Кіріспе

Лалгарх сарайы - 1902-1926 жылдары аралығында Биканердің махаражасы сэр Ганга Сингх үшін салынған, Үндістанның Раджастан штатындағы Биканер қаласында орналасқан сарай және мұражай қонақ үйі. Лакшми Нивас сарайы Лалгарх сарайының бір бөлігі болып табылады, бірақ жалға беріліп, жақында мұражай қонақ үйі ретінде пайдаланылуда.

Тарих

Сарай 1902-1926 жылдары аралығында Индо-Сарацен стилімен салынған. Ғимаратты британдықтар бақылауындағы регент Махараджа Ганга Сингх (1881-1942) үшін тапсырды, өйткені олар қазіргі Жунгагар фортын заманауи монархқа жарамсыз деп санайды. Ганг Сингх сарайға әкесі Махараджа Лал Сингх есімін беру керек деп шешті. Ганг Сингх өзінің шикарлары (аңшылықтары) үшін әйгілі болды, оның аңшылықтары Гаднер сарайында сақталған, әсіресе Рождествода оның Императорлық құм құйрығы аңшылықтары. Нәтижесінде сарайда көптеген қонақтар болды, соның ішінде Жорж Клемансо 1920 жылы, Мэри патшайым, король Георг V, Лорд Хардинг және Лорд Ирвин. Лорд Керзон сарайдың алғашқы елеулі қонағы болды. Уэльс ханзадасы мен ханшайымы (кейін Ұлыбритания королі V Георг және Королева Мэри) 1905-06 жылы Үндістанға жасаған сапарының ресми тілшісі Стэнли Рид "Лакшми Нивас сарайы - Үндістандағы индо-сарацен стилідегі ең кемелді заманауи ғимарат. Олардың патшалық әмірлері Бомбейде қоныс аударғаннан бері осыншама әдемі баспанаға ие болған емес". 1972 жылы Биканердің махаражасы М. П. Карни Сингх "Ганга Сингхжи" қайырымдылық қоры құрды. Махараджа Лаллгард сарайының бір бөлігін траст қызметіне пайдалануға берді. Екі қанаты тәуелсіз қонақ үйлерге айналдырылды. Қазіргі уақытта Лаллгарх сарайына оның қызы, ханшайым Раджашри Кумари иелік етеді.

Сәулет

Бұл кешенді британдық сәулетші Сэруэл Свинтон Джейкоб жобалаған. 1896 жылы бос жерге бата беру рәсімінен кейін құрылыс басталды. Саябақ бастапқыда 100,000 рупияға арзан материалдарды пайдалануды жоспарлағандықтан, оның ішінде құрылыста оюлы тастың орнына штукатурды пайдалану ұсынысы болғандықтан, жобаланған. Алайда көп ұзамай барлық шығынды азайтудан бас тартып, бірінші қабатты салу аяқталған кезде шығын 1 миллион рупияға дейін өсті .