Барни-Серкл: Вашингтон қаласының тарихы мен ерекшеліктері

Кіріспе

Барни Сыркл – Америка Құрама Штаттарының оңтүстік-шығысындағы Вашингтон қаласында Анакостиа өзенінің батыс жағалауы мен Капитолий төбесінің шығыс жиегі арасында орналасқан шағын тұрғын аудан. Бұл ауданның ерекшелігі – мықты қоғамдық байланыс, белсенділік, жаяу жүруге қолайлылығы және тарихи атмосферасы. Ауданның аты Пенсильвания даңғылының (SE) бұрынғы айналма жолынан шыққан, ол Анакостиа өзені арқылы салынған Джон Филипп Суза көпіріне дейін созылады. Айналма жол 1812 жылғы соғыста Чесапик шығанағы флотилиясына қолбасшылық еткен коммодор Джошуа Барнидің құрметіне аталған.

Көршілес

Барни Циркл маңы Пенсильвания даңғылы SE, Потомак даңғылы SE, 15-ші көше SE және 17-ші көше SE арасындағы аумақты қамтиды. Дегенмен, осы маңайдағы көптеген тұрғындар (мысалы, Линкольн Парк және Капитолий Хиллдің шығыс бөлігі) өздерін Барни Цирклде тұратындар деп есептейді. Маңның нақты шекаралары солтүстікке қарай Шығыс Капитолий көшесіне, оңтүстікке қарай Оңтүстік-Шығыс бульварына және шығысқа қарай 19-шы және D көшелеріндегі D. C. түрмесіне дейін жете алуы мүмкін.

Тарих

Конгресс зираты 1807 жылы құрылды, ал Шығыс методист зираты 1824 жылдан 1892 жылға дейін жұмыс істеді. Қазіргі Барни Цирклі деп аталатын аудан ауданның Шығыс базары мен Әскери-теңіз портына жақын орналасқанымен, 19-ғасырдың ортасында оқ-дәрі қоймалары мен Вашингтон психиатриялық ауруханасының салынуы Пенсильвания даңғылының шығысына емес, Барактар қатарында оңтүстікке қарай дамуға ықпал етті. Барни Цирклі деп аталатын аудан салыстырмалы түрде дамымады және оның көшелері 19-ғасыр бойы тоспаланбаған күйде қалды. Барни Цирклі ауданын Анакостия өзенінің шығысындағы аудандармен байланыстырған Пенсильвания даңғылы көпірі 1890 жылға дейін салынды. Аудан 1902 жылы Артур Рэндл Конгрестен көпір арқылы трамвай жолдары төсеуге рұқсат алғаннан кейін дамуын бастады. Ауданның орталық бөлігіндегі алғашқы үйлер 1905 жылы салынды. Шығыс Вашингтон Хайтс трамвай компаниясы 1898 жылдың 18 маусымында тіркелді. 1903 жылы ол Капитолийден Пенсильвания даңғылының оңтүстік-шығысы арқылы Барни Циркіліне дейін, ал 1908 жылы көпірден Рэндл Хайлендс (қазіргі Твининг) аймағына дейін, 27-ші көшеге дейін жүрді. 1917 жылы ол Пенсильвания даңғылымен 33-ші көшенің өтуіне дейін ұзартылды, бірақ компания 1923 жылы қызметін тоқтатты. 1911 жылы Конгресс "Комодор Барни Цирклінің атауын бекіту туралы" заң қабылдады, бұл жергілікті құрылысшы 1910 жылы Колумбия тарихи қоғамына Барни туралы мақала ұсынғаннан кейін болды. Көк жеңді жұмысшыларға арналған салынған үйлер қарапайым, бірақ ыңғайлы болды. Көптеген жеке кірпіш үйлердің кем дегенде екі қабаты, екі-үш жатын бөлмесі, бірнеше жуыну бөлмесі, кішкентай аулалары және төменгі верандалары бар. Капитолий төбесіндегі ертедегі құрылыстарда тар және терең үйлер болса, Барни Цирклі ауданындағы үйлер салыстырмалы түрде кең және терең емес. Бұл үйлердің түрі, 20-ғасырдың басындағы жаңалық, "күн сәулесіне толы үйлер" деп белгілі, өйткені әр бөлме терезелер арқылы мүмкіндігінше көп күн сәулесін алатын. Барни Цирклі ауданындағы үйлер көшеден біркелкі қашықтықта орналасқан, алдыңғы ауласы мен ашық верандасы бар. Көптеген қатарлы үйлердегідей, бұл үйлерде әдетте мансардты шатырлар мен үшінші қабатта ұйықтауға, жұмыс істеуге немесе заттар сақтауға арналған люктер бар. Кластерлік мектеп үш кампустан тұрады: Стюарт Хобсон орта мектебі, Уоткинс бастауыш мектебі және Пибоди бастауыш мектебі. Президент Барак Обама 2011 жылы Мартин Лютер Кинг күнін атап өту үшін Стюарт Хобсонға барды, ал бірінші ханым Мишель Обама 2016 жылы Уоткинс студенттерін бау-бақша шаруашылығын қолдау үшін күтпеген сыйлық жасады. Колумбия округінің мемлекеттік харталық мектептер кеңесі Барни Цирклінде орналасқан Friendship Public Charter School мектебін басқарады, ол мектепке дейінгі жастан бастап сегізінші сыныпқа дейінгі оқушыларға қызмет көрсетеді.

