Кіріспе
Британдық 1-дүниежүзілік соғыс кезінде жасалған броньды көлік Остин броньды машинасы. Көлік ең алдымен Бірінші дүниежүзілік соғыста Ресей империясының әскері мен Ресейдің Азамат соғысындағы әртүрлі күштерінің қолданылуымен танымал. 1918-1920 жылдары Ресейде бірнеше оншақты көліктер өндірілді. Олар әдетте Аустин Путилов немесе деп аталады, егер олар Kégresse жартылай рельсті шассиімен жабдықталған болса Austin Kégresse.
The Austin Armoured Car was a British armoured car produced during the First World War. The vehicle is best known for its employment by the Imperial Russian Army in the First World War and by different forces in the Russian Civil War. In addition to the British built Austins, a few dozens of vehicles were manufactured in Russia in 1918–20. These are usually referred to as Austin Putilov or – if fitted with a Kégresse halftrack chassis – Austin Kégresse.
Британдық Остиндер
1914 жылдың тамызында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Ресей империясының әскері бронемашиналарды құрастыруды бастады. Еліміздің автомобиль өнеркәсібінің шектеулі өндірістік мүмкіндіктеріне байланысты бірқатар көліктерді шетелден тапсырыс беру туралы шешім қабылданды. Бір комитет Ұлыбританияға жіберілді, бірақ олардың бас қорғанысы мен екі пулемет мұнарасы талаптары орындалған броньды машинаны таба алмады. Осы талаптарға сай Остин автокөлік компаниясы жаңа бронекарт жасады. Austin 1 сериясы деп аталатын көлік артқы осьті қозғалтқышы бар жолаушылар көлігінің шассиіне негізделген. Дөңгелектер ағаштан, тікенекті, пневматикалық дөңгелектермен және жауынгерлік мақсатта қолданылатын толық резеңке дөңгелектермен қосымша жиынтық болды. Екі Maxim пулеметтері екі бөлек мұнараға орнатылған, олар екі жағында да, жүргізуші кабинасының артында орналасқан. Көлік 3,5 мм-ден 4 мм-ге дейін қалыңдығы бар броне тақталармен қорғалған. Төрт адамнан тұратын экипаж - командир, жүргізуші және екі мерген - көлікке кабинаның сол жағындағы есіктен немесе екі жапырақты үлкен артқы есіктен кіре алады. 1914 жылдың 29 қыркүйегінде 48 бронеавтомобиль тапсырылды. Бір машинаның құны 1150 фунт. Ресейге келгеннен кейін алдыңғы және мұнарадағы бронь 7 мм-лік пластиналармен ауыстырылды. Алайда, алғашқы жауынгерлік тәжірибе қорғаныс әлі де әлсіз екенін көрсетті және көліктер Ижорск қаласындағы Ижорский зауытында толық қайта броньдалды. Жақсыланған бронь Остинді әлдеқайда ауыр етті, нәтижесінде қозғалыс қабілеті шектеулі болды және кейде шассиге зақым келді. Алайда, автомобиль әлі де басқалармен салыстырғанда Армстронг Уитворт, Рено және Шеффилд Симплекс басқа дизайндардан сәтті деп саналды. 1915 жылы 6 наурызда ресейліктер "Остин" 2-сериясы деп аталатын жақсартылған дизайнның 60 көлігін тапсырды. Бұл жолы 1,5 тонналық жүк көлігінің шассиі қолданылды. Құрамында қысқа, қалың бронь болған, машина жүргізушісінің шатыры автоматтардың ату бұрышын жақсарту үшін өзгертілген. Арқадағы есіктің алынып тасталуы да сәл қолайсыз болды. Әскердің шешімі бойынша, арткы рульдік пост қажет болды, сондықтан Ресейге келгеннен кейін барлық көліктер екінші рульдік пост пен қосымша люк бар қайта жобаланған артқы корпус бөлімімен жабдықталды. Тағы бір жаңалық - автоматтарға қосымша қалқандар орнатылды. Остин 3-ші сериясының 60 данасына 1916 жылдың 25 тамызында тапсырыс берілді. Көліктердің ерекшеліктері 2-серияға ұқсас болды, бірақ арткы корпусы мен жүргізуші посты, МГ қалқандары, алдыңғы көру терезесіндегі оқ өткізбейтін шыны және үлкен жақтағы терезелері жоқ. 1917 жылы тағы бір нұсқа, күшейтілген шасси және қос артқы доңғалақтармен, кейде Остин 1918 моделі деп аталады, бірақ Ресейдегі оқиғаларға байланысты жеткізілмеді.
