Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джек Оейти (1920 жылғы 29 тамыз – 1994 жылғы 26 ақпан) – 1920 жылы туған австралиялық регби футболшысы және жаттықтырушы.
Australian rules footballer, born 1920
Jack Oatey (29 August 1920 – 26 February 1994) was an Australian rules football player and coach.
Ойын мансабы
Оейти 1940-1952 жылдар аралығында Норвуд футбол клубы үшін 181 матч ойнады және 1945-1952 жылдар аралығында ойнаушы-жаттықтырушы болды. 1944 жылы Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет етіп жүргенде, ол Оңтүстік Мельбурн футбол клубы үшін 5 матч өткізді.
Oatey played 181 games for the Norwood Football Club between 1940 and 1952 and acted as playing coach from 1945 to 1952. While on service for World War II in 1944, he played 5 games for the South Melbourne Football Club.
Жаттықтырушылық мансап
1952 жылы ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Оейти 1956 жылға дейін «Норвуд» командасын жаттықтырды. 1957 жылы Оейти «Батыс Аделаидаға» көшті, онда 1960 жылға дейін жаттықтырды, әр жыл сайын финалға шығып, бірақ премьер-лига жеңімпазы бола алмады. 1958 жылы ол жеңіске ең жақын болды, соңғы 90 секундта 3 ұпайдан қалып қойғанда, стандартты соққы тіреуге тиді, бұл «Порт-Аделаидаға» 2 ұпаймен жеңіске жете алуға мүмкіндік берді. 1961 жылы ешқандай команданы жаттықтырмаған Оейти «Бладс» командасының SANFL премьер-лигасын жеңгенін көрді, бұл оны лигаға оралуға ықпалдады. Ол «Стурт» командасына көшті, 1962 жылдан 1982 жылға дейін жаттықтырды және лига командасын жеті SANFL премьер-лигасына (сол кездегі рекорд) жеткізді, соның ішінде 1966 жылдан 1970 жылға дейінгі бес рет қатарынан жеңіс. Оейти «Порт-Аделаиданың» Фос Уильямспен ұзақ жылдар бойы жаттықтырушылық бәсекелестігін жүргізді, және оның жетекшілігімен «Стурт» «Порт-Аделаиданы» төрт рет финалда жеңді. «Стуртта» жұмыс істеген кезінде Оейти шабуылдық опция ретінде қолмен пас беруді кеңінен қолдануды ұсынған алғашқы жаттықтырушылардың бірі болды, бұл көбінесе VFL-дің Рон Барассиге, әсіресе Викторияда қате атрибуцияланады. Бұл 1960-шы жылдарда «Стурттың» табысына үлкен үлес қосты. Ол сондай-ақ кең бұрыштан гол соғу үшін допты итеріп соғу әдісін қолдануға шақырды және дағдыларды дамыту мен командалық ойынды ынталандырумен белгілі болды. Ол 1996 жылы Австралия футбол даңқы залына алғашқы жылдың өзінде енгізілді. Жалпы, Оейти SANFL-де 37 маусым жаттықтырды, он премьер-лига жеңімпазы (үш рет «Норвудпен», жеті рет «Стуртпен»), он жеті финалға (алты рет «Норвудпен», екі рет «Вест-Аделаидамен» және тоғыз рет «Стуртпен») шықты және 33 рет финалға қатысты. Оның он премьер-лига жеңісі әлі күнге дейін Австралия футболының элиталық лигасында бір жаттықтырушының ең көп жеңіс рекорды болып табылады.
Following his retirement from playing in 1952, Oatey remained the coach of Norwood until 1956. In 1957, Oatey moved to West Adelaide where he coached until 1960, reaching the finals each year but never winning the premiership. He came closest in 1958, when down by 3 with 90 seconds to go, a set shot hit the post, allowing Port Adelaide to hold on for a 2 point win. Not involved in coaching at any team in 1961, Oatey saw the Bloods win the SANFL premiership, convincing him to return to the league. He went to Sturt, coaching there from 1962 to 1982, and leading the league team to seven SANFL Premierships (a record at the time) including the famous five in a row from 1966 to 1970. A long standing coaching rival to Port Adelaide's Fos Williams, Sturt defeated Port Adelaide four times in Grand Finals under Oatey's tutelage. Through his time at Sturt, Oatey was one of the early instigators of the greater use of handball as an attacking option, which is often apocryphally attributed to the VFL's Ron Barassi, particularly within Victoria. It was a major contributor to Sturt's success through the 1960s. He also encouraged the use of the checkside punt for wide angle goalkicking, and he was known for encouraging skills development and team play. He was inducted into the Australian Football Hall of Fame in its inaugural year of 1996. Overall, Oatey coached 37 seasons in the SANFL, winning ten premierships (three with Norwood, seven with Sturt), reaching seventeen grand finals (six with Norwood, two with West Adelaide and nine with Sturt) and reaching the finals on 33 occasions. His ten premierships is still the record for the most premierships by one coach in elite Australian rules football.