The Congressional Cemetery was established in 1807 and the Eastern Methodist Cemetery operated from 1824 to 1892. Even though the neighborhood now known as Barney Circle was located near the District's Eastern Market and the Navy Yard, the construction of ammunition depots and the Washington Asylum Hospital in the mid 19th century push development southward on Barrack's Row in lieu of eastward on Pennsylvania Avenue SE. The neighborhood known as Barney Circle remained relatively undeveloped and its streets remained unpaved throughout the 19th century. The Pennsylvania Avenue Bridge that connected the neighborhood known as Barney Circle to neighborhoods east of the Anacostia River built until 1890. The neighborhood began to develop in 1902 after Arthur E. Randle won approval from the Congress to lay streetcar tracks across the bridge. The first houses in the core of the neighborhood were built in 1905. The East Washington Heights Traction Railroad was incorporated on June 18, 1898. By 1903 it ran from the Capitol along Pennsylvania Avenue SE to Barney Circle, and by 1908, it went across the bridge to Randle Highlands (now known as Twining) as far as 27th St SE. By 1917 it had been extended out Pennsylvania Avenue past 33rd Street SE., but the company ceased operations by 1923. In 1911 the Congress passed an act "to confirm the name of Commodore Barney Circle", after a local builder presented a paper on Barney to the Columbia Historical Society in 1910. The rowhouses built to serve those blue collar workers were modest, but comfortable. Most of the single family brick rowhouses homes have at least two stories, two three bedrooms, a couple of bathrooms, small yards, and low porches. Earlier developments on Capitol Hill featured homes which were narrow and deep, while the homes in the Barney Circle neighborhood are relatively wide and shallow. These type of homes, an innovation in the first decade of the 20th century, are known as "daylight rowhouses" because each room was lit as much as possible by sunlight coming through windows. The homes in the Barney Circle neighborhood generally are set back from the street at a uniform distance, and have a small front yard and an open air porch. As with most rowhouses, the homes typically have mansard roofs with dormers which provide third floor sleeping, working, or storage space. The cluster school has three campuses: Stuart Hobson Middle School, Watkins Elementary School, and Peabody Elementary School. President Barack Obama visited Stuart Hobson in 2011 to commemorate Martin Luther King Jr. Day and First Lady Michelle Obama surprised the students of Watkins in 2016 to promote gardening. The District of Columbia Public Charter School Board operates Friendship Public Charter School in Barney Circle that serves students from pre K through the eighth grade.