Ресейлік Остиндер
1916 жылы белгілі "Остин" шассиі бойынша ресейлік бронеавтомобиль жасау туралы шешім қабылданды. Остиннен 3-ші серияда қолданылған шассиге ұқсас 60 шассиге тапсырыс берілді. Қарулы кемелердің корпустарын жасау міндеті Санкт-Петербургтегі Путиловский зауытына тапсырылды. Автомобильдерді 1917 жылдың шілдесіне дейін жасау жоспарланған болатын, бірақ ақпан революциясы мен содан кейінгі хаос жұмысты тоқтатты. 1918 жылдың наурыз айында ғана алғашқы көліктер шығарылды. Кейіннен өндіріс Ижорский зауытына ауыстырылды. 1918-1920 жылдары барлығы 33 көлік шығарылды. Қазіргі ресейлік құжаттарда модельді орыс Остин (Russian) деп атаған, бірақ ақыр соңында Остин Путилов (Russian) ретінде танымал болды. Остин Путиловтың корпусына ұқсас он екі корпус Kégresse жартылай рельсті шассиіне орнатылды, нәтижесінде көліктер Austin Kégresse деп аталды. Өндiрiс 1919 жылдың шілдесінен 1920 жылдың наурызына дейін жалғасты, содан кейін материалдар мен бөлшектердің жетіспеушілігіне байланысты тоқтатылды. Орыс австиндерінің ең көрнекті ерекшеліктері диагональмен орналастырылған МГ мұнаралары (кеңдігін азайту үшін) және қосымша оң жақ есігі болды. Сондай-ақ, олар жақсы биіктігі бар және басқа да кішігірім жақсартулары бар МГ-ға ие болды.
Ресей
1-ші сериялы Остиндердің келуі "автомобильдік пулемет взводтарының" (орысша: пулемётный автомобильный взвод pulemyotniy avtomobilniy vzvod немесе автопулемётный взвод avtopulemyotniy vzvod) құрылуына мүмкіндік берді. Бірінші взводтар (512), No No Ұйымдастыру бойынша құрылған. 19 ұшақтың әрқайсысында үш австин, төрт штабтық автомобиль, жүк көлігі, цехтық жүк көлігі, танкерлік жүк көлігі және төрт мотоцикл бар, оның құрамында төрт офицер және 45 46 солдат болды. Қосымша взводтар (1324, 2628, 3036), No No 20-ға екі ғана Остин берілді, бірақ оның қарулы бөлімінде Гарфорд Путиловтың бронемашинасы, қызметкерлердің машинасы, жүк көлігі және мотоцикл болды. 5 - 12 взводтар қосымша Гарфордты алды. Автоматты МГ взводтарының экипаждары толығымен еріктілерден құралған. Взводтардың көпшілігі Батыс және Оңтүстік-Батыс майдандарында, кейбір взводтар Солтүстік майданда және Кавказда қолданылды. Олар ұрыста дивизиялар мен полктарға бөлінген. 1916 жылдың ортасына қарай бронеавтомобильдерді тиімдірек ету үшін үлкен бөлімшелер құрылуы керек екендігі анық болды. Тамыз айында взводтар он екі "броневой автомобиль дивизионы" (орысша: броневой автомобильный дивизион bronyevoy avtomobilniy divizion немесе автобронедивизион avtobronedivizion) болып ұйымдастырылды, олардың әрқайсысы белгілі бір армияға бекітілді. Әр батальон екі-бес бұрынғы взводтан құрылды, олар ескі нөмірді сақтай отырып, бөлімдер деп қайта аталды. Кейбір жағдайларда, мысалы, Кавказ театрында взводтық ұйым сақталды. Орыс Азамат соғысында Остинді көптеген қатысушылар, соның ішінде Қызыл және Ақ әскерлер, украиндықтар және т.б. қолданды. Қызыл Армияда ең көп көліктер болды, соның ішінде барлық Аустин Путилов және Аустин Кергесе көліктері және 3-серияның көпшілігі. Кеңестер одағында автокөліктер "броневой автомоильный отряд" (орысша: броневой автомоильный отряд bronevoy avtomobilniy otryad немесе автоброневой отряд avtobronevoy otryad) болып ұйымдастырылды. Олар Бірінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі взводқа ұқсас күшпен: үш автоматпен қаруланған автокөлік және бір автоматпен қаруланған немесе автоматпен қаруланған, төрт қызметкерлік автомобиль, бес жүк көлігі, танкерлік жүк көлігі, цехтық жүк көлігі және төрт мотоцикл. Қызыл Армия (РККА) Остиндері поляк-совет соғысында да шайқасты. 1921 жылы РККА-да 1-ші сериядағы 16 австин, 15-ші сериядағы 2-ші сериядағы, 78 3-ші сериядағы және Путиловтың автокөліктері болды. 1931 жылы британдық Остинді қызметтен алып тастады, ал 1933 жылы ресейлік Остинді де қызметтен алып тастады. Остин Путиловтың Враг Капитала ("Астананың жауы") атты бронемашинасы Санкт-Петербургтегі Артиллерия мұражайында қойылған. Ол Лениннің 1917 жылы сәуірде жиналған халыққа арнаған сөзін айтқан көлігі ретінде жиі аталады. Алайда бұл шындыққа сай келмейді, өйткені бұл бронекарт 1919 жылға дейін шығарылмаған.
