Кіріспе
Мексикаға көші-қон туралы жалпы түсінік Мексикаға көші-қон елдің демографиясын қалыптастыруда маңызды болды. XVI ғасырдың басынан бастап, испандықтардың келуімен Мексика Еуропа, Африка, Америка (әсіресе Құрама Штаттар мен Орталық Америка) және Азиядан иммигранттарды қабылдады. Бүгінде олардың миллиондаған ұрпақтары Мексикада өмір сүруде және әр түрлі кәсіптер мен салаларда жұмыс істеуде. Колониялық дәуірде жүздеген мың құл Мексикаға әкелінді. Бастысы Батыс Африкадан, аздап болса Оңтүстік-Шығыс Азиядан келгендер өз еріктерімен көшіп келген жоқ. ХХ ғасырда Мексика да баспана еліне айналды, әсіресе Еуропадағы Екінші дүниежүзілік соғыстан, Испаниядағы азаматтық соғыстан және Гватемаладағы азаматтық соғыстан қашқан адамдарды қабылдады. Конституцияда тағы былай делінген: "Әркім Республикаға кіруге, одан шығуға, оның аумағы арқылы саяхаттауға және тұруға орын ауыстыруға құқылы, оған қауіпсіздік хаты, паспорт, қауіпсіз жүріс-тұрысы немесе басқа да ұқсас талаптар қажет емес. Бұл құқықты жүзеге асыру қылмыстық немесе азаматтық жауапкершілік туралы істер бойынша сот органының өкілеттігіне, сондай-ақ Республиканың эмиграция, иммиграция және жалпы денсаулық сақтау туралы заңдарымен немесе елде тұратын зиянды шетелдіктермен байланысты шектеулер бойынша әкімшілік биліктің өкілеттігіне бағынады". Конституцияның 33-ші және 9-шы баптары шетелдіктердің елдегі саяси істерге араласуына шектеу қояды. 33-бапта атқарушы билікке шетелдіктердің бірден және сотқа қарамай-ақ, олардың елде қалуын қолайсыз деп санайтын кез келген шетелдікті ел аумағынан шығаруға құқық беріледі. Алайда ол шетелдіктерге өз азаматтарымен бірдей кепілдіктер береді, сондықтан олар 4-баптың ережелерімен қорғалады; ерлер мен әйелдердің теңдігі. Сонымен қатар, 1-бапта этникалық немесе ұлттық шығу тегіне, жынысына, жасына, мүгедектігіне, әлеуметтік жағдайына, денсаулық жағдайына, дініне, пікірлеріне, артықшылықтарына, азаматтық жағдайына немесе адам қадір-қасиетін қорлайтын және адамдардың құқықтары мен бостандықтарын жоюға немесе бұзуға бағытталған кез келген басқа да дискриминацияға тыйым салынады. 133-бапта президенттің қол қойған және Сенат ратификациялаған халықаралық шарттар бүкіл одақтың жоғарғы заңы болатыны көрсетілген. Осы себепті Мексиканың көшіп-қонушылардың түрлі қорғау құқықтарын қорғайтын түрлі халықаралық шарттарға кіретінін есте ұстаған жөн, мысалы, Адам құқықтары туралы Америкааралық конвенция, оның 22-бабында қозғалыс және тұру құқығын белгілейді және басқалармен бірге, кез-келген елден, оның ішінде өз елінен еркін кету құқығы, тек ұлттық қауіпсіздікті, қоғамдық тәртіпті немесе қауіпсіздікті, қоғамдық өнегелерді немесе денсаулықты, немесе басқалардың құқықтары мен бостандықтарын қорғау үшін заңдармен шектелуі мүмкін. Мексика Біріккен Ұлттар Ұйымының көшіп-қонушы жұмысшылар туралы конвенциясына мүше, онда олардың құқықтары және әйелдер мен қыздардың құқықтарын қорғау бойынша заңдар кеңінен қарастырылған. Мексикадағы иммиграция басқа елдерге қарағанда жалпы халыққа үлкен әсер етпеді, бірақ Мексика тәуелсіз мемлекет ретінде біріктірілгеннен бері шетелдік халықтың саны едәуір өсті. Оның географиялық орны және әлеуметтік, экономикалық, климаттық, мәдени және транзиттік себептер бойынша шетелдіктер бүкіл аумақта қалды. Тарихи тұрғыдан алғанда, ел жаппай иммиграцияға ұмтылмаған, бірақ ол таңдамалы иммиграцияның тартымдылығы үшін, оған діни немесе идеологиялық қуғын-сүргін үшін саяси баспананың ескі дәстүрі қосылған. Бұл Мексикада тұратын зиялыларды, ғалымдарды және суретшілерді басқа елдерден әкеліп, әр түрлі ғылыми және көркем салаларда өз үлестерін қосуға мүмкіндік береді. Мексикадан Америка Құрама Штаттарына көшіп келу тарихын ең жақсы сипаттау - бұл бейбіл, қол жұмысына тартылған жұмысшылардың қозғалысы, негізінен кедейлік пен жұмыссыздықтың салдарынан солтүстікке қарай жылжып, жоғары жалақымен американдық еңбек нарығына тартылды. Тарихи тұрғыдан алғанда, мексикалықтардың көпшілігі өмірлерін жақсартуға тырысқан экономикалық иммигранттар болды. Азаматтық қақтығыстар кезінде, мысалы, Мексика революциясы (1910-1917 жж.) және Кристеролар көтерілісі (1926-1929 жж.) 2020 жылғы халық санағына сәйкес, Мексикада тұратын шетелдік тұрғындар ретінде үкіметте тіркелген 1,212,252 адам бар. Мексикада тұратын шетелдіктердің шамамен 70% -ы көршілес елдерден (АҚШ және Гватемала) келеді, басқа маңызды қауымдастық...
