Кіріспе
жануарлар түрлері
Жабайы мысық түрлері
| атауы = Булытты барс
| сурет = Neofelis nebulosa, Булытты барс.jpg
| сурет сипаттамасы = Kaeng Krachan ұлттық саябағындағы булытты барс
| статусы = VU
| статус жүйесі = IUCN3.1
| статус анықтамасы =
| статус2 = CITES A1
| статус2 жүйесі = CITES
| статус2 анықтамасы =
| авторлық құқығы = (Griffith, 1821)
| таралу картасы = Clouded Leopard distribution.png
| таралу картасы сипаттамасы = Булытты барстың таралуы
1841 жылы Брайан Хогсон ұсынған *Felis macrosceloides* непалдық булытты барс үлгісі болды. 1862 жылы Роберт Суинхоу ұсынған *Felis brachyura* тайвандық булытты барс терісі болды. Джон Эдвард Грей 1867 жылы *Neofelis* тұқымдық атауын ұсынды және осы үш түрді де осы тұқымға бағындырды. Қазіргі уақытта N. nebulosa субтипі туралы дәлелдердің жоқтығына байланысты монотиптік түр болып саналады. 1823 жылы Жорж Кувье ұсынған *Felis diardi* жавалық булытты барс терісіне негізделген. 1917 жылы Реджинальд Иннес Покок оны булытты барс түрінің бір бөлігі деп санады. 2006 жылы ол ерекше *Neofelis* түрі ретінде анықталды, Сунда булытты барсысы. Тайвань мен Хайнань аралдарындағы популяциялар материктік булытты барс түріне жатады деп саналады. Барлық *Felidae* түрлерінің митохондриялық ДНК-сын талдау, олардың ядролық ДНК-сын талдау негізінде, булытты барс *Pantherinae* отбасының барлық басқа мүшелеріне жақын таксон болып табылады. Оның сукше сүйегі сүйектелген, сондықтан ол маусылдай алады. Оның көзқарасы тік тілімдерге жиырылады. Ирисі қоңыр сарыдан сұрғылт жасылға дейін. Меланистік булытты барс сирек кездеседі. Оның басқа ірі мысықтарға қарағанда аяқтары қысқа. Оның артқы аяқтары алдыңғы аяқтарынан ұзын, бұл оның секіру және шабуылдау қабілетін арттырады. Оның шынтақ және білезік сүйектері бірікпеген, бұл да ағашқа көтерілгенде және олжаға аңшылық жасағанда қозғалыс ауқымын кеңейтеді. Булытты барс салмағы аналықтарының басы мен денесінің ұзындығы әртүрлі, құйрығы ұзындығы . Аталықтары құйрығы ұзындығымен ірілеу. Оның бас сүйегі ұзын және төмен, бауыры мен сүйегі күшті. Күрек тістері ерекше ұзын, жоғарғы тістері сокетінің базальдық енінен үш есе ұзын. Бірінші премоляр көбінесе жоқ. Булытты барс көбінесе "қазіргі заманғы қылыш тіс" деп аталады, өйткені оның дене көлеміне қатысты ең үлкен күрек тістері бар. Содан бері булытты барс Шивапури Нагарджун ұлттық саябағында және Аннапурна қорғаныс аймағында тіркелді. 2014 және 2015 жылдар аралығында ол Лангтанг ұлттық паркінде де тіркелді. Үндістанда ол Сикким, Солтүстік Бенгалия, Трипура, Мизорам, Манипур, Ассам, Нагаланд және Аруначал Прадеш штаттарында, сондай-ақ Мегалая субтропикалық ормандарында кездеседі. Пакке жолбарыстар қорығында жартылай мәңгі жасыл орманды суретке түсірген. Сиккимде 2008 жылдың сәуірінен 2010 жылдың мамырына дейін Ханчендзога биосфералық қорығында камера тұзақтарымен суретке түсірілген. Манас ұлттық саябағында 2010 жылдың қарашасынан 2011 жылдың ақпанына дейінгі аралықта 16 жеке тұлға тіркелді. 2013 жылдың қаңтарынан 2018 жылдың наурыз айына дейін булытты барс Дампа жолбарыстар қорымында, Иглнест жабайы табиғат қорымында және Сингчунг Бугин ауылының қоғамдық қорымында, Мегалаяның Нонгхиллем ұлттық паркі мен Балпакрам Багмара ландшафтында тіркелді. Бутанда ол Корольдік Манас ұлттық паркі, Джигме Сингье Ванчук ұлттық паркі, Фибсу жабайы табиғат қорымы, Джигме Дорджи ұлттық паркі, Пхрумсенгла ұлттық паркі, Бумделинг жабайы табиғат қорымы және бірнеше қорғалмаған аумақтарда тіркелді. Бангладеште бұл ауру 2016 жылы Читтагонгтың таулы аймағындағы Сангу Матамухари ауылында тіркелді. Мьянмада ол 2015 жылы Карен штатының тау ормандарында камера тұзақтарымен алғаш рет тіркелді. Таиландта ол