Кіріспе
Родезия әуе күштері (RhAF) - 1935 және 1980 жылдар аралығында әр түрлі атаулармен бірнеше ұйымды білдірген Солсбериде (қазіргі Хараре) орналасқан әуе күштері: бастапқыда Оңтүстік Родезияның британдық өзін-өзі басқару колониясына қызмет көрсетті, ол 1953 және 1963 жылдың 31 желтоқсаны аралығында Родезия және Ньясаленд Федерациясының әуе күші болды; Оңтүстік Родезияның 1964 жылдың 1 қаңтарынан бастап; және 11 қарашада Ұлыбританиядан тәуелсіздік алған Родезияның бір жақты декларациясынан кейін танылмаған ұлтының. 1954 жылдан бастап Родезияның Корольдік әуе күштері (RRAF) деп аталды, "Royal" префиксі 1970 жылы Родезия өзін республика деп жариялаған кезде алынып тасталды. 1980 жылы халықаралық деңгейде танылған Зимбабве елі құрылғанда, RhAF Зимбабве әуе күштері болды.
Тарих
1935 жылы Оңтүстік Родезия штаб корпусының әуе бөлімі ретінде құрылған. Оның алғашқы ұшқыштарына 1938 жылы 13 мамырда ұшу қанаттары берілді. Резервтегілер 1939 жылдың тамызының басында шақырылып, 28 тамызына қарай Кенияға жіберілді. 1939 жылы 19 қыркүйекте, Ұлыбритания Германияға қарсы соғыс жариялағаннан екі аптадан кейін, әуе бөлімшесі ресми түрде Оңтүстік Родезия әуе күштеріне (SRAF) айналды, ал әуе бөлімшесінің ұшулары No 1 эскадрильяға айналды. 1939 жылы Оңтүстік Родезия үкіметі SRAF-ты азаматтық авиакомпания Родезия және Ньясаленд Эйрвейз (RANA) компаниясымен біріктірді. Бұрынғы RANA ұшақтары Оңтүстік Родезиядағы ішкі қызметтермен, сондай-ақ Оңтүстік Африка мен Мозамбикке қызмет көрсететін Байланыс эскадрильясын құрды. 1940 жылдың қаңтарында Ұлыбритания Германиямен соғыста болған кезде, Корольдік әуе күштері (RAF) әуе вице-маршалы сэр Артур "Бомбар" Харрис оқытылған ұшақ экипажына қатты мұқтаж болды және көмек алу үшін Оңтүстік Родезияға (Харрис 1914 жылы сол жерде тіркелген болатын) жүгінді. Харрис Канада, Австралия, Жаңа Зеландия және Оңтүстік Африкадағы Комонвелл әуе оқу жоспарының станцияларын іске қосудың кешігуіне ұшырады. Оңтүстік Родезияның премьер-министрі Годфри Хэггинс (1933-1953) Ұлыбритания мен одақтастарға көмектесудің ғана емес, сонымен қатар отандық экономиканы дамытуға мүмкіндік берді. Родезияның әуе оқу тобы (RATG) авиациялық инфрақұрылымды орнатты, 10 000 одақтас және одақтас ұшқыштарын 1940-1945 жылдары (жалпы санының жеті пайызы) оқытты және 1920 және 1930-жылдары жетіспеген өндіріске ынталандыру жасады. Оңтүстік Родезияның тоқыма, металлургия, химия және тамақ өңдеу салалары тез дамыды. SRAF 1940 жылдың сәуірінде RAF-ке қосылды және No. 237 (Родезия) ВВС эскадрильясы. Бастапқыда Хокер Хартпен жабдықталған бұл эскадрилья Шығыс Африкадағы итальяндықтарға қарсы науқанға қатысты. Күндері Атаулары 19351936 Әуе бөлімі, 1-ші батальон Родезия полкі 19361938 Әуе бөлімі, Оңтүстік Родезия қорғаныс күштері 19381939 Оңтүстік Родезия әуе бөлімі 19391940 No. 1 эскадрилья, Оңтүстік Родезия әуе күштері 1940-1947 No. 237 (Родезия) эскадрильясы Корольдік әуе күштері 1947 Коммуникациялар эскадрильясы, Оңтүстік Родезия штаб корпусы 19471954 Оңтүстік Родезия әуе күштері 19541970 Корольдік Родезия әуе күштері 19701980 Родезия әуе күштері 1980 Зимбабве Родезия әуе күштері 1980 қазіргі Зимбабве әуе күштері 1941