Immigration to Mexico has been important in shaping the country's demographics. Since the early 16th century, with the arrival of the Spanish, Mexico has received immigrants from Europe, Africa, the Americas (particularly the United States and Central America), and Asia. Today, millions of their descendants still live in Mexico and can be found working in different professions and industries. During the colonial era, hundreds of thousands of enslaved people were taken to what would become Mexico. Primarily from West Africa and, to a lesser extent, Southeast Asia, these individuals were not voluntary immigrants. In the 20th century, Mexico also became a country of refuge, in particular by accepting individuals fleeing World War II in Europe, the Spanish Civil War, and the Guatemalan Civil War. The Constitution also states: "Every man has the right to enter the Republic, leave it, travel through its territory and change residence, without the need for a security letter, passport, safe conduct or other similar requirements. The exercise of this right will be subordinate to the powers of the judicial authority, in cases of criminal or civil liability, and those of the administrative authority, as regards the limitations imposed by the laws on emigration, immigration, and general health of the Republic, or on pernicious foreigners residing in the country." Both Articles 33 and 9 of the Constitution limit foreigners' meddling in the country's political affairs. Article 33 empowers the executive to make someone leave the national territory immediately and without the need for a prior trial of any foreigner whose permanence it deems inconvenient. However, it grants foreigners the same guarantees as nationals and so they are protected by the provisions of Article 4; the equality of men and women. Also, Article 1 prohibits any discrimination based on ethnic or national origin, gender, age, disabilities, social status, health conditions, religion, opinions, preferences, civil status, or any other status that violates human dignity and aims to nullify or impair the rights and freedoms of people. It is important to include that Article 133 indicates that international treaties signed by the president and ratified by the Senate will be the supreme law of the entire union. For this reason, it should be remembered that Mexico is part of various international treaties that protect different protective rights of migrants, such as the Inter American Convention on Human Rights, which in its Article 22 establishes the rights of movement and residence and stipulates, among others, the right to freely leave any country, including one's own, may be restricted by laws only to protect national security, public order, or security, public morals or health, or the rights and freedoms of others. Mexico is part of the United Nations Convention on Migrant Workers, which broadly stipulates their rights and the corpus juris for the protection of the rights of women and girls. Immigration in Mexico has not had an overwhelming impact on the total population, compared to that of other countries, but there has been a considerable increase in the foreign population since Mexico was consolidated as an independent nation. Its geographical position and for social, economic, climatological, cultural, and transit reasons, foreigners have stayed throughout the territory. Historically, the country has not sought mass immigration, but it has been the focus of attraction for more selective immigration to which is added an old tradition of political asylum for religious or ideological persecution. That makes intellectuals, scientists, and artists who reside in Mexico come from other nations and contribute in various scientific and artistic fields. The history of Mexican immigration to the United States is best characterized as the movement of unskilled, manual laborers pushed northward mostly by poverty and unemployment and pulled into American labor markets with higher wages. Historically, most Mexicans have been economic immigrants seeking to improve their lives. In moments of civil strife, such as the Mexican Revolution (1910–1917) and the Cristero Revolt (1926–1929)
According to the 2020 National Census, there are 1,212,252 foreign born people registered with the government as living in Mexico. Around 70% of foreigners living in Mexico come from neighboring countries (the United States and Guatemala), other important communities come mainly from Spanish speaking nations, of which the Venezuelan, Colombian, Honduran, Cuban, Spanish, Salvadorian, and Argentinian communities stand out. The rest of immigration comes from other non Hispanic nations.
Колониялық дәуір, 1521-1821 жылдар
Мезоамерика - яғни Орталық және оңтүстік Мексика - XVI ғасырдың басында Еуропалық байланыста болған кезде үлкен жергілікті халыққа ие болды, бұл Жаңа Испания колониясына көші-қон үлгілерін қалыптастырды. Испания корольдігі мұхит сыртындағы иеліктеріне тек "таза" (limpieza de sangre) тектес католиктер ғана көшіп келуін шектеді, яғни олар еврей немесе мұсылман ата-бабаларының ластануын көрмеді. Болашақтағы иммигранттар Испанияның Севилья қаласындағы сауда үйінен діни мәртебесі мен ата-бабасының шыққан жерін растайтын куәлік алулары керек еді. Жаңа христиандар деп аталатын, яғни католик дінін қабылдаған яһудилерге иммиграцияға тыйым салынды, себебі олар христиандық деп жалған түрде мәлімделген және шын мәнінде христиан ретінде өтетін крипто-иудейлер. Испания мен Португалияның бір монархы болған кезеңде (1580-1640 жылдар) көптеген португал саудагерлері Мексикаға көшіп келді. Діни билік оларды крипто-жүйделер деп күдіктенді. Мексикадағы инквизиция 1571 жылы құрылды және ол тұтқындалды, сотталды, содан кейін сотталғандарды азаматтық билік органдарына аулатты, кейде өлім жазасына кесілді. Мексикаға алғашқы испан иммигранттары арасында таққа немесе шіркеу қызметкерлеріне айналған адамдар, енкоменда арқылы жергілікті еңбекке және алым-салық алуға қол жеткізген жеңімпаздардың артықшылықты тобымен байланысы бар адамдар, сонымен қатар Мексикада экономикалық мүмкіндікті көрген испандар болды. Бар испандар да асыл тұқымнан шыққан (гидальгос) емес, олардың көбі саудагерлер, кеншілер, әр түрлі қолөнершілер болған. Жаулап алу кезеңінен бастап, испан әйелдерінің өте аз бөлігі көшіп келді, көбінесе олар көшіп келген отбасы мүшелеріне қосылғандықтан. Олардың қатысуы испан колониясын нығайтуға көмектесті. Испандықтар қалалар құрды, кейде жергілікті қалалардың орнында, ең танымал - ацтектердің Теночтитлан қираған жерлерінде құрылған Мексика қаласы. Испандар қалаларда өмір сүруді ұнататын, ал ерте кезден бастап көптеген иммигрант қолөнершілер болғандықтан, испандық материалдық мәдениет Мексикада тігіншілер, былғарышылар, нан пісірушілер, қару жасаушылар, құрылысшылар, кітап сатушылар және медициналық мамандар (барбер хирургтар) арқылы қайталанды. 1550 жылы Мексика қаласына келген 8000 испандықтардың шамамен 10 пайызы қолөнершілер болған. Испанияда орналасқан кейбір ірі ауқымды шетелдік саудагерлердің Мексикадағы бизнесімен айналысатын отбасы мүшелері де болды. Испанияның кейбір қалалары Мексиканың кейбір қалаларына иммигранттарды жіберді, мысалы, Испанияның Брихуэга қаласы мен Мексиканың екінші үлкен қаласы Пуэбла, екеуі де тоқыма өндірісі қалалары болды. Африка құлдары испан жаулап алушылары мен отарлаушыларына көмекші ретінде әкелінді, бірақ құл ретінде олар Еуропалық ерікті иммиграциядан ерекшеленді. Мексикада жергілікті тұрғындар өте көп болғандықтан, испандықтар Африка құлдарын Кариб теңізіне қарағанда аз әкелді, өйткені қант өсіру көп жұмыс күшін қажет етті және жергілікті жұмысшылар жоқ еді. Еуропалық иммигранттардың көпшілігі Испанияның әртүрлі аймақтарынан келсе де, итальяндықтар, фламандтар (ең көп жағдайда Педро де Ганте), гректер, француздар және бірнеше ирландтар (оның ішінде Уильям Лампорт) бар. Португалдардан басқа, көптеген еуропалықтар испандық қоғамға қосылды. Он жетінші ғасырдағы ағылшын доминикандық монах Томас Гейдж бірнеше жыл Мексика мен Гватемаланың орталық бөлігінде өткізді және сол жердегі уақытының түрлі-түсті естеліктерін жазды, бірақ Англияға оралып, католицизмнен бас тартты. Азиялықтар Мексикаға Манила галеоны және Тынық мұхит жағалауындағы Акапулько порты арқылы келді. Бұл алғашқы толқынның құрамында филиппиндіктер, қытайлықтар мен жапондықтар болды, олардың көбі құл болған. Олардың ішіндегі ең танымал - Катарина де Сан-Хуан, "la china poblana" (Пуэбланың азиялық әйел), моғол тегіне жататын құл әйел.
