Нойдың соңғы сапары

Кіріспе

Чарльз Жарроттың 1980 жылғы фильмі.

"Нұхтың кемесінің соңғы ұшуы" – Уолт Дисней өндірісімен түсірілген, Эллиотт Гулд, Женевив Бюйолд және Рикки Шродер бас рөлдерде ойнаған 1980 жылғы американдық отбасылық приключение фильмі. Фильмді Buena Vista Distribution компаниясы 1980 жылдың 9 шілдесінде көрсетуге шығарды. Фильмде толық көлемді Боинг B-29 Суперфортресс бомбалаушысы "кеме" рөлінде пайдаланылды.

Сюжет

Ноа Дуган есімді ұшқыш жұмыссыз және құмар ойындарынан үлкен қарыз болып қалған. Ол әуежай иесі, ескі досы Стоуниге барады. Оған Оңтүстік Тынық мұхитының шалғай аралдарына жануарлар жүгін тасымалдау жұмысы ұсынылады. Бернадетт "Берни" Лафлер онымен бірге жүретін миссионер, бірақ бастапқыда олар бір-бірін ұнатпайды. Берни жануарларды жетімдер үйінде өсірген, Джули мен Бобби есімді екі жетім балаға жақын, ал Бобби Дуганның жануарлардың біреуін дөңгелеткенін көрген соң оған ашуланып, кемеге жасырынып кіреді, оларды дұрыс күтіп-бағылап, қадағалау үшін. Джули Боббиді ізінен еріп келеді. Ұшу кезінде бомбалаушы ұшақ бағытынан жаңылып, жанар майы аз қалғандықтан Дуган белгісіз аралға қонуға мәжбүр болады, осы аралды Бобби байқаған еді. Аралда топ 35 жылдан бері жалғыз өмір сүріп келе жатқан екі қарт жапон теңізшісімен кездеседі. Дуган оларға күдікпен қарайды, себебі теңізшілер Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанын білмейді, бірақ Берни олардың достығы мен сенімін жеңіп алады. Ол олардың біреуінің есімі "Кливленд" екенін біледі, оның анасы соғыстан бұрын Америкада тұрып, оған ағылшын тілін үйреткен, бұл екі топтың қарым-қатынас жасауына мүмкіндік береді. Теңізшілер Дуган мен Берниге аралда қалудың ешқандай үміті жоқ екенін көндіреді, себебі олар ондаған жылдар бойы елге қайтарылмаған. Олар ұшақты қайта жасап, өркениетке қайта оралу үшін кемеге айналдыру жоспарын ұсынады. Бұл үшін B-29 ұшағын төңкеріп аударған жөн, себебі бұл жағдай тұрақтандырып, су өткізбейтін болады, сондай-ақ Берни ерікті түрде тігуге келісетін желкен жасау қажет. Жапон теңізшілері оған Жапон империясының туын сыйлайды, ол оны желкеннің негізгі матасы ретінде пайдаланады. Ұшақта жұмыс істеп жатқанда Дуган мен Берни бір-біріне жақындасып, ғашық бола бастайды. Берни ұшақтың қайта жаңартылған түріне Дуганның құрметіне "Нойдың кемесі" деп ат қояды, бірақ ол бастапқыда оған қарсы болса да, кейін қабылдайды. Боббидің талабы бойынша жануарлар да кемеге көтеріледі, содан кейін "Нойдың кемесі" мен оның экипажы теңізге шығады. Көп күндер бойы теңізде саяхаттап, цивилизацияның белгісі көрінбеген соң, Берни Нойдың кемесі және зәйтүн бұтағымен оралған көгершін туралы оқиғадан шабыттанып, құтқару туралы хабарламасы бар үйрек жіберуді ұсынады. Бірақ үйрек Гавайиден қашып, батысқа қарай ұшып кетеді, үміттер де көріне бастайды. Бобби балық аулауға тырысқанда теңізге құлайды, бірақ онымен байланыс орнатқан Дуган баланы кеме төңірегінде айналып жүрген үлкен акуладан құтқарады. Ақырында, оларды АҚШ жағалау күзетінің "Mellon" кемесі құтқарып алады, кемеде үйрек те болады, ал "Кеме" Оахуға сүйреліп әкелінеді.