Басқару және әкімшілік бөлімдер

Барни Цирклі 6-ауданында орналасқан. Чарльз Аллен 2015 жылдың қаңтар айынан бастап Колумбия округінің Кеңесінде осы ауданды өкілдік етеді. Қоғамның орталық бөлігі Консультативтік көршілік комиссиясының (ANC) 6B құрамында. Барни Цирклінің негізгі бөлігі ANC 6B09 аймағында орналасқан, сондай-ақ 6B06, 6B07, 6B08, 6B10 және 7F07 аймақтарына қарай созылуы мүмкін.

Мәдениет

Конгресс зираты 1807 жылы құрылды және онда Тәуелсіздік декларациясына қол қойған және бұрынғы вице-президент Элбридж Джерридің, Азамат соғысының фотографы Мэтью Брэдидің, «Марш патшасы» Джон Филип Соузаның, бұрынғы ФБР директорының және басқа да белгілі тұлғалардың қалдықтары сақталған. Конгресс зиратын 2000-шы жылдардың басында қайта жаңғырту көршілікті қайта жандандыруға көмектесті. Тарихи Конгресс зиратын сақтау қауымдастығы зираттың K9 бағдарламасын басқарады, бұл бағдарлама 770 итке 35 акрлық аумақта еркін жүріп-тұру мүмкіндігін береді, сондай-ақ «Бал араларында тынығу» бал өнімдері мен «Мазардан хаттар» камералық музыка концерттерін ұйымдастырады. Зиратта сонымен қатар кино көрсетілімдері мен тойлар да өткізіледі. 2014 жылдың қыркүйегінде Барни Цирклінің орталық бөлігінен отыз бес минуттық жердегі Әскери-теңіз базасында Ұлттық парк салу туралы жарияланған хабарлама, Trusty's Full Serve бары сияқты көршіліктің дамуына серпін берді. Trusty's 2005 жылдан бері Барни Циркіліндегі жергілікті таверна ретінде жұмыс істеп келеді және Вашингтон Нэшналс және D. C. Юнайтед командаларын жақтайтын тұрақты клиенттерге ие. 2008 жылы ашылған Wisdom джин-салоны сәнді коктейльдерімен және абсентің кең таңдауымен танымал. 21-ші ғасырдың екінші онжылдығында Соуза көпірінің солтүстік-батысындағы жаяу көпірінің аяқталуы Анакостиа өзенінің жағалау жолы арқылы көршілікті Уорфқа қосты. Барни Циркілінде тұрғындар иттерін серуендетіп, партизандық бау-бақшамен айналысып, тұрмысты жақсартуға бағытталған басқа да жұмыстар жасайтын тағы үш ортақ жасыл кеңістік бар: Деннис Долингер ескерткіш паркі, Коммодор Барни Циркілі және Пенсильвания даңғылының SE орталық бөлігі. Neighborhood Restaurant Group 2020 жылы «The Roost» деп аталатын «кулинариялық клуб үйін» ашуды жоспарлап отыр, онда 400-ден астам орын болады. «The Roost» құрамында балмұздақ пен мұздатылған өнімдер дүкені, «ретро неміс диеталық тағамдары», таколар, сыра бар және аз спирттік коктейльдерге маманданған коктейль бар болады. «Хилл Раг» атты ай сайынғы қоғамдық газет 1976 жылдан бері Барни Циркіліндегі және оның айналасындағы жаңалықтарды жариялап келеді. Вашингтон қаласының Теңізшілер яхт клубы 1945 жылы Конгресс зиратының оңтүстігінде құрылған. Кейбір бағалаулар бойынша, бұл Шығыс жағалаудағы ең көне афроамерикалық қайық клубы.