Тәуелсіздік алғаннан кейінгі кезең, 1821-1920
Мексика 1821 жылы Испаниядан тәуелсіздік алғаннан кейін де либералды реформаға дейін католик еместерді иммиграциядан шеттетуді жалғастырды. 1823 жылы Агустин де Итурбиде монархиясы құлағаннан кейін жаңадан құрылған федеративтік республика иммиграцияға қатысты жаңа заңды, Жалпы отарлау туралы заңды жариялады. Мексикада шетелдіктермен сауда-саттық жасайтын испандық корольдік бақылау енді қолданылмай қалды, ал кейбір британдық бизнесмендер Мексиканың солтүстігінде күміс кен өндіруге қызығушылық танытты. Мексика үкіметі солтүстік аймақтарды жергілікті халықтың шабуылдарына қарсы буфер ретінде тұрғызуға тырысты. Мексика үкіметі Стивен Ф. Остинге Техастағы аумақтарды отарлауға лицензия берді, олар католик болу немесе католиктер болу және испан тілін үйрену шартымен, көбірек қоныстанушылар келген сайын бұзылудың үлкен құрметке ие болды. Көшіп келушілердің көпшілігі АҚШ-тың оңтүстігіндегі құл иелену аймақтарынан келген және құлдарын өздерімен бірге шығыс Техастың мол топырағын өңдеуге әкелген. Техастағы отарлау эксперименті Мексика үшін апатты болды, англо-техастар мен кейбір мексикалық техастар Мексиканың орталық үкіметіне қарсы көтеріліп, 1836 жылы іс жүзінде тәуелсіздік алды. Алайда, әртүрлі идеологиялық топтағы мексикалықтар он тоғызыншы ғасырда Мексикаға иммигранттарды тартуға шақырды. Америка Азамат соғысының (1861-1865) салдарынан Американың Конфедеративтік мемлекеттерінен бірқатар оңтүстік тұрғындар Мексикаға көшіп барды. Мексикаға көшіп келген тағы бір топ - көп әйел алу үшін діни еркіндік іздеген мормондар болды. Мексика революциясы басталғанда көптеген мормондар Мексикадан кетіп қалды. XIX ғасырдың аяғында Мексика президенті Порфирио Диас (1876-1880, 1884-1911) жаңғырту мен даму саясатын жүргізген кезде, АҚШ-тың көптеген азаматтары Мексикада қаржыгерлер, өнеркәсіпшілер, инвесторлар, агробизнес инвесторлары және фермерлер ретінде жұмыс істеді. Кейбіреулер мәдени жағынан ассимиляцияланып, испан тілін үйреніп, кейде элиталық мексикалық отбасыларға үйленді, бірақ басқалары жеке жекелікті және АҚШ азаматтығын сақтады. Порфириато кезінде британдық, француз және неміс иммигранттары да иммигранттардың ерекше топтарына айналды. Мексикаға Қытайдың жаппай көшіп келуі 1876 жылы Куба мен Перуге жаппай жалғызбасты ерлер көшіп келгеннен кейін басталды, онда олар далалық жұмысшылар кулилері ретінде жұмыс істеді. Қытай еркектері негізінен Солтүстік Мексикаға көшіп келді, ал көші-қон ағыны 1882 жылы АҚШ-та Қытайларды шеттету туралы заң қабылданғаннан кейін көбейді. Кейбіреулері АҚШ-қа заңсыз кірді, бірақ көбі Мексика жағындағы шекаралық аймақта қалды, онда олар шағын бизнес кәсіпкерлері ретінде саудаға кіріп, құрғақ тауарлар дүкендері мен шахталарда және ауыл шаруашылығы қалаларында кір жуу орындарын, сондай-ақ шағын өндіріс және жүк көлігі шаруашылығын құрды. Олар шағын бизнес секторын монополиялауға келді. Қытай саудагерлері Гуаймас сияқты Тынық мұхит жағалауындағы порттарда өз елдерінің азаматтарын жалдап, саудаға шыға бастады. Мексика революциясы кезінде күшейген солтүстік Мексикада қытайларға қарсы сезімдер болды. 1930 жылдары олар Сонорадан шығарылды, ал олардың бизнесі мемлекет меншігіне өтті.
Иммиграциялық саясат
Мексика үкіметі көші-қон ағынын бақылауға және экономикалық дамуға үлес қоса алатын шетелдіктерді тартуға ниетті болғандықтан, жаңа көші-қон заңы шетелдіктердің кіру және тұруға рұқсатын жеңілдетеді. Ол иммигрант пен иммигрант емес екі ірі иммиграциялық категорияны "әлеуметтік емес" және "уақытша тұрғылықты" категорияларымен алмастырады, сонымен бірге "тұрақты тұрғылықты" мәртебесін сақтайды. Жалпы халық туралы заңда екі санатқа 30-дан астам әртүрлі шетелдіктер кіреді, яғни, құрметті қонақ, діни қызметкер және т.б., әрқайсысы өздерінің ережелері мен талаптарымен елге кіруге және тұруға құқылы. Жаңа заң бойынша талаптар жеңілдетіліп, жұмыс істеуге рұқсат етілгендер мен рұқсат етілмегендер арасында айырмашылықтар жасалады. Заң сондай-ақ зейнеткерлер мен басқа шетелдіктер үшін тұрақты тұрғылықты жер үшін өтініш беру процесін жеделдетеді. Тұрақты тұруға рұқсат беру үшін заң бойынша білім деңгейі, жұмыс тәжірибесі, ғылыми және технологиялық білім сияқты факторларға негізделген балл жүйесі қолданылады. Заңның 81-бабына және 2012 жылғы 28 қыркүйекте жарияланған заңға қосымша ережелердің 70-бабына сәйкес, иммиграциялық қызметкерлер иммиграциялық рәсімдерді жүргізе алатын жалғыз адамдар, бірақ Федералды полиция көмек көрсете алады, бірақ тек Миграция институтының өтініші мен нұсқауы бойынша. Тексеру процедуралары азаматтық қоғам ұйымдары немесе иммигранттарға гуманитарлық көмек көрсетумен айналысатын жеке тұлғалар басқаратын мигранттар үшін арналған баспаналарда жүргізілмейді. Құжатталмаған иммиграция Мексика үшін, әсіресе 1970 жылдан бері проблема болып келеді. Депортация саны 2011 жылы 61,034 тіркелген жағдаймен төмендеп келе жатқанмен, Мексика үкіметі 2004 және 2005 жылдары 200 мыңнан астам рұқсатсыз шекарадан өту фактісін тіркеген. 2011 жылы Мексикадағы құжатсыз көшіп келушілердің 93% Гватемала, Гондурас және Сальвадордан келген.
Демография
Мексикадағы шетелдіктердің көпшілігі Америка Құрама Штаттарынан немесе испан тілінде сөйлейтін басқа елдерден, ал Еуропа, Шығыс Азия және испан тілінде сөйлейтін Америкадан кішірек санда келеді. Олардың саны елдің экономикасының дамуымен өсіп келеді, қазір олар халықтың 1% құрайды.
