Екінші дүниежүзілік соғысында батып қалған американдық "PT 337" катері
Patrol torpedo boat PT-337
PT-337: Екінші дүниежүзілік соғысындағы америкалық торпедалық катер. Жаңа Гвинеядағы Ханса шығанағында батып, жауға қарсы күрестің қаһармандығын көрсетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
PT 337 – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің патрульді кемесі, PT 103 классындағы моторлы торпедалық қайық, 1944 жылдың 7 наурызында Жаңа Гвинеядағы Ханса шығанағында Екінші дүниежүзілік соғыстың Тынық мұхитындағы операция кезінде батып кетті.
Patrol vessel of the United States Navy
PT 337 was a PT 103 class motor torpedo boat that was sunk in action during the Pacific Theater of World War II in Hansa Bay, New Guinea, on March 7, 1944.
Ханса шығанағындағы оқиғалар
1944 жылдың 7 наурызында ПТ 337 және 338 кемелері жаудың белгілі бекінісіне бағыт алды. Жағаға жақын жердегі радардағы нысананы анықтап, жақындасқанда, бір-біріне тірелген екі қатты маскировкаланған жүк кемесін кездестірді. Жағадан ауыр пулемет атысы ашылды, кемелер бұрылып, жағаға шабуыл жасағанда, Авар Пойнттан, шығанақтың солтүстік-батыс жағынан, ауыр калибрлі артиллерия да атыс ашты. Бір снаряд ПТ 337-ге тым жақын түсіп, сынықтарынан экипаждың бір бөлігіне су шашырады. 337-ге тағы үш-төрт снаряд жақын жерге түсті, содан кейін біреуі танк бөліміне, сол жақтағы зениттік орудиесінің астындағы жерге, қозғалтқыш бөліміне тиді. Барлық үш қозғалтқыш істен шығып, танкілер өртенді. Бірінші сыныпты моторшы Уильям Дейли кіші мойны мен жағына ауыр жарақат алды. Кемеден кету және қашуға бұйрық берілді. Экипаж жарылып жатқан 337-ден қашып құтылу үшін жүзіп, салға таласты. Ток қарсы болды және екі сағаттан кейін олар кемеден бір шақырымдай ғана қашықта болды. Шығанақтан тыс, ПТ 338 де жағалаудағы артиллериядан атысқа ұшырады. 337-ні соққыға ұшырғанға дейін, ПТ 338 түтін шығарып, жоғары жылдамдықпен кері шегінуге бұйрық берді. ПТ 337 экраннан өтпеген соң, 338 шығанаққа қайта кіруге тырысты, бірақ әр ретте кемеге қатты атыс жасалып, кері шегінуге мәжбүр болды. Дейли таң атпай көз жұмды, салға үш офицер мен сегіз сарбаз қалды. 7 наурыз күні таңертең сал ағысымен Ханса шығанағының кіреберісінен бір шақырымдай қашықтыққа итерілді. Таңертеңгілікте ағыс оны Манам аралына қарай тасыды, жағалаудан шамамен 10 шақырымдай қашықтықта. Ағыс адамдарға қарсы жұмыс істеді. Сол түні прапорщиктер Брюс Бейлс және Генри Каттер ағаштардан сал жасап жағаға жүзуге тырысты. Үш сағаттан кейін ағыс шаршаған екеуін де, салды да бірге қайтарып әкелді. Олар кеткен кезде, прапорщик Роберт Хайд және екінші сыныпты квартермейстер (QM2c) Аллен Грегори жағаға жүзуге шықты. 8 наурыз таңертеңгісінде сал жағадан бір шақырымдай қашықтықта болды. Таң атқаннан кейін Бейлс, Фучили және Фрэнсис Джозеф Шмидт жағаға қарай бет алды. Көптеген сарбаздар олардың аралға жеткенін ойлады, бірақ Уотсон, ол Бейлстің жағада жүргенін көргенін айтты, олардың біреуін құрлықта көргенін мәлімдеген жалғыз адам еді. Біраз уақыттан кейін жапондықтар жағажайда көрінді. Қараңғы түскеннен кейін жағадан кішкентай қайық шығып, 200 метр қашықтықта салдың айналасын айналды. Қайықта екі адам болды, бірақ олар салға кедергі келтіруге тырыспады. Дауыл тұрып, 2-3 метрлік толқындар көтерілгеннен кейін, жағдай тынышталған соң қайық жоғалып кетті. 9 наурыз күні таңертең салдың қалған адамдары жапондық құлаған қайықтың аударылып, жақын жерде жүзіп жатқанын көрді. Олар қайықты түзетіп, суын шығарып, кемеге отырды. Көптеген адамдар суықтан зардап шегіп, тұзды судан пайда болған жаралармен қапталған. 10 наурыз күні түскі уақытта B-25 ұшағы үстінен ұшып өтіп, айналып өтті. Каттер ұшаққа белгі беру үшін қолын қозғады, олар су, азық-түлік, темекі және дәрі-дәрмек тастады. Келесі күні таңертең АҚШ Әскери-теңіз күштерінің 34-ші патрульдік эскадрильясынан келген PBY Catalina бес тірі қалғанды жинап алып, Дрегер портына жеткізді. ПТ 337 экипажының жағалауға жетуге тырысқан мүшелері туралы көп мәлімет жоқ. Жапондықтардың қолға түскен құжатында бір офицер мен екі сарбаз тұтқынға алынғаны айтылған, бірақ олардың ешқайсысы ресми түрде соғыс тұтқыны ретінде тіркелмеген.
