Нью-Йорк қалалық билігіндегі сыбайлас жемқорлықты тергеу
Hofstadter Committee
Нью-Йорк қаласындағы 1931 жылғы сыбайлас жемқорлықты тергеу комитеті (Хофштадтер комитеті). Полиция, сот жүйесіндегі өзгерістер, Таммани Холлының ықпалының төмендеуі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Йорк қаласы үкіметіне қатысты тергеу
Хофстадтер комитеті, сондай-ақ Сибери тергеулері деп белгілі, 1931 жылы Нью-Йорк қаласындағы, әсіресе қазылар соттары мен полиция департаментіндегі сыбайлас жемқорлықты зерттеу үшін Нью-Йорк штатының заң шығарушы органы губернатор Франклин Д. Рузвельт тапсырмасымен құрылған бірлескен заңнамалық комитет болды. Ол Нью-Йорк қаласында күдіктілерді қамау, кепілдік беру және сот процесін жүргізу тәсілдерінде маңызды өзгерістерге алып келді. Бұл оқиға сонымен қатар Нью-Йорк штаты саясатында Таммани Холлдың саяси беделінің төмендеуімен бірге болды.
Investigation into New York City government
The Hofstadter Committee, also known as the Seabury investigations, was a joint legislative committee formed by the New York State Legislature on behalf of Governor Franklin D. Roosevelt to probe into corruption in New York City, especially the magistrate's courts and police department in 1931. It led to major changes in the method of arrest, bail and litigation of suspects in New York City. It also coincided with the decline in Tammany Hall's political influence in New York State politics.
Өмірбаян
Рузвельт, 1928 жылы Тамманидің Аль Смитінің көмегімен губернаторлыққа сайланғанмен, Таммани Холлдан немесе Смиттен кеңес сұрамады. 1929 жылдың 7 желтоқсанында Нью-Йорк қаласының судьясы және Тепекано Демократиялық клубының басшысы Альберт Х. Витальді ұйымдасқан қылмыс жасағандар тонап кетті, ал кейіннен Виталь судьяның өзінен бірнеше қоңырау соққаннан кейін ұрланған заттар бандиттерден қайтарылды. Бұл оқиға қала ішіндегі ұйымдасқан қылмыс, құқық қорғау органдары және сот жүйесі арасындағы байланыс туралы қоғам мен баспасөзден сұрақтар тудырды. Виталь Арнольд Ротштейнге 19 600 доллар қарызы бар деп айыпталды және Нью-Йорк Жоғарғы Сотының апелляциялық бөлімі оның төрт жыл ішінде 165 000 доллар қалай жинағанын түсіндірмегені үшін тергеу жүргізді, ал сол кезеңде алған сот жалақысының жалпы сомасы 48 000 доллар болды. Виталь судьялық қызметтен шеттетілді. 1929 жылы АҚШ округтік прокуроры Чарльз Таттл жүргізген қосымша тергеу Бруклин судьясы Бернард Воузға кеме айлағын алу үшін 190 000 доллар төленгенін, ал тағы бір қалалық судья Джордж Эвальд Виталь судьяның орнына Таммани Холлға 10 000 доллар төлегенін анықтады. Рузвельт 1930-1932 жылдар аралығында үш тергеудің біріншісін бастаумен жауап берді. Рузвельт Апелляциялық соттың бұрынғы судьясы Сэмюэл Сибериге мәселені тергеп-тексеруді тапсырды. 1930 жылы Сиберидің алғашқы тергеуіндегі маңызды куәгер Вивиан Гордон Бронкстағы Ван Кортландт паркінде өлтірілгені анықталды. Гордон 1923 жылы болған оның тұтқындалуы туралы куәлік беруге тиіс болған. Бұл кісі өлтіру Сиберидің Рузвельт атынан жүргізген екінші тергеуіне түрткі болды. Гордонның өлімінен кейін Пинкертон агенттігі Нью-Йорк қаласындағы істі тергеуге алғаш рет шақырылды. Сонымен қатар, Таммани Холлдың өкілі және штаттық Жоғарғы Сот судьясы Джозеф Форс Кратер 1930 жылдың тамызында жоғалып кетті, бұл оқиға шешілмеген қылмыс ретінде тарихқа енді. Кратер Үстіңгі Батыс жағындағы Таммани Холл клубының президенті болды және Гордонмен жақсы таныс еді. Үшінші тергеу жүргізіліп, бірнеше мың адамнан сұрақ алынды.
