Австриядағы Wettingen-Mehrerau аббаттығының тарихы
Territorial Abbey of Wettingen-Mehrerau
Австриядағы Wettingen-Mehrerau аббаттығы – қасиетті орын. 611 ж. құрылған, Рим Папасына бағынышты, Цисциандық тәртібімен әйгілі. Тарихы мен архитектурасы туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Католиктер аймақтық аббаттығы
Catholic territorial abbey
Веттинген-Мехрерау аббаттығы – Австрияның Воралберг аймағындағы Брегенц қаласының шетінде, Мехрерауда орналасқан цистерциандық аймақтық аббаттық және кафедралық собор. Веттинген-Мехрерау аббаттығы тікелей Қасиетті Таққа бағынышты және осылайша Зальцбург католик архиепископиясының құрамына кірмейді. Дегенмен, Веттинген-Мехрерау аббаты Австрия епископтар конференциясының мүшесі болып табылады. Аббаттықтың ресми атауы – Beatae Mariae Virginis de Maris Stella et de Augia Majore (Abbatia Territorialis Beatissimae Mariae Virginis Maris Stellae).
Wettingen Mehrerau Abbey is a Cistercian territorial abbey and cathedral located at Mehrerau on the outskirts of Bregenz in Vorarlberg, Austria. Wettingen Mehrerau Abbey is directly subordinate to the Holy See and thus forms no part of the Catholic Archdiocese of Salzburg. The abbot of Wettingen Mehrerau, however, is a member of the Austrian Bishops' Conference. The official name of the abbey is Beatae Mariae Virginis de Maris Stella et de Augia Majore (Abbatia Territorialis Beatissimae Mariae Virginis Maris Stellae).
Мехрерау абатшылығы
Мехрераудағы алғашқы монастырды қасиетті Колумбан құрды, ол Люксейлден қуылғаннан кейін шамамен 611 жылы мұнда қоныстанды және Люксейл үлгісінде монастыр салды. Жақын жерде әйелдер монастыры да құрылды. 1079 жылға дейін екі негіздің де тарихы туралы аз мәлімет сақталған, сол кезде Хирзау аббаты Вильгельм жіберген монах Готфрид монастырды реформалады және Святой Бенедикт ережесі енгізілді. (Реформа кезінде әйелдер қауымы таратылған болуы мүмкін). 1097-98 жылдары Брегенц графы Ульрих, оның "Vogt" (зайырлы әкімші және қорғаушы) және оның әйелі Берта Рейнфельдендіктер аббатты қайта салды және Констанц маңындағы Петерсхаузен аббаттығының монахтарымен қайта қоныстандырды. 12-13 ғасырларда аббаттық көптеген жер иеліктерін алды; 16 ғасырдың ортасына қарай ол алпыс бес приходқа бақылау құқығына ие болды. Реформация кезінде аббаттық Воррлбергте католицизмді күшті қолдады. Атап айтқанда, кейіннен аббат болған Ульрих Мётц, Лингнаудың провосты (1515–33) болған кезде діни жаңалықтардың таралуына қарсы уағыздау арқылы Брегенц орманында үлкен ықпал етті. Отыз жылдық соғыс кезінде аббаттық шведтердің келтірген қирауынан зардап шекті, олар мұнда әскерлерді орналастырды және мәжбүрлі салықтар жинады; сондай-ақ аббаттықтың барлық кірісін тонады. Дегенмен, ол Германия мен Швейцариядан қуылған дін қызметкерлеріне көбінесе тегін баспана ұсынды. Бірақ 18 ғасырға қарай ол қалпына келді және қайтадан гүлденді. 1738 жылы шіркеу толыққанды қайта салынды, ал монастырлық ғимараттар 1774–81 жылдары қайта жаңартылды. Мехрераудың болуына, басқа діни негіздер сияқты, император Иосиф II-нің монастырларға жасаған шабуылдары қауіп төндірді. Алайда, аббат Бенедикт, оған қол қойылған болса да, оны тарату туралы жарлықты күштен шығаруға қол жеткізді. Бірақ Прессбург шарты (1805) Воррлбергті, және оның құрамындағы аббаттықты Баварияға берді, ол "Reichsdeputationshauptschluss" бойынша 1802–03 жылдары өз діни үйлерін секуляризациялаған еді. Бавария билігі 1806 жылдың сәуір айында аббаттықтың тізімін жасады. Өзін құтқару үшін соңғы әрекет ретінде аббаттық ерлер мұғалімдерін даярлайтын мектеп болуға ұсынды, бірақ Бавария мемлекеті бұл ұсынысты қабылдамады және 1806 жылдың 1 қыркүйегінен бастап аббаттықты таратып жіберді. Монахтар қуылды, құнды кітапхана шашырап кетті; оның бір бөлігі сол жерде өртелді. Аббаттыққа тиесілі орман және егістік жерлер мемлекетке өтті. 1807 жылдың ақпан айында шіркеу жабылды, ал басқа ғимараттар аукционға қойылды. 1808–09 жылдары шіркеу бұзылып, алынған материалдар Линдау портын салуға пайдаланылды.