A jaded pilot named Noah Dugan is unemployed and owes a large amount of money due to his gambling. He goes to an old friend, Stoney, who owns an airfield. He is offered a job flying a cargo of animals to a remote South Pacific island aboard a B 29 bomber, a large plane well past its prime. Bernadette "Bernie" Lafleur is the primary missionary who accompanies him, although they initially dislike each other. Bernie has raised the animals at an orphanage and is close to two of the orphans, Julie and Bobby, who resents Dugan after seeing him mistreat one of the animals. As the aircraft prepares to taxi for takeoff, Bobby is concerned about Dugan's treatment of the animals, and decides to stow away aboard the bomber so that he can make sure they are properly cared for. Julie follows Bobby aboard. During the flight, the bomber goes off course, and, running low on fuel, Dugan is forced to crash land on an uncharted island that Bobby spotted. While on the island, the group meets two elderly Japanese holdout sailors who have lived there alone for 35 years. Dugan is suspicious of them, as the sailors are unaware that World War II is over, but Bernie wins their friendship and trust. She learns that one of them is named "Cleveland", after the American city by his mother, who had spent time in America before the war and taught him English, allowing the two groups to communicate. The sailors convince Dugan and Bernie that there is no hope of rescue should they stay on the island, as the two had been there for decades with no one coming to repatriate them. They propose a plan to turn the old aircraft into a boat to sail back to civilization. This requires flipping the B 29 upside down, as this will be a more stable and watertight configuration, and sewing a sail for propulsion, which Bernie volunteers to do. The Japanese sailors give her their battle flag of the Japanese Empire, which she uses as the primary fabric for the sail. As they work on the plane, Dugan and Bernie begin to warm up to each other and fall in love. Bernie paints the name "Noah's Ark" on the converted aircraft, after Dugan's first name, much to his chagrin, though he eventually accepts it. At Bobby's insistence, the animals are brought aboard, and "Noah's Ark" and its crew set sail. After many days at sea with no civilization in sight, Bernie, inspired by the story of Noah's ark and the dove which returned with an olive branch, suggests sending a duck with message attached, telling of their need for rescue. However the duck flies westward, away from the direction of Hawaii, and hope dwindles. Bobby falls overboard while trying to fish, but Dugan, whom had formed a bond with him, saves the boy from a large shark circling the boat. Eventually, they are rescued by United States Coast Guard Cutter Mellon, which has the duck aboard, and the Ark is towed to Oahu.

Өндіріс

Фильмнің басты сюжеті "Гремлиннің қамалы" фильмі үшін Эрнест К. Ганн жазды, ол сонымен қатар "Биік және қуатты" және "Тағдыр – аңшы" атты авиациялық романдардың авторы, олар да фильмдерге бейімделді. Фильм 1978 жылдың желтоқсан айында Диснейдің келесі жылғы жоспарына енгізілген фильмдердің бірі ретінде жарияланды. Басқа фильмдердің ішінде "Ормандағы күзетші", "Кондорман", "Қара жұдырық" және "Херби еңбектейді" болды. Сол кездегі Дисней басшысы Рон Миллер бұрын Диснеймен жұмыс істемеген режиссер мен актерлерді әдейі шақырды. "Біз өзіміздің аудиториямызды кеңейтуіміз керек", - деді продюсер Дэн Миллер. Бұл фильм режиссер Чарльз Жарротты басқа студиялардағы фильмдерде жұмыс істеген бірнеше актермен қайта қосады; ол бұрын Universal студиясының "Мың күннің Аннасы" фильмінде Женевьева Бюжолдты түсірген, бұл оларға "Оскар" сыйлығына ұсынуға мүмкіндік берді. Фильмнің тақырыптық әні "Half of Me" әнінің сөзін Хал Дэвид жазды, ол 1973 жылғы Columbia Pictures музыкалық фильмі "Жоғалған горизонт" әндерінің авторы болған, ал оның інісі Мак Дэвид Уолт Диснейдің 1950 жылғы "Күлтегін" анимациялық фильмі үшін де солай істеген. Осы уақытта Гулд пен Бюжолд Дисней үшін алғашқы фильмдерін түсіріп жатты, сондай-ақ Рикки Шродер мен Дана Элькар да осы фильмде түсті. Элькар Джарроттың келесі фильмінде, "Кондорман" фильмінде де ойнады, ол келесі жылы Диснейдің тағы бір шығармасы болды. Шродер үшін бұл оның бұрынғы фильмнің қайта түсірілімі емес, алғашқы фильмі болды. Ол 13 сәуірде тоғыз жасқа толды, бұл аталған екі датаның арасындағы тоғыз күн. Түсірілімдер Викторвилл (Калифорния), Кауаи және Вайкики жағажайларындағы шөлдегі әуежайда өтті, ал интерьерлер Дисней студиясының дыбыс алаңдарында түсірілді. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Қытай көліндегі базасында орналасқан төрт B-29 ұшағының корпустары пайдаланылды. Екі ұшақ Гавайиде пайдаланылды, ал қалған екеуі интерьер үшін Бурбанк студиясына жіберілді. Ұшақ корпусын суға қалықтыруға болатындай етіп, кеңейтілген модификациялар жасалды. Түсірілім аяқталғаннан кейін барлық ұшақ қалдықтары АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қайтарылды. Сонымен қатар, бұрынғы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің P2B-1S ұзын қашықтықтағы іздеу нұсқасы, B-29 Superfortress ұшағы "Fertile Myrtle" фильмде нақты ұшты.