Нұсқалар
Austin 1 сериясы (немесе модель 1914) 30 ат күші бар қозғалтқыш пен артқы осьті қозғалтқышпен жолаушылар көлігінің шассиіне негізделген. Дөңгелектері ағаштан, тікенекті. 3,5 мм-ден 4 мм-ге дейінгі бронь, ақыр соңында 7 мм-лік пластиналармен ауыстырылды. Бастапқы броньмен салмағы 2,66 тонна. Жол жылдамдығы 50 - 60 км/сағ. Жолмен жүру мүмкіндігі 250 км. Экипаж 4 адамнан тұрады (басшы, жүргізуші және екі артиллериялық). 48 данасы жасалды. Austin 2 сериясы (немесе 1915 модель) 1,5 тонналық жүк көлігі шассиі негізінде 50 л.с. қозғалтқышы бар, қысқартылған корпус, қалың бронь, қайта жобаланған жүргізуші кабинасының шатыры, артқы есігі жоқ. Ресейге келгеннен кейін қайта жобаланған артқы корпус бөлімімен (екінші жүргізуші посты және артқы люкпен) және МГ-ның бүйір қалқандарымен жабдықталды. Салмағы 5,3 тонна. Жол жылдамдығы 60 км/сағ. Жол жүрісі 200 км. Экипаж 4 - 5 адамнан тұрады. 60 данасы жасалды. Austin 3 сериясы Арткы бөлігі өзгертілген және жүргізуші кабинасында, арткы жүргізуші посты, MG жақтық қалқандары, алдыңғы көру терезесіндегі оқ өткізбейтін шыны, үлкен жақтағы терезелер, артқы люк жоқ. Салмағы 5,3 тонна. Жол жылдамдығы 60 км/сағ. Жол жүрісі 200 км. Экипаж 4 - 5 адамнан тұрады. 60 данасы жасалды. Аустин 1918 үлгісі Күшейтілген шасси, қос артқы дөңгелектер. 70 көлік тапсырыс берілді, бірақ 1917 жылы Ресейдегі оқиғаларға байланысты жеткізілмеді. Остин Путилов Путиловский зауыты жобалаған, МГ диагональды орналасқан мұнаралары, оң жақ есігі және қалың броньдары бар жергілікті өндірілген корпусты болды. Шассилер 3-сериядағыдай, Остиннен тапсырыспен алынды. Қаптаманың қалыңдығы 4 - 7,5 мм. Салмағы 5,2 тонна. Жол жылдамдығы шамамен 55 км/сағ. Жол жүрісі 200 км. Бес адамнан тұратын экипаж. 33-і салынған. Austin Kegresse (немесе Austin Putilov Kegresse) Аустин Путилов корпусы жартылай рельсті шассиге орнатылған. Салмағы 5,85,9 тонна. Жол жылдамдығы шамамен 25 км/сағ. Жолдағы қашықтығы 100 км. 12 адам тұрғызылды. Зыян шеккен Остиннің брондалған корпустары кейде (негізінен Ресей Азамат соғысы кезінде) басқа шассиге, әдетте White, Fiat немесе Packard орнатылған. White шасси мен Austin корпусының комбинациясы кейде White Austin деп аталады.