Гинн Уильямс – американ актері, қақпақталған вестерн фильмдердегі рөлдерімен танымал. Биік бойы үшін "Big Boy" атымен белгілі, сондай-ақ бейсболшы ретінде де көзге түскен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық актер (1899–1962)
American actor (1899–1962)
Гинн Террел Уильямс-младший (26 сәуір 1899 – 6 маусым 1962) – американдық актер, «Dodge City» (1939), «Santa Fe Trail» (1940) және «The Comancheros» (1961) сияқты есте қаларлық вестерн фильмдерінде ойнаған. Ол 6'2" бойы болғандықтан және ранчоларда жылдар бойы жұмыс істегенімен, сондай-ақ жартылай кәсіби және кәсіби бейсбол ойнағандықтан бұлшықетті дене бітіміне ие болғандықтан «Биг Бой» деген лақап атымен танымал болды. Оның кино мансабының шарықталу кезеңінде ол плакаттарда және фильмдерде жиі «Big Boy Williams» немесе «Биг Бой» Гинн Уильямс деп аталып көрсетілген.
Guinn Terrell Williams Jr. (April 26, 1899 – June 6, 1962) was an American actor who appeared in memorable westerns such as Dodge City (1939), Santa Fe Trail (1940), and The Comancheros (1961). He was nicknamed "Big Boy" as he was 6' 2" and had a muscular build from years of working on ranches and playing semi pro and professional baseball, and at the height of his movie career was frequently billed above the title simply as Big Boy Williams or as "Big Boy" Guinn Williams on posters and in the film itself.
Өмірбаян
Оның әкесі, Гинн Уильямс (1871–1948), демократ конгрессмен, 1922 жылдан 1932 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасында Техас штатының 13-ші сайлау округін өкілдік етті. Бірінші дүниежүзілік соғыстан әскери офицер болып оралған Уильямс-младший, әкесі оған Вест-Пойнтқа оқуға мүмкіндік алғанын білді. Бірақ соғыстан кейін оған бұл қажет емес деп ойлады және актер болуға шешім қабылдады. Оны Уилл Роджерс кино және поло спортына таныстырды, онда ол чемпион атанды және Роджерс оны "Биг Бой" деп атады. Уильямс 1919 жылы "Дейлікелгі күйеу" комедиясында Уилл Роджерс пен Каллен Лэндистің қатысуымен дебют жасады, 1928 жылғы "Менің адамым" фильмінде әнші-комедия актрисасы Фанни Брайспен бірге басты рөлде ойнады, ал 1929 жылы Франк Борзаждың "Бақытты жұлдыз" фильмінде Джанет Гейнор мен Чарльз Фарреллмен бірге маңызды эпизодтық рөлді сомдады. 1920 жылдары Уильямс көптеген сәтті фильмдерде ойнады, олардың көпшілігі он галлондық шляпа киген батырлар туралы фильмдер болды. Содан кейін ол Джонни Мак Браунмен бірге "Ұлы жазық" фильмінде түсті, бұл Браун үшін жеңіліс болды. 1930 жылдары Уильямс көбінесе батырлар, спорт немесе табиғат драмаларында эпизодтық рөлдерде ойнады. Ол үнемі жұмыспен қамтылды және B класты фильмдерде басты рөлде де, A класты фильмдердегі эпизодтық рөлдерде де табысқа жетті. Ол сол кезде жиі Хут Гибсон мен Гарри Кэримен бірге түсті. 1944 жылы ол Роберт Митчумның алғашқы басты рөліндегі ("Боб Митчумді таныстырамыз") үлкен рөлде ойнады, ол Зейн Грейдің "Невада" фильміндегі (1927 жылы Гарри Купердің басты рөлде ойнаған фильмнің қайта түсірілімі) түсті. 1941 жылы ол Universal Pictures компаниясының "Өлім сарқырамасының жорықтары" атты үлкен сериалдық фильміне көптеген актерлермен бірге шақырылды. 1930 жылдардың соңынан 1940 жылдардың ортасына дейін Уильямс бірнеше A класты фильмдерде эпизодтық рөлдерде ойнады, кейде жоғары гонорармен, мысалы, "Тек бір рет өмір сүресің" және Columbia компаниясының алғашқы Technicolor фильмі "Десперадос" (1943). Уильямс Эрол Флинннің көптеген фильмдерінде Алан Хейлмен бірге оның серігі ретінде түсті. 1960 жылы ол "Аламо" тарихи фильміне және Роберт Митчуммен бірге "Үйге оралу" фильміне түсті. Оның соңғы рөлі жақын досы Джон Уэйн мен Стюарт Уитменмен бірге "Команчеро" фильмінде болды. Телевизияда ол 1957 жылы "Gunsmoke" батырлар сериясының "Skid Row" (S2E22) эпизодында қатал, қатыгез ковбой Грот рөлінде ойнады.
