Ақ сұр жарықанат (Antrozous pallidus) – Батыс Канададан Мексикаға дейін таралған, ерекше түр. Сипаттамасы, өлшемдері, туыстық байланысы туралы ақпарат. Жарықанаттар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жарғанат түрлері
Species of bat
Ақ жарғанат (Antrozous pallidus) – Канаданың батысынан Мексиканың ортасына дейін таралған жарғанаттардың бір түрі. Бұл оның туысының жалғыз түрі және кейде Антрозоусқа жатқызылатын Ван Гелдер жарғанатына (Bauerus dubiaquercus) жақын. Бұрын ол жеке Antrozoinae кішіотбасына немесе тіпті Antrozoidae отбасына жатқызылған, бірақ қазір Vespertilioninae кішіотбасының және Antrozoini тайпасының құрамына кіреді. Бұл Калифорния штатының ресми жарғанаты.
The pallid bat (Antrozous pallidus) is a species of bat that ranges from western Canada to central Mexico. It is the sole species of its genus and is closely related to Van Gelder's bat (Bauerus dubiaquercus), which is sometimes included in Antrozous. Although it has in the past been placed in its own subfamily (Antrozoinae) or even family (Antrozoidae), it is now considered part of the subfamily Vespertilioninae and the tribe Antrozoini. It is the state bat of California.
Сипаттама
Сарық жарғақтардың бас және дене ұзындығы шамамен 2,75 дюйм (6,2–7,9 см), ал алдыңғы аяқтың ұзындығы шамамен 2,1 дюйм (4,5–6 см) болып келеді, салмағы 14–25 граммды құрайды. Бұл жарғақтар ірілеу, ал құлақтары ұзын және алға қарай бағытталған (2,5 см-ден асады). Түктері тамырында ақшыл, арқасы қоңыр, құрсағы ашық түсті. Сарық жарғақтың мұрны шошқа мұрнына ұқсас, дөңгелек келген. Сарық жарғақтардың бакуласы үшкір немесе қазық пішіндес, көбінесе қысқа, тар табаны бар, ол кеңейіп, содан кейін ұшына қарай жіңішкерейеді. Сүйектің орта тұсында төмен қарай иілген және көтеріңкі табан мен ұшы болады.
Pallid bats have a head and body length of approximately 2.75 inches (6.2 7.9 cm), forearm length of approximately 2.1 inches (4.5–6 cm), They weigh 14 25 grams. These bats are large, with long forward pointing ears (over 2.5 cm). Fur is pale at the roots, brown on their back, with a light underside. Pallid bats have a blunt piglike snout. The bacula of pallid bats are wedge or spade shaped, generally with a short narrow base which widens and then tapers towards the tip. The bone also has a characteristic downward 'dip' around the midpoint, with a raised base and tip.
Экология
Сарық жарғақтар әдетте құрғақ немесе жартылай құрғақ жерлерде, көбінесе суға жақын таулы немесе жартасты аймақтарда кездеседі. Олар ашық, сирек өсімдік жамылғысы бар далаларда да таралған. Күндіз сарық жарғақтар әдетте жарықтар мен қуыстарда тынығады, оларға плиткалық шатырлар, ағаштардың қабығынан жарылған бөліктері немесе жартасты тік беткейлер кіруі мүмкін. Түнде бұл түр көбінесе күндізгі тынығу орнына қарағанда, қоректену алқаптарына жақын түнгі тынығу орнын пайдаланады. Түнгі тынығу орны күндізгі тынығу орнына қарағанда аз қорғалған болады; ашық верандалар осы түр үшін түнгі тынығу орны ретінде қолданылуы мүмкін. Қыс айларында бұл түр дене температурасын төмендетіп, ұйқыға кетеді, көбінесе ғимараттарда, үңгірлерде немесе жартастардың жарықтарында. Сарық жарғақтар негізінен жәндіктермен қоректенсе де, маусымды түрде мексикалық бағаналы кактустардың (әсіресе кардон кактусы) гүлінің нектарымен көктемде, ал жазда тіпті кактустың жемісімен де қоректенуде икемділік көрсетеді. Сарық жарғақтар кейбір нектармен қоректенетін жарғақтарға қарағанда кактустарды тозаңдауда тиімдірек. Басқа көптеген жарғақтар түрлері сияқты, сарық жарғақтар гетеротермиялық, яғни жылдың уақытына байланысты дене температурасын өздігінен реттей алады. Олар қысқы ұйқы кезінде және демалыс алғанда дене температурасын бақылап, оны қоршаған ортамен тепе-теңдікке келтіре алады. Сарық жарғақтың дене мөлшері оның мекендеген жеріне байланысты айтарлықтай өзгереді. Шөл сияқты бастапқы өнімділігі төмен аймақтардағы жарғақтар ресурстардың жетіспеуіне байланысты кішірек болады. Ал жағалау аймақтары сияқты негізгі өнімділігі жоғары аймақтарда тұратын жарғақтар көбінесе ірілеу болады. Ірі сарық жарғақтардың бас сүйегі үлкен, қатты жемді оңай жеуге мүмкіндік береді.