The Congressional Cemetery was created in 1807 holds the remains of Elbridge Gerry, a signer of the Declaration of Independence and former Vice President, Civil War photographer Mathew Brady, the "March King" John Philip Sousa, the former FBI Director, among other famous notables. The revival of the Congressional Cemetery in the early 2000s helped rejuvenate the neighborhood. The Association for the Preservation of Historic Congressional Cemetery manages the cemetery's K9 program, a program that allows 770 dogs the privilege to roam freely over the 35 acre property, as well as the "Rest in Bees" honey and "Notes from the Crypt" chamber music concerts. The cemetery also hosts film screenings and weddings. The announcement to build Nationals Park in September 2014 in Navy Yard a thirty five minute walk from the core of Barney Circle catalyzed further development in the neighborhood like Trusty's Full Serve bar. Trusty's has functioned as neighborhood tavern that has operated in Barney Circle since 2005 with a clientele who avidly support the Washington Nationals and D. C. United. Wisdom, a gin parlor, opened in 2008 is known for its luxe cocktails and large selection of absinthe. The completion of the pedestrian bridge northwest of the Sousa bridge connected the neighborhood to The Wharf via the Anacostia Riverwalk Trail in the second decade of the 21st century. Barney Circle has three additional common green spaces where residents walk their dogs, practice guerilla gardening, and other beautification efforts: Dennis Dolinger Memorial Park, Commodore Barney Circle itself, and the Pennsylvania Avenue SE median. Neighborhood Restaurant Group is planning to open a "culinary clubhouse", branded as "The Roost" in 2020 that will accommodate over 400 seats. The Roost will include a sundae and frozen shop, "retro German health food", a taco stand, a beer bar, and a cocktail bar that will specialize in cocktails with a low alcohol percentage. Hill Rag, a monthly community newspaper "of record", has reported on developments in and around Barney Circle since 1976. The Seafarers Yacht Club of Washington, DC, was established in 1945 south of the Congressional Cemetery. It is, by some assessments, the oldest African American boat club on the East Coast.

Транзит және тасымалдау

Барни аймағына метро, экспресс автобус бағыттары, тас жолдар және Capital Bikeshare аялдамалары арқылы қол жеткізуге болады. Аймаққа Потомак даңғылы мен Стадион-Армори станциялары, сондай-ақ 36-шы Пенсильвания даңғылы автобус маршруты қызмет көрсетеді. Джон Филипп Соуза көпірі 1942 жылы салынып аяқталды және 1933 жылы қайтыс болған, әйгілі композитор және DC-нің тумасының құрметіне аталды.