Хуай-Ха-Хаенг жануарлар қорығында салыстырмалы ашық, құрғақ тропикалық орманда және Хао Яй ұлттық паркіне жақын орманды жерлерде мекендейді. Лаоста ол Nam Et Phou Louey ұлттық қорғалатын аймағында құрғақ мәңгі жасыл және жартылай мәңгі жасыл ормандарда тіркелді. Камбоджада ол 2008-2009 жылдар аралығында Пном Прич жабайы табиғат қорымындағы жапырақты диптерокарп ормандарында, ал 2012-2016 жылдар аралығында Орталық Кардамон таулары ұлттық паркі, Оңтүстік Кардамон ұлттық паркі, Ботум Сакор ұлттық паркі мен Пном Самкос жабайы табиғат қорымында тіркелді. Малайзия түбегіндегі Таман Негара ұлттық паркі, Олу-Муда орманы, Пасох орман қоры, Белум-Теменгор, Теменгор орман қоры және 2009 және 2015 жылдар аралығында бірнеше байланыстарда тіркелді. Формозан булытты барсының соңғы расталған деректері 1989 жылы, Тароко ұлттық паркінен жас адамның терісі табылған кезде, басталған. 1997-2012 жылдар аралығында Тайваньның қорғалған аймақтарында...
Speciesbox
| name = Clouded leopard
| image = Neofelis nebulosa, Clouded leopard. jpg
| image caption = Clouded leopard in Kaeng Krachan National Park
| status = VU
| status system = IUCN3.1
| status ref =
| status2 = CITES A1
| status2 system = CITES
| status2 ref =
| authority = (Griffith, 1821)
| range map = Clouded Leopard distribution. png
| range map caption = Distribution of the clouded leopard
Felis macrosceloides proposed by Brian Houghton Hodgson in 1841 was a clouded leopard specimen from Nepal. Felis brachyura proposed by Robert Swinhoe in 1862 was a clouded leopard skin from Taiwan. The generic name Neofelis was proposed by John Edward Gray in 1867 who subordinated all three to this genus. At present, N. nebulosa is considered a monotypic species due to lack of evidence for subspeciation. Felis diardi proposed by Georges Cuvier in 1823 was based on a clouded leopard skin from Java. It was considered a clouded leopard subspecies by Reginald Innes Pocock in 1917. In 2006, it was identified as a distinct Neofelis species, the Sunda clouded leopard. Populations in Taiwan and Hainan Island are considered to belong to the mainland clouded leopard. Analysis of mitochondrial DNA of all Felidae species indicates a radiation at The clouded leopard is the sister taxon to all other members of the Pantherinae, diverging , based on analysis of their nuclear DNA. Its hyoid bone is ossified, making it possible to purr. Its pupils contract into vertical slits. Irises are brownish yellow to grayish green. Melanistic clouded leopards are uncommon. It has rather short limbs compared to the other big cats. Its hind limbs are longer than its front limbs to allow for increased jumping and leaping capabilities. Its ulnae and radii are not fused, which also contributes to a greater range of motion when climbing trees and stalking prey. Clouded leopards weigh between Females vary in head to body length from , with a tail long. Males are larger at with a tail long. Its shoulder height varies from
Its skull is long and low with strong occipital and sagittal crests. The canine teeth are exceptionally long, the upper being about three times as long as the basal width of the socket. The first premolar is usually absent. The clouded leopard is often referred to as a "modern day sabre tooth" because it has the largest canines in proportion to its body size. Since then, the clouded leopard has been recorded in Shivapuri Nagarjun National Park and in Annapurna Conservation Area. Between 2014 and 2015, it was also recorded in Langtang National Park at an elevation range of
