«Мисс Фрэнсис»: Американдық балалар тележүргізушісінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Америкалық балалар тележүргізушісі (1907–2001)

Фрэнсис Раппапорт Хорвич (туған кездегі аты – Франсис Раппапорт, 16 шілде 1907 – 22 шілде 2001) – американдық педагог, тележүргізуші және телебасшы. «Мисс Фрэнсис» атымен ол 1950 жылдардағы NBC телеарнасында жұма күндері таңертең көрсетілетін «Динг-Донг мектебі» балалар телебағдарламасының жүргізушісі болды, ал 1959 мен 1965 жылдар аралығында ұлттық деңгейде таратылды.

Отбасы және білім

Хорвич 1907 жылғы 16 шілдеде Огайо штатының Оттава қаласында дүниеге келді. Ол Сэмюэл мен Роза Грац Раппапорттың қызы еді. Оның әкесі Аустриядан эмигрант болған және қаладағы жалпы мақсаттағы дүкеннің иесі болды. Оның анасы Ресейден эмигрант болған, ол олардың ең кіші баласы еді. Анасы балаларына түрлі тігін және қолөнер шеберлігін үйретті. Әкесі балаларына адамдармен қарым-қатынас жасауды үйретті, олар дүкен терезесінен көре алатын болғанда, әрқайсысына дүкенде жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Ол барлық балаларын жоғары оқу орнына жіберді; оның екі ұлы педиатр болды, ал екі қызы денсаулық сақтау саласында жұмыс істеді. Ол Оттавадағы бастауыш және орта мектепте оқыды. Хорвич 1929 жылы Чикаго университетінде бакалавр дәрежесін алды; оның алғашқы оқыту қызметі 1929 жылдан 1932 жылға дейін Иллинойс штатының Эванстон қаласында бірінші сыныпты оқыту болды. Содан кейін ол 1935 жылға дейін Чикагодағы Жұмыс прогресі басқармасының балалар бақшаларына жетекшілік етті. Ол 1933 жылы Колумбия университетінде білім беру саласында магистр дәрежесін алды және 1935 жылдан 1938 жылға дейін Иллинойс штатының Виннетка қаласында кіші балалар бақшаларын басқарды. 1938 жылы Хорвич Чикагодағы Песталоцци Фрёбель мұғалімдер колледжінің деканы болып тағайындалды және 1940 жылға дейін жұмыс істеді. Ол 1942 жылы Солтүстік-Батыс университетінде докторлық дәрежесін алды. Оқу барысында Хорвич Чикаго мұғалімдер колледжінде студенттерге кеңесші болды. Кейін ол Чикаго аймағынан уақытша кетіп, Нью-Йорк штатының Кротон-он-Хадсон қаласындағы Хессиан Хиллз мектебінің директоры болды және Солтүстік Каролина университетінде екі жыл бойы сабақ берді. Чикагоға оралғаннан кейін, ол 1946 жылдан бастап Чикагоның Рузвельт колледжінде білім беру бөлімінің меңгерушісі болды. Хорвич өзінің күйеуі Харвимен, заңгер және Әуе күштерінің тарихшысымен, екеуі де Чикагодағы KAM ғибадатханасында діни мектеп мұғалімдері болып жұмыс істеген кезде танысты. Олардың балалары болмады.