Pallid bats are typically found in arid or semi arid habitats, often in mountainous or rocky areas near water. They are also found over open, sparsely vegetated grasslands. During the day time, pallid bats typically roost in cracks and crevices, which may include tile roofs, exfoliating bark of trees, or rocky outcrops. During the night, this species will often use a night roost that is closer to their foraging grounds than their day roost. A night roost is usually less protected than a day roost; open porches may be used as night roosts by this species. In the winter time, this species may dip into shallow bouts of torpor, often in buildings, caves, or cracks in rocks. Although pallid bats are primarily insectivores, they exhibit some flexibility in their diet when seasonally feeding on Mexican columnar cacti (particularly cardón cactus) nectar in spring, and even cactus fruit in summer. Pallid bats are also more effective pollinators than some of the nectarivorous bats with whom they compete for cacti. Like many other bat species, pallid bats are heterothermic, meaning they can be either poikilothermic or homoeothermic depending on the time of year. They have the ability to control their body temperature and equilibrate it with the environment during winter hibernation and whenever they rest. Pallid bat size varies greatly depending on their habitat. Bats in areas of low primary productivity, such as the desert, tend to be smaller due to less availability of resources. The bats that reside in areas with more primary productivity, such as coastal regions tend to be on the larger side. Larger pallid bats also have craniums that allow them to eat larger, harder prey more easily.
Тәртіп және табиғи тарих
Жұптасу маусымы қазаннан ақпанға дейін созылады, осы кезде жарықшалар қыстап жатады. Еркек жарықшалар көктем мен жазда сперма жинақтайды, бұл процеске күн сәулесінің ұзақтығының азаюына байланысты мелатонин деңгейінің өзгеруі себеп болады. Қоспа күзде жүзеге асады, ал ұрғашы жарықшалар көктемге дейін сперманы сақтайды, содан кейін олар қыстаудан шығып, жыныстық циклға (эструсқа) енеді. Ұрғашы жарықша маусымның басында бір немесе екі жас жарықша туады, олардың салмағы туған кезде шамалы болады және төрт-бес аптадан кейін қысқа қашықтыққа ұша алады. Жас жарықшалар 40-45 күннен кейін сүттен айырылады. Олар сегіз апталық жасқа жеткенше ересек мөлшерге жете алмайды және шамамен екі жылдан кейін ғана жыныстық жағынан жетіледі. Басым көптеген жарықша түрлері сияқты, ақшыл жарықшалар азық іздеу және ұядан азық іздейтін жерге ұшу кезінде эхолокацияны пайдалана алады. Дегенмен, олар азық іздеу кезінде эхолокацияны қолданбауға және оның орнына үлкен құлақтарын жердегі жәндіктерді табу үшін пайдалануға дайын болуы мүмкін. Олар аң аулау үшін эхолокация емес, құрбандықтың шығаратын дыбыстық сигналдарына сенеді. Олардың мекендейтін жерлеріндегі антропогенді шудың (мысалы, көлік қозғалысы) күшеюі олардың азық іздеуіне теріс әсер етеді және тиімділігін 3 есеге дейін төмендетуі мүмкін. Ақшыл жарықшалардың қазба қалдықтары АҚШ-тың батыс бөлігінде және Кубадағы кейінгі плейстоцендік шөгінділерде табылған.
The mating season ranges from October to February, when the bats are in hibernation. Male bats store sperm in the spring and summer, a process driven by changes in melatonin as a response to decreasing daylight hours. Copulation occurs in autumn and females store the sperm until spring, when they emerge from hibernation and go through estrus. The female bat gives birth to one or two pups during early June; they weigh about at birth and in four or five weeks are capable of making short flights. Pups are weaned after 40 to 45 days. They do not attain adult size until about eight weeks of age, and do not become sexually mature until after around two years. Like the majority of bat species, pallid bats are capable of using echolocation while foraging and traveling from their roost sites to foraging grounds. However, they may also opt to not echolocate while foraging, and instead use their large ears to locate insects on the ground. As gleaners, they primarily rely on auditory cues produced by prey instead of echolocation to hunt. The rise of anthropogenic noise pollution, such as traffic, in their habitats is negatively impacting their foraging and can reduce efficiency by up to 3 times. Pallid bats have been identified in the fossil record from late Pleistocene deposits in the western United States and Cuba.