In India, it occurs in the states of Sikkim, northern West Bengal, Tripura, Mizoram, Manipur, Assam, Nagaland and Arunachal Pradesh, as well as in the Meghalaya subtropical forests. In Pakke Tiger Reserve, a clouded leopard was photographed in semi evergreen forest at an elevation of In Sikkim, clouded leopards were photographed by camera traps at elevations of between April 2008 and May 2010 in the Khangchendzonga Biosphere Reserve. In Manas National Park, 16 individuals were recorded during a survey in November 2010 to February 2011. Between January 2013 and March 2018, clouded leopards were also recorded in Dampa Tiger Reserve, Eaglenest Wildlife Sanctuary and Singchung Bugun Village Community Reserve, in Meghalaya's Nongkhyllem National Park and Balpakram Baghmara landscape. In Bhutan, it was recorded in Royal Manas National Park, Jigme Singye Wangchuck National Park, Phibsoo Wildlife Sanctuary, Jigme Dorji National Park, Phrumsengla National Park, Bumdeling Wildlife Sanctuary and several non protected areas. In Bangladesh, it was recorded in Sangu Matamuhari in the Chittagong Hill Tracts in 2016. In Myanmar, it was recorded by camera traps for the first time in the hill forests of Karen State in 2015. In Thailand, it inhabits relatively open, dry tropical forest in Huai Kha Khaeng Wildlife Sanctuary and closed forest habitats in Khao Yai National Park. In Laos, it was recorded in Nam Et Phou Louey National Protected Area in dry evergreen and semi evergreen forests. In Cambodia, it was recorded in deciduous dipterocarp forest in Phnom Prich Wildlife Sanctuary between 2008 and 2009, and in Central Cardamom Mountains National Park, Southern Cardamom National Park, Botum Sakor National Park and Phnom Samkos Wildlife Sanctuary between 2012 and 2016. In Peninsular Malaysia, it was recorded in Taman Negara National Park, Ulu Muda Forest, Pasoh Forest Reserve, Belum Temengor, Temengor Forest Reserve and in a few linkages between 2009 and 2015. The last confirmed record of a Formosan clouded leopard dates to 1989, when the skin of a young individual was found in the Taroko National Park. It was not recorded during an extensive camera trapping survey conducted from 1997 to 2012 in more than 1,450 sites inside and outside Taiwanese protected areas.
Мінез-құлық және экология
Бұлтты барс - жалғызбасты мысық. Алғашқы мәліметтерде ол сирек кездесетін, жасырын, ағаштарда өмір сүретін, тығыз біріншілік орманның түнгі тұрғыны ретінде сипатталған. Олар күндіз демалу үшін ағаштарды пайдаланады, бірақ түнде аң аулағанда жерде де уақыт өткізеді. Зообақтағы бұлтты барстар зәр шашып және басын көзге түсетін заттарға сүрту арқылы иіс іздер қалдыратыны байқалған. Радиожағасы бар бұлтты барстар негізінен түнде белсенді болған, бірақ сонымен қатар көшпенділік белсенділігінің жоғарылауын көрсеткен. 2016 жылы Кхлонг Саенг қорығы мен Хао Сок ұлттық паркінің ормандық кешенінде камералы бақылау жүргізу кезінде бұлтты барстар анықталды; негізгі аймақта 15 жеке тұлға анықталды, олардың саны шамамен 5,06 жеке тұлғаны құрады, ал адамдардың ықпалы зор шеткі аймақта 12 жеке тұлға анықталды, олардың саны шамамен 3,13 жеке тұлғаны құрады.
Аңшылық және тамақтану
Аң аулаған кезде бұлтты барс олжасын аңдып жүреді немесе олжаның жақындауын күтеді. Олжасын тауып, жегеннен кейін, әдетте ағашқа шығып, қорытындысын шығарып, демалады. Оның азық-түлігіне ағаш және құрлықта тіршілік ететін омыртқалы жануарлар кіреді. Үнді шошқа елігі (Axis porcinus), Бенгал баяу лорисі (Nycticebus bengalensis), Азиялық қылқан құйрықты шошқасы (Atherurus macrourus), Малайялық панголині (Manis javanica) және Бердмордың жер қаскырғы (Menetes berdmorei) жатады. Солтүстік Малайзияда еркек бұлтты барс бинтуронгты (Arctictis binturong) аузында ұстаған күйде суретке түсірілген.
