Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қатты денелі музыкалық аспап – әдеттегі дыбыс қорабы болмайтын, гитара, бас немесе скрипка сияқты саптық аспап. Бұл аспаптар саптардың дірілірін тікелей анықтау үшін электромагниттік қабылдағыш жүйесіне сүйенеді. Қатты денелі аспаптар акустикалық кері байланыс туындауы мүмкін жағдайларда қолданылады, сондай-ақ оларды жасау электрлі-акустикалық аспаптарға қарағанда арзан әрі берік. 1930 жылдары жасалған электр гитарасы мен электр басы – танымал қатты денелі аспаптар. Олар рок және хэви-метал сияқты электр гитараға негізделген музыка жанрларын дамытуға көмектесті. Қатты денелі аспаптарды жасау үшін көбінесе шаған, емен, клен, махоган, корина, қарағай, палисандр және эбони ағаштары қолданылады. Олардың ішінде шаған мен емен электр гитараларының көп бөлігін құрайды. Қатты денелі аспаптар акустикалық саптық аспаптардың кейбір ерекшеліктерін сақтайды. Құрамында, әдеттегі саптық аспаптар сияқты, саптарды реттеуге арналған құрылғылар, көпір және саусақ тақтасы (немесе пернетақтасы) болады. Пернетақта – мойынның үстіңгі бетіне орналасқан, мойын басынан денесіне дейін созылатын ағаш бөлігі. Саптар пернетақтаның үстінен өтеді. Пернетақтада саптарды басуға арналған ладтар немесе таяқшалар болуы мүмкін. Бұл музыканттарға сапты бірдей жерде тоқтатуға мүмкіндік береді. Эбони, палисандр және клен ағаштары пернетақта жасау үшін жиі қолданылады. Кейбір электр гитараларында пернетақта үшін жеке ағаш бөлігі болмайды. Барлық қатты денелі аспаптарда саптардың ұзындығы – яғни, құрылғыдан көпірге дейінгі арақашықтық – әртүрлі болады. Саптардың биіктігі, яғни, пернетақтадан олардың арақашықтығы, қатты денелі аспаптарда реттелуге болады. Көптеген қатты денелі аспаптарда дыбыс күшін және тембрін реттеуге арналған бақылау элементтері бар. Ал кейбіреулерінде төмен, орта және жоғары жиіліктерді теңестіретін электронды алдын ала күшейткіш орнатылған. Бұл дыбысты негізгі аспап күшейткішінің көмегімен қалыптастыруға көмектеседі. Күшейткіштер қалаған жағдайда қатты денелі аспаптарды жоғары дыбыспен естілуге мүмкіндік береді.
A solid body musical instrument is a string instrument such as a guitar, bass or violin built without its normal sound box and relying on an electromagnetic pickup system to directly detect the vibrations of the strings; these instruments are usually plugged into an instrument amplifier and loudspeaker to be heard. Solid body instruments are preferred in situations where acoustic feedback may otherwise be a problem and are inherently both less expensive to build and more rugged than acoustic electric instruments. Recognisable solid body instruments are the electric guitar and electric bass, developed in the 1930s. These assisted in creating electric guitar based genres of music such as rock and heavy metal. Common woods used in the construction of solid body instruments are ash, alder, maple, mahogany, korina, spruce, rosewood, and ebony. The first two make up the majority of solid body electric guitars. Solid body instruments have some of the same features as acoustic string instruments. Like a typical string instrument, they have a neck with tuners for the strings, a bridge and a fingerboard (or fretboard). The fretboard is a piece of wood placed on the top surface of the neck, extending from the head to the body. The strings run above the fingerboard. Some fingerboards have frets or bars which the strings are pressed against. This allows musicians to stop the string in the same place. Ebony, rosewood and maple are commonly used to make the fingerboard. Some electric guitar necks do not have a separate piece of wood for the fingerboard surface. All the solid bodies have variations in scale length or, the length of the strings from the nut to the bridge. The action, or the height of the strings from the fingerboard, is adjustable on solid body instruments. Most solid bodies have controls for volume and tone. Some have an electronic preamplifier with equalization for low, middle, and high frequencies. These are used to shape the sound along with the aid of the main instrument amplifier. Amplifiers allow solid body instruments to be heard at high volumes when desired.
Коммерциялық үлгілер
Бірінші коммерциялық сәтті қатты денелі аспап 1931 жылдан 1939 жылға дейін шығарылған Rickenbacker frying pan lap steel гитарасы болды. Коммерциялық сатылымға шығарылған тұңғыш электрлік гитараны Rickenbacker/Electro компаниясы 1931 жылдан бастап шығарды. Оны "Гавайи" стиліндегі гитарадан ажырату үшін "электрлік испан гитарасы" деп атады. Коммерциялық тұрғыдан сәтті шыққан алғашқы қатты денелі электр гитарасы 1950 жылы шыққан Fender Broadcaster болды. 1951 жылы Broadcaster барабандарының желісін сатқан Gretsch Corporation компаниясымен сауда белгісіне қатысты дау туып, атау қазіргі Fender Telecaster деп өзгертілді (екі модель атауы арасында шығарылған аспаптардың бас бөлігінде модель атауы болмады және қазір олар "No Casters" деп аталады). Fender 1950 жылдан бастап Fender Esquire деп аталатын бір датчик нұсқасын да шығарды. Одан кейін 1952 жылы Gibson Les Paul пайда болды.
The first commercially successful solid body instrument was the Rickenbacker frying pan lap steel guitar, produced from 1931 to 1939. The first commercially available non lap steel electric guitar was also produced by the Rickenbacker/Electro company, starting in 1931 The model was referred to as the "electric Spanish Guitar" to distinguish it from the "Hawaiian" lap steel. The first commercially successful solid body electric guitar was the Fender Broadcaster in 1950. A trademark dispute with the Gretsch Corporation who marketed a line of Broadcaster drums led to a name change to the current designation, Fender Telecaster in 1951 (Transition instruments produced between the two model names had no model name on the head stock and are now referred to as 'No Casters"). Fender also produced a one pickup version called the Fender Esquire starting in 1950. These were followed by the Gibson Les Paul in 1952.