Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1779-81 жылдардағы испандықтардың Батыс Флоридаға шабуылы.
1779–81 Spanish invasion of British West Florida
Мексика шығанағының жағалауындағы әскери науқан немесе Америка Тәуелсіздік соғысындағы Батыс Флориданы испандықтардың басып алуы – испандық Луизиананың губернаторы Бернардо де Гальвес басқарған, Батыс Флориданың британдық провинциясына қарсы жүргізілген бірнеше әскери операциялар. 1779 жылы Ұлыбритания мен Испания соғысқа кіргеннен кейін Миссисипи өзеніндегі британдық бекіністеріне шабуылдармен басталған. Гальвес 1781 жылы Пенсаколаны сәтті қоршаумен Батыс Флориданы толық басып алуды аяқтады.
The Gulf Coast campaign or the Spanish conquest of West Florida in the American Revolutionary War, was a series of military operations primarily directed by the governor of Spanish Louisiana, Bernardo de Gálvez, against the British province of West Florida. Begun with operations against British positions on the Mississippi River shortly after Britain and Spain went to war in 1779, Gálvez completed the conquest of West Florida in 1781 with the successful siege of Pensacola.
Өмірбаян
Испания 1779 жылдың 8 мамырында король Карл III-нің ресми түрде соғыс жариялауымен Америка Тәуелсіздік соғысына ресми түрде қатысты. Бұл жариялаудан кейін 8 шілдеде тағы бір жариялау жасалды, онда оның отарлық халқына британдықтарға қарсы соғыс әрекеттерін жүргізуге рұқсат берілді. 21 шілдеде испан Луизианасының колониялық губернаторы Бернардо де Гальвес осы жаңалықты алғаннан кейін, дереу шабуылдық операцияларды құпия жоспарлай бастады. Сәуір айынан бері соғыс болу мүмкіндігіне дайындалып келген Гальвес, Пенсаколадан британдықтардың жіберген хат-хабарларын ұстап алып, британдықтардың Нью-Орлеанға күтпеген шабуыл жасауды жоспарлап отырғанын білді; ол өзі алдымен шабуылға көшуге шешім қабылдады. Осы мақсатта ол екінші жариялауды алғанын жұрттан жасырды.
Spain officially entered the American Revolutionary War on May 8, 1779, with a formal declaration of war by King Charles III. This declaration was followed by another on 8 July that authorized his colonial subjects to engage in hostilities against the British. When Bernardo de Gálvez, the colonial Governor of Spanish Louisiana, received word of this on 21 July, he immediately began to secretly plan offensive operations. Gálvez, who had been planning for the possibility of war since April, intercepted communications from the British at Pensacola indicating that the British were planning a surprise attack on New Orleans; he decided to launch his own attack first. To that end, he concealed from the public his receipt of the second proclamation.
Миссисипидің төменгі жағын бақылау
27 тамызда Гальвес 520 тұрақты сарбаздан (олардың үштен екісі жақында ғана қабылдаған жаңа сарбаздар), 60 милициядан, 80 бос қара және мулаттардан, сондай-ақ Оливер Поллок жетекшілігіндегі он ағылшын-американдық еріктілерден құралған күшпен Батон-Ружға қарай жолға шықты. Олар өзен бойымен жорық жасағанда, күш тағы 600 адамға көбейді, оның ішінде үндістер мен акадиялықтар да болды. Күш ең көп болғанда 1400-ден асты; бірақ марш қиындықтарынан кейін, Форт-Бьютке жеткенше, саны бірнеше жүзге азайды. 7 қыркүйекте таңертең бұл күш француз және үнді соғысының ескірген нысаны – Форт-Бьютке шабуыл жасады, оны аз ғана әскерлер қорғап тұрды. Ұзаққа соқпаған шайқаста бір неміс қаза болғаннан кейін, гарнизонның көп бөлігі қарсылық көрсетпей берілді. Бірнеше күн демалыстан кейін Гальвес Форт-Бьюттен 24 шақырым қашықтықтағы Батон-Ружға бет бұрды. Тоғыз күндік қоршаудан кейін Диксон берілді. Гальвес талап етті және оған, жаңадан келген 60-шы Фут полкінің 80 элиталық гранадірінің Форт Панмуреде (қазіргі Натчес, Миссисипи) капитуляциясын қамтитын шарттар берілді – бұл жақсы бекінілген және Гальвес үшін әскери жолмен басып алу қиын болатын позиция. Диксон ертесіне 375 тұрақты әскерді тапсырды; Гальвес Диксонның милициясын қарусыздатып, үйлеріне қайтарды. Гальвес содан кейін Панмурені бақылауға 50 адамнан тұратын отрядты жіберді. Ол өз милиция бөлімдерін таратып, Батон-Руж қаласында үлкен гарнизон қалдырып, 50 шақты адаммен Нью-Орлеанға қайтып келді.
On August 27, Gálvez set out by land toward Baton Rouge, leading a force that consisted of 520 regulars (about two thirds of them recent recruits), 60 militiamen, 80 free blacks and mulattoes, and ten Anglo American volunteers headed by Oliver Pollock. As they marched upriver, the force grew by another 600 men, including Indians and Acadians. At its peak, the force numbered over 1,400; this number was reduced due to the hardships of the march, by several hundred, before they reached Fort Bute. At dawn on September 7, this force attacked Fort Bute, a decaying relic of the French and Indian War that was defended by a token force. After a brief skirmish in which one German was killed, most of the garrison surrendered. After a few days' rest, Gálvez advanced on Baton Rouge, only 15 mile (24 km) from Fort Bute. After nine days' siege, Dickson surrendered. Gálvez demanded and was granted terms that included the capitulation of the 80 Elite Grenadiers from the newly arrived 60th Regiment of Foote at Fort Panmure (modern Natchez, Mississippi), a well fortified position which would have been difficult for Gálvez to take militarily. Dickson surrendered 375 regular troops the next day; Gálvez had Dickson's militia disarmed and sent home. Gálvez then sent a detachment of 50 men to take control of Panmure. He dismissed his own militia companies, left a sizable garrison at Baton Rouge, and returned to New Orleans with about 50 men.
