Кіші үнді мысығы (Viverricula indica) туралы мәліметтер

Кіріспе

Сүтқоректілер түрі

Кіші үнді циветі (Viverricula indica) – Оңтүстік және Оңтүстік-Шығыс Азияға тән цивет. Ол IUCN Қызыл тізімінде "Тәуекел азаз" санатында тіркелген, өйткені ол кеңінен тараған, түрлі орталарда мекендейді және көптеген елдердегі ауыл шаруашылығы және екіншілік ландшафттардағы популяциясы жақсы сақталған.

Сипаттамалары

Кіші үнді циветінің түгі қоңыр сұрдан ашық сары қоңырға дейін болады, көбінесе арқасында бірнеше бойлық қара немесе қоңыр жолақтары және бүйірлерінде бойлық қатарлы дақтары болады. Әдетте, арқасында бес-алты анық жолақ, ал әр жағында төрт-бес қатар дақтар кездеседі. Кейбір циветтердің сызықтары мен дақтары нашар көрінеді, тіпті арқалық жолақтары болмайды. Көбінесе құлақтың артынан иыққа дейін екі қара жолақ, ал көбінесе алдынан үшінші жолақ өтеді. Оның түгі қоңыр немесе сұр түсті, денесінің жоғарғы бөлігі көбінесе сұр, ал төменгі бөлігі қоңыр болады. Жоғарғы бөлігіндегі сұр түктер көбінесе қара ұштарға ие. Басы сұр немесе қоңыр сұр, жағы көбінесе қоңыр түсті. Құлақтары қысқа және дөңгелек, әр құлақтың артында және әр көздің алдында қараңғы дақтары бар. Аяқтары қоңыр немесе қара болады. Оның құйрығында қара және ақшыл сақиналар кезектесіп орналасқан, әр түстен жеті-тоғыз сақинаға дейін болады. Денесінен басына дейін созылған, ұзын және қауырсын тәрізді құйрығы бар. 2008 жылы Дачигам ұлттық паркінде кіші үнді циветі алғаш рет тіркелді. Солтүстік-шығыс Үндістанда ол Калаккад-Мундантурай жолбарыстар қорығының биіктігіне дейін тіркелді. Ол көбінесе шалғынды жерлерде, өзен жағалауларында және 2002 жылы жүргізілген зерттеулер кезінде шай плантацияларының жанында байқалды. Үндістанның Батыс Гаттарында 2008 жылы жүргізілген зерттеулер кезінде Анамалай және Калаккад-Мундантурай жолбарыстар қорығында, Парамбикулам және Чиннар жабайы табиғат қорықтарында кіші үнді циветтері байқалды. Мудумалай тайғыр қорығында жапырақты орман, жартылай мәңгі жасыл және тікенді орманды жерлерде, ал құрғақ маусымда ауыл маңындағы су тобырында тіркелді. Мьянмада Хлауга ұлттық паркіне қарасты жапырақты және бамбук ормандарында тіркелді. 2001-2003 жылдар аралығында жүргізілген зерттеулер кезінде Хукаунг аңғарында жайылымдарда және орман шеттерінде, биік жерлерде байқалды. Алаунгдау Катапа ұлттық паркіне жақын орналасқан биік орманнан 1999 жылы да тіркелді. Таиландта кіші үнді циветтері Каенг Крачан және Хао Яй ұлттық парктерінде, Тунг Яй Наресуан жабайы табиғат қорығының мәңгі жасыл галереялық орманында, Хуай Ха Хаенг жабайы табиғат қорығының екінші және диптерокарп орманында және Пху Хиео жабайы табиғат қорығында жапырақты орманның биіктігінде тіркелді. Лаоста кіші үнді циветтері әр түрлі тіршілік орталарында тіркелді, оның ішінде жартылай мәңгі жасыл және жапырақты ормандарда, аралас жапырақты ормандарда, бамбук ормандарда, бұталы аймақтарда, шөптесін жерлерде және өзен маңындағы тіршілік орталарында. Камбоджаның Кардамон тауларында 2000-2009 жылдар аралығында жүргізілген зерттеулер кезінде су көздеріне және батпақтарға жақын орналасқан жапырақты диптерокарп ормандарында кіші үнді циветтері тіркелді. Камбоджаның шығысындағы жазбалар көбінесе Пном-Прич жабайы табиғат қорығы мен Мондулкири қорғалған орманындағы жартылай мәңгі жасыл орманнан, сонымен қатар Сейм-Панг қорғалған орманындағы, Снуль жабайы табиғат қорығындағы, Вирачей ұлттық паркі мен Чхеп жабайы табиғат қорымындағы жапырақты диптерокарп ормандардан алынды. Қытайдың Гуанси, Гуандун және Хайнань провинцияларында 1997-2005 жылдар аралығында жүргізілген сұхбат және камералық тұзақтар бойынша зерттеулер кезінде субтропикалық орманды жерлерде тіркелді.