Roosevelt, although aided by Tammany's Al Smith into the Governorship in 1928, did not seek advice from Tammany Hall or Smith. The organized crime robbery of a New York City judge and leader of the Tepecano Democratic Club, Albert H. Vitale, during a dinner party on December 7, 1929, and the subsequent recovering of the stolen goods from gangsters following a few calls from Magistrate Vitale, prompted questions from the public and press regarding ties between organized crime, law enforcement, and the judicial system within the city. Vitale was accused of owing $19,600 to Arnold Rothstein, and was investigated by the Appellate Division of the New York Supreme Court for failing to explain how he accrued $165,000 over four years while receiving a total judicial salary of $48,000 during that same period. Vitale was removed from the bench. A further investigation by U. S. district attorney Charles H. Tuttle in 1929 discovered that Brooklyn Judge Bernard Vause was paid $190,000 in return for obtaining pier leases for a shipping company, and that another city judge, George Ewald had paid Tammany Hall $10,000 for the replacement seat of Judge Vitale. Roosevelt responded by launching the first of three investigations between 1930 and 1932. Roosevelt prompted Ex Judge of the Court of Appeals Samuel Seabury to investigate matters. A key witness in the first of Seabury's investigations in 1930, Vivian Gordon, was found murdered in Van Cortlandt Park in the Bronx. Gordon was to testify on her incongruous arrest in 1923. This murder prompted the second of Seabury's investigations on behalf of Roosevelt. Gordon's murder also prompted the first time that the Pinkerton Agency was called in to help investigate a case in New York City. Additionally, a Tammany Hall associate and state Supreme Court Justice, Joseph Force Crater, disappeared in August 1930, in what would become an unsolved case. Crater was president of a Tammany Hall Club on the Upper West Side and was also a known acquaintance of Gordon. A third investigation followed, with several thousand interviews.
Комитет мүшелері
Комиссияны мемлекеттік сенатор Сэмюэл Х. Хофстадтер төрағалық етті. Нақты тергеуді комитетке заң кеңесшісі болып тағайындалған Сибери жүргізді.
The commission was chaired by State Senator Samuel H. Hofstadter. The actual investigation was conducted by Seabury who was appointed legal counsel to the committee.
Комитеттің жұмысы
Комиссия мыңдаған азаматтардың, полиция қызметкерлерінің, судьялардың, адвокаттардың және сотталушылардың полиция және сот жүйесіндегі сыбайлас жемқорлыққа байланысты заң алдындағы әділетсіздік туралы куәліктерін тыңдады. Сиберидің Магистрат соттарына жасаған тергеуі судьялар, адвокаттар, полиция және кепілдік берушілердің сотталушылардан ақша жымқыру үшін құпия сөз байласып әрекет еткенін ашты. Нью-Йорк қаласының Магистратура соты – қылмыстық істер бойынша айыпталған адамдардың әділет жүйесімен алғаш рет бетпе-бет кездесетін орны болды. 1930 жылдың күзінде Сибери комиссиясы 1000-нан астам куәгерді – судьяларды, адвокаттарды, полиция қызметкерлерін және бұрынғы сотталушыларды тыңдады, олар жалған тұтқындаулар, алаяқтық кепілдіктер және түрмеге қамау үлгісін сипаттады. Көптеген адамдар – көбінесе әйелдер, әрқашан жұмысшы табынан шыққандар – Магистратура сотында қылмыс жасады деп айыпталған, бірақ іс жүзінде қылмыстық әрекетке қатыспаған, полиция тілімен айтқанда, жалған куәліктер арқасында жала жапқан полиция қызметкерлерінің құрбаны болды. Құрбандар көбінесе заңгерлерді танымайтын және жеке адвокатқа ақшалары жетпейтін. Оларға сот қызметкерлеріне, полицияға және басқаларға белгілі бір адвокаттар арқылы ақша төленбесе, сотталу және түрме жазасының сөзсіз болатыны түсіндірілді. Осы схемаларға аудандық прокурордың көмекшісі де қатысты. Полиция тарапынан ұсталғандардың бірі Чили Мапоча Акуна болды, оның куәлігі "Чили Акуна, адам түкірігі" деген әнге шабыт берді. Сибери тергеуі қалалық клерк Джеймс Дж. МакКормиктің айыпталуына және штат сенаторы Джон А. Гастингстің тұтқындалуына әкелді. Сот отырысында кінәлі деп танылған судьялардың бірі – қаланың алғашқы әйел судьясы Жан Н. Норрис болды.
The commission heard testimony from a thousand citizens, policemen, judges, lawyers and defendants about unjust treatment before the law prompted by allegations of corruption in police and court systems. The Seabury investigation into the Magistrate's Courts exposed the conspiracy of judges, attorneys, police and bail bondsmen to extort money from defendants facing trial. The Magistrate's Court of the City of New York was the Court in which those people charged with certain crimes first encountered the justice system. Throughout the autumn of 1930, the Seabury Commission heard more than 1,000 witnesses — judges, lawyers, police officers and former defendants — describe a pattern of false arrests, fraudulent bail bonds, and imprisonment. Many people — often women, always working class — who were charged with crimes in the Magistrate's Court were totally innocent of wrongdoing, "framed" in police parlance, by lying police officers and police paid "witnesses." The victims usually knew no lawyers and could not afford private counsel. Victims were made to understand that conviction and a prison sentence were a foregone conclusion unless money was paid through certain attorneys to court personnel, police and others. An assistant district attorney was involved in these schemes. One of the police set up men was Chile Mapocha Acuna, whose testimony inspired a song titled, "Chile Acuna, the human spittoona." The Seabury investigation would also lead to the indictment of Deputy City Clerk James J. McCormick and the arrest of State Senator John A. Hastings. One of the judges implicated in the hearings was Judge Jean H. Norris, the city's first woman judge.