Кіріспе

Исидор Хилберг (28 мамыр 1852, Белая Церковь, Ресей империясы – 28 қазан 1919, Вена) – Австрия-Мажарстанның классикалық ғылымының маманы. 1856 жылы ол ата-анасымен Венаға көшіп, алғашқы білімін алды. Кейіннен Вена университетінде Вален, Гомперц, Эммануэль Хоффман және Хартельдің (Ph.D., 1874) басшылығымен классикалық филологияны оқыды. 1875 жылы жарты жыл Италияда білім алды, ал 1877 жылы Вена университетінде классикалық филологиядан приват-доцент болды. 1879 жылы Прага университетінде доцент, ал 1882 жылы Черновиц университетінде профессор болып тағайындалды, 1898 жылы университеттің "Ректор Магнификус" лауазымын атқарды. Ол қазір Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum жинағындағы Әулие Иеронимнің хаттарының үш томдық басылымымен ең көп танылады.

Шығармалары

"Естафий Макремболиттің Protonobilissimi de Hysmines et Hysminiæ Amoribus Libri xi" еңбегі, Вена, 1876 жыл. "Epistula Critica ad Joannem Vahlenum de Nonnullis Scriptorum Græcorum et Romanorum Locis Emendandis Explicandisve", Вена, 1877 жыл. "Das Gesetz der trochäischen Wortformen im Dactylischen, Hexameter und Pentameter der Griechen vom 7. Jahrh. v. Chr. bis zum Untergang der Griechischen Poesie" – "Грек тіліндегі дактильдік, гекзаметрлік және пентаметрлік сөздердің трохейлік пішімдерінің заңдары (б.з.д. 7 ғасырдан Грек поэзиясының құлдырауына дейін)", Вена, 1878 жыл. "Das Princip der Silbenwägung und die daraus entspringenden Gesetze der Endsilben in der griechischen Poesie" – "Грек поэзиясындағы буын салмағының қағидасы және содан туындайтын соңғы буын заңдары", Вена, 1879 жыл. "Die Gesetze der Wortstellung im Pentameter des Ovid", Лейпциг, 1894 жыл. "Philologie und Naturwissenschaft" (ректор болып тағайындалған кездегі сөзі), Черновиц, 1898 жыл. (редактор) "Sancti Eusebii Hieronymi Epistulae", Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum, 54–56. Вена, 1910–1918 жылдар.