Кіріспе

Британдық дворян және саясаткер Ричард Уильям Алан Онслоу, 5-ші Онслоу графы (23 тамыз 1876 – 9 маусым 1945), 1911 жылға дейін Кранли виконты титулын иеленген, британдық теңдесі, дипломат, парламенттік хатшы және үкімет министрі болды.

Өмірбаян және білім

Виконт Кранли Уильям Онслоудың 4-ші графы және Флоренс Коулстон Гарднердің үлкен ұлы болды. Ол 1901 жылы дипломатиялық қызметке қабылдауға дейін Итон мен Оксфордтың Нью-колледжінде білім алған.

Дипломатиялық мансап

Бір жылдан кейін ол Мадридте атташе, 1903 жылы Танжерде үшінші хатшы, 1904 жылы Санкт-Петербургте үшінші хатшы, ал 1907 жылы Берлинде екінші хатшы болып жұмыс істеді. 1909 жылы ол Сыртқы істер министрі Эдуард Грейдің жеке хатшысы болды. Одан кейін ол 1910 жылы Сыртқы істер министрлігінде кеңсе қызметкері, 1911 жылдан 1913 жылға дейін Сыртқы істер жөніндегі мемлекеттік хатшының жеке хатшысы, 1913 жылдан 1914 жылға дейін кеңсе қызметкерінің көмекшісі қызметтерін атқарды.

Әскери мансап

Онслоу 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда әскерге қосылды және 1915 жылдың 15 маусымында екінші лейтенант болып кірісті. Ол үш рет хабарламаларда есімдері тізілді, OBE орденімен және француздық Құрмет Легионы орденімен марапатталды. Кейінірек ол 3-ші батальон Корольдік полкінің (Батыс Суррей) құрметті подполковнигі және 30-шы (Суррей) Жарық шоғырландыру полкінің құрметті полковнигі, Корольдік артиллерия қызметінде болды.

Саяси мансап

Онслоу 1911 жылы әкесінің лорд атағына және Лордтар палатасындағы орнына ие болды. Соғыстан кейін 1919 жылдан 1920 жылға дейін күтуші лорд, 1920 жылдан 1921 жылға дейін Адмиралтействоның азаматтық лорды, 1921 жылы Ауыл шаруашылығы және балық шаруашылығы министрлігінің парламенттік хатшысы, 1921 жылдан 1923 жылға дейін Денсаулық сақтау министрлігінің парламенттік хатшысы, 1923 жылдан 1924 жылға дейін Білім беру кеңесінің парламенттік хатшысы, 1924 жылдан 1928 жылға дейін Соғыс жөніндегі мемлекеттік хатшысы және Армия кеңесінің вице-президенті, ал 1931 жылдан 1944 жылға дейін Лордтар палатасы комитеттерінің төрағасы және вице-спикері қызметін атқарды. Онслоу сонымен қатар 1905-1906 жылдары Корольдік статистикалық қоғамның президенті және 1936-1942 жылдары Лондон зоологиялық қоғамының президенті болды. Онслоу 1933 жылы Гилфорд соборы салынған Стэг Хиллдің басында 6 акр (2,4 га) жерді Гилфордқа сыйға берді.

Жазбалар

Онслоу зейнетке шыққаннан кейін көп уақытын жазуға арнады, оның нәтижесінде "Императрица Мод" (1939); "Алпыс үш жыл: дипломатия, Ұлы соғыс және саясат, сонымен қатар саяхат, спорт және басқа да жайттар туралы естеліктер" (1939) бірнеше рет қайта басылды; ал "Нормандия герцогтары және олардың тегі" (1945) кітабы өмірінің соңғы жылы аяқталып, оның өлімінен кейін жарық көрді.