Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Совет генералы (1900–1989)
Soviet general (1900–1989)
Павел Алексеевич Курочкин (Па́вел Алексе́евич Ку́рочкин; 28 желтоқсан 1989 ж.) – совет әскерінің командирі.
Pavel Alekseyevich Kurochkin (Па́вел Алексе́евич Ку́рочкин; – 28 December 1989) was a Soviet army commander.
Әскери мансап
Павел Курочкин Смоленск губерниясының Горнево ауылында дүниеге келген. 1918 жылы Қызыл Армияға қосылды. Курочкин 1920 жылы Петроградта ат әскері курстарын бітірді, сондай-ақ сол жылы Ресей Коммунистік партиясына (большевиктер) мүше болды. 1923 жылы Қызыл Армияның жоғары кавалерия мектебін, 1932 жылы Фрунзе әскери академиясын және 1940 жылы Бас штаб академиясын бітірді.
Pavel Kurochkin was born in the village of Gornevo, Smolensk Governorate. He joined the Red Army in 1918. Kurochkin completed cavalry courses in Petrograd in 1920, the year when he also joined the Russian Communist Party (Bolsheviks). He graduated from the Red Army High Cavalry school in 1923, the Frunze Military Academy in 1932 and the General Staff Academy in 1940.
Ресейлік Азамат соғысы
Азамат соғысы кезінде Курочкин Гатчина қаласының жанында генерал Петр Красновқа қарсы, солтүстіктегі британдық-американдық интервенцияда және 1919 жылы генерал Николай Юденичке қарсы шайқасты. Ол польша-кеңес соғысында кавалериялық полкке қолбасшылық етті және 1921 жылы Тамбов көтерілісін жаншуға қатысты.
During the Civil War, Kurochkin saw action against General Pyotr Krasnov near Gatchina, the British American intervention in the north and General Nikolai Yudenich in 1919. He commanded a cavalry regiment in the Polish Soviet war and was involved in the suppression of the Tambov Rebellion in 1921.
Соғыс аралығы
1935 жылы ол ат әскері дивизиясының бас қолбасшысы болып тағайындалды. Кеңес-фин соғысы басталғаннан кейін, 23-ші атқыштар корпусының қолбасшысы қызметін атқарды. 1940-1941 жылдары Моңғолиядағы 1-ші армия тобының бас қолбасшысы, Моңғолиядағы 17-ші армияның қолбасшысы, Байкал аръяғы әскери округінің бас қолбасшысы және Орел әскери округінің бас қолбасшысы болып қызмет етті.
In 1935 he was promoted to chief commander of a cavalry division. After the Soviet Finnish war broke out, he took over as the commanding officer of 23rd Rifle Corps. From 1940 to 1941, he served as commander in chief of the 1st Army Group in Mongolia, commanding officer of the 17th Army in Mongolia, commander in chief of the Transbaikal Military District and commander in chief of the Orel Military District.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1941 жылдың шілдесінде оған Смоленскті қорғауға қатысқан 20-армияның басшылығы тапсырылды. 1941 жылдың тамызында ол қысқа мерзімге 43-ші армияға басшылық етті, содан кейін Солтүстік-Батыс майданының бас қолбасшысы болып тағайындалды. Ол бұл лауазымда 1942 жылдың қазан айына дейін қызмет етті, одан кейін Кеңес Одағының 11-ші армиясының, сосын 34-ші армияның басшысы болды. 1943 жылдың шілдесінен қарашасына дейін ол Солтүстік-Батыс майданының басшылығын қайтадан иеленді. Осы кезеңде Курочкин Торопец-Холм операциясын жүргізді. 1943 жылдың желтоқсанынан 1944 жылдың ақпанына дейін маршал Коневтің бірінші украин майданының бірінші орынбасары болып қызмет етті және қанды Корсунь-Шевченков операциясын жоспарлағаны үшін есімдері сақталды. 1944 жылдың ақпаннан сәуір айына дейін Екінші Белорусь майданының құрамаларына басшылық етті. Соғыстағы соңғы міндеті – 1944 жылдың сәуірінен 1945 жылдың мамырына дейін 60-шы армияға басшылық ету болды, ол Львов-Сандомир операциясына қатысып, Орталық Еуропа үшін күресті. Барлық еңбегі мен жетістіктері үшін Курочкинге ең жоғары совет наградасы – Кеңес Одағының Батыры атағы берілді.
In July 1941 he was given command of the 20th Army which participated in the unsuccessful defense of Smolensk. He briefly held the command of the 43rd Army in August 1941 until his promotion to commander in chief of the North Western Front. He held that post until October 1942, when he was moved to command the Soviet 11th Army and then the 34th Army. He was again placed in command of the North Western Front from July to November 1943. It was during this time that Kurochkin commanded the Toropets Kholm Operation. From December 1943 until February 1944, he was the first deputy commander in chief of the First Ukrainian Front under Marshal Konev and was remembered for his planning of the bloody Korsun–Shevchenkovsky Offensive. From February to April 1944, he commanded the units of the Second Belorussian Front. His last assignment of the war would be commanding the 60th Army from April 1944 through May 1945 which took part in the Lvov Sandomierz operation and fought in Central Europe. For all his merits and achievements, Kurochkin was awarded with the highest Soviet honor, Hero of the Soviet Union.
Соғыстан кейінгі мансап
Соғыстан кейін Курочкин қысқа мерзімге Кубань әскери округін басқарды, содан кейін 1946 жылы Германиядағы Кеңес әскери басқармасының бірінші бас қолбасшысының орынбасары болып тағайындалды. 1947 жылы Шығыс Германиядағы қызметі аяқталғаннан кейін, ол Қиыр Шығыс әскери округінің бас қолбасшысының көмекшісі қызметін атқарды. 1951 жылдан 1968 жылға дейін Курочкин әскери академияларда қызмет етті, бастапқыда Бас штабтың әскери академиясында, кейін Фрунзе әскери академиясының коменданты болды. 1968 жылы Варшава шартының біріккен әскери күштерінің Жоғарғы Бас қолбасшылығының төрағасы болды. Курочкин әскери мансабын Қорғаныс министрлігінің бас инспекторы болып аяқтады. Ол КСРО Жоғарғы Кеңесінің депутаты болды және 1980 жылы Ленин орденімен марапатталды. Курочкин 1989 жылы Мәскеуде дүние салды.
Immediately after the war, Kurochkin briefly headed the Kuban Military District until his appointment in 1946 as first deputy commander in chief of the Soviet Military Administration in Germany. After his tour in East Germany ended in 1947, he took over as an assistant commander in chief of the Far Eastern Military District. From 1951 to 1968, Kurochkin served in military academies, first at the Military Academy of the General Staff and later as the Commandant of the Frunze Military Academy. In 1968, he became the chairman of the Supreme Command of the United Military Forces of the Warsaw Pact. Kurochkin finished his military career as a general inspector of the Ministry of Defense. He went on to become a deputy of the Supreme Soviet of the USSR and was awarded with the Order of Lenin in 1980. Kurochkin died in Moscow in 1989.