Динг-Донг мектебі

Диң-Донг мектебін шоу продюсері Рейнальд Верренрат-младший және NBC Central Division-ның қоғамдық істер бағдарламаларының директоры Джудит Уоллер WNBQ TV (қазіргі WMAQ TV) телеарнасы үшін жасады. Шоудың идеясы – балалар үйден тамашалап, қатыса алатын, теледидар мұғалімі бар телебалабақша құру болатын. Ол кішкентай баланың бойынан қарау үшін жасалған, ал камералар сол тұрғыдан түсірілім мен жүргізушіні көрсету үшін реттелген. Реквизиттер жас балалар тани алатындай әдейі қарапайым етіп жасалды. Бағдарламаны дамытушылар бағдарламаға лайықты үміткерлердің тізімін жасады. Хорвич сол тізімдегілердің бірі болды; оған хабарласып, шоуға кастингке шақырды. Оның бұрынғы телевизиямен байланысы тек талқылаулар мен панельдік шоуларға қатысу болған. Ол камера алдында жалғыз болуға тартынды, бірақ кастингке келісті. Хорвич жұмысты жеңіп алды және теледидарда жалғыз болуға әлі де көңілі толмаса да, тырысып көруге шешім қабылдады. Шоудың эфирде сәтсіздікке ұшырауы мүмкін деп есептелгендіктен, оны 1952 жылдың 2 қазанында таңертеңгі сағаттарда, жарнамасыз көрсетуге шешім қабылданды. Бірақ шоудан кейін станцияға түскен 150 оң пікірлі қоңырауға және бағдарламаны мақтаған көрермендердің көптеген хаттарына ешкім дайын болған жоқ. Әрбір шоу мектеп қоңырауының дыбысымен және Хорвич орындаған «Диң-Донг мектебі» әнімен басталатын. Шоу жас балалар арасында тез танымал болды және 1953 жылдың наурыз айынан бастап NBC телеарнасында дүйсенбіден жұмаға дейін бүкіл ел бойынша көрсетілді. Телеарнада шоуды күн сайын 2,4 миллион адам тамашалады және рейтинг бойынша Артур Годфридің таңғы бағдарламасын озып кетті. 1953 жылы Associated Press оны «Білім саласындағы жыл әйелі» деп атады. Ол балаларға арналған көптеген «Диң-Донг мектебі» атты кітаптардың авторы болды; сонымен қатар, телеарна «Диң-Донг мектебі» тауарларын, мысалы, қаламдар мен бояу кітаптарын шығарды. Хорвич тек қымбат емес және білім беретін заттарды ғана қолдады. Ата-аналар мен Хорвичтің байланысын жақсарту үшін «Диң-Донг мектебі» ата-аналар комитеті құрылды.

Ding Dong School was developed by the show's producer, Reinald Werrenrath Jr., and Judith Waller, director of public affairs programming for the NBC Central Division, for station WNBQ TV (now WMAQ TV). The concept of the show was to create a television nursery school with a television teacher while the pupils would be watching and participating from their homes. It was designed to be viewed from the height of a small child and cameras were adjusted to picture the set and host from that standpoint. Props were deliberately kept simple so they could be recognized by young children. The development team made a list of people who seemed to be good candidates for the program. Horwich was one of those on the list; she was contacted and invited to audition for the show. Her only connection with television before this had been as part of discussion and panel shows which were televised. She was hesitant about being the only person on camera but agreed to audition. Horwich won the job and was still somewhat uneasy about being on television alone, but she decided to give it a try. Because it was felt that the show would be a terrible broadcasting mistake, it was decided to air it during the morning hours of October 2, 1952 with no publicity regarding it. No one was prepared for the 150 positive telephone calls the station received just after the show had aired or for the amount of viewer mail praising the program. Each show began with the ringing of a hand held school bell and the Ding Dong School song sung by Horwich. The show quickly gained popularity among young children and was broadcast nationally on the NBC network, Monday through Friday, beginning in March 1953. On the network, the show quickly had 2,400,000 daily viewers and was beating Arthur Godfrey's morning television program in the ratings. She was named Woman of the Year in Education by the Associated Press for 1953. She was the author of many Ding Dong School branded books for children; the network also produced Ding Dong School merchandise such as pencils and coloring books. Horwich only endorsed items which were not expensive and were educational. A PTA for Ding Dong School was established to help parents and Horwich communicate.

