Кіріспе

Фашода синдромы немесе Фашода кешені – Африкадағы француз сыртқы саясатындағы британдық ықпалға бейімделе бастаған аймақтарда француздық ықпалды нығайтуға басымдық беретін бейімділікке берілген атау. Ол Шығыс Африкадағы Ұлыбритания мен Франция арасындағы империялық аумақтық даулардың қақпасы болған Фашода оқиғасына сілтеме жасайды, бұл оқиға екі елді Африканың Жоғарғы Нил аймағын бақылау үшін соғысқа дейін жеткізді.

Өмірбаян

Терминді Жерар Прунье 1898 жылы Оңтүстік Судандағы британдық және француз әскерлері арасындағы қақтығысқа арналған еңбегінде енгізді, ол сондай-ақ Францияның Руанда дағдарысына жедел және терең араласуының себебі деп атады. Бұл құбылыс Фашода оқиғасымен байланыстырылды. 1898 жылдың 4 қарашасында француз әскерлері Фашодадағы (қазіргі Суданның оңтүстік бөлігіндегі Кодок) бекіністі басып алды. Бірақ лорд Китченер басқарған үлкен ағылшын-египет әскері билікті қолға алғаннан кейін және 1899 жылдың 21 наурызындағы ағылшын-француз декларациясы арқылы қақтығыс шешілген соң, олар кері шегінуге мәжбүр болды. Бұл оқиға британдықтар үшін дипломатиялық жеңіс ретінде қарастырылды, нәтижесінде француз сыртқы саясаты Африкадағы британдық ықпалға бейім аймақтарда француздық ықпалды күштеп іздеуге көбірек назар аударды. Мередит сондай-ақ 1990 жылғы Руандаға француз әскерінің кірісуі осы "синдромның" көрінісі болды деген қорытындыға келді. Руанда "франкофондық" және "англофондық" Африканың шекарасында орналасқан. 1990 жылы тутси эмигранттары мен демократиялық реформаны жақтаушылардың коалициясы – Руандалық патриоттық фронты (РПФ) шабуыл жасады, бірақ ол ұзаққа соқпады. РПФ-тың көптеген мүшелері бұрынғы британдық басқарудағы Угандадағы тутси босқындар лагерьлерінде өскен және Уганда армиясында соғысуды үйренген, ал Париж сол кезде Уганданы британдық ықпал аймасына жатқызды. Фашодалық кешен басқа елдердің, әсіресе Египет пен Суданның сыртқы саясатын талдау үшін де қолданылған.