Жол қозғалысы шеңбері

Барни айналымы Колумбия округінің алғашқы L'Enfant жоспарының бір бөлігі болды. Дегенмен, қаланың бастапқы жоспарларында ол жол айналымы емес, алаң ретінде көрсетілген. 1867 жылы Филадельфия, Балтимор және Вашингтон темір жолы Барни айналымы салынатын жерге құқық алды. Бұл, сондай-ақ 1880 және 1890 жылдардағы Қоғамдық ғимараттар және жерлер басқармасының (OPB&G) аймақтың көп бөлігі таяз суға батқандығы туралы хабарлары жоспарланған дөңгелек саябақты салуға кедеріс келтірді. 1903 жылы «Пенсильвания даңғылы айналымы» деген атпен, қозғалыс айналымы ретінде салынды, Пенсильвания даңғылы арқылы Пенсильвания даңғылы көпіріне дейін созылды. 1911 жылдың 19 тамызында президент Уильям Говард Тафт S. 306 заңын бекітті (Жалпы заң № 33), бұл айналымның атын Комодор Джошуа Барнидің құрметіне «Комодор Барни айналымы» деп ресми түрде өзгертті, дегенмен кейде «Адмирал Барни айналымы» деп те аталды. 1939 жылы жаңа Джон Филип Соуза көпірінің төменгі жағының салынуы Барни айналымын қайта құрылымдады. Айналымның ортасынан трамвай тоқтағысы мен автобус жолағы жасалды. Ішкі айналымның толыққан жоқ болуы Соуза көпіріне жақындауды қиын және шатастыратын етті. Автобус және трамвай терминалы алынып тасталды, ал Пенсильвания даңғылы SE енді айналымның ортасынан тікелей өтеді. М көшесі айналымнан үзіліп қалды және қазір 12-ші көшеден шығысқа қарай бір блокқа соқпаққа айналды. Белгісіз 695-ші тас жолы көпірге бір жолақты кіреберіске үш жолақты қозғалыс жеткізді, нәтижесінде қозғалыс сағат сайын шақырымдарға созылып, қызыл шам тек бірнеше көлікке көпірдің оңтүстік бағытына өтуге мүмкіндік берді. Көпірдің астынан төрт жолақты (екі солтүстікке, екі оңтүстікке) қозғалыс өтті, бұл толыққан жоқ Ішкі айналыммен аяқталып, айналымның солтүстік-шығыс жағына кездейсоқ қосылды. Көпірден шығу жолы көбінесе толық емес Барни айналымын айналып өтіп, көпірдің астынан 695-ші тас жолының батыс бағытына шықты. Төмендету пандусы жоқ қауіпті оң жақ бұрылыс жергілікті қозғалысты 17-ші көшеге жету үшін тез тоқтаруға мәжбүр етті, бірақ Кентукки көшесіне емес, оған енді жергілікті көшелер арқылы кіруге тура келді. K көшесі енді Барни айналымының батыс жағында солтүстікке және шығысқа қарай бұрылды, ал көшедегі қызыл шамдар K көшесінде де, Соуза көпірінде де қосымша кептелістерді тудырды. Тас жол I 695-ті Барни айналымындағы қазіргі аялдамасынан өтетіндей етіп, Анакостиа өзенінің батыс жағалауымен (Анакостиа саябағы арқылы) Шығыс Капитолий көшесіне және Роберт Ф. Кеннеди ескерткіш стадионына дейін жалғастыру жоспарланған. Бернхам бөгетіндегі Анакостиа өзенінің үстіндегі жаңа көпір көліктерге Анакостиа тас жолына оңай кіруді қамтамасыз ететін еді. Алайда, жоспарланған тас жолға қарсы наразылықтар мен құқықтық және нормативтік шақырулар тоқтамады, және 1992 жылға қарай тас жолдың құны 160 миллион долларға дейін өсті және ол салынбаған күйінде қалды. 1993 жылы жобаның құны 200 миллион долларға жеткенімен, Вашингтон қаласының мэрі Шарон Пратт Келли құрылысты бастауға рұқсат берді. Бірақ құрылыс тағы да кешіктірілді, өйткені Сьерра клубының құқықтық қорғау қоры, Анакостиа су бассейні қоғамы, Федералды қаладағы 100 комитеті, Оны қайта тоқтату жөніндегі азаматтар комитеті, DC азаматтық бірлестіктер федерациясы, Жер достары, Кингман парк азаматтық бірлестігі, Барни айналымының аудандық күзеті, Қалалық қорғаушылар және Америка өзендері қалаға тас жолды одан әрі азайтуға, Пенсильвания даңғылы SE және I 695 қиылысында шығу пандустарын қосуға және Капитолий төбесіндегі қозғалыс схемасын өзгертуге (мысалы, бір бағытты көшелерді құру) мәжбүрлеу үшін сотқа берді. Федералды тас жолдар басқармасының (FHWA) шенеуніктері 1994 жылдың тамызында жобаға қатысты қосымша экологиялық әсерді бағалау жүргізуге келісті, бірақ кейіннен бағалаудың нәтижелері жол мен көпір жобасын салу экономикалық тұрғыдан тиімді, технологиялық тұрғыдан қолайлы және экологиялық тұрғыдан дұрыс деген олардың бұрынғы қорытындыларын өзгертпегенін айтты. Алайда, жобаны жүзеге асыру немесе тоқтату туралы соңғы шешімді округтік қалалық кеңес қабылдады. 1994 жылдың желтоқсан айында қалалық кеңес аудандық қарсылыққа бойын беріп, жобаны қабылдамау туралы дауыс берді.