The first monastery at Mehrerau was founded by Saint Columbanus who, after he was driven from Luxeuil, settled here about 611 and built a monastery after the model of Luxeuil. A monastery of nuns was soon established nearby. Little information survives on the history of either foundation up to 1079, when the monastery was reformed by the monk Gottfried, sent by abbot William of Hirsau, and the Rule of St. Benedict was introduced. (It is probable that when the reform was effected the nuns' community was suppressed). In 1097 98 the abbey was rebuilt by Count Ulrich of Bregenz, its "Vogt" (secular administrator and protector) and his wife, Bertha of Rheinfelden, and re settled by monks from Petershausen Abbey near Konstanz. During the 12th and 13th centuries the abbey acquired much landed property; by the middle of the 16th century it had the right of patronage for sixty five parishes. During the Reformation the abbey was a strong supporter of Catholicism in Vorarlberg. In particular Ulrich Mötz, later abbot, exerted much influence in the Bregenz Forest by his preaching against the spread of religious innovations while he was provost of Lingenau (1515–33). During the Thirty Years' War the abbey suffered from the devastation inflicted by the Swedes, who billetted soldiers here and exacted forced contributions; they also robbed the abbey of nearly all its revenues. Nevertheless, it often offered a free refuge to religious expelled from Germany and Switzerland. By the 18th century however it had recovered and was once more in a very flourishing condition. In 1738 the church was completely rebuilt, as were the monastic buildings in 1774–81. The existence of Mehrerau was threatened, as was that of other religious foundations, by the attacks upon monasteries of the Emperor Joseph II. However, Abbot Benedict was able to obtain the withdrawal of the decree of suppression, although it had already been signed. However, the Treaty of Pressburg (1805) gave Vorarlberg, and with it the abbey, to Bavaria, which under the "Reichsdeputationshauptschluss" had already secularised its own religious houses in 1802–03. The Bavarian authorities took an inventory of the abbey in April 1806. In a last attempt to save itself, the abbey offered to become a training school for male teachers, but the Bavarian State refused the offer and dissolved the abbey with effect from 1 September 1806. The monks were evicted and the valuable library was scattered; part of it was burnt on the spot. The forests and agricultural lands belonging to the abbey were taken by the State. In February 1807 the church was closed, and the other buildings were sold at auction. In 1808 09 the church was taken down and the material used to build the harbour of Lindau.
Ветинген-Мехрерау
Аудан қайтадан Австрия билігіне өткен кезде, сақталған монастырь ғимараттары әр түрлі мақсаттарда қолданылды, бірақ 1853 жылы император Франц Иосиф I-нің рұқсатымен, соңғы иесінен, олармен байланысты бірнеше жер учаскелерімен бірге, Швейцариядағы цистерциандық Веттинген аббаттығының аббаты сатып алды. Бұл аббат 1841 жылы Аргау кантоны тарапынан күштеп таратылып, содан бері он үш жылдан бері жаңа орналасқан жер іздеп жүрген еді. 18 қазан 1854 жылы Веттинген-Мехрау цистерциандық аббаттығы ресми түрде ашылды. Сол жылы монастырь мектебі де ашылды. Монастырь ғимараттары кеңейтілді, ал 1859 жылы жаңа романдық стильдегі шіркеу салынды; ерекше атауға лайық – онда жерленген кардинал Хергенротердің (1890 жылы қайтыс болған) ескерткіші орналасқан. 19 ғасырдың екінші жартысында Веттинген-Мехрау цистерциандық орденін қайта жандандыруда маңызды рөл атқарды. Ол алдымен Швейцариялық конгрегацияның, содан кейін Австриялық конгрегацияның мүшесі болды. 1888 жылы Мариенштадт аббаттығымен бірге Австриялық конгрегациядан шығып, оған бағынышты швейцариялық әйелдер монастырларымен бірге Словениядағы Ситтич және Польшадағы Могилаға жаңа қоныстар құруға жауапты Мехрау конгрегациясын құрды. 1919 жылы Веттинген-Мехрау Бирнаудағы қажырлы шіркеуді және жақын орналасқан Шлосс Морахты сатып алды, оны бүгінгі күнге дейін монастырь ретінде басқарып келеді. Мехраудың өзінде қауым санаторий және "Collegium Bernardi" атты пансионаты бар орта мектепті басқарады. Аббат Веттинген аббаты және Мехрау приоры атағын иеленеді. Ол сонымен қатар Швейцариядағы цистерциандық әйелдер монастырларына жауапты.
When the district came again under the rule of Austria, the surviving monastic buildings were used for various purposes until in 1853 they were bought, with the permission of Emperor Franz Joseph I, from the last owner, along with some pieces of land connected with them, by the abbot of the Cistercian Wettingen Abbey in Switzerland, a monastery which had been forcibly suppressed by the Canton of Aargau in 1841, and for thirteen years had been seeking a new home. On 18 October 1854 the Cistercian Abbey of Wettingen Mehrerau was formally opened. In the same year a monastery school was started. The monastic buildings were extended, and in 1859 a new Romanesque church was built; of particular note is the monument to Cardinal Hergenröther (died 1890), who is buried there. In the second half of the 19th century Wettingen Mehrerau took a key role in the reinvigoration of the Cistercian Order. It was a member first of the Swiss Congregation of the Order, then of the Austrian Congregation. In 1888, along with Marienstatt Abbey, it left the Austrian Congregation and together with the Swiss nunneries that were subordinate to it, formed the Mehrerau Congregation, which was responsible for new settlements in Sittich in Slovenia and Mogila in Poland. In 1919 Wettingen Mehrerau bought the pilgrimage church at Birnau and the nearby Schloss Maurach, which to this day it runs as a priory. In Mehrerau itself the community runs a sanatorium and the "Collegium Bernardi", a secondary school with a boarding house. The abbot has the title of Abbot of Wettingen and Prior of Mehrerau. He also has responsibility for the Cistercian nunneries in Switzerland.