Прусская колония на Золотом берегу (Гана, 1683-1721): история, продажа Нидерландам, укрепления и связь с Королевством Пруссия. Золотой берег, колонизация.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қазіргі Ганада орналасқан пруссиялық отар, 1683–1721 жылдар.
Prussian colony located in modern Ghana, 1683–1721
Бранденбург Алтын жағалауы, кейін Пруссия Алтын жағалауы, Алтын жағалаудың бір бөлігі болды. Бранденбург отарлығы 1682 жылдан 1701 жылға дейін болды, содан кейін 1701 жылдан 1721 жылға дейін пруссиялық отарға айналды. 1721 жылы Пруссия королі Фридрих Вильгельм I оны 7200 дукатқа және 12 құлға Голландияның Батыс Үндістан компаниясына сатты.
The Brandenburger Gold Coast, later Prussian Gold Coast, was a part of the Gold Coast. The Brandenburg colony existed from 1682 to 1701, after which it became a Prussian colony from 1701 to 1721. In 1721 King Frederick William I of Prussia sold it for 7,200 ducats and 12 slaves to the Dutch West India Company.
Пруссияның алтын жағалауы
1701 жылғы 15 қаңтарда шағын колония Пруссия Алтын жағалауы елді мекендері деп аталды, бұл Пруссия Корольдігінің құрылуымен байланысты болды. Корольдік үш күннен кейін ресми түрде құрылды, сол кезде Бранденбург сайлаушысы және Пруссия герцогы Фридрих III Пруссияда өзін король деп жариялады (содан кейін ол Пруссияның Фридрих I атанды). 1711 жылдан 1712 жылдың сәуір айына дейін голландтар Доротея бекінісін басып алды. 1717 жылы Пруссия Алтын жағалауы колониясы Пруссия тарапынан толығымен тасталып қалды; содан бастап 1724 жылға дейін Джон Конни (голланд тілінде: Ян Конни) колония 1721 жылы голландтарға сатылғанына қарамастан, Грос-Фридрихсбургті басып алды.
On 15 January 1701, the small colony was renamed Prussian Gold Coast Settlements, in connection with the founding of the Kingdom of Prussia, which formally took place three days later, when Frederick III, Elector of Brandenburg and Duke of Prussia, crowned himself King in Prussia (after which he became known as Frederick I of Prussia). From 1711 to April 1712 the Dutch occupied Fort Dorothea. In 1717 the Prussian Gold Coast colony was physically abandoned by Prussia; from then until 1724 John Konny (in Dutch: Jan Conny) occupied Groß Friedrichsburg, despite the sale of the colony to the Dutch in 1721.
Колонияның мақсаттары
Пруссия Атлантика арқылы саудаға қатысқан соңғы ірі еуропалық держава және алғашқы неміс мемлекеті болды. Ол кезде ол Еуропаның ірі сауда орталықтарынан салыстырмалы түрде оқшауланғандықтан, Атлантика арқылы саудаға кіріп, пруссиялық экономиканы нығайтуға мұқтаждық туды. Колонияның құрылуының көптеген себептері болды: Пруссияның алтын қорын арттыру, Пруссияның адам саудасына қатысуы үшін құлдарды ұсыну және арабика шайыр және страустың қауырсыны саудасын жүзеге асыру. Бірақ, құрылғаннан кейін көп ұзамай, ең көп пайданы тек адам саудасы ғана әкелетіні анық болды, себебі аймақта алтынның қоры таусылып бара жатқан еді. Осы кезде Бранденбург Африка компаниясы голланд және француз шабуылдарынан басқа барлық кемелерін жоғалтты, ал аймақтағы голландтардың күшейіп келе жатқан ықпалымен бәсекелестік пруссиялық кірістерді азайтты. Пруссияның құл сату көлемі өрбу шағында Біріккен Нидерландының төрттен бір бөлігіне де жетпеді. Колонияның тағдыры шешілген кезде, оған жұмсалатын ресурстар шектелді.
Prussia was the last major European power, and first German state, to enter transatlantic trade. It was relatively isolated from major European trade hubs at the time, so the incentive existed to enter transatlantic trade and fortify the Prussian economy. The colony was founded for many reasons: for Prussia to increase its gold reserves, to supply slaves for Prussia's entry in the human cargo trade, and to engage in gum arabic and ostrich feathers trade. Yet shortly after its founding, it was soon realized that the greatest profits could only be made from human cargo trade as gold had eventually run scarce in the area, By this time the Brandenburg African Company had lost all but one of its ships at the colony due to Dutch and French plundering, and competition primarily with a growing Dutch presence in the area lowered Prussian revenues. Prussia’s slave output was, at its peak, less than a quarter of the United Netherlands'. Resources going into the colony were restricted as the colony neared its end.