Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Франко-Кантабрия аймағы (Франко-Кантабрия аймағы) - археология мен тарихта Испанияның солтүстігіндегі Астуриядан бастап Оңтүстік Францияның Аквитания мен Прованс аймағына дейінгі аумақты білдіретін термин. Ол Францияның оңтүстік жартысын және Испанияның солтүстік белдеуін қамтиды, ол Бискай шығанағына қарайды (испан тілінде Кантабрия теңізі деп аталады, сондықтан да осы атау). Бұл аймақ тарихқа дейінгі жазбаларда қатты біртектілікті көрсетеді және ықтимал, соңғы палеолиттегі адамдар саны ең көп Еуропа аймағы болды. Васко-Кантабрия Испанияның солтүстік жағалауындағы Баск елі мен Кантабрияның көршілес қазіргі аймақтарына ұқсас аумақтарды қамтитын аймақтың бөлігі болып табылады.
The Franco Cantabrian region (also Franco Cantabric region) is a term applied in archaeology and history to refer to an area that stretches from Asturias, in northern Spain, to Aquitaine and Provence in Southern France. It includes the southern half of France and the northern strip of Spain looking at the Bay of Biscay (known as Cantabrian Sea in Spanish, hence the name). This region shows intense homogeneity in the prehistorical record and possibly was the region of Europe with the densest population of humans during the Late Paleolithic. Vasco Cantabria is part of the region, on the northern coast of Spain, covering similar areas to the adjacent modern regions of the Basque country and Cantabria.
Археология
Кейіннен аймақта Шательперрония, Ориньяк, Граветт, Солютрей, Магдалина, Азилия және Азилиядан кейінгі геометриялық мәдениеттер пайда болды, олардың мәдени көріністері, ең танымал қабырғалық өнер. Солтрей, Магдален және Азилия мәдениеттері осы аймақта жергілікті деңгейде дамыды.
Successively, the region experienced the Chatelperronian, Aurignacian, Gravettian, Solutrean, Magdalenian, Azilian, and post Azilian geometric cultures, with their respective cultural expressions, noticeably the most famous mural art. Solutrean, Magdalenian, and Azilian cultures evolved locally in this area.
Мұздық баспана және соңғы мұздық кезеңінің халық санының ұлғаюы
Өңір соңғы мұздық максимум кезінде палеолиттік халықтар үшін негізгі баспана болған болуы мүмкін, бұл өте суық кезең аяқталғаннан кейін Еуропаның қайта қоныстануының көзі ретінде маңызды рөл атқарған. Археологиялық тұрғыдан алғанда, Жан-Пьер Боке Аппель "Аквитания мен француздық Кантабрияның баспана аймағы соңғы мұздық кезеңінің басты көзі болуы мүмкін деп есептеуге негіз бар" деп дәлелдеді. Археологиялық деректерге негізделген оның демографиялық симуляциялары жоғары палеолиттегі Еуропаның ең тығыз қоныстанған аймағы болғанын көрсетеді. Киран О'Хара өзінің "Пещералық өнер және климаттың өзгеруі" атты кітабында Франко-Кантабрия үңгірлеріндегі суреттерде климаттың әсер еткенін айтады.
The region may have been a major refugium for Paleolithic peoples during the Last Glacial Maximum, apparently playing a major role as source for the repopulation of Europe after that extremely cold period ended. From an archaeological viewpoint, Jean Pierre Bocquet Appel has argued that "there are grounds for considering that the Aquitaine and French Cantabrian refuge zone, may have been the principal source of Late Glacial re colonization". His demographic simulations, based in archaeological data, suggest that it was the most densely populated region of Europe through all the Upper Paleolithic. Kieran O'Hara has suggested in his book Cave Art and Climate Change that climate controlled the Franco Cantabrian cave depictions.
Неолиттегі аймақтық біртектіліктің бұзылуы
Неолит дәуірінде аймақ мәдени жағынан Жерорта теңізі мен Атлантика субаймақтары арасында бөлініп, шығыс бөлігі Кардиум қыш құмырасы мәдениетін қатты енгізгендіктен, оның біртектілігін жоғалтты, ал батыс бөлігі аз дамыған (субнеолит).
The area became culturally divided between the Mediterranean and the Atlantic subareas during the Neolithic period, losing its homogeneity as the Eastern part strongly incorporated the Cardium pottery culture, while the Western remained less developed (subneolithic).