Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рональд Салмон Крейн (5 қаңтар 1886 - 12 шілде 1967) – әдебиет сыншысы, тарихшы, библиограф және профессор болған. Ол Чикаго әдеби сын мектебін құрған адам ретінде танылады.
Ronald Salmon Crane (January 5, 1886 – July 12, 1967) was a literary critic, historian, bibliographer, and professor. He is credited with the founding of the Chicago School of Literary Criticism.
Ерте өмір
Рональд Крейн Мичиган штатының Текумсе қаласында дүниеге келген. Ол 1908 жылы Мичиган университетінен бакалавр, ал 1911 жылы Пенсильвания университетінен философия ғылымы бойынша докторлық дәрежесін алды. Сол жылы ол Солтүстік-Батыс университетінде ағылшын тілінен оқытушы болып жұмыс істеді. Біраз уақыттан кейін ол профессордың көмекшісі, ал 1920 жылы доцент болып тағайындалды. Ол 1924 жылға дейін онда сабақ берді, содан кейін Чикаго университетіне көшті.
Ronald Crane was born in Tecumseh, Michigan. He received his B. A. from the University of Michigan in 1908 and his Ph. D. in philosophy from the University of Pennsylvania in 1911. That same year, he became an instructor of English at Northwestern University. He was soon promoted to assistant professor, and then to associate professor in 1920. He continued to teach there until 1924, when he moved to the University of Chicago.
Чикаго сыншыларының мектебі
Чикаго мектебінің сыншылары 1930 жылдардың ортасында, Крейн Чикаго университетінің ағылшын тілі кафедрасының меңгерушісі болып тағайындалған кезде дамуын бастады. Осы кезеңде (1930 жылдан 1952 жылға дейін) Рональд Крейн Университеттің «Modern Philology» басылымының бас редакторы қызметін атқарды. 1935 жылы жарық көрген «Тарих пен сын әдебиеттануда» атты мақаласы Чикаго мектебінің алғашқы жарияланымдарының бірі саналады. Алғашқы мектептің басқа мүшелері В. Р. Кист, Ричард МакКин, Норман Маклин, Елдэр Олсон және Бернард Вайнберг болды. «Достар тобы» (Крейн оларды осылай атады) 1952 жылы «Сыншылар мен сын: ежелгі және заманауи» атты өзінің жазбаларының антологиясын жариялау үшін бірлесіп жұмыс істеді. Сол жылы Крейн Чикаго университетінің ағылшын тілінен еңбегі сіңген профессор атанды. Мектепті көбінесе «Неоаристотельдік» деп атайды, бірақ «Сын-сарап және сын» кітабының кіріспесінде (және басқа да еңбектерде, мысалы «Поэтикалық құрылымды сынға алуға қатысты» сияқты) Крейн бұл атауға қарсы күшті пікір білдірді. Дегенмен, Аристотельдің «Поэтикасы» және ол құратын зерттеу әдісі олардың еңбектерінде маңызды және айқын рөл атқарды: Крейн өзінің жазбаларында Форма мен Материяны поэзиядағы ажырамас егіздер ретінде көрсетті және Аристотельдің еліктеуші және еліктемейтін поэзия арасындағы айырмашылығына жиі сілтеме жасады. «Нео» префиксі Крейннің «Поэтикадағы» Аристотельдің бастапқы теорияларына енгізген өзгерістеріне байланысты қолданылады. Чикаголық сыншылар да сынның бірнеше теориясының қажеттілігін атап көрсетті. Рональд Крейн «Біздің пәніміздің шекаралары мен проблемаларын авторитетпен анықтауға жасалған кез келген әрекетке» қарсы үнемі ескертті («Бір нәрсеге қарай»). Чикаголық сыншылар сын арқылы соңғы объективті шындықты табудың орнына, сынды мақсат емес, әдіс ретінде қарастырды. Бұл олар мен Жаңа сыншылар арасында шиеленіс тудырды, олардың тәсілдері көбінесе қателіктер мен дұрыс емес сынды «авторитетті» түрде баяндайтын, Крейнды ашуландыратын.
The Chicago School of Critics began its development during the mid 1930s, around the time that Crane was named head of the University of Chicago's English Department. During this time (from 1930 to 1952) Ronald Crane took on the role of managing editor for the University's publication Modern Philology publication. His essay titled “History Versus Criticism in the Study of Literature,” published in 1935, is considered the first publication of the Chicago School. Other members of the early School included W. R. Keast, Richard McKeon, Norman Maclean, Elder Olson, and Bernard Weinberg. The “group of friends” (as Crane called them) worked together to publish an anthology of their writings in 1952 titled Critics and Criticism: Ancient and Modern. That same year, Crane was named a Distinguished Service Professor Emeritus of English at the University of Chicago. The School has often been called “Neo Aristotelian,” though in the introduction to Critics and Criticism (and in other works, such as “Toward a More Adequate Criticism of Poetic Structure”) Crane argued strongly against that title. Regardless, Aristotle's Poetics and the method of inquiry he created played an important and obvious role in their works: Crane emphasized Form and Matter in his writings as inseparable entities within poetry, and frequently referred to Aristotle's distinction between imitative and non imitative poetry. The prefix “Neo” is applied because of the modifications Crane makes to Aristotle's original theories in Poetics. The Chicago Critics also emphasized a necessity of multiple theories of criticism. Ronald Crane continually warned against “any effort to define authoritatively the frontiers and problems of our subject.” (Toward a More ). Instead of pursuing a final objective truth through criticism, the Chicago Critics saw criticism as a method, not an end. This created a tension between them and the New Critics, whose approach was often to outline fallacies and incorrect criticisms in an “authoritative” way that made Crane bristle.
Өлім
Крейн Америка өнер және ғылым академиясында қызмет етті және Лондон библиографиялық қоғамының мүшесі болды. Ұзаққа созылған аурудан кейін қайтыс болғанға бір ай бұрын Британ академиясының корреспондент мүшесі болып сайланды. Оның некрологында, өлім төсегінде, оның бұрынғы студенттерінің бірі және Чикаго мектебінің басқа бір көшбасшысы Уэйн К. Бут келіп, Крейннің жақсырақ көрінетінін айтқан оқиға келтірілген. Сонда Крейн: «Дәлелің қандай?» деп сұрады. Ол 1967 жылдың 12 шілдесінде Чикагодағы үйінде дүние салды.
Crane held positions in the American Academy of Arts and Sciences and was a member of the London Bibliographical Society. He was elected a corresponding fellow of the British Academy one month before he died following a long illness. His obituary included a retelling of the story that upon his death bed, Wayne C. Booth, one of his former students and another leader in the Chicago School, came to visit and suggested that Crane was looking better, upon which Crane retorted, “What is your evidence?” He died on July 12, 1967, in his home in Chicago, Illinois.