Стадхаген – Германияның Төмен Саксониясындағы қала. Шаумбург ауданының орталығы, Минденнен 20 км, Хановерден 40 км қашықтықта орналасқан. Неміс ағаш құрылыс жолында.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Штадтаген – Германияның Төменгі Саксония жеріндегі Шомбург ауданының орталығы. Ол Минден қаласынан шамамен 20 км шығысқа қарай және Ганноверден 40 км батысқа қарай орналасқан. Қала Бранденбург, Энзен-Хоббенсен, Хёркамп-Лангенбрук, Кребшаген, Обернвёрен, Пробштаген, Рейнсен және Вендтаген-Элен аудандарынан құралған. Бұрын Хабиххорст, Брухгоф, Блайнгхаузен, Энзен және Хоббенсен аудандары да болған. Штадтаген Германияның Ағаш қаңқалы үйлер жолында (German Timber Frame Road) жатыр.
Stadthagen is the capital of the district of Schaumburg, in Lower Saxony, Germany. It is situated approximately 20 km east of Minden and 40 km west of Hanover. The city consists of the districts Brandenburg, Enzen Hobbensen, Hörkamp Langenbruch, Krebshagen, Obernwöhren, Probsthagen, Reinsen and Wendthagen Ehlen. Earlier, there were also the districts Habichhorst, Bruchhof, Blyinghausen, Enzen and Hobbensen. Stadthagen is located on the German Timber Frame Road.
Тарих
Голштейннің графы Адольф III шамамен 1224 жылы Бюкеберг тауының етегінде жаңа елді мекен құрды. Оның Хеллвег тас жолына жақын орналасуы оның стратегиялық және саудалық саясатының озықтығын көрсетеді. 1224 жыл шамасында Дюльвальд орманнан жарылған жерлерге, 1244 жылы алғаш рет «Индаго комитис» (Гаагамен бірдей атаумен – графтың қоршауы) деген елді мекеннің аты айтылды, ол қала және бекініс ретінде сипатталды. 1287 жылы қала атын Гревенальвешагенге (Адольф графының қоршауы) өзгертіп, 1378 жылы Штадтаген деген қазіргі атауын алды. Қаланың ерте тарихындағы маңызды оқиғалардың бірі – 1320 жылы қалалық мөрді алуы және 1344 жылы қала құқықтарын иеленуі. 1400 жылға қарай тас қабырғалар салынды. Олардың сақталған бөліктеріне Мал базарындағы мұнара, Қамалдағы кішкентай мұнара және қала қабырғасының бөліктері кіреді. 1501 жылы жақын маңда көмір өндіру басталды, ол 1961 жылға дейін жалғасты. 1559 жылы граф Отто IV лютеран дінін енгізді. Оның ізашары граф Адольф XI қазіргі қамалдың жобасын Тюбингендік Жорг Ункаир архитекторға тапсырған болатын. Ол 1534 және 1538 жылдар аралығында бұрынғы қамалдың орнында салынды және Төменгі Саксониядағы ерте Ренессанс стиліндегі қамалдардың ең көрнекті үлгілерінің бірі болып табылады. Ресми кіреберіс 1553 жылы сол кездегі Жоғарғы қақпада салынды. 1607 жылы Шаумбург князі Эрнст өзінің резиденциясын Штадтагеннен Бюкебургке көшірді. 1609 жылы Сент-Мартини шіркеуінің арт жағында графтың кесенесі салынды, ол Адриан де Вристің танымал қайта тірілу тобымен безенілген күмбезді жетібұрыштан тұрады. 1610 жылы ашылған гимназия 1620 жылы университет мәртебесіне ие болды, бірақ ол көп ұзамай Ринтелнге көшірілді. 1700 жыл шамасында Ганновердегі герцог сарайында герцог, жесір герцогиня, ханзадалар, дін қызметкерлері және қаланың барлық көрнекті тұлғаларының қатысуымен, Ландес раввині Йозеф Штадтаген (1645 жылы Метс қаласында туған, 1715 жылы Штадтагенде қайтыс болған) Элиезер Эдзардың дінді өзгерту мақсатына қарсы пікір таластырды, ол даудың бастамашысы болған еді. Раввин Эдзардың еврей жазбалары мен Мидрашқа негізделген барлық аргументтерін жоққа шығарды және соттың толық мақұлдауымен қай дін ең жақсы деген сұраққа ант беруден бас тартты: «Біз аспан мен жердің Жаратушысына сенім білдіретін кез келген дінді айыптамаймыз. Бізге үйреткенге сенеміз, христиандар өздеріне үйреткенге берік болсын». Алғашқы су ағындары 1825 жылы Жоғарғы және Төменгі көшелерге орнатылды. 1847 жылы Ганновер-Минден темір жолының құрылысы басталды және қазіргі станса салынды. 1864 жылы көшеге бағытталған шамдар түрінде алғашқы көше жарығы орнатылды. 1899 жылы газбен, ал 1955 жылы электрмен жарық беру жүзеге асырылды. 19 ғасырдың соңында қамал аумағын ағаштармен толықтырылған саябаққа айналдыру жұмыстары басталды. 1918 жылы монархия құлағаннан кейін Шаумбург-Липпе еркін мемлекеті құрылды. Көптеген неміс қалаларында болғандай, 1938 жылы 9 қарашада «Хрусталь түнде» нацистер 1857 жылы салынған Төменгі көшедегі еврей қауымының синагогасын өртеп жіберді. Содан кейін еврей азаматтары қоғамдық өмірден шеттетілді. Осылайша, көптеген бойкоттардан кейін Элиас Лайонның дүкені «арийлендіріліп», Томасқа (қазіргі Hagemeyer дүкені) берілді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде RAF қалаға түнде екі рет бомба тастады. Екі бомба қала әкімшілігінің артында, ал алты бомба Виндмюленштрассеге параллель түсті. 1945 жылы 9 сәуірде қала американдық әскерлермен қарсылықсыз басып алынды, осылайша соғыс зардаптарынан құтылды. 1948 жылы Штадтаген жаңадан құрылған Шаумбург-Липпе ауданының, ал 1977 жылы Шаумбург ауданының әкімшілік орталығы болды. 1973 жылы жергілікті басқару реформасы аясында Штадтагеннің халқы айналасындағы қауымдармен біріктірілуі нәтижесінде 23 000-ға жетті. Содан кейін, 1982 жылы қаланың жаңа әкімшілік орталығы бұрынғы қала сыра зауытының орнында салынды. 1980-1990 жылдары қала орталығындағы көшелер жаяу жүргіншілерге арналған аймақтарға айналдырылды.