Кенеттен танымал болу

Динг-Донг мектебінен кейін ерлі-зайыптылардың өмір салты күрт өзгерді. Хорвич апта ішіндегі жұмыс күндері сағат 4:30-да тұрып, күндізгі эфирге арналған сабақ жоспарын қарап шығатын және кешкі 9-да төсекте жатар еді. Хорвичтің өзі де, күйеуі де телешоудың Хорвичтің атақты болуына себеп болатынын күтпеген еді. Хорвичтің күйеуі Харви, Динг-Донг мектебі жоспарлану кезінде Әскери-әуе күштерімен Кореяда болған. Ол үйге келген соң, ерлі-зайыптылар Багам аралдарына демалысқа баруды жоспарлады. Хорвич бағдарламаларды қайталауды ұнатпағандықтан, ол жоқ кезде көрсету үшін киноскоптарды жаздырды. Ерлі-зайыптылар Майамиге ұшаққа отырғанда, ұшақта 14 бала отбасыларымен бірге болды. Балалар "Франсис ханымды" танып, Майамиге дейін "Динг-Донг" мектебінің әнін айтып саяхаттады. Багам аралдарына келгеннен кейін, ерлі-зайыптылар демалысын бастауға дайын екендерін сезінді. Қонақүйдің мейрамханасындағы екінші кешінде, Хорвич пен оның күйеуі асханаға кіргенде, мейрамхананың калипсо тобы "Динг-Донг" мектебінің әнін орындауға кірісті. Күйеуі бәріне қызықтап, "Мені мырза Фрэнсис деп атаңыз" деді. Хорвич лауазымынан кетті, бірақ телеарна желісі оның отставкасын қабылдаудан бас тартты. Хорвич "Динг-Донг" мектебінің құқықтарына ие болғандықтан, 1958 жылдың тамызынан бастап шоуды көрсету үшін Чикагоның WGN телеарнасымен келісім жасады; бағдарлама NBC арнасынан тоқтатылғаннан бері эфирден шығып кеткен еді. Хорвич пен оның күйеуі 1959 жылы шоуды таспаға түсіру және тарату үшін Голливудқа көшіп барды. Шоу 1965 жылға дейін таратылды. 1962 жылдан бастап ол Кертис баспасының балалар іс-шаралары жөніндегі кеңесшісі болды. 1965 жылы Хорвич Чикагодағы жаңа UHF телеарнасы WFLD-нің балалар бағдарламаларының директоры болып жұмысқа орналасты. 1970 жылы Хорвич Америка теледидар және радио суретшілер федерациясының зейнетақысын алу үшін екі тоқсандық жұмыс тәжірибесі жетпейтінін анықтады. Ол WMAQ телеарнасының білім беруге қатысты арнайы бағдарламаларына жұмысқа қабылданды. Өлімінен бір ай бұрын, 2001 жылдың 2 маусымында Хорвич Ұлттық теледидар өнер және ғылым академиясының Чикаго бөлімшесінің күміс шеңберіне енгізілді. Бұл сыйлықтар теледидарда 25 жыл немесе одан да көп жұмыс істеген және жергілікті индустрияға маңызды үлес қосқандарды құрметтейді. 2006 жылы Огайо штатының тарихи белгісі Оттавадағы Американдық революцияның қыздары бөлімімен бірге оның өміріне арналған ескерткіш ретінде орнатылды.

The couple's lifestyle changed dramatically after Ding Dong School. Horwich rose at 4:30 AM on weekdays to go over her lesson plan for the day's broadcast and was in bed by 9 PM
Neither Horwich nor her husband were prepared for the way the television show made Horwich a celebrity. Horwich's husband, Harvey, had been in Korea with the Air Force during the planning stages of Ding Dong School. When he arrived home, the couple planned a vacation in the Bahamas. Since Horwich did not like to repeat programs, she recorded kinescopes to be broadcast while she was away. When the couple boarded their flight to Miami, 14 young children were also on the plane with their families. The children recognized "Miss Frances" and sang the Ding Dong School song all the way to Miami. After arriving in the Bahamas, the couple believed they could now begin their holiday. On the second night of their stay in the hotel, the restaurant's calypso band began playing the Ding Dong School song as Horwich and her husband entered the dining room. Her husband viewed all of this with good humor, saying, "Just call me Mr. Frances". Horwich resigned from her position, but the network refused to accept her resignation. Since Horwich owned the rights to Ding Dong School, she was able to sign with Chicago's WGN TV to broadcast the show beginning in August 1958; the program had been off the air since being canceled by NBC. Horwich and her husband moved to Hollywood in 1959 for taping and syndication of the show, The show was syndicated until 1965. Beginning in 1962, she also served as an advisor on children's activities for Curtis Publishing Company. In 1965, Horwich was hired as the Director of Children's Programming for the new UHF television station in Chicago, WFLD. In 1970, Horwich discovered she was two quarters of work short of qualifying for her American Federation of Television and Radio Artists pension. She was hired to do some specials on education by WMAQ TV. A month before her death, Horwich was inducted into the Silver Circle of the Chicago Chapter of the National Academy of the Television Arts and Sciences on June 2, 2001. The awards honor those who have worked 25 years or more in television and have made significant contributions to the local industry. In 2006, an Ohio Historical Marker commemorating her life was placed by the local Daughters of the American Revolution chapter in Ottawa.