His father, Guinn Williams (1871–1948), a Democratic congressman, represented the 13th Texas Congressional District in the United States House of Representatives from 1922 to 1932. When Williams Jr. returned from World War I as an Army officer, he found out his father had secured for him an appointment to West Point that Williams Jr. saw no need to attend after his war service; he decided to become a baseball player instead. He was introduced by Will Rogers into motion pictures and polo, where he became a champion player and was given the name "Big Boy" by Rogers. Williams made his screen debut in the 1919 comedy, Almost A Husband, with Will Rogers and Cullen Landis, was the titular leading man to singing comedienne Fannie Brice in My Man (1928), and was featured in a large supporting role in Frank Borzage's Lucky Star (1929) with Janet Gaynor and Charles Farrell. Throughout the 1920s, Williams would have a string of successful films, mostly Westerns in which he wore a ten gallon hat. He then appeared in The Great Meadow alongside Johnny Mack Brown, which was Brown's breakout film. Throughout the 1930s, Williams acted in supporting roles, mostly in westerns, sports, or outdoor dramas. He was always employed, and was successful as both a B picture leading man and a supporting actor in A pictures. He often played alongside Hoot Gibson and Harry Carey during that period. In 1944, he was cast in a large role as sidekick to Robert Mitchum in Mitchum's first leading role (billed as "Introducing Bob Mitchum") in Zane Grey's Nevada, a remake of a 1927 film starring Gary Cooper. In 1941, he became one of many actors cast by Universal Pictures in their large film serial, Riders of Death Valley. From the late 1930s to the mid 1940s, Williams appeared in supporting roles in a number of A pictures, sometimes with high billing, such as You Only Live Once, and in Columbia's first Technicolor film, The Desperadoes (1943). Williams was frequently teamed with Alan Hale as sidekicks to Errol Flynn in several of his pictures. In 1960, he was cast in the epic film The Alamo and in Home from the Hill with Robert Mitchum. His last role was opposite his close friend John Wayne and Stuart Whitman in The Comancheros. On television, he appeared in the Western series Gunsmoke as Groat, a gruff, bully cowboy in the 1957 episode “Skid Row” (S2E22).
Жеке өмір
1920 жылдары ол Мэри Филбинмен қарым-қатынаста болды, ол Пол Конерге күйеуге шығуға дайын тұрған кезде. Ол үш актрисаға үйленді, алғашқысы – үнсіз фильмдер актрисасы Кэтлин Коллинз. Бір кезде ол B-фильмдер актрисасы Барбара Уикске үйленген. Оның соңғы әйелі – Дороти Петерсон, ол оны 1940 жылдары танысты. Оған дейін ол Лупе Велеспен құда болған, бірақ ол олардың досы Эррол Флинннің үйінде Уильямстың портретін сындырып, содан кейін суретке зәр тастап, келісімді бұзды. Әкесі сияқты, Уильямс та маңызды және мемлекеттік мәселелерге белсенді қатысты. Ол аймақтық Ауыл шаруашылығы несие қауымдастығы, Өндіріс несие корпорациясы, Ешкі шаруашылығы қауымдастығы, Техас жүн және мохер компаниясы, және Банкирлер қауымдастығымен жұмыс істеді (олардың барлығы оның туған Техас штатында және қабылдаған Калифорния штатында жұмыс істеді). Өмірі бойы Уильямс қоғамдық істерде де, Декатур (Техас), Сан-Анджело (Техас) және Лос-Анджелес (Калифорния) қалаларындағы методист шіркеулерінде де белсенді болды. Уильямс 63 жасында 1962 жылғы 6 маусымда зәр уытынан күтпеген жерден қайтыс болды. Уильямс Лос-Анджелестің Голливуд тауындағы «Тұрақты сенім» бөліміне жерленді.
In the 1920s, he had an affair with Mary Philbin while she was engaged to Paul Kohner. He was married to three actresses, the first being silent film actress Kathleen Collins. For a time, he was married to B movie actress Barbara Weeks. His last wife was Dorothy Peterson, whom he first met in the 1940s. Prior to meeting her, he had been engaged to Lupe Vélez, but she broke off the engagement at their friend Errol Flynn's home by breaking a framed portrait of Williams over his head and then urinating on the picture. Like his father, Williams was active in an array of notable and state related causes. He worked with the regional Agricultural Credit Association, The Production Credit Corporation, The Goat Raisers Association, The Texas Wool and Mohair Company, and the Bankers Association (all of which coincided both in his native Texas and adopted California). Throughout his life, Williams was active both in community affairs and the Methodist churches of Decatur, Texas, San Angelo, Texas, and Los Angeles, California. Williams died unexpectedly of uremic poisoning on June 6, 1962, aged 63. Williams was interred in the Enduring Faith section at Hollywood Hills of Los Angeles.