Марапаттар
Джек Оейти – элиталық австралиялық футбол тарихында 500-ден астам жеңіске жеткен жалғыз бапкер. Ол «Норвуд», «Вест-Аделаида» және «Стёрт» командаларын баптады, нәтижесінде 786 матчта 521 жеңіс және 5 тең нәтижеге қол жеткізді (оның 153 матчы «Норвуд» командасының ойнаушы-бапкері ретінде болды), бұл жалпы сәттілік деңгейінің 66,6% құрайды. Ол рекордтық 10 чемпиондық титул жеңіп алды. Оейти «Норвуд» футбол клубының өмірлік мүшесі, 1971 жылы «Стёрт» футбол клубының өмірлік мүшесі және 1981 жылы SANFL өмірлік мүшесі атанды. 1981 жылы SANFL SANFL бас финалының ең үздік ойыншысына берілетін Джек Оейти медалін тағайындады, бұл SANFL жүлдесінің әлі де жұмыс істеп тұрған бапкердің атымен аталуының алғашқы мысалы болды. 1978 жылғы Королеваның туған күнінде Оейти Австралия футболына қосқан үлесі үшін Австралия орденінің мүшесі (AM) болып тағайындалды. Джек Оейти 1996 жылы Австралия футбол Даңқы залына енгізілді және 2021 жылы «Легенда» мәртебесіне көтерілді, осылайша SANFL-де бүкіл карьерасын өткізген және баптаған екінші «Легенда» атанды. 2002 жылы ол Оңтүстік Австралия футбол Даңқы залына енгізілген 113 адамның қатарында болды. 2014 жылы Аделаида Овалында оның құрметіне стенд аталды. Сэмпсон Хоскинг 1950 жылы Джек Оейти туралы былай деді: «Мен оны бапкер ретінде қатты құрметтеймін. Ол – мен көрген ең жақсы қорғаныс капитаны».
Jack Oatey is the only person in elite Australian rules football history to coach over 500 wins. He coached Norwood, West Adelaide and Sturt to a total of 521 wins and five draws from a record 786 matches (153 of these were as playing coach for Norwood) for an overall success rate of 66.6%. He coached a record ten premierships. Oatey was awarded Life Membership of the Norwood Football Club, was awarded Life Membership of the Sturt Football Club in 1971 and SANFL Life Membership in 1981. In 1981 the SANFL inaugurated the Jack Oatey Medal to be awarded to the best player in the SANFL grand final, the first time an SANFL award was named for a still active coach. In the 1978 Queen's Birthday Honours, Oatey was appointed Member of the Order of Australia (AM) for services to the sport of Australian football. Jack Oatey was an inaugural inductee into the Australian Football Hall of Fame in 1996 and was elevated to Legend status in 2021, becoming only the second Legend to have played and coached his entire career in the SANFL. In 2002, he was one of 113 inaugural inductees into the South Australian Football Hall of Fame. A stand was named after him at the Adelaide Oval in 2014. Sampson Hosking said of Jack Oatey in 1950 that "I have great respect for him as a coach. He's the best defensive captain I've ever seen".
Отбасы
Оейтидің ең үлкен ұлы Роберт Оейти де Норвуд сапында ойыншы және жаттықтырушы болды, ал кейін 1980-ші жылдары 7-ші және 10-шы арналардың SANFL жаңалығын баяулаған өте беделді телекомментаторға айналды, Брюс МакАваней, Ян Дей, Питер Маркер және Грэм Кэмпбеллпен жұптасып жұмыс істеді. Жекстің ең кіші ұлы Питер Норвуд футболшысы және теннисшісі болды.
Oatey's eldest son, Robert Oatey, also played for and coached Norwood and later became a highly respected television commentator for Channel 7 and Channel 10's SANFL coverage in the 1980s, teaming with Bruce McAvaney, Ian Day, Peter Marker and Graham Campbell. Jack's youngest son, Peter, was both a Norwood footballer and tennis player.