Гарольд Джон Уильямс: Австралиялық баритон және музыка мұғалімі

Кіріспе

Австралиялық баритон және музыка мұғалімі (1893 – 1976)

Гарольд Джон Уильямс MBE (3 қыркүйек 1893 – 5 маусым 1976) – Австралиялық баритон және музыка мұғалімі. Сиднейде туған ол Англияда және өз елінде опера, оратория және концерттерде өнер көрсетіп, радио хабарларын берді.

Алғашқы жылдар

Уильямс 1893 жылдың 3 қыркүйегінде Сиднейдің маңындағы Вуллахра қаласында, Виктория дәуірінде туған сантехник Оуэн Уильямс пен оның шотланд әйелі Изабелланың үшінші баласы болып дүниеге келді. 14 жасында Woollahra Superior Public School-ден шыққан Гарольд пошташы болып жұмыс істеді, кейін теміржол шаруашылығында кеңсе кызметкері болды. Ол Waverley Methodist Church хорында бала кезінде сопрано, ал кейін әуесқой баритон ретінде ән шырқады; бірақ ол «футбол мен крикет өмірімдегі ең қызықты нәрселер» деп есептеді. Ол Waverley Cricket Club-та (1906–1915) және Rugby Union-да Eastern Suburbs командасының қанат шебінде ойнады, 1914 жылдың тамызында Жаңа Оңтүстік Уэльс құрамасынан Жаңа Зеландияға қарсы өнер көрсетті. 1915 жылдың 24 шілдесінде Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Уильямс Австралия императорлық күштеріне (AIF) қатысты. Австралиядан кетпес бұрын ол Waverley Methodist Church хорындағы тағы бір мүше, Дорис Прайске үйленуге ұсыныс жасады. 1916 жылдың мамырында ол Argyllshire әскерлік кемесімен Еуропаға жіберілді, онда 9-шы далалық жедел жәрдем бөлімінде капрал болды. Кемедегі саяхатында халық әндерін орындауы әріптес әскерлер арасында танымал болды. Англиядағы әскери оқудан кейін ол сержантқа көтеріліп, 1916 жылдың қарашасында бөлімімен бірге Францияға жіберілді. 1917 жылдың қаңтарында генерал Уильям Бёрдвудтың өтініші бойынша «Anzac Coves» деп аталатын ойын-сауық бөліміне ауыстырылды. Наурыз айында ол қайтадан 9-шы далалық жедел жәрдемге қосылып, Passchendaele және Messines шайқастарында болды, содан кейін полк квартирмейстері сержанты болып тағайындалды және апта сайын әзіл-қалжыңдар жариялап тұрды. Оның концерттік сахнаны қыраудан кейін де бұл байланысы жалғасты, ол 20 жылдан астам уақытқа созылды. Алайда, ол 1946 жылы АВС бағдарламасынан уақытша шығып, 1947 жылы өткен Эдинбург фестиваліне қатысу үшін Ұлыбританияға оралды. 1952 жылы Уильямс Сиднейдегі консерваторияға қайта оралды, бұл консерватория директоры болған ескі танысы, дирижер/композитор Юджин Госсенстің өтінішімен болды. Бірде ол өзінің мансабында сахнада «нервтік күйзелістен ешқашан арыла алмағанын» айтқан. Оның бірнеше белгілі шәкірттері болғанымен, ол дауыс қоюдың аса табысты ұстазы болған жоқ; сонымен қатар ол ән репертуарынан мүлдем хабарсыз болды және шетел тілдерінде нашар білді. Уильямс 1953 жылдың желтоқсанында Мельбурн қаласында «Илия» операсының қойылымы кезінде дауысы жоғалғанша опера мен концерттерде ән айтуын жалғастырды. Ол сондай-ақ 1952 жылы «Гилберт пен Салливанның тарихы» фильмінде де түсті. Ол Savage Club мүшесі болды, Сассекстегі Селсиде үй сатып алып, ауылдық және клубтық крикет ойнады, сонымен қатар ешбір тестілік матчты өткізіп алмады; оның достарына австралиялық крикетшілер Алан Киппакс, Стэн МакКейб және Билл О'Райли кірді. Ол 1966 жылы Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) болып тағайындалды және 1972 жылы музыкалық қызметтен зейнетке шықты. Оның екі інісі бар. Уильямс 1976 жылы 82 жасында Сиднейдің Гордон қаласында қайтыс болды және оның денесі өртеліп, күлі шашылды.

Williams was born on 3 September 1893 at Woollahra, a suburb of Sydney, the third child of Owen Williams, a Victorian born plumber, and his Scottish wife Isabella, née Wylie. Leaving Woollahra Superior Public School at 14, Harold worked as a messenger boy, then as a railway stores clerk. He sang with the Waverley Methodist Church choir as a boy soprano and later an amateur baritone; but he found that 'football and cricket were the most absorbing affairs of my life'. He played for Waverley Cricket Club (1906–15) and Rugby Union as a wing three quarter with the Eastern Suburbs team, representing New South Wales against New Zealand in August 1914. On 24 July 1915, during World War I, Williams enlisted in the Australian Imperial Force (AIF). Before leaving Australia, he became engaged to Miss Doris Price, another member of the Waverley Methodist Church choir. He was sent to Europe aboard the troop transport Argyllshire in May 1916, having been made a corporal with the 9th Field Ambulance section. During the voyage, his delivery of ballads became popular fare with his fellow soldiers at shipboard entertainments. After military training in England, he was promoted to sergeant and sent to France with his unit in November 1916, seeing action at Armentières. In January 1917, he was transferred at General William Birdwood's request to an entertainment unit, known as the 'Anzac Coves'. He then rejoined the 9th Field Ambulance in March, saw action at Passchendaele and Messines, and was appointed regimental quartermaster sergeant. and delivered weekly humorous pieces. This link continued long after he had left the concert stage — a commitment totalling more than 20 years. He did, however, leave the ABC program temporarily in 1946 to return to Britain for the inaugural Edinburgh Festival, held in 1947. In 1952, Williams rejoined the Conservatorium staff in Sydney at the request of an old acquaintance, the conductor/composer Eugene Goossens, who was now the Conservatorium's director. He once said that he had 'never overcome the onslaught of nervousness' when on stage during his career. Although he had some notable pupils, he was not a strikingly successful teacher of voice production; further, he knew almost nothing of the lieder repertoire and had little strength in non English languages. Williams continued to sing in opera and concerts until his voice failed him during a Melbourne performance of Elijah in December 1953. He also appeared in the film The Story of Gilbert and Sullivan in 1952. He belonged to the Savage Club and took a house at Selsey, Sussex, played village and club cricket, and reputedly never missed a Test match; his friends included the Australian cricketers Alan Kippax, Stan McCabe and Bill O'Reilly. He was appointed a Member of the Order of the British Empire (MBE) in 1966 and retired from musical endeavours in 1972. Survived by twin daughters, Williams died in 1976 at the age of 82 in the Sydney suburb of Gordon, and was cremated.