Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Капитан Альфред Буллтоп Стормалонг - американдық халық батыры және Массачусетсте пайда болған көптеген теңіз тақырыбындағы ертегілердің тақырыбы. Стормалонг теңізші және биік шамамен 9 метрге жететін алып болған; ол түрлі дереккөздерде Курсер немесе Тускарора деп аталатын үлкен клиперлік кеменің шебері болды.
Captain Alfred Bulltop Stormalong was an American folk hero and the subject of numerous nautical themed tall tales originating in Massachusetts. Stormalong was said to be a sailor and a giant, some 30 feet (9 m) tall; he was the master of a huge clipper ship known in various sources as either the Courser or the Tuscarora, a ship purportedly so tall that it had hinged masts to avoid catching on the Moon.
Аңыз
Жаңа Англияда ол нәресте кезінде жағаға жағадан шығып, биіктігі үш қалыңдыққа (18 фут) жеткен. Бір аңыз бойынша, ол Кейп-Кодтан шығып, Бостонға көшіп барды, онда ол оны он екі жасында алатын алғашқы кемеге қол қойды. Ол өзінің алғашқы кемедегі еңбек келісімшартына "Стормалонг, А. Б. " Ол өмір бойына норвегиялық аңыздардағы үлкен теңіз жындысы Кракенмен бәсекелестікті жүргізді; шын мәнінде, Кракен алғашқы кездесуде одан қашып кетті, бұл Штормолонгты теңіз өмірінен бас тартып, Орта батыстағы фермер ретінде өмір сүруге мәжбүр етті. Кейбір деректерге қарағанда, оның кемесі соншалықты үлкен болған, оның экипажы кемеге бір шеттен екінші шетіне дейін жету үшін араб аттарынан тұратын үйі бар еді. Басқа да нәрселердің арасында, "Альфред" кемесі Панама жағалауына соққы беру арқылы Панама каналының жолын бұрғылады және ағылшын арнасында тұрып қалады, бұл экипажға кеменің корпусын сабынмен майлауды талап етті. Самын және кеме қабығының Довердің сұр жартастарына шағылуы оларды аппақ түсті етті. Стормалонг өскен сайын, ол ақырында Кракенмен тағы да кездесіп, бұл жолы жыртқыш аңды ешқашан құтылмайтын айналымға тартты. Стормалонның өлімі барлық дереккөздерде бірдей расталмайды, бірақ оның өмірінің аяқталуы мынадай: Стормалон пароход капитанын ашуландырғаннан кейін, кемедегі қауіпті өрт деп ойлағанды сөндіру үшін кеме түтігінен су құйып, пароход капитаны Стормалонға атлантикалық жарысқа шақырды. Қарт Стормалонг жарыста бірнеше шақырымға жеңіске жетті, бірақ Атлантиканы қиындай отырып, дөңгелекті басқарудың стрессі оны өлтірді. Стормалонг теңізде жерленді, және Дэви Джонс өзінің әйгілі шкафты Стормалонгтің денесін қабылдауға ашты. Оның өмірінің тағы бір соңы былай болды: Стормалонг Кариб теңізінде саяхаттап жүргенде, Флоридадан өтіп бара жатып, оның кемесін жарып кеткен үлкен дауылдың болғанын көрді. Жақын жердегі кемелерді қатты толқындар айдап әкетіп жатты. Стормалонг теңізге шығып, кемесіне мүмкіндігінше көп қайықты жинады. Дауыл әлі жалғасып тұрды. Ақыры дауыл басылғанда, теңізшілер Флоридаға қайта оралды. Содан кейін ол кемеге қайта оралып, желкендерді шешіп, оларды жөндей ала ма, жоқ па, соны көреді. Ауа-райының соңғы соққысы болып, жел желкендерді соққылап, Стормалонг пен оның кемесін көкке көтерді. Өмірінің үшінші аяғы, Альфред Бультоп Стормалонг алып болғандықтан, өте көп жейтін деген тұжырымға сүйенеді. Бұл оның әдеттегіден асқынысы көп болған және оны көп тамақ жеуге итермелеген уақытты сипаттайды (бір нұсқада алты акуланың таңғы ас тағамдары келтірілген; басқа нұсқалар бар екені нақты белгісіз), ол терминалды ас қорытудан зардап шекті, бұл оның керемет тамақтануына себеп болды.
New England was where he was beached as a baby, already three fathoms (18 ft) tall. According to one telling, he outgrew Cape Cod and moved to Boston, where he signed aboard the first ship that would take him at the age of twelve. It was said that he was responsible for the tradition of referring to seamen as "able bodied" by signing his name on his first shipboard employment contract as "Stormalong, A. B." He had a lifelong rivalry with a Kraken, a huge sea monster from Norse myth; in fact, the Kraken escaped from him in their first encounter, causing a dejected Stormalong to abandon the sea life for life as a farmer somewhere in the Midwest. Some sources say he had a ship so large that a stable of Arabian horses were aboard for his crew to get from one end of the ship to the other. Among other things, the ship Alfred was best said to have drilled the course of the Panama Canal by slamming into the Panamanian coast, and to have gotten stuck in the English Channel, which required the crew to grease the ship's hull with soap. The soap combined with the scraping of the hull against the Gray Cliffs of Dover turned them bright white. As Stormalong grew older, he eventually encountered the Kraken again, this time successfully drawing the beast into a whirlpool from which it never escaped. Stormalong's death is not universally attested by all sources, but one ending to his life is as follows: After Stormalong angered a steamship captain by dumping water down the ship's funnel in an attempt to put out what he thought was a dangerous fire on the ship, the steamship Captain challenged Stormalong to a transatlantic race. The aged Stormalong won the race by several miles, but the stress of handling the wheel through the difficult Atlantic crossing killed him. Stormalong was buried at sea, and Davy Jones himself opened his famous locker to accept Stormalong's body. Another ending to his life is as follows: While Stormalong was on his Caribbean adventures, he passed by Florida, seeing that there was a tremendous hurricane that tore through his ship. Ships sailing nearby were being tossed around by the heavy waves. Stormalong went overboard and piled as many boats as he could onto his ship. The storm was still running. When the storm finally wound down, the sailors were dropped back off at Florida. After that, he went back on board, unfurling the sails of his ship, seeing if they could be repaired. A great wind, the last blow of the hurricane, hit the sails, lifting Stormalong and his ship into the sky. A third ending to his life takes advantage of the inference that, being a giant, Alfred Bulltop Stormalong was an enormous eater. It describes a time when his hunger was greater than usual and led him to eat so much food (one variant cites a breakfast of six sharks; it is not definitely known what other variants exist) that he suffered terminal indigestion, causing his magnificent appetite to finish him.