The main story for the film, "The Gremlin's Castle", was written by Ernest K. Gann, who also wrote the aviation novels The High and the Mighty and Fate Is the Hunter, which were also turned into films. The film was announced in December 1978 as part of Disney's slate of films for the next year. Others included The Watcher in the Woods, Condorman, The Black Hole, and Herbie Goes Bananas. Ron Miller, head of Disney at the time, deliberately used a director and actors who had not worked with Disney before. "We've got to broaden our base", said producer Dan Miller. This film reunites director Charles Jarrott with several people he worked with in other films at other studios; he had previously directed Geneviève Bujold in Universal's Anne of the Thousand Days, which had earned them Academy Award nominations. The film's theme song, "Half of Me", had lyrics by Hal David, who also wrote the lyrics to songs to the 1973 Columbia Pictures movie musical Lost Horizon and whose brother Mack David did the same for Walt Disney's 1950 animated feature Cinderella. Meanwhile, both Gould and Bujold were making their first film for Disney, as were Ricky Schroder and Dana Elcar who both appeared in The Champ, which came out on April 4, shortly before this film started shooting on April 22, 1979. Elcar would also appear in Jarrott's next film, Condorman, another Disney release the following year. Schroder, for whom this was also his first film that wasn't a remake of an earlier film, turned nine years old on April 13, exactly nine days between the two aforementioned dates in either direction. Location photography included scenes at a desert airfield near Victorville, California, Kauai and Waikiki Beach, Hawaii, with interiors shot at the Disney Studios sound stages. The scrapped airframes from four B 29 aircraft that were located at the US Navy's China Lake Facilities were used. Two of the scrapped aircraft were used in Hawaii, while the other two were shipped to the Burbank studio for interiors. Extensive modifications were made in order to have a fuselage that could float. After filming, all the aircraft remains had to be returned to the US Navy. One additional aircraft, the former US Navy P2B 1S long range search version of the B 29 Superfortress, named Fertile Myrtle, actually flew in the film.

