Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландиялық кәсіподақшы Констанс Мириам Пурдью (туған аты Солжак, 23 мамыр 1912 16 наурыз 2000) - Жаңа Зеландиялық кәсіподақшы. Бұрын коммунист және Еңбек партиясының мүшесі болған ол кейіннен консервативті католик және абортқа қарсы белсенді болды.
New Zealand trade unionist
Constance Miriam Purdue (née Soljak, 23 May 1912 – 16 March 2000) was a New Zealand trade unionist. Formerly a communist and a Labour Party member, she later became a conservative Catholic and an anti abortion activist.
Ерте өмір
Кони Солжак - жаңа Зеландияда туған феминист, коммунист және жұмыссыздардың құқықтары үшін белсенді, ирланд тектес анасы Мириам Солжак пен хорват шымкеншісі Питер Солжактың қызы. Олар ақырында Оклендтің Норткотт деген маңындағы қалашықта қоныстанды. Мириам Солжак 1940 жылы Жаңа Зеландияның Отбасы жоспарлау қауымдастығының негізін қалаушы мүшелерінің бірі болды. 1930 жылдары Пердью Жас коммунистер лигасының мүшесі болды, олардың газеттерін сатып, тіпті жыныстық тәрбие туралы материалдарды таратты. Ол әлеуметтік демократия мен өндірістік қатынастар туралы көзқарасын өлшетіп, Жаңа Зеландияның Еңбек партиясына және Оклендтің Клирикалық жұмысшылар одағына қосылды. Ол Окленд ауруханасының басқармасына сайланды және апаттан зардап шеккендерді өтеу комиссиясына тағайындалды. Пердьюда әрқайсысы ажырасумен аяқталған бақытсыз некелер тізбегі болды, өйткені ол Робин Роулендтің Австралия, Жаңа Зеландия, АҚШ, Канада және Ұлыбританиядағы феминисттер мен феминисттерге қарсы өзін-өзі сипаттау жинағына арналған өмірбаяндық сілтемесінде өзін мойындады. Кейінгі жылдары Пердью бойжеткен емес болып қалды. Ол немерелерін жақсы көретін.
Connie Soljak was the daughter of Miriam Soljak (née Cummings), a New Zealand born feminist, communist and unemployed rights activist mother of Irish descent, and Peter Soljak, a Croatian gumdigger. They eventually settled in the Auckland suburb of Northcote. Miriam Soljak was one of the founding members of the New Zealand Family Planning Association in 1940. During the 1930s, Purdue was a member of the Young Communists League, sold their newspapers and even distributed material about sex education, before moderating her views on social democracy and industrial relations, and joining the New Zealand Labour Party and the Auckland Clerical Workers Union of which she was a delegate and an organiser. She was elected successfully to the Auckland Hospital Board and appointed to the Accident Compensation Commission. Purdue had a string of unhappy marriages, each ended by divorce, as she acknowledged herself in her biographical reference for Robyn Rowland's collection of self descriptions from feminists and anti feminists in Australia, New Zealand, the United States, Canada and United Kingdom. In her later years, Purdue became celibate. She cherished her grandchildren.
Өмірге қорғаушы белсенділік
Жаңа Зеландияның Ұлттық әйелдер ұйымын құрған кезде Пердью көптеген жаңа Зеландия феминисттерімен келіспей қалды, ол абортқа қарсы белсенді көзқарасты қабылдады және SPUC (Тұрмалған баланы қорғау қоғамы) -ға қосылды. Либералды католик романы жазушысы Дафне де Йонг және басқалар Жаңа Зеландияда Feminists for Life-ті құрғаннан кейін, Пердью алғашқы мүше болды. Пердью 1970-жылдардан бастап әлеуметтік жағынан консервативті болды. 1983 жылы "Жан үшін феминисттер" өзінің атын "Жан үшін әйелдер" деп өзгертті, бұл оның бастапқы мүшелері кеткен кезде феминисттік әлеуметтік және саяси реформаларға қарсы шыққан әлеуметтік консервативті ұйымға өзгеруін көрсетеді. Жасы ұлғайған сайын, ол қозғалыс қабілеті шектеулі болды, ол көпшілікті және әлеуметтік либерализмді қабылдағаннан кейін Еңбек партиясынан кетіп, Жаңа Зеландия Ұлттық партиясына қосылды. Бұл жағдай тоқсандық жылдары кәсіподақтарға қарсы заң, яғни еңбек шарттарын бекіту туралы заң енгізілгеніне қарамастан орын алды. 1970 және 1980 жылдары Пердью жұмысшы әйелдер хартиясына кәсіподақ қозғалысы ішіндегі феминисттік мақсаттарды енгізуге қарсы науқан жүргізді, өздерінің жерлерін, тілі мен мәдениетін қалпына келтірудегі Маори қозғалысына шабуыл жасады, гомосексуалистік заң реформасына қарсы болды және Жаңа Зеландияның әйелдерді кемсітудің барлық түрлерін жою туралы БҰҰ конвенциясын ратификациялауына жол бермеу үшін сәтсіз науқанына қатысты. 1975 жылы Королеваның туған күні құрметіне, Пердью Қоғамдық және қоғамдық қызмет үшін Британ империясы орденінің мүшесі болып тағайындалды. 1993 жылы ол Жаңа Зеландияның сайлау құқығының жүз жылдық мерейтойы медалін алды.
While she founded the New Zealand National Organisation for Women, Purdue fell out with many New Zealand feminists when she espoused active anti abortion views and joined SPUC (the Society for Protection of the Unborn Child). After liberal Catholic novelist Daphne de Jong and others established Feminists for Life in New Zealand, Purdue became an early member. Purdue became increasingly socially conservative from the 1970s onward. In 1983, "Feminists For Life" changed its name to Women for Life, reflecting its change to a socially conservative organisation that opposed feminist social and political reforms, as its original members left. As she aged, she suffered from restricted mobility, abandoned the Labour Party after it embraced pluralism and social liberalism, and joined the New Zealand National Party. This occurred despite the introduction of anti union legislation, the Employment Contracts Act, in the nineties. During the 1970s and 1980s, Purdue campaigned against incorporation of feminist objectives within the trade union movement in the Working Women's Charter, attacked Māori moves toward reclamation of their land, language and culture, opposed homosexual law reform, and became involved in an ultimately unsuccessful campaign to prevent New Zealand ratification of the United Nations Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination Against Women. In the 1975 Queen's Birthday Honours, Purdue was appointed a Member of the Order of the British Empire, for community and public services. In 1993, she was awarded the New Zealand Suffrage Centennial Medal.