Туған ел
Орны Ел 2020 2010 Өзгеріс % 1 797,226 738,103 8.02% 2 56,810 35,322 60.83% 3 52,948 10,063 426.17% 4 36,234 13,922 160.26% 5 35,361 10,991 221.73% 6 25,976 12,108 114.54% 7 20,763 18,873 10.01% 8 19,736 8,088 144.02% 9 18,693 13,696 36.49% 10 12,439 7,943 56.60% 11 10,547 6,655 58.48% 12 9,080 7,163 26.76% 13 8,968 4,532 91.73% 14 8,670 5,886 47.30% 15 6,860 6,314 10.40% 166,19 4,964 33,732 5,267 24.02% 18 5,895 19 5,731 5,731 5,72 20 60,039 3,8439 4 2100 IN 9 22960 3,9299 4,0293 3,0293 2,049 2,029 2,029 2,029 2,029 2,029 2,029 2,029 2,029 2,026 2,026 2,029 2,029 2,029 2,0 261
Мексикадағы иммигранттар тобы
Иммигранттар Мексикаға көптеген себептермен келеді, олардың көпшілігі экономикалық және / немесе жұмысқа байланысты себептермен келді. Олардың көбісі - мексикалық немесе шетелдік компанияларда жұмыс істейтін басшылар, мамандар, ғалымдар, суретшілер немесе спортшылар - қауіпсіз жұмыспен келеді. Көшіп келушілердің негізгі мотивациясы - зейнеткерлік, олар тұрақты өмір сүруге бейім. Мексиканың екі ұлттан шыққан ұрпақтары, Мексиканың азаматтығы берілгендер немесе құжаттары жоқ адамдардан басқа, оның аумағында 262 672 шетелдік тұрғындар тұрады. Шетелдік тұрғындардың басым бөлігі Гватемаладан, содан кейін Африка, Испания және Гаитиден келеді.
Америка
Мексикада АҚШ-тан тыс ең көп американдықтар тұрады. 2022 жылы Мексикада шамамен 1,6 миллион америкалық иммигрант болады. 2020 жылы АҚШ-тан келгендер 65%-пен ең үлкен иммигрант топты құрады, содан кейін 4% Гватемалалықтар мен 4% Венесуэлалықтар. COVID-19 пандемиясына дейін АҚШ-тан келген адамдар, негізінен, зейнеткерлер, студенттер, діни қызметкерлер (мормон миссионерлері, протестант миссионерлері және т.б.) болды. ), Мексикалық америкалықтар және Мексика азаматтарының жұбайлары. Олардың ішінде мексикалық компаниялар ағылшын тілін үйрету үшін жұмысқа алған профессорлар, университет профессорлары, корпорация қызметкерлері мен басшылары бар. COVID-19 пандемиясынан кейін қашықтан жұмыс істеудің пайда болуымен және АҚШ-та өмір сүрудің қымбаттауымен көптеген "цифрлық көшпелілер" Мексикаға көшіп келді, бұл 2010 жылдан бері иммигранттар саны екі есеге жуық. Мексикада жыл бойы көптеген адамдар тұрады, бірақ кейбір тұрғындар жыл бойы қаламайды. Зейнеткерлер зейнетақы төлемдерін алу үшін АҚШ-та жарты жыл өмір сүре алады. "Қар құстары" деп аталатын құстар күзде келіп, көктемде кетеді. Мексикадағы американдық қауымдастық бүкіл елде кездеседі, бірақ көбінесе АҚШ-тың Мексика шекарасындағы қалаларында немесе жақын маңдағы (Тихуана, Мексикали, Матаморс, Рейноса, Ногалес, Сидад Хуарес, Нуэво Ларедо), Мексиканың ішкі бөлігіндегі үлкен мегаполистер (Мексико қаласы, Гвадалахара, Монтеррей, Пуэбла, Толука, Морелия, Кверетаро), жағажайлар (Лос-Кабос, Розарито, Сан-Карлос, Пуэрто-Пеньако, Мазатлан, Тулум, Пуэрто-Морелос, Мерида, Пуэрто-Эскондидо, Пуэрто-Вальярта, Икстапан, Манзанильо) немесе зейнеткерлер арасында танымал шағын қалалар (Текила, Валле-де-Браво, Теотлан, Малино, Паткузаро, Сан-Мигель-де-Аленде, Ажик, Чапала).
Орталық Америка
Мексикаға ең көп көшіп келгендер Орталық Америкадан келеді, 2010 жылы Мексикада Гватемала, Гондурас, Белиз, Сальвадор, Коста-Рика, Панама және Никарагуадан келген 66 868 көшіп келуші өмір сүрді. Гватемалалық азаматтық соғыс пен Сальвадорлық азаматтық соғыс нәтижесінде Мексика осы елдерден қоныс аударған босқындардың едәуір санын қабылдады. Соңғы уақытта Мексика Орталық Америка және басқа елдер (Кариб бассейні, Африка, Азия және Шығыс Еуропадан) үшін АҚШ-қа транзит жолына айналды. 2014 жыл - бұл Мексика шекарасынан АҚШ-қа заңсыз кіруге тырысқанда Мексикадан тыс адамдар Мексикадан тыс адамдардан көп ұсталған алғашқы жыл. Мексикадан тыс адамдар саны (олардың басым көпшілігі Орталық Америкада тұрады) 2007 жылы 68 мыңнан 2014 жылы 257 мыңға дейін өсті; Мексика тұрғындары 809 мыңнан 229 мыңға дейін төмендеді. Мексиканың ресми өкілдерінің айтуынша, Plan Frontera Sur (Оңтүстік шекара жоспары) тарихи түрде көп қабатты оңтүстік шекараны қайтадан бақылауға алу және мигранттарды трансұлттық қылмыс топтарынан қорғау үшін жасалған. 2020 жылдың қаңтар айында Мексика Мексика арқылы АҚШ-қа көші-қонды азайту үшін Мексика билігі қабылдаған қатаң шаралардың бір бөлігі ретінде Құрама Штаттарға жету үшін Гватемаладан заңсыз кірген 800 көшіп келушіні ұстады.
Кубалық
Соңғы жылдары Мексикаға кубалықтардың көшіп келуінің саны артып келеді. Олардың көпшілігі Мексиканы АҚШ-қа жол ретінде пайдаланады, ал Мексика көптеген Кубалықтарды депортациялап келеді. Мексикада 63 мыңға жуық кубалық тұрады. 2010 және 2016 жылдар аралығында Кубаның тіркелген тұрғындарының саны 560% -ға, 4033-тен 22 604-ке дейін өсті. Осы уақыт аралығында Кубаның Кинтана-Роо штатында 710%-ға өсті; халықтың төрттен бірі (5 569 адам) осы штатта тұрады.