Қабылдау

"Нұхтың кемесінің соңғы рейсі" фильмі көптеген ашық аспан кинотеатрларында "Жүз бір далматин" фильмімен бірге көрсетілді. Фильмнің жарнамалық слоганы "Отбасыңызға Дисней жазын сыйлаңыз" болды. Сынақшылардың пікірлерінің ішінде Роджер Эберттің 1,5 жұлдыздық рецензиясы ерекше қатал болды: "Уолт Диснейдің "Нұхтың кемесінің соңғы рейсі" – қорқынышты фильм, шығармашылық қиялынан мүлдем құр. Identi kit фильмі, таныс бөліктерден жиналған, бірақ өзіне тән ешқандай ерекшелігі жоқ. Фильм соншалықты болжамды болғандықтан, соңғы жарты сағатта біз: "Кеме теңізге шықты, демек, оларды құтқару үшін кемінде бір акула шабуылы мен бір қатты дауыл болуы керек" деп ойлап отырдық. Шындығында да солай болды." "Нью-Йорк Таймс" газетінің журналисі Джанет Маслин оны "қарапайым Дисней фильмі" деп атады, ол "жалықтыратын, бірақ зиянсыз, тек сирек музыкалық үзілістерден басқа" еді. "Чикаго Трибьюн" газетінің Джин Сискел фильмге төрт жұлдыздың біреуін берді және былай деп жазды: "Уолт Диснейдің соңғы комедиялық оқиғалық фильмі "Нұхтың кемесінің соңғы рейсін" көруден кейін шығаратын нақты қорытынды – Уолт Диснейдің бұл фильмді кім үшін түсіргенін білмегендігі. Бұл өте нашар фильм, балалар көрсетілімі мен ересектерге арналған ойын-сауық арасындағы қалыпта қалған." Variety журналы фильмнің "негізгі құндылықтарды, яғни әрбір адам жануар үшін, тіпті мүмкіндігі болса, тауық үшін де өмірін қауға дайын болу керек" екенін үйрететінін айтты және "кішкентайларға қосымша кеңес береді: Егер қалағаныңызға қол жеткізе алмасаңыз, көп жылап, зарлап, мүмкін ересектер келісіп қалады" деп жазды. Чарльз Шамплин "Лос-Анджелес Таймс" газетінде фильмге оң баға берді, оны "көп жағдайда Диснейдің өткеннен келген, жақсы балалармен (кем дегенде ересектердей ақылды) және оқиғаның ортасында керемет трюкпен үйлесімді және қанағаттандыратын отбасылық фильм" деп мәлімдеді. Гари Арнольд "Вашингтон Пост" газетінде былай деп жазды: "Төмен қуатты оқиғалық ертегі "Соңғы рейс" Диснейдің жасөспірімдерге арналған ойын-сауығына тән, тым қорғаушы механизмдерге байланысты жиі тоқтап қалады." Леонард Мальтиннің үй бейне нұсқауы фильмге 4 жұлдыздың 2,5-ін берді және "Диснейдің әдеттегі сезімталдығы; біршама тиімді" деп атап өтті. Фильм кассада сәтсіз болды. Миллер оны "6 миллион долларлық шығынға ұшыраған фильм" деп атады.

The Last Flight of Noah's Ark was released to many drive in theaters on a double bill with One Hundred and One Dalmatians. The film's promotional slogan was "treat your family to a Disney summer". Among the reactions from critics, Roger Ebert's 1.5 star review was particularly harsh: "Walt Disney's 'The Last Flight of Noah's Ark' is a dreadful movie, bankrupt of creative imagination—an Identi kit film, assembled from familiar pieces but with no identity of its own. It's so depressingly predictable that in the last half hour we're sitting there thinking: Let's see the raft has put out to sea, so there has to be at least one shark attack and one bad storm before they're rescued. There are." Janet Maslin of The New York Times called it "a so so Disney picture" that was "dull, but inoffensive, except during its infrequent musical interludes." Gene Siskel of the Chicago Tribune gave the film 1 star out of four and wrote, "The inescapable conclusion to be drawn from watching the latest Disney comic adventure film, 'The Last Flight of Noah's Ark,' is that Walt Disney productions had no conception of whom they were making this film for. It's a very bad film that falls in the gap between a kiddie show and adult entertainment." Variety derisively wrote that the film teaches "fundamental values, mainly that every human being should be willing to risk their life for an animal, or even a chicken if the chance arises", and "stresses a subsidiary hint for the little ones: If you don't get your way, whine and cry a lot and maybe the old folks will give in." Charles Champlin of the Los Angeles Times was generally positive, declaring that the film "is in most ways the smooth and satisfying family film out of the Disney past, with cute kids (who are at least as smart as the grown ups) and a dazzling gimmick at the center of the story." Gary Arnold of The Washington Post wrote, "A low octane adventure fable, 'Last Flight' keeps sputtering out on the stodgy, overprotective mechanics typical of Disney juvenile entertainment." Leonard Maltin's home video guide gave it 2.5 stars out of 4 and noted: "Typical Disney sentimentality; somewhat effective." The film was a box office disappointment. Miller called it a "$6 million write off."