Кіріспе

Фредерик Уильям Энгдаль (Frederick William Engdahl; 1944 жылғы 9 тамызда туған) – Германияда тұратын американдық жазушы. Ол өзін «экономикалық зерттеуші, тарихшы және тәуелсіз журналист» деп сипаттайды.

Ерте өмір және білім

Миннеаполис, Миннесота, АҚШ-та дүниеге келген Энгдальдың әкесі – Ф. Уильям Энгдаль аға, анасы – Рут Аалунд (туған тегі Ришофф). Энгдаль Техас штатында өсті және 1966 жылы Принстон университетін саясат мамандығы бойынша бітірді (BA), ал 1969-1970 жылдары Стокгольм университетінде салыстырмалы экономика бойынша аспирантурада оқыды. Одан кейін ол Нью-Йорк қаласында және Еуропада экономист және тілші болып жұмыс істеді.

Мансап

Энгдаль мұнай саясаты туралы жазуды 1970 жылдардың басындағы алғашқы мұнай дағдарысымен бастады. Ол сондай-ақ ЛаРуш қозғалысының көп жылдық серіктесі болды және ЛаРуштың «Атқарушы барлау шолуы» басылымының экономика редакторы қызметін атқарды. Оның «Соғыс ғасыры: англо-американдық мұнай саясаты және жаңа әлемдік тәртіп» атты тұңғыш кітабында Збигнев Бжезинский мен Джордж Боллдың, сондай-ақ АҚШ-тың 1979 жылы Иран шахын құлатудағы ықпалы талқыланады. Бұл құлату мұнай бағасын манипуляциялау және Советтік кеңістіктің таралуын тоқтату мақсатымен жасалған. Энгдаль Бжезинский мен Болл Бернард Льюис ұсынған исламдық балкандыстыру үлгісін пайдаланғанын айтады. 2007 жылы ол «Қырылу тұқымдары: генетикалық манипуляцияның жасырын жоспары» еңбегін аяқтады, онда Монсантоның ГМО тұқымдарымен, атап айтқанда Roundup Ready соясымен байланысты стратегиясын сынады. Ол «Asia Times» сияқты жаңалықтар журналдарына да материалдар жазды. Энгдаль – Глобализацияны зерттеу орталығының конспирологиялық «Global Research» веб-сайтының, Ресейдің «New Eastern Outlook» веб-сайтының және «Veterans Today» (оның кеңесшілер кеңесіне кіреді) веб-сайтының авторы. Ол «RT» (бұрынғы «Russia Today») және «Voice of Russia» телеарналарына тұрақты түрде қатысады. Ол Мишель Чосудовский және басқалармен бірге «Geopolitica» журналының ғылыми комитетіне, ал Александр Дугин және басқалармен бірге «Евразия» журналының ғылыми комитетіне мүше. 2011 жылы ол Дугинмен бірге Мәскеу мемлекеттік университетінде өткен «Көпполярлылық геосаясаты» конференциясында негізгі баяндамашы болды.

Жеке өмір

Уильям Энгдаль 1987 жылдан бері үйленген және Германияның Франкфурт-на-Майн қаласының жанында екі он жылдан астам уақыттан бері тұрып келеді.

Джордж Соростың заговорлары

Энгдаль Джордж Сорос және Ротшильдтер сияқты еврей қаржыгерлерінің болжамдалы құпия билігі туралы жазған. Автор Майкл Вольраих Энгдалды Соросқа қатысты артық ойлар теориясын АҚШ-та алғаш таратқан адам деп санайды: 1996 жылы ол "Executive Intelligence Review" журналында былай деп жазды: "Осындай "яһуди емес яһудилердің" ең маңыздысы – Соростың мансабын бастаған Ротшильдтер. Сорос тек паспорты бойынша ғана америкалық", – деп жазылған, оны антифашистік "Біржұмжық толқынды" тобы "антисемиттік "тамырсыз космополит" ойының мысалы" деп сипаттады. Ол мұнайдың көміртектен, жер астындағы қысым мен жылу күштерінің әсерінен пайда болатынына сенеді. Энгдаль өзін "бұрынғы пик мұнайға сенуші" деп атайды, ол пик мұнайдың іс жүзінде мұнай-доллар соғысы деп аталатын саяси құбылыс екенін мәлімдейді.

Глобалды жылынуға күмәнмен қарау

Энгдаль ғаламдық жылыну мәселесі тым әсіреленіп көрсетілгенін айтты. Оның пікірінше, ғаламдық жылыну – бұл тек қана "қорқыту" және "климатты сылтау етіп, әлем халқының көп бөлігінің тұрмыс деңгейін төмендетуге жасалған жасырын әрекет, ал кішкентай элита осы арқылы билікті күшейтуді көздейді".

Әлемдік саясаттағы ЦРУ рөлі

Al Monitor 2016 жылдың тамызында Энгдалдың оңшыл ресейлік сарапшылар тобына "ЦРУ Ұлттық барлау кеңесінің бұрынғы төрағасының орынбасары Грэм Э. Фуллер төңкеріс болған түні, төңкеріс сәтсіз аяқталғанға дейін, Стамбулдан 20 минуттық жердегі Принцтер аралдарында болып, жағдайды қадағалап отырған" дегенді айтқандығын жазды. Бірақ шындығында Фуллер Вашингтонда болған. Al Monitor Энгдалдың бұл әрекетін Ресей мен Түркияның бірлескен дезинформациялық науқанының бір бөлігі деп сипаттайды.

Таңдалған жарияланымдар

КГБ-ның классикалық дезинформациялық науқаны: Олоф Палмеді кім өлтірді?, Горан Хаглунд, Уильям Джонс және Паоло Серримен бірге. ЕИР арнайы есебі (1986). Соғыс ғасыры: Англо-американдық мұнай саясаты және жаңа әлемдік тәртіп. Лондон: Плутон (2004), қайта қаралып жаңартылған басылым; Progressive Press (2012). Құрып кету тұқымдары. Генетикалық манипуляцияның жасырын күштер. Жаһандануды зерттеу орталығы (2007). Толық спектрлік үстемдік: Жаңа әлемдік тәртіптегі тоталитарлық демократия. Боксборо, Массачусетс: Third Millennium Press (2009); Progressive Press (2011). Ақша құдайлары: Уолл-стрит және американдық ғасырдың аяқталуы. Висбаден: edition. engdahl (2010); Progressive Press (2011). Мифтер, өтіріктер және мұнай соғыстары. Висбаден: edition. engdahl (2012). Мақсат: Қытай – Вашингтон мен Уолл-стриттің Азиялық айдаһарды қамауға алу жоспары. Сан-Диего, Калифорния: Progressive Press (2014). Неміс және қытай тілдеріндегі басылымдары (2013). Жоғалған гегемония: Құдайлар құртатын нәрсе. Висбаден: mine. books (2016). Тағдыр манифесті: Демократия – танымдық диссонанс ретінде. Висбаден: mine. books (2018).