Гаити
Мексикада гаитилік диаспораның едәуір бөлігі бар. 2021 жылғы есеп бойынша Мексикада шамамен 71000 гаитилік тұрғындар тұрады. Гаитиліктер елге 1970 жылдары Дювалье режимі кезінде келді, ал 2010 жылғы жер сілкінісінен кейін екінші толқын болды. Соңғы жылдары көптеген адамдар Құрама Штаттарға кіруден бас тартқаннан кейін, Мексикада уақытша тұрып жатыр.
Колумбиялық
Мексикада 73 000 колумбиялық тұрады деп есептейді. Тек 1970-ші жылдары ғана Колумбияның саяси баспанасы Мексика үкіметінің қорғауында көбейді, өйткені 80-ші жылдары Колумбия партизандары елінен қашып кетті, олардың көбі қорғауға алынды және қуғын-сүргіннен аулақ болу үшін жасырын қалды.
Аргентиналықтар
Мексикаға аргентиналық иммиграция 1970 жылдары Аргентинадағы диктатура мен соғыстан қашып кетіп, шағын толқындарда басталды. Қазіргі уақытта Аргентинаның мексикалық қауымы Мексикадағы ең ірі қауымдардың бірі болып табылады, Мексикада 13000-ға жуық құжаттандырылған тұрғындар тұрады. Алайда, ресми емес бағалаулар бойынша, олардың саны 40-150 мыңға дейін жетеді. 2011-2015 жылдар аралығында Кинтана-Руода аргентиналықтардың саны екі есеге көбейіп, қазір 10 мыңға жетті, бұл штаттағы шетелдіктердің ең көп санын құрайды. Екі негізгі эмигрант толқыны; 1970 жылдардағы "Қылай соғыс" және 2001 жылғы экономикалық дағдарыстан кейін. Аргентиналықтардың ең үлкен қауымы Мексика қаласында (Кондеса маңындағы қауыммен) және Леонда, Гвадалахарада, Пуэблада, Канкунда, Плайя-дель-Карменде, Тулумда, Меридада, Монтеррейде және Тампикода кішігірім қауымдар бар. Мексикада тұратын аргентиналықтардың көпшілігі Буэнос-Айрес қаласынан және Буэнос-Айрес, Санта-Фе, Кордоба, Мендоса және Тукуман провинцияларынан келеді. Аргентиналық қауым мейрамханалар, барлар, бутиктер, модельдер кеңесшілері, валюталық банктер арасындағы нарықтар сияқты мекемелердің ашылуына қатысты.
In Quintana Roo, the number of Argentines doubled between 2011 and 2015, and now make a total of 10,000, making up the largest number of foreigners in the state. With two main emigrant waves; during the 1970s Dirty War and after the 2001 economic crisis. The largest Argentine community is in Mexico City (with a sizeable congregation in the Condesa neighborhood) and there are smaller communities in Leon, Guadalajara, Puebla, Cancun, Playa del Carmen, Tulum, Mérida, Monterrey, and Tampico. Most Argentines established in Mexico come from the city of Buenos Aires and the provinces of Buenos Aires, Santa Fe, Cordoba, Mendoza and Tucuman. The Argentine community has participated in the opening of establishments such as restaurants, bars, boutiques, modeling consultants, foreign exchange interbank markets, among other lines of business.
Венесуэла
Венесуэладағы Уго Чавестің және оның Боливарлық революциясының жағымсыз әсерінен болған иммигранттардың ең соңғы ағыны Венесуэла диаспорасынан туындады. 2000 жылғы санақпен салыстырғанда, 2000 жылы 2823 венесуэлалық мексикалықтан 2010 жылы 10 063 адамға дейін көбейді, бұл Мексикада тұратын венесуэлалықтардың 357% -ға өсуі. Мексика тек 2014 жылдың алғашқы 5 айында 975 венесуэлалықтарға тұрақты жеке куәлік берді, бұл 2013 жылы барлық венесуэлалықтарға берілген жеке куәліктердің екі есеге көп және 2000 жылы Мексикадағы барлық венесуэлалық мексикалықтардың 35% -ын құрайтын сан. Мамыр айында берілген 981 визаға қарағанда маусым айында берілген 1183 виза 20% -ға өсті. XX ғасырдың басында көптеген азиялықтар, негізінен қытайлықтар мен корейлер, жұмысшылар ретінде әкелінді. Бұл иммигранттар Хенекуен және Чинетеско деп аталды және Тынық мұхиты мемлекеттеріндегі (мысалы, Синалоа) және Юкатан түбегіндегі ауыл шаруашылығы плантацияларында көп шоғырланды. Жалпы алғанда, Мексикаға азиялық иммиграция, көптеген басқа латын Америка елдері сияқты, негізінен Шығыс Азия (Қытай мен Жапония сияқты) және Батыс Азия (яғни Ливан мен Сирия) елдерінен келді.
Корея тілі
Соңғы уақытта (20-ғасырдың аяғы мен 21-ғасырдың басында) корей иммигранттары саудагерлер мен білікті жұмысшылар ретінде келді. Қазіргі иммигранттарды ірі қалаларда (Мексико, Монтеррей, Кверетаро) кездестіруге болады, ал корей ұрпақтары Баха-Калифорния, Сонора, Герреро, Веракрус, Кампече, Юкатан және Кинтана-Ро сияқты жағалау аймақтарында көп. INM мәліметтері бойынша, 2009 жылы Мексикада 5,518 Оңтүстік Корея және 481 Солтүстік Корея тұрғыны өмір сүрген. Мексикаға қытайлық иммиграцияның тарихы 19 ғасырдың аяғынан 1930 жылдарға дейін жалғасады. 1920-жылдарға қарай, мексикалық әйелдері мен мексикалық қытай балалары бар қытай азаматтарының едәуір саны болды. Олардың көпшілігі 1930 жылдары АҚШ пен Қытайға депортацияланған, 1930 жылдардың аяғында және 1960 жылы репатриацияланған. Кішігірім топтар 1930 жылдан 1980 жылға дейін қайта оралды. Мексикадағы екі негізгі қытайлық қауымдастық Мехикали мен Мехико қаласында тұрады, бірақ олардың аз бөлігі таза қытай қанды. Мексиканың Баха-Калифорниядағы Мехикали қаласында Мексикадағы ең көп қытай халқы және Ла-Чинеска деп аталатын ең үлкен қытай ауданы бар. Мексиканың тамақтану, сәулет және күнделікті өмірінде көбінесе кантон және мандарин тілінде сөйлейтін халықтардың мәдениеті мен тілі айқын көрінеді. Қытайлықтар 19-ғасырда темір жол салу үшін елге кірді, ал оларға қарсы көптеген ксенофобикалық әрекеттер жасалды, өйткені Мексика еуропалық иммигранттарды артық көрді. 2010 жылғы санақ бойынша Мексикада 6 655 қытай иммигранты тұрады.