Barney Circle was part of the original L'Enfant Plan for the District of Columbia. However, it was designated a square, not a traffic circle, on the city's original plats. In 1867, the Philadelphia, Baltimore and Washington Railroad obtained the rights to the land where Barney Circle would be built for the purpose of building a rail crossing over the Anacostia. This along with reports by the Office of Public Buildings and Grounds (OPB&G) in the 1880s and 1890s that much of the area was under water at high tide, prevented the construction of a circular park as had been planned. By 1903, was constructed as a traffic circle instead, with the name "Pennsylvania Avenue Circle", and Pennsylvania Avenue passing through it to the Pennsylvania Avenue Bridge. On August 19, 1911, President William Howard Taft signed S. 306 into law (Public Law No. 33), formally changing the name of the circle to "Commodore Barney Circle" in honor of Commodore Joshua Barney, though it was sometimes referred to as "Admiral Barney Circle". In 1939, the construction of the downstream span of the new John Philip Sousa Bridge reconfigured Barney Circle. A streetcar turnaround and bus lane was carved from the center of the circle,

The failure to complete the Inner Loop left the Sousa Bridge's approaches incomplete and confusing. The bus and streetcar terminal were removed, and Pennsylvania Avenue SE now ran directly through the center of the circle. M Street was disconnected from the circle, and now dead ended in a roundabout a block east of 12th Street SE. Unmarked Interstate 695 delivered three lanes of traffic to a one lane on ramp to the bridge, and traffic backed up for miles every day as a traffic light allowed only a few cars onto the bridge's southbound lanes during rush hour. Four lanes of traffic (two northbound, two southbound) passed beneath the bridge's terminus, dead ending at a non existent Inner Loop and connected haphazardly to the northeastern side of the circle. An off ramp delivered most northbound bridge traffic around the incomplete Barney Circle and under the bridge onto Interstate 695 westbound. A dangerous right hand turn with no deceleration ramp left local traffic coming to a swift halt to access 17th Street SE — but not Kentucky Avenue SE, which now had to be accessed from local streets. K Street SE now curved north and east around the west side of Barney Circle, and traffic lights on the street caused even more backups both on K Street and on the Sousa Bridge. The freeway would extend I 695 past its existing terminus at Barney Circle and travel along the western bank of the Anacostia River (through Anacostia Park) to East Capitol Street and Robert F. Kennedy Memorial Stadium. A new bridge over the Anacostia River at Burnham Barrier would provide vehicles easy access to the Anacostia Freeway. The protests and legal and regulatory challenges to the proposed freeway did not end, however, and by 1992 the freeway's cost had ballooned to $160 million and it remained unbuilt. By 1993, although costs for the project had increased to $200 million, D. C. Mayor Sharon Pratt Kelly gave her approval for construction to begin. But construction was delayed yet again when the Sierra Club Legal Defense Fund, Anacostia Watershed Society, Committee of 100 on the Federal City, Citizens Committee to Stop It Again, D. C. Federation of Civic Associations, Friends of the Earth, Kingman Park Civic Association, the Barney Circle Neighborhood Watch, Urban Protectors, and American Rivers sued to force the city to scale back the freeway even further, add exit ramps at the junction of Pennsylvania Avenue SE and I 695, and alter traffic patterns (e. g., creating more one way streets) on Capitol Hill. Federal Highway Administration (FHWA) officials agreed in August 1994 to conduct an additional environmental impact assessment regarding the project, but later said the assessment's findings did not alter its earlier conclusion that construction of the roadway and bridge project was economically feasible, technologically appropriate, and environmentally sound. However, the D. C. City Council had the final say on whether to proceed with the project or not. In December 1994, the City Council bowed to neighborhood opposition and voted overwhelmingly to reject the project.