Қозғалтқыш
1780 жылдың басында Гальвес Мобильді басып алу экспедициясына шықты, ол Батыс Флоридада қалған екі ірі британдық әскери бекінісінің бірі болды; екіншісі – елорда Пенсакола. Нью-Орлеанда 750 сарбазды жинап, 11 қаңтарда Мобильге бет алды, 9 ақпан күні Мобиль шығанағына жетті, бірақ дауылдардан кешігіп қалды. 20 ақпанда Гаванадан келген 450 сарбаздық қолдау күші қосылды, алайда 1 наурызға дейін қоршау операцияларын бастамады. 14 күнге созылған бомбалаудан кейін Форт-Шарлоттың қабырғалары бұзылып, командирі капитан Элиас Дурнфорд қарсыласуды тоқтатты. 1780 жылдың күзінде Гальвес Пенсаколаны басып алуға тырысты, теңіз күшін Мобильден жіберді, бірақ үлкен дауыл флотты таратып жіберді. Флоттың қираған қалдықтары Гаванаға немесе Нью-Орлеанға қайтып келді, содан кейін 1781 жылы экспедицияны қайта жоспарлау басталды. Пенсаколадағы британдық билік Испаниямен соғыс жақындағанда Батыс Флориданың қорғанысын нығайтуға тырысты, бірақ аймаққа бөлген аз көлемдегі ресурстар салдарынан Пенсаколадағы әскери қолбасшы генерал Джон Кэмпбелл Гальвестің ілгерілеуін тоқтатуға шамасы келмеді. 1780 жылдың соңына қарай ол бірнеше күшейтулер алды және Пенсаколаның қорғанысын нығайту үшін жергілікті үндістерден тұратын маңызды күшті жинауға қол жеткізді. Гальвестің экспедициясының сәтсіз аяқталуы оны Мобильді қайта басып алуға батылдырды. 1781 жылдың қаңтарында ол Вальдекер полковнигі Иоганн фон Ханксленнің басқаруымен 700-ден астам сарбазды құрлықпен жіберді. Бұл күш Мобильдің испан қорғанысының алдыңғы қатарына шабуыл жасағанда жеңіліске ұшырады, ал полковник Ханкслен қаза тапты. Бұл шабуыл Кубадағы испан билігін Мобиль гарнизонын кеңейтуге итермеледі.
In early 1780, Gálvez embarked on an expedition to capture Mobile, which was one of only two major British military establishments left in West Florida; the other was the capital, Pensacola. Assembling 750 men in New Orleans, he sailed for Mobile on January 11, reaching Mobile Bay on February 9 after being delayed by storms. He was joined on February 20 by a supporting force of 450 from Havana, but did not begin siege operations until March 1. After 14 days of bombardment, Fort Charlotte's walls were breached, and its commander, Captain Elias Durnford, surrendered. Gálvez in the fall of 1780 sought to capture Pensacola, launching his naval force from Mobile, but the fleet was dispersed by a major hurricane. Its tattered remnants made their way back to either Havana or New Orleans, and planning began again for an expedition in 1781. British authorities in Pensacola had, when war with Spain was imminent, attempted to shore up West Florida's defenses, but the meagre resources allocated to the region meant that General John Campbell, the military commander at Pensacola, had been able to do little to stop Gálvez's advance. By late 1780, he received some reinforcements, and managed to recruit a significant force of local Indians to bolster Pensacola's defenses. The destruction of Gálvez's expedition emboldened him to attempt the recapture of Mobile. In January 1781 he dispatched more than 700 men under the command of the Waldecker Colonel Johann von Hanxleden to go overland. This force was defeated when it attacked one of the forward Spanish defenses of Mobile, and Colonel Hanxleden was killed. The attack prompted Spanish authorities in Cuba to enlarge the Mobile garrison.
Пенсакола
1781 жылы ақпанда Гальвес және Кубадағы испан билігі Пенсаколаға қарсы тағы да экспедиция ұйымдастырды. Ақырында 8000-ге жуық саяқатты күштермен Гальвес, испан және француз теңіз күштерінің көмегімен алдымен Пенсакола портын блокадалады, содан кейін 9 наурызда қоршау операцияларын бастады. 30 сәуірде испандықтар Пенсаколаның басты қорғанысын толықтай атқылай алатын артиллериялық қаруларын сәтті орналастырды. 8 мамырда бір сәтті оқ сыртқы қорғаныстың біріндегі оқ-дәрі қоймасына тиді, испандықтар бұл мүмкіндікті жедел пайдаланып, британдықтардың бекінісін басып алды. Өзінің жағдайының енді тұрақты еместігін түсінген Кэмпбелл келесі күні капитуляциялау туралы келіссөздер бастады. Капитуляция шарттарына Батыс Флориданың барлық аймағы кірді.
Gálvez and Spanish authorities in Cuba again launched an expedition against Pensacola in February 1781. With forces that eventually numbered about 8,000, Gálvez, assisted by Spanish and French naval forces, first blockaded the Pensacola harbor, and then began siege operations on March 9. By April 30, the Spanish successfully placed cannons that could fully attack the main Pensacola defenses. A lucky cannon shot hit the powder magazine in one of the outer defenses on 8 May, and the Spanish quickly capitalized upon this development by capturing the British position. Realizing his position was no longer tenable, Campbell opened surrender negotiations the next day. The terms of capitulation included all of the British West Florida.