Филиппиндіктер
Филиппиндіктер Филиппиннен Манила галеондары арқылы ел Испанияның отарлаушы билігі астында болған кезде (1540-1898) және 1815 жылға дейін Жаңа Испаниядан тікелей басқарылатын. Олар АҚШ-тың Америка аумақтарының басқаруы кезінде (1899-1946 жж.) Христиандыққа айналған филиппиндіктер испан отаршылдық дәуірінде еркін азиялық иммигранттардың көпшілігін құраған және тіпті америкалықтар болмаған құқықтар, соның ішінде жеке қорғаныс үшін семсер мен пышақ алып жүру құқығы бар. және мүмкін гуаябера (бұл әлі күнге дейін Юкатанда "филиппина" деп аталады) баронг тагалогынан. Филиппиндік сөздер мексикалық тілге де енген, мысалы, палапа (алғашқыда тагалог тілінде "кокост пальмасы жапырағы") сөзі, ол кокост жапырақтары қолданылып, мексикалық испан тіліндегі филиппиндік нипа күркесіне ұқсайтын сабанның бір түрі. Филиппиндіктер теңізшілер ретінде қызмет етуге мәжбүр болды, өйткені Филиппин аралдарының теңіздік мәдениеті. 1619 жылы Манила галеоналарының екіпажының барлығы дерлік филиппиндік теңізшілерден құралған. Олардың көбі қатал қарым-қатынас пен қауіпті жағдайдан қайтыс болды. Сондай-ақ, көптеген галеон ескірген, тым көп жүк жүретін және жөндеу жұмыстары нашар болған. 1608 жылы қабылданған заң филиппиндік теңізшілердің киімін "ropa necesaria" -ға дейін шектеді, ол бір жұп шалбардан тұратын, бұл филиппиндік теңізшілердің көп өлімін болды. Осы жағдай 1620 жылы Филипп ІІІ патшаны саудагерлерді жергілікті жұмысшыларға лайықты киім беруге мәжбүрлейтін заңға қол қоюға итермеледі. Бұл кезеңде көптеген филиппиндік теңізшілер Акапулькоға жеткенде дезертирлікпен кетті. 1619 жылы "Эспириту Санто" галеонның капитаны Себастьян де Пиньеда кемедегі 75 филиппиндік экипаждың тек 5 адам ғана қайтып оралу үшін қалды деп патшаға шағымданды. Қалғандары қашып кетті. Бұл теңізшілер Мексикада қоныстанды және жергілікті тұрғындарға үйленді (кейбіреулері бұрын Филиппинде үйленген болса да), әсіресе олар Колимадағы шарап саудагерлері үшін туба (пальма шарапын) өндірудегі шеберліктері үшін жоғары сұранысқа ие болғандықтан. Филиппиндіктер көбінесе Манила галеоналарының соңғы порттарына жақын аймақтарда қоныстанды. Бұларға Акапулько, Барра-де-Навидад және Сан-Блас, Наярит, сондай-ақ жол бойындағы көптеген кішігірім аралық елді мекендер кіреді. Олар сондай-ақ 17-ғасырдан бұрын Колима және Халиско аймақтарын қоныстанды, олар сол кезеңде Коколизтели эпидемиясы мен испандық мәжбүрлі еңбегіне байланысты америкалық мекендерінен айтарлықтай бөлінді.
Жапон тілі
Жапондық қауым Мексикада да маңызды, олар негізінен Мехико қаласында, Морелияда, Сан-Луис-Потосиде, Пуэблада, Монтеррейде, Кверетарода, Леонда, Толукада, Тихуанада, Гвадалахарада және Агуаскалиентесте және Чиапас штатындағы иммигранттар колониясында тұрады. Жапон тілі Мексикадағы мәдени өмірде маңызды және никкей үшін көптеген мекемелер бар және осы тілді және олардың өмір салтын үйренгісі келетіндер осы лицейлерге қатыса алады. INM мәліметтері бойынша, 2009 жылы Мексикада 4485 жапон иммигранты өмір сүрген. Мексикалық арабтар құрамында ливандықтар, сириялықтар және палестиналықтар бар. Олардың отбасылары Мексикаға Осман империясының Бірінші дүниежүзілік соғыста құлдырауынан кейін келген. Олардың басым көпшілігі христиан, ал кейбіреулері мұсылман.
Яһудилік
Мексикадағы яһудилердің тарихы 1519 жылы Испания инквизициясына бағынышты болған және католицизмге мәжбүрлеп айналдырылған яһудилерге сілтеме жасай отырып, көбінесе Marranos немесе "Crypto Jews" деп аталатын Conversos келуінен басталды. XIX ғасырдағы либералды реформа кезінде Мексикадағы Рим-католик шіркеуінің монополиясы діни төзімділікпен ауыстырылған кезде, яһудилер Мексикаға ашық көшіп кетуі мүмкін болды. Олар Еуропадан, кейіннен құлап бара жатқан Осман империясынан, соның ішінде Сириядан, ХХ ғасырдың бірінші жартысына дейін келді. Басқалары Екінші дүниежүзілік соғыста яһудилердің Холокостінен қашып, босқындар ретінде келді. Бүгінде Мексикадағы еврейлердің көпшілігі осы иммиграцияның ұрпақтары болып табылады және әлі де диаспоралық шығу тегі бойынша бөлінеді, негізінен идиш тілінде сөйлейтін ашкеназилер мен испан тілінде сөйлейтін сефардтар. Олар үлкен қалаларда шоғырланған: Мексика қаласы, Гвадалахара, Монтеррей.
Армяндықтар
Мексикадағы армян диаспорасының саны басқа иммигрант топтарымен салыстырғанда аз. Халықтың басым бөлігі 1910-1928 жылдар аралығында Мексикаға келді, олардың көпшілігі армян геноцидіне байланысты.
Еуропалық
Мексика тәуелсіздік алғаннан кейін еуропалық иммиграцияны ешқашан қабылдамаса да, колониялық кезеңде 1 миллионнан астам еуропалықтар испан Америкасына көшіп келді, бұл сол кездегі халыққа қатысты еуропалық иммиграция деп айтуға болады. Олардың басым көпшілігі Испаниядан келсе де, басқа еуропалықтар заңсыз көшіп келді. Олар Мексика мен Перуге көшіп барды. Оларды "жасырын көшіп келушілер" деп атады, олардың 100 мыңы испандықтар еді. Порфириатоның соңында елде шамамен 100 000 - 200 000 шетелдік болды. Ең ірі үш топ - испандықтар, американдықтар және қытайлықтар. 1911 жылдан 1931 жылға дейін Мексикаға 226 000 көшіп келуші келді, олардың басым көпшілігі Еуропадан еді.
Британдықтар
Мексикада ағылшын, уэльстік және шотландтық тектес адамдар бар. Мексиканың көші-қон институтының мәліметінше, 2009 жылы Мексикада 3761 британдық өмір сүрді. Корнуолл мәдениеті әлі күнге дейін жергілікті архитектурада және Хидальго штатындағы тағамдарда сақталған. Шотландия мен Уэльс тегі Мексикада, әсіресе Идальго, Халиско, Агуаскалиентес және Веракрус штаттарында да өз беттерін қалдырды. XIX ғасырдың аяғында Мексикада алғашқы футбол командаларын ағылшын иммигранттары құрды. Астурия, Галисия және Кантабрия сияқты кельт тектерінен шыққан солтүстік испандар да Мексиканың мәдениетінде өз ізін қалдырды және олардың тілдері Мексиканың әртүрлі аймақтарында, әсіресе орталық және солтүстік штаттарда көптеген ерекше акценттерді қалыптастырды.