Barney Circle-тің қайта құрылуы

Ішкі Loop Expressway-дің тоқтатылуынан кейін, Мэрилендтегі Балтимор-Вашингтон тас жолына немесе АҚШ-тың 50-ші тас жолына (Джон Хэнсон тас жолы) кіргісі келетін жүргізушілер көбінесе 695-ші мемлекетаралық тас жолынан Барни Циркіне дейін барады, ондағы светофорда күтеді, Соуза көпірінен өтеді, көпірдің оңтүстік-батыс соңындағы светофорда күтеді, содан соң қарсы қозғалысқа қарсы солға бұрылып, солтүстікке қарай 295-ші D. C. (Анакостиа тас жолына) шығатын тар және қауіпті пандусқа кіреді. Светофорлардың, солға бұрылудың және магистральдық және жергілікті қозғалыстың араласуы кешкі сағаттарда Соуза көпірінде үлкен кептеліс тудырды. 2009 жылы Колумбия округінің Көлік департаменті (DDOT) 11-ші көшедегі көпірлерді ауыстыруды бастады. 2012 жылдың қараша айының соңында 695-ші тас жолының 11-ші көшедегі көпірлерден Барни Циркіне дейінгі батыс бөлігі және 2013 жылдың басында шығыс бөлігі жабылды. 11-ші көшедегі көпірлердің оңтүстік соңындағы аяқталмаған "қосылғыш" түйіскені де өзгертілді. Жергілікті қозғалыс, құрылыс арқылы жергілікті қозғалысқа арналған жеке көпір салынғандықтан, магистральдық қозғалыстан бөлінді, сондай-ақ көпірді 295-ші тас жолымен байланыстыратын пандустар жасалды. Жаңа пандустардың құрылысы 2012 жылдың мамыр айында басталды.

Бұл өзгерістер Соуза көпірі арқылы өтетін көлік ағынының маңызды бөлігін азайтты – 2004 жылы күніне 50 000 көлік (әр бағытта) болса, 2030 жылы шамамен 35 000 көлікке (әр бағытта) дейін төмендеді. DDOT қауіпсіздікті жақсарту мақсатында Пенсильвания авенюінен SE 295-ші D.C. тас жолына шығатын пандусты да қайта жобалады және қайта салды. Бұрынғы 695-ші мемлекетаралық тас жолы "Оңтүстік-Шығыс бульвары" деп аталатын бульварға айналдырыла бастады. Қайта құрылыс жобасы, 18-24 айға созылуы күтілуде, жолдың деңгейін айналасындағы көшелердің деңгейіне келтіру үшін 20 футқа (6 метрге) көтерді. Алты жолақты бұрынғы тас жол төрт жолақты кең бульварға айналдырылды, ортасында көгалдандырылған жолақ және жаяуларға арналған табиғат жолы салынды. Оңтүстік-Шығыс бульвары Барни Циркін 11-ші көшеге қосу үшін жобаланды. 2013 жылы DDOT Барни Циркін қайта құру жоспарларын жариялады. Жобаның басымдықтары көршілес көшелерге қол жеткізуді жақсарту және қалпына келтіру, сондай-ақ жергілікті көшелерге және Анакостиа өзенінің жағалауына жаяу және велосипедтік байланысты қосуды қамтиды. DDOT сонымен қатар Оңтүстік-Шығыс бульварын 12-ші, 13-шы, 14-ші және 15-ші көшелерге қосу мүмкіндігін де қарастыра бастады. 2014 жылға қарай DDOT жоспары Барни Циркін көп түрлі көлік түйініне айналдыруды қарастырды. DDOT жоспарлаушылары бұл жобаның құрылысы 2016 жылы басталуы мүмкін екенін айтты, бірақ 2017 жылға дейін ешқандай жұмыс жоспарланбаған.