The small Indian civet has a rather coarse fur that is brownish grey to pale yellowish brown, with usually several longitudinal black or brown bands on the back and longitudinal rows of spots on the sides. Usually there are five or six distinct bands on the back and four or five rows of spots on each side. Some have indistinct lines and spots, with the dorsal bands wanting. Generally there are two dark stripes from behind the ear to the shoulders, and often a third in front, crossing the throat. Its underfur is brown or grey, often grey on the upper parts of the body and brown on the lower. The grey hairs on the upper parts are often tipped with black. The head is grey or brownish grey, the chin often brown. The ears are short and rounded with a dusky mark behind each ear, and one in front of each eye. The feet are brown or black. Its tail has alternating black and whitish rings, seven to nine of each colour. It is from head to body with a long tapering tail. In 2008, a small Indian civet was recorded for the first time in Dachigam National Park at an elevation of in a riverine forest. In northeast India, it was recorded up to an elevation of In Kalakkad Mundanthurai Tiger Reserve, it was recorded foremost in grassland, riverine areas and sighted near a tea plantation during surveys in 2002. In India's Western Ghats, small Indian civets were observed in Anamalai and Kalakkad Mundanthurai Tiger Reserves, and in Parambikulam and Chinnar Wildlife Sanctuaries during surveys in 2008. In Mudumalai Tiger Reserve, it was recorded in deciduous forest, semi evergreen and thorn forests, and in the dry season also at a water hole near a village. In Myanmar, it was recorded in mixed deciduous and bamboo forests in Hlawga National Park. In Hukawng Valley, it was recorded in grasslands and edges of forests at elevation during surveys between 2001 and 2003. In Alaungdaw Kathapa National Park, it was also recorded in a close tall forest in 1999. In Thailand, small Indian civets were recorded in Kaeng Krachan and Khao Yai National Parks, in evergreen gallery forest of Thung Yai Naresuan Wildlife Sanctuary, in secondary and dipterocarp forest of Huai Kha Khaeng Wildlife Sanctuary, and in Phu Khieo Wildlife Sanctuary at altitude in deciduous forest. In Laos, small Indian civets were recorded in a variety of habitats including semi evergreen and deciduous forest, mixed deciduous forest, bamboo forest, scrubby areas, grasslands and riverine habitat. In Cambodia's Cardamom Mountains, small Indian civets were recorded in deciduous dipterocarp forests, often close to water bodies and in marshes during surveys conducted between 2000 and 2009. Records in eastern Cambodia were obtained mostly in semi evergreen forest in Phnom Prich Wildlife Sanctuary and Mondulkiri Protected Forest, but also in deciduous diptertocarp forests in Siem Pang Protected Forest, Snoul Wildlife Sanctuary, Virachey National Park and Chhep Wildlife Sanctuary. In China's Guangxi, Guangdong and Hainan provinces, it was recorded in subtropical forest patches during interview and camera trapping surveys carried out between 1997 and 2005.

Шығыс Африкада кездеседі

Мадагаскарға кіші үнді циветі енгізілді. Жабайы кіші үнді циветтері Мадагаскардың оңтүстік-шығысындағы Раномафана ұлттық паркінде, Мадагаскардың солтүстік-батысындағы Мариараноның жанындағы қорғалмаған құрғақ жапырақты орманды жерде және аралдың солтүстік-шығысындағы Масоала-Макира қорғалған аймақтарында кездестірілді. Ол сондай-ақ Занзибар архипелагындағы Пемба және Мафия аралдарына да әкелінді, онда бұрын оны мускусы үшін ұстаған, ол дәстүрлі африкалық медицинаға және парфюмерияға хош иіс беру үшін қосылады.

Мінез-құлық және экология

Кіші үнді циветтері түнгі уақытта белсенді, көбінесе құрлықта тіршілік етеді және жәндіктермен қоректенеді.