Көбею және өмір сүру циклі
Аталық және аналық екеуінің де алғаш репродукцияға жететін орташа жасы 26 ай. Аналық 6 күнге жуық биязы кезеңде болады, ал оның биязы циклдары шамамен 30 күнге созылады. Бір жеке тұлға 17 жасқа жуық өмір сүрген. Бұлтты барс ұрпағының ұзақтығы шамамен жеті жылды құрайды.
Қауіптер
Бұлтты барс өздерінің таралу аймағының көп бөліктеріндегідей толық сақталған үлкен орман аумақтарын қажет етеді. Олар кең ауқымды ормандарды жою және жабайы жануарлар саудасы үшін коммерциялық браконьерлік салдарынан қоршаған ортасының жойылуына байланысты қорғауға алынған. Непалда 1988 жылдың қарашасынан 2020 жылдың наурызына дейін елдің тоғыз ауданында бұлтты барс денелерінің 27 жағдайы анықталды, олар кем дегенде 51 жеке бұлтты барсқа тиесілі болды. Осы жағдайлардың 17-сінде браконьерлер мен саудагерлер ұсталды.
Қорғау
Бұлтты барс CITES-тің I қосымшасына енгізілген. Бангладеш, Қытай, Үндістан, Малайзия, Мьянма, Непал, Тайвань, Таиланд және Вьетнам елдерінде оның аң аулауына тыйым салынған. Дегенмен, Үндістан, Малайзия және Таиландта бұл тыйымдар тиімді түрде сақталмайды. АҚШ-та бұлтты барс Құрып кету қаупі бар түрлер туралы заңға сәйкес қорғалатын түрлер тізіміне енгізілген, бұл тірі жануарлар мен олардың дене мүшелерін сатуға тыйым салады.
Тұтқында
Бұлтты барс 20-ғасырдың басынан бері зообақтарда ұсталып келеді. Халықаралық тұқымдық тізімі 1970-ші жылдары құрылды. 1980-ші жылдары үйлестірілген көбейту бағдарламалары басталды, оларға Еуропаның жойылуға жақын түрлер бағдарламасы, Түрлерді сақтау жоспары және Үндістанның түрлерді көбейту бағдарламасы кіреді. 2014 жылғы мәліметтер бойынша, 64 мекемеде бұлтты барс сақталады. Бұрынғы тұтқындағы көбейту бағдарламалары, көбінесе олардың жұптасу мінез-құлқын білмеушілікке байланысты, сәтті болмады. Аталықтарының аналықтарға қатысты агрессивті болуы жиі кездеседі. Көбейтудің сәтті болуы үшін, еркек және әйел бұлтты барстарының үйлесімді болуы өте маңызды деп есептеледі. Еуропа, Азия және Австралиядағы 44 зообақтағы 271 тұтқындағы бұлтты барс арасындағы ауру және өлім-жітім көрсеткіштерін зерттеу көрсеткендей, олардың 17%-ы тыныс алу ауруларынан, 12%-ы аналықтың немқұрайлылығынан және аштықтан, 10%-ы жұқпалы аурулардан, 10%-ы ас қорыту ауруларынан және 10%-ы жарақаттан көз жұмған. 2011 жылдың наурыз айында Грассмердегі Нэшвилл зообағындағы екі аналық үш бала тауып алды, олар зообақ қызметкерлерімен өсірілді. 2011 жылдың маусым айында Point Defiance зообағында екі бала дүниеге келді. Бұл жұп Тайландтың Хао Кхёу ашық зообағынан білім беру және ғылыми зерттеулер алмасу бағдарламасы аясында әкелінді. 2012 жылы Нэшвилл зообағында төрт бала дүниеге келді. 2015 жылдың мамыр айында Point Defiance зообағында төрт бала дүниеге келді.
Мәдениетте
Бұлтты барс Үндістанның Мегалайя штатының мемлекеттік жануары болып табылады. 1970 жылдары Рама Самаравираның "Бұлтты барс" суреті АҚШ-та ең көп сатылған туындылардың бірі болды.