PTs 337 and 338 headed out to a known enemy stronghold on March 7, 1944. Picking up a radar target close to shore and closing to , they encountered two heavily camouflaged luggers moored together. Heavy machine gun fire opened from the beach, and as the boats turned and started to strafe the beach, more machine guns opened up, along with a heavy caliber battery from Awar Point, along the northwestern entrance to the bay. One shell had hit so close to PT 337 that fragments went whizzing by and water some of the crew. Three or four more shells dropped near the 337, then one hit the tank compartment, just below the port gun turret, going through the engine room. All three engines were knocked out and the tanks burst into flames. Motor Machinist First Class (MoMM1c) William Daley Jr. was badly wounded in the neck and jaw. The order was given to launch the lifeboat and abandon the boat. The crew paddled and swam trying to pull away from the exploding 337. The currents were against them and after two hours, they were only from the boat. Outside the bay, PT 338 was also under fire from shore batteries. Just prior to the 337 being hit, PT 338 had laid smoke and ordered a high speed retirement. When PT 337 did not come through the screen, 338 tried to re enter the Bay, but each time the boat came under heavy fire and had to retreat. Daley died before dawn, which left three officers and eight enlisted men on the raft. At dawn on March 7, the raft had drifted and was less than a mile off the entrance to Hansa Bay. During the morning the current carried it toward Manam island, about six miles (10 km) from the shore. The current was working against the men. That night, Ensigns Bruce Bales and Henry Cutter tried to paddle ashore on logs. After three hours the current swept the two exhausted men and the raft back together. While they were away, Ensign Robert Hyde and Quartermaster Second Class (QM2c) Allen Gregory set out to swim to shore. By dawn on March 8, the raft had drifted no more than a mile from the beach. Soon after dawn, Bales, Fucili, and Francis Joseph Schmidt set out for shore. Most of the men had thought the three had reached the Island, but Watson, who said he saw Bales walking on the beach, is the only one who claimed to have seen any of them ashore. Soon afterwards Japanese personnel were seen on the beach. After dark a small boat came out from shore and at 200 yards (200 m) circled the raft. Two men were in the boat, but made no attempt to bother the raft. After a squall blew up 6–8 ft (2–3 m) waves for a while, the boat was nowhere to be seen after things calmed down. On the morning of March 9, the remaining men in the raft saw an overturned Japanese collapsible boat, floating a few yards away. They righted the boat, bailed it, and boarded it. Many of the men were suffering from exposure and were covered with salt water sores. Around noon on the March 10, a B 25 flew over, and circled the boat. Cutter waved his arms to signal the plane, and they dropped supplies of water, food, cigarettes and medicine. The next morning a PBY Catalina, from U. S. Navy Patrol Squadron VP 34, picked up the five survivors and took them to Dreger Harbour. Little is known of the PT 337 crew members who attempted to reach the shore. A captured Japanese document indicates that one officer and two enlisted men were captured, although none of them was ever officially reported to be prisoners of war.