Француз тілі
Мексикаға 19 және 20 ғасырларда Франциядан иммиграция толқындары келді. 2010 жылғы санақ бойынша Мексикада 7163 француз азаматы өмір сүрген. Франция бас консулдығының мәліметінше, 2015 жылы Мексикада 30 000 француз азаматы бар. Француз тілі жалпы білім беретін орта мектептерде және бүкіл елдегі университеттерде жиі оқытылады. Француз тілі кейде Веракрус штатының Жикальтепек, Сан-Рафаэль, Ментидерос және Лос-Альтос қалаларында да естіледі, мұнда сәулет және тамақ та өте французша. Бұл иммигранттар Франциядағы Haute Saône департаментінен, әсіресе Шамплитт пен Бургундиядан келді. Тағы бір француз тобы - "Барселонетс" Альп де-Аут Прованс департаментінен, олар жұмыс табу және тауар сату саласында жұмыс істеу үшін Мексикаға көшіп келді және Мексика қаласында, Пуэблада, Веракрус пен Юкатан қаласында танымал. Мексикадағы маңызды француз ауылы - Санта-Росалия, Баха-Калифорния-Сур, онда француз мәдениеті / сәулет өнері әлі де кездеседі. Француз мәдениетінің басқа да белгілері Жалиско және Синалоа штаттары сияқты бірқатар аймақтық мәдениеттерде бар. Екінші француз интервенциясы (1860 жылдар) кезінде елдің көптеген бөліктері, соның ішінде Мексика қаласы, Австрияның марқұм императоры Максимилиан Габсбургтің басқаруымен Францияның бақылауына түсті. Бұл әскери науқанға Франциядан (олардың кейбіреулері қара нәсілді) және сол кездегі оның еуропалық одақтастарынан мыңдаған сарбаздар әкелінді. Соғыс аяқталғаннан кейін кейбір сарбаздар Ел Бахионың ауылдық жерлерінде қалды. Бұл жауынгерлердің ұрпақтары Лос-Альтос-де-Халиско деп аталатын аймақта және осы аймақтың көптеген қалаларында, мысалы, Мичоакан штатында Коалкоман, Агилья, Замора және Котиха сияқты қалаларда кездеседі. "Мариачи" сөзінің (Орталық Батыс Мексиканың халық музыкасы) шығу тегі туралы бір халықтық гипотеза - бұл француз "неке" сөзінен шыққан, өйткені бұл Джалиско мен Мичоаканның француз жер иелері отбасыларының үйлену тойындарында ойналатын музыка болды. Сонымен қатар, бұл аймақ колониялық дәуірден бастап испан тектес мексикалықтардың орталығы болғандығын атап өту керек. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Мексикадан келген он мыңдаған француздар еркін француз күштеріне және француз қарсыласына қатысты. Олардың ішінде Мексикада туған лейтенант Рене Луис Кампеон бар. Ол 1944 жылы тамызда Парижді азаттықтан босату кезінде Парижге алғаш рет кірген. Франкофондық халықтардың арасында Бельгиядан келгендер, мысалы валлондар мен Швейцариядан келген франко швейцарлар бар. Бельгиялықтар, оларды ардагер Ч. Луманс Чиуауа штатында бельгиялық колония құруға тырысты, оны Ньюэва Бельгика деп атады, ал жүздеген бельгиялық қоныстанушылар оны құрды, бірақ көпшілігі штаттың астанасына және аймақтағы басқа қалаларға көшіп барды, онда валлондар мен француздар естіледі. Окситан тілі Гуанахуато штатында естіледі, ол сондай-ақ Langue d'oc деп аталады, ол бастапқыда Оңтүстік Францияда сөйленген тіл.
Неміс тілі
Плаутдиец тілі - Чиуауа және Дуранго штаттарында тұратын неміс және голланд менониттері. Басқа неміс қауымдастықтары Нуэво-Леон, Пуэбла, Мексика қаласы, Синалоа және Чиапас, Юкатан түбегінде орналасқан. Германиядан тыс ең үлкен неміс мектебі Мексика қаласында (Александр фон Гумбольдт мектебі) орналасқан. Бұл үлкен неміс халқының өкілдері, олар әлі күнге дейін неміс мәдениетін (оның танымал аймақтық полька сияқты музыка түрлері, conjunto және norteño) және тілін сақтауға тырысады. Басқа да күшті неміс қауымдастықтары Коахуила мен Закатекаста (әсіресе меннониттер), Чиапас (Тапачула) және Нуэво Леонның басқа бөліктерінде (эспе. Монтеррей аймағында үлкен неміс азшылығы бар), Тамаулипас (Рио-Гранде аңғары неміс американдық мәдениетімен және мексикалық американдық немесе Техано ықпалымен байланысты), Пуэбла (Нуево Некакса) неміс мәдениеті мен тілі әртүрлі деңгейде сақталған. 2010 жылғы санақ бойынша Мексикада 6 214 неміс тұрғыны өмір сүрген. Вилла Карлота елді мекені ерекше қызығушылық туғызады: бұл екінші Мексика империясы (1864-1867) кезінде Юкатандағы Санта-Елена және Пустунич ауылдарында орналасқан екі неміс ауыл шаруашылығы елді мекенінің атауы болды. Вилла Карлотада 443 неміс тілді иммигранттар болды, олардың көпшілігі шаруалар мен қолөнершілер болды, олар отбасыларымен көшіп келді: көпшілігі Пруссиядан келді және олардың көбі протестанттар болды. Жалпы алғанда, бұл иммигранттарды қоныс аударушы қоғам жақсы қабылдаса да, император үкіметі осы фермерлерге ұсынған келісімшартты өз мүмкіндіктері бойынша құрметтегенмен, колониялар 1867 жылы құлдырады. Вилла Карлотаның ыдырауынан кейін кейбір отбасылар жарты аралдың басқа бөліктеріне, АҚШ-қа және Германияға көшіп кетті. Көптеген адамдар Юкатан қаласында қалды, онда осы пионерлердің ұрпақтары бар, олардың фамилиясы Ворбис, Дитрих және Солс сияқты. 2012 жылы жалпы неміс ата-бабалары барларды есептемегенде, жартылай неміс тегі бар 2 миллион мексикалықтар болды, бұл Мексиканы Бразилия мен Аргентинадан кейін Латын Америкасындағы неміс мұрасы бар үшінші елге айналдырды.
