Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сирек кездесетін генетикалық ауру
Rare genetic disorder
Шванноматоз – өте сирек кездесетін генетикалық ауру, ол көбірек таралған нейрофиброматоз (НФ) ауруымен тығыз байланысты. Алғаш рет жапондық пациенттерде сипатталған, ол бірнеше тері шваномаларынан, орталық нерв жүйесінің ісіктерінен және басқа да неврологиялық асқынулардан тұрады, бірақ NF-тің ерекше белгілерінен басқа. Шванноматоздың нақты жиілігі белгісіз, алайда кейбір халықтар арасында 1,7 миллион адамға 1 жағдайға дейін кездесетіні байқалады. Шванномалар көбінесе NF2 және шванноматоз (кейде нейрофиброматоз III типті деп аталады) бар адамдарда кездесетін қатерсіз ісіктер болып табылады. Шванн жасушалары – миелинмен қапталған нерв жасушаларының аксондарын құрайтын глиальды жасушалар. Миелин – әрекеттік потенциалдардың таралуын жылдамдататын липидтік қабықша. Шванн жасушалары бақылаусыз көбейіп, капсула құрғанда, ол шваннома деп аталады. Шванномалар қатерсіз болғанымен, өсіп келе жатқан ісік нервтерді қысып алғанда зиянды болуы мүмкін. Сенсорлық нерв аксондарының шваномалары созылмалы, күшті ауыруға себеп болады. Шванномаларды емдеуге хирургиялық жолмен алып тастау, сәулемен сәулелендіру, кибер-наж немесе интракапсулярлық энуклеация кіреді. Шванноманың бұрынғы атаулары – нейринома және нейрилеммома.
Schwannomatosis is an extremely rare genetic disorder closely related to the more common disorder neurofibromatosis (NF). Originally described in Japanese patients, it consists of multiple cutaneous schwannomas, central nervous system tumors, and other neurological complications, excluding hallmark signs of NF. The exact frequency of schwannomatosis cases is unknown, although some populations have noted frequencies as few as 1 case per 1.7 million people. Schwannomas are mostly benign tumors that commonly occur in individuals with NF2 and schwannomatosis (sometimes called neurofibromatosis type III). Schwann cells are glial cells that myelinate the axons of nerve cells. Myelin is a lipid covering that speeds the conduction of action potentials. When Schwann cells proliferate out of control in an encapsulation it is called a schwannoma. Although schwannomas are benign they become detrimental when the growing tumor compresses the nerve. Schwannomas on sensory nerve axons cause chronic severe pain. Treatment options for schwannomas are to surgically remove them, have radiation, cyberknife or intracapsular enucleation. Previous designations for schwannomas include neurinoma and neurilemmoma.
Себеп
Шванноматозға байланысты SMARCB1 гені – жасуша циклын, өсуін және дифференциациясын реттейтін ісікке қарсы ген. Шванноматозбен ауыратын науқастарда ісікке қарсы SMARCB1 генінің 1-экзонында инактивациялық ұрықтық мутация табылған. Ол 22-хромосомада, NF2 генінен шалғайда орналасқан. Дегенмен, шванноматозбен ауыратын науқастардағы NF2 генінің молекулалық талдауы ісік жасушаларында инактивациялық мутациялардың бар екенін көрсетті, бірақ NF2 науқастарында кездесетін ұрықтық мутацияларға дәлел жоқ. SMARCB1 және NF2 гендерінің қатысуымен жүретін механизм аурудың дамуына жауапты болуы мүмкін, себебі шванномалардың ісік талдауында SMARCB1 және NF2 гендерінде инактивациялық мутациялар анықталды. Алайда, көптеген жағдайларда белгісіз шванноматоз генінің (гендерінің) қатысуы туралы пікірлер бар. Мұның себебі бір зерттеуде отбасылық шванноматозбен ауыратын науқастарда SMARCB1 генінің ұрықтық мутациясы табылған жоқ. Кейбір шванноматозбен ауыратын науқастарда SMARCB1 немесе NF2 мутациялары жоқ. Сонымен қатар, көптеген науқастарда NF2 немесе SMARCB1 гендеріндегі мутацияларға байланысты соматикалық мозаицизм байқалады, яғни бір науқастың соматикалық жасушаларының кейбіреулерінде мутация бар, ал кейбіреулерінде жоқ. Шванноманың ісікке айналуы тек бір генге ғана байланысты емес. SMARCB1 және NF2 гендеріне қатысты конституциялық және соматикалық мутацияларды түсіну маңызды. Конституциялық мутациялар – бұл бірінші инактивациялық оқиғалар, көбінесе нүктелік мутациялар, сондай-ақ бір негіздік жұптардың жойылуы/қосылуы сияқты ұсақ мутациялар. Соматикалық мутациялар – екінші мутациялар, олар да ұсақ мутациялар немесе геннің қалған аллелінің жоғалтылуы болуы мүмкін. Бір науқастың шванномалары бірдей конституциялық мутацияларды бөліседі, бірақ соматикалық мутациялары әртүрлі болады. Сонымен қатар, конституциялық мутация ісік емес жасушаларда да кездесуі мүмкін. SMARCB1 INI1, hSNF5 немесе BAF47 деп те аталады. SMARCB1 балаларда басқа да ісіктерде, соның ішінде ми мен бүйректің қатерлі ісіктерінде де мутацияланады. SMARCB1 геніндегі мутацияларға ие адамдар ерте жаста қатерлі бүйрек ісігіне шалдығу қаупі жоғары, бірақ ересек жасқа жетсе, шваннома дамуына бейімделуі мүмкін. Шванноматозбен ауыратын бір науқаста SMARCB1 генінің 2-экзонында мутация табылды. Тағы бір науқаста SMARCB1 генінің жаңа жойылған бөлігі анықталды, себебі SMARCB1 мутацияларының көпшілігі нүктелік немесе сдвигті мутациялар болып табылады. Бұл науқастағы әртүрлі шванномалардың генетикалық талдауы SMARCB1 және NF2 гендерінің екеуінің де инактивацияланғанын көрсетті. Шванноматоз генетикалық ауру екені белгілі. Алайда, отбасылық жағдайлар түсініксіз сирек кездеседі.
The candidate schwannomatosis gene, named SMARCB1, is a tumor suppressor gene that regulates cell cycle, growth and differentiation. An inactivating germline mutation in exon 1 of the tumor suppressor gene SMARCB1 has been reported in patients with schwannomatosis. It is located on chromosome 22 a short distance from the NF2 gene. However, molecular analysis of the NF2 gene in schwannomatosis patients has shown the presence of inactivating mutations in the tumor cells, but no evidence of the germline mutations that are found in NF2 patients. A mechanism involving both the SMARCB1 and NF2 genes may be responsible for the development of the disease because tumor analysis of schwannomas indicates the presence of inactivating mutations in both the SMARCB1 and NF2 genes. However, there is speculation about the involvement of an unidentified schwannomatosis gene(s) in most cases. This is because one study found no SMARCB1 germinal mutations in patients with familial schwannomatosis. Some schwannomatosis patients do not have SMARCB1 or NF2 mutations. Furthermore, many patients exhibit somatic mosaicism for mutations in the NF2 or SMARCB1 gene, which means that some somatic cells have the mutation and some do not in the same patient. Ultimately, the tumorigenesis of schwannomas is not solely dependent on one gene locus alone. In regards to the SMARCB1 and NF2 genes, it is important to understand constitutional mutations and somatic mutations. Constitutional mutations are the first inactivation events that are often small mutations, such as point mutations and deletion/insertion of single base pairs. Somatic mutations are the second mutations that occur and may also be another small mutation or the loss of the remaining allele of the gene. Schwannomas from one patient share the same constitutional mutations but have distinct somatic mutations. In addition, the constitutional mutation may be present in non tumor. SMARCB1 is also known as INI1, hSNF5, or BAF47. SMARCB1 is mutated in additional tumors including malignant brain & kidney tumors in children. It seems that heterozygotes for mutations in the SMARCB1 gene have an increased risk to develop a malignant kidney tumor in early childhood but if they survive to adulthood, they may be predisposed to the development of schwannomas. One schwannomatosis patient had a mutation in exon 2 of the SMARCB1 gene. Another patient exhibited a novel germline deletion of the SMARCB1, because most SMARCB1 mutations are point or frameshift. In this patient genetic analysis from different schwannomas indicated inactivation of both the SMARCB1 and NF2 genes. Schwannomatosis is known to be a genetic disorder. However, familial occurrence is inexplicably rare.
Жүктілік
Шванноматозды Ұлттық денсаулық сақтау жүйесінде (NHS) туылмас бұрын тексеруге болады.
Schwannomatosis can be tested prenatally on the NHS.