Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ал Хирт орындаған ән
Song performed by Al Hirt
ағылшын музыканты және комедианты
the English musician and comedian
"(Үйге келмейсің бе) Билл Бейли", бастапқыда "Билл Бейли, өтінемін үйге кел" деп аталған, 1902 жылы жарық көрген танымал ән. Көбінесе оны жай ғана "Билл Бейли" деп атайды. Оның сөзін және музыкасын американдық әнші-күйші және пианист Хьюи Кэннон жазды, ал Howley, Haviland and Dresser баспасы оны жариялады. Ол әлі күнге дейін Диксиленд және дәстүрлі джаз тобының стандартты әні болып саналады. Оның қарапайым 32 тактты хор аккорды көптеген басқа да әндердің негізі болып табылады, оларды көбінесе джаз тобы орындайды, мысалы, "Толқындар үстінде", "Вашингтон және Ли Свингі", "Бурбон-стрит шеруі", "Менің кішкентай қызым" және "Тигр Раг" мен "Бір баррельді польканың" соңғы тақырыптары.
"(Won't You Come Home) Bill Bailey", originally titled "Bill Bailey, Won't You Please Come Home?" is a popular song published in 1902. It is commonly referred to as simply "Bill Bailey". Its words and music were written by Hughie Cannon, an American songwriter and pianist, and published by Howley, Haviland and Dresser. It is still a standard with Dixieland and traditional jazz bands. The simple 32 bar chord sequence of its chorus also underpins many other tunes played mainly by jazz bands, such as "Over the Waves", "Washington and Lee Swing", "Bourbon Street Parade", "My Little Girl", and the final themes of "Tiger Rag" and "The Beer Barrel Polka".
Шығу тегі
Кэннон бұл әнді 1902 жылы Мичиган штатының Джексон қаласында Конрад Дейдрихтің салонында бар пианині болып жұмыс істеген кезде жазған. Уиллард "Билл" Бейли, ол да джаз музыканты, тұрақты клиент және дос болды, бір күні Кэннонға Сарамен (қызметтес аты Сигрист) үйленгенін айтты. Кэннон "Бейлидің ұсынылмаған жұмыс кестесі туралы бір ән шығарды. Бейли әнді керемет деп ойлады (яғни, өте жақсы), және ол Сараға көрсету үшін асығыс жазылған әннің нұсқасын үйге алып келді. Сара әннің мәнін түсінбесе де, әйел ретіндегі бейнесін мойындады". Кэннон әннің барлық құқықтарын Нью-Йорк баспасына сатты, ал ол 35 жасында цирроз ауруынан қайтыс болды. Уиллард пен Сара Бейли кейін ажырасып кетті; ол қызы Фрэнсиспен Лос-Анджелеске көшіп кетті, 1954 жылы қайтыс болды, ал Сара 1976 жылы шамамен 102 жасында қайтыс болды. (New York Times архивінен қараңыз, 1976 жыл, күні белгісіз)
Cannon wrote the song in 1902 when he was working as a bar pianist at Conrad Deidrich's Saloon in Jackson, Michigan. Willard "Bill" Bailey, also a jazz musician, was a regular customer and friend, and one night told Cannon about his marriage to Sarah (née Siegrist). Cannon "was inspired to rattle off a ditty about Bailey's irregular hours. Bailey thought the song was a scream (i. e. very good), and he brought home a dashed off copy of the song to show Sarah. Sarah couldn’t see the humor [but] accepted without comment the picture it drew of her as a wife." Cannon sold all rights to the song to a New York publisher, and he died from cirrhosis at age 35. Willard and Sarah Bailey later divorced; He moved to Los Angeles with their daughter Frances, he died in 1954, and Sarah died in 1976, age about 102. (See New York Times archives 1976, unknown date)