Ирландия
Сондай-ақ, Идальго, Веракрус және солтүстік штаттарда ирландтық мексикалық халық бар. INM мәліметтері бойынша, 2009 жылы Мексикада 289 ирландтық шетелдік өмір сүрді. Мексикадағы Техаста революцияға дейін көптеген мексикалық ирланд қауымдастықтары өмір сүрді. Көптеген ирландтар протестанттық проамерикалық элементтерге қарсы католик Мексикамен бірге болды, олар АҚШ әскерлерінің батальонын құрастырды. Кейбір жағдайларда ирланд иммигранттары немесе американдықтар Калифорниядан (Америка Құрама Штаттарының Азамат соғысы (1861-65) кезінде Аризона штатының Юма фортындағы ирланд конфедеративтік әскері) кетті. Альваро Обрегон (О'Брайен) 1920-1924 жылдары Мексика президенті болды және Сидад Обрегон мен оның әуежайы оның құрметіне аталған. Актер Энтони Куинн - ирланд тегіне жататын тағы бір танымал мексикалық. Мексика қаласында XIX ғасырда Мексика үшін соғысқан ирландтарға құрмет көрсететін ескерткіштер де бар.
Италиялық
Бразилия, Аргентина және АҚШ сияқты басқа елдермен салыстырғанда Мексикаға итальяндықтардың үлкен ағыны болған жоқ. Көптеген кішігірім көші-қон толқындары құжатталған, бірақ ең ертегісі, мүмкін, 16-ғасырдың басында Чичимека жерлерін жаулап алу сияқты ескі. Соңғы уақыттағы ең көрнекті көші-қон толқыны XIX ғасырдың аяғында Солтүстік Италия мен Венетодан келді, ал олардың ұрпақтары бүгінде Мексика қоғамына жақсы сіңген. Пуэбла штатындағы Чипило қаласын (қазіргі уақытта Ұлы Пуэбла қаласының бөлігі) итальяндықтар құрған, ал оның тұрғындарының көпшілігі әлі күнге дейін испан тілімен бірге венеция тілінде сөйлейді. Итальяндықтардың нақты саны белгісіз, бірақ елде шамамен 850 000 итальяндық мексикалықтар бар деп есептейді. 2012 жылы Мексикада 20 000 итальяндықтар тұрады. Көбісі Ресейден коммунистік режим кезінде (Кеңес Одағы) кетіп, Мексика заңына сәйкес, коммунистік елдердің мигранттары Мексика жеріне жеткенде баспана сұрауға рұқсат етілген. Леон Троцкий Сталиннің қуғын-сүргінінен қашып, Мексикаға көшіп барады, ақырында Сталиннің тапсырысы бойынша Мексика қаласында өлтірілді. Рухани христиандық Пригунья - 20 ғасырдың басында Бая Калифорниядағы Гуадалупе долына көшіп келген шағын топ.
Most left Russia during its communist regime (Soviet Union), taking advantage of the Mexican law allowing migrants from communist countries to apply for asylum as soon as they touched Mexican soil, and the ability to become legal residents of Mexico. Leon Trotsky famously moved to Mexico escaping persecution from Stalin, and was eventually murdered at Stalin's behest in Mexico City. The Spiritual Christian Pryguny were a small early 20th century immigrant group to Valle de Guadalupe, Baja California.
Испан және португал тілдері
Мексикада еуропалықтардың ең көп бөлігі - испандар. Олардың көпшілігі 300 жылдық отарлау кезеңінде келіп, Мексика мәдениетінің негізгі компоненттерінің бірі болды. Генетикалық зерттеулер көрсеткендей, мексикалықтардың көпшілігі әртүрлі дәрежеде еуропалық ата-бабалары бар, олардың көпшілігі Иберия және 16-17-18 ғасырларға жатады. Екінші ең көрнекті көші-қон толқыны Испанияның Азамат соғысына (1936-1939) және одан кейінгі Франсиско Франко режиміне (1939-1975) байланысты. Мексиканың қазіргі аумағына келген алғашқы испандықтар (және алғашқы еуропалықтар) - Гонсало Герреро мен Геронимо де Агилар, бастапқыда Доминикан Республикасынан Панамаға жіберілген кеме апатына ұшыраған теңізшілер. Олар 1511 жылы Юкатан түбегінде жағалауға жеткен. Кейіннен екеуін де 1519 жылы Ернан Кортес экспедициясы тапты. Геронимо де Агилар испандарға қосылды және танымал болды Юкатек мая аудармашысы болды, ол ацтек империясына қарсы әскери науқанға көмектесті, ал Гонсало Герреро қала берді және испандарға қарсы майялар жағында күресті. Ернан Кортес экспедициясына Экстремадура, Андалусия, Галисия және Ла-Маншадан келген адамдар, сондай-ақ Кордова мен Гранададан келген мұсылман диндес адамдар кірді. Олар Кубадан және Юкатан түбегі мен Мексика шығанағының жағалауларынан жүзіп шығып, Веракрус аралына жетіп, ацтек империясын жаулап алып, Жаңа Испанияның басталуына әкелді. Нуньо де Гусманның жорығы - бірнеше испан және португал отбасыларын қамтыған тағы бір әйгілі ерте көші-қон толқыны. Гусман және оның ізбасарлары король Карлос V-нің өтініші бойынша Кортестің өсіп келе жатқан құдіретін тепе-теңдеу үшін Мексикаға көшті. Бұл адамдар 1540 және 1580 жылдар аралығында қазіргі Солтүстік орталық және Солтүстік-Батыс Мексикадағы барлық қалаларды, Гуанахуатодан бастап Кулиаканға дейін қоныстанды және құрды. XVI ғасырдың аяғында Мексикаға қарапайым адамдар да, аристократтар да көшіп келіп, оның аумағына тарады. Соңғы иммигранттар Испанияның Азамат соғысы кезінде келді. 1940-1946 жылдары Мексикада Испанияның республикалық үкіметінің ресми түрде қайта құрылуы болды, ал Лазаро Карденас басқарған Мексика үкіметі испан республикашылдарын қаржылай қолдады және баспана берді. Көптеген адамдар Мексикада әйгілі суретшілер мен академиктер болды, мысалы суретшілер Луис Буньюэль, Ремедиос Варо, философ Хосе Гаос және Альварес Буйла ғалымдар отбасы. 1975 жылы азаматтық соғыс аяқталғаннан кейін кейбір мигранттар Испанияға оралды, бірақ көпшілігі қалды. 2010 жылғы санақ бойынша Мексикада 18 873 испандықтар тұратын. Мысалы, 2012 жылдың соңғы тоқсанында испандарға 7 630 жұмыс рұқсаты берілді. Баск мексикалықтары туралы мақалада испандықтардың үлкен бөлігі және баск этносының кейбір француз иммигранттары қамтылған.
Басқа еуропалықтар
Польша, Украина және басқа да Шығыс Еуропа елдері (Болгария, Венгрия, Румыния және т.б.) ), суық соғыс кезінде келді. Белгия, Нидерланды, Швейцария, Кипр, Грекия (Грекиялық Мексика), Албания, Хорватия, Сербия, Чехия, Черногория, Дания, Норвегия, Швеция, Финляндия, Словакия, Словения, Солтүстік Македония, Мальта, Португалия және Верде бұғыларынан келген иммигранттар саны азайды.