Count Adolf III of Holstein created a new settlement at the foot of the Bückeberg around 1224. Its site near the Hellweg route testifies to his strategic and commercial wisdom. After the successful clearances of the Dülwald forest around 1224, a new settlement by the name of indago comitis (the count's enclosure the same name as The Hague) was first recorded in 1244 when it was described as a city and fort. In 1287 the town changed its name to Grevenalveshagen (Count Adolf's enclosure) and it finally acquired its current name of Stadthagen in 1378. Further highlights of the town's early history are the acquisition of the town seal in 1320 and the bestowal of the privileges of a town in 1344. Around 1400 stone fortifications were erected. The surviving remnants of these include the tower at the Cattle Market, a small tower at the Castle, and sections of the town wall. In 1501 coal mining began nearby, and lasted until 1961. In 1559 the resident Count Otto IV introduced the Lutheran denomination. His predecessor Count Adolf XI had commissioned the current castle from architect Jörg Unkair of Tübingen. It was built between 1534 and 1538 on the site of the previous castle, and is one of the most notable examples of an Early Renaissance castle in Lower Saxony. The official entrance was built in 1553 at the then Upper Gate. In 1607 Prince Ernst of Schaumburg moved his residence from Stadthagen to Bückeburg. The year 1609 saw the erection of the count's mausoleum at the back of the St Martini church, a domed heptagon with a famous resurrection group by Adriaen de Vries. The grammar school of 1610 was elevated to the status of a university in 1620, although this soon moved to Rinteln. About 1700, at the ducal court of Hanover, in the presence of the duke, the dowager duchess, the princes, clergy, and all the distinguished personages of the city, Landesrabbiner Joseph Stadthagen (born in Metz about 1645, died in Stadthagen in 1715), disputed against the conversionist purposes of Eliezer Edzard, who had been the instigator of the disputation. The rabbi refuted all the arguments of Edzard from Jewish Scripture and the Midrash and under full approval of the court declined to answer under oath the question as to which religion was the best: "We condemn no creed based upon the belief in the Creator of heaven and earth. We believe what we have been taught; let the Christians adhere to what they have been taught". The first drains were installed in the Upper and Lower Streets in 1825. In 1847 the building of the Hanover–Minden railway line commenced, and the current station was built. In 1864 the first street lighting, in the form of lanterns directed at the street, was installed. There followed gas lighting in 1899 and electric lighting in 1955. At the end of the 19th century work commenced to change the rampart area into a park with trees. The Free State of Schaumburg Lippe was founded after the end of the monarchy in 1918. As in many German towns, on 9 November 1938, the "Kristallnacht", the Nazis burnt down the synagogue of the Jewish community in the Lower Street, which had been built in 1857. Immediately afterwards, Jewish citizens were excluded from public life and society. Thus the store of Elias Lion was "aryanised" after numerous boycotts and taken over by Thomas (today the Hagemeyer store). During World War II the RAF bombed the city twice at night. Two bombs fell behind city hall, and six bombs parallel to Windmuehlenstrasse. On 9 April 1945 the town was captured without opposition by American troops, and thus escaped war damage. In 1948 Stadthagen became the administrative centre of the newly formed district of Schaumburg Lippe and in 1977 of the new district of Schaumburg. The population of Stadthagen increased to 23,000 in 1973 due to the amalgamation with surrounding communities under the local government reform. Subsequently, in 1982, the town's new administrative centre was built on the site of the former town brewery. Between 1980 and 1990 the streets in the town centre were converted to pedestrian zones.