg to Garysburg (1833–1898)
Петербург темір жолы Вирджиния штатындағы Петербургтен оңтүстікке қарай Солтүстік Каролина штатындағы Гаррисбургке дейін салынған. Одан ол «Seaboard and Roanoke» темір жолының жолдары арқылы Велдонға қарай жалғасты, (кейін жаңа бағытпен бұл құқық жойылды).
The Petersburg Railroad ran from Petersburg, Virginia, south to Garysburg, North Carolina, from which it ran to Weldon via trackage rights over the Seaboard and Roanoke Railroad (later eliminated with a new alignment).
Негізін қалау
1830 жылы Солтүстік Каролинаның Бас Ассамблеясы және Вирджинияның Бас Ассамблеясы (штат заң шығарушы органдары) Петербург темір жолына жарғы берді, ол 1833 жылы ашылды. Темір жол Вирджиния штатының қаржылық қолдауымен ішінара құрылды. Темір жолдың негізгі иесі Фрэнсис Э. Ривстің қарсылығына қарамастан, штат Портсмут және Роанок темір жолын да қаржыландырды. Темір жолдар бәсекелескен кезде, бидай өсіруші жарнамаланған сұранысқа жылдам жетіп, бидайдың бір бушеліне екі есе көп баға алуға мүмкіндік алды. Бұрын ұнды Дисмал батпақты каналы арқылы немесе Роанок өзенінен Портсмут және Норфолкқа дейін тасымалдау үшін кемелерге ауыстырып тиеу қажет болды, бұл ұзақ уақыт алатын және жол ақысын төлеуді талап ететін. 1848 жылғы картада Стони Крик, Джаррат, Хиксфорд, Плезант Хилл, Гарисбург және Уэлдон станциялары белгіленген.
In 1830 the North Carolina General Assembly and Virginia General Assembly (state legislatures) granted a charter for the Petersburg Railroad and it opened in 1833. The railroad was partially sponsored by the Commonwealth of Virginia. Against the wishes of the Railroad's principal owner, Francis E. Rives, the State also sponsored the additional Portsmouth and Roanoke Railroad. While the railroads competed, a wheat farmer could get twice the price per bushel for his wheat, by getting to market to meet advertised demands more quickly. Previously, flour had to be moved by bateaux through the Dismal Swamp Canal or through transshipment to carriage taking longer and paying tolls to get from the Roanoke River to Portsmouth and Norfolk. An 1848 map showed stations at Stony Creek, Jarrat's, Hicksford, Pleasant Hill, Garysburg, and Weldon.
1850 жылдардағы табысты операциялар
1850 жылдары Линчбург арқылы солтүстік-оңтүстік бағытындағы теміржол желілерінің батысқа қарай кеңеюі кірістің азаюына себеп болмады. Жоғары Аппоматтокс каналының кеме жүру жүйесінің жақсаруы, телеграф сияқты байланыс құралдарының дамуы, сондай-ақ Ричмонд және Петербург қалаларының халқының өсуі табыстың артуына әсер етті. Компанияның қарызға батпай, рельстерді үнемі ауыстыруға жеткілікті қаржысы болды. 1855-60 жылдары тасылатын негізгі өнімдер мақта, астық, темекі және ұн болды. Вагонды жүрек қарағайы, шаған, ақ емен, тополь, қара жаңғақ және тіпті махагони ағашынан жасады. Вагонды қызыл, ақ және француздық мырышпен бояды. Темір Жапонияның қарасымен өңделді. Машинаны майлау үшін кашалот майы қолданылды. Петербург темір жолы плантация иелерінен африкалық құлдарды жалдады, олар жылдық есептерде жалдамалы мілдеттемелер ретінде тіркелді. Кейде құлдарға медициналық көмек көрсету үшін бір-екі доллар төленді. 1857 жылы станциялар Стони Крик, Джарратт, Белфилд, Хиксборо, Плезант Хилл, Гаррисбург және Уэлдон қалаларында орналасқан. Петербург темір жолымен Петербург пен Уэлдон арасында саяхаттауға 3 сағат 15 минут уақыт кетті.
Competition in the 1850s from north–south rail routes through Lynchburg, to the west, did not cause a decline of revenue. Trade coming from an improved Upper Appomattox Canal Navigation System, improved methods of communication such as telegraphy, and population growth of Richmond and Petersburg contributed to growing profits. The company had enough money to replace the rails on an ongoing basis without taking on debt. In 1855–60, the chief products to ship were cotton, grain, tobacco and flour. Cars were built with heart pine, ash, white oak, poplar, black walnut, and even mahogany. The cars were painted red, white and French Zinc. Iron was finished with Japan Black. Sperm oil from sperm whales was used as a lubricant for the machinery. The Petersburg Railroad hired enslaved Africans from plantation owners, listed in the annual reports as hired bonds. In some cases they paid a dollar or two for medical attention to slaves. In 1857, stations were located at Stony Creek, Jarratt's, Belfield, Hicksborough, Pleasant Hill, Garysburg, and Weldon. The Petersburg Railroad took 3 hours and fifteen minutes to travel between Petersburg and Weldon.
Азаматтық соғыс
Петербург темір жолы Америка Азамат соғысының соңында көп қиындықтар мен бұзылуларға ұшырады. Азамат соғысы кезінде Петербург темір жолы генерал (CSA) Роберт Э. Лидің Солтүстік Вирджиния армиясына азық-түлік пен жабдықтар жеткізді. Петербург темір жолы оңтүстікке жабдықтар жеткізді және кейде АҚШ-тың соғыс тұтқындарын тасымалдады. Соғыс кезінде темір жол Тредегар темір зауытынан жабдықтарды міндетті түрде алды. Роанок өзенінің үстіндегі көпірді Роли және Гастон темір жолына тиесілі жеке компания қайта салды, ол көпірді Петербург темір жолына жалға берді. 1866 жылдың 11 сәуірінде пойыз қалыпты жүріске шықты, ал компания шоғырландырылып, қарыздарды төлеуге кірісті. Солтүстік Каролина мен Англияға 12 000 және 6 600 доллар көлемінде шағын қарыздар болды. Америка Конфедерациялық Штаттары конфедерациялық доллармен қарызға міндетті болды, бірақ долларлар ештеңе сатып ала алмағандықтан, бұл көмектеспеді. Сиборд және Роанок компаниялары жалға алған бірнеше вагондар жойылды, сондықтан Сиборд компаниясы вагондардың құнын өтеуге міндетті болды. Осы және басқа да қарыздар 45 000 долларға біріктірілді, ол уақыт өте келе төленді. Көпір қайта салынғанға дейін Роанок өзені арқылы паром қатынайтын. Соғыстан қашу үшін оңтүстікке көшірілген ағаштан жасалған уақытша көпірлер Мехеррин өзені сияқты кіші өзендерге салынды. Көпірлер қатты ағаштан қайтадан тұрақты түрде салынды. Станциялар өртеніп, олардың орнына қоймалар пайдаланылды. Станциялар минималды шығынмен қайта салынатын болады. Темір жол сатып алған, бірақ жойылмаған мақтаның сатылуынан түскен қаражат қарыздың көп бөлігін төлеуге жұмсалды. Соғысқа дейін қалалар сауданы дамыту үшін темір жолдар салды. Темір жолдар қалалар арқылы жалғаспады. Жолаушылар жүктерін тасымалдап, қалаларда түндемей, ақшаларын жұмсауға мәжбүр болды. Қалалар тауар тасымалына қаржылық түрде қатыса алатын. Жиырма жыл өткен соң, 1886 жылы оңтүстіктегі темір жолдар мамыр айының бір күні стандартты өлшемге ауыстырылды, бұл бүкіл шығыс жағалауы бойынша тікелей тасымалдауға мүмкіндік берді.
The Petersburg Railroad saw much action and destruction during at the end of the American Civil War. During the Civil War, the Petersburg Railroad carried food and equipment to General (CSA) Robert E. Lee's Army of Northern Virginia The Petersburg Railroad carried supplies south and sometimes carried U. S. prisoners of war. The railroad requisitioned supplies from Tredegar Iron Works during the war. The bridge over the Roanoke River was rebuilt by a private company owning the Raleigh and Gaston Railroad, which rented the bridge to the Petersburg Railroad. The train was running by April 11 of 1866 and company began to consolidate and pay debts. There was a small debt to North Carolina and England of $12,000 and $6,600. The Confederate States of America owed money in Confederate States dollars but that did not help as the dollars could not buy anything. A few cars rented by the Seaboard and Roanoke were destroyed and the Seaboard had to pay back the value of the cars. These and other debts were consolidated for $45,000, which was paid over time. A ferry ran over the Roanoke River until the bridge was rebuilt. Temporary bridges were built over smaller rivers, such as the Meherrin River, with wood from a sawmill that had been moved south to avoid the war. The bridges would be rebuilt permanently with heartwood. Stations had been burned and warehouses were being used instead. Stations would be rebuilt with minimal expenditures. Cotton purchased by the railroad and had not been destroyed could be sold to pay much of the debt. Before the war, railroads had been built by cities to bring trade into cities. Railroads did not connect through cities. Passengers had to port luggage and stay over night, spending money in cities. Cities could get financially involved in the transporting of goods through cities. Twenty years later, in 1886, the railroads in the south were changed to standard gauge on one day in May, allowing point to point transportation across the entire east coast.
Қайта реттеуші партиясы
1878 жылы Петербургте Вирджиния Бас Ассамблеясын генерал (CSA) Уильям Махоун мен Пастор Джон Э. Масси бастаған «Түзетушілер» партиясы бақылауға алуда еді. Түзетушілер мемлекеттік қарыздың салдарынан мемлекеттік мектептерге кесімдер жасауды болдырмауды және барлық нәсілдердің жұмысшылары үшін жақсы өкілдік құруды көздеді. Бұл шараларға темір жолдарды мемлекеттік меншікке алу да кірді. Осы орайда, 1878 жылы Вирджиния Бас Ассамблеясы Петербург қаласына кеңес құруға және Петербург теміржолын меншігіне алуға құқық берді.
In 1878, in Petersburg, the Readjuster Party was gaining control of the Virginia General Assembly led by General (CSA) William Mahone and Parson John E. Massey. The readjusters wanted to protect public schools from cuts due to state debt and promised better representation for workers of all races. These efforts included state ownership of railroads. In this climate, in 1878, the Virginia General Assembly gave the City of Petersburg the right to form a board and take over ownership of the Petersburg Railroad.
Атлант жағалауы сызығына бірігу
1830-шы жылдардағы Петербург жарғысы 1891 жылға дейін ғана қолданыста болды. Уилмингтон және Уэлдон темір жолы 1891 жылы Петербург темір жолын жалға алып, екі темір жол үшін де салықтан босатылған статус талап етті. Петербург темір жолының салық төлемейтін мәртебесіне байланысты, штат заң шығарушы органы 1891 жылдан 1893 жылға дейін жалға алу мерзімін екі жылға ғана ұзартты.
The Petersburg Charter from the 1830s had only been granted until 1891. Wilmington and Weldon Railroad leased the Petersburg railroad, in 1891, and claimed tax exempt status for both railroads. Due to non taxable nature of Petersburg Railroad, the State legislature only renewed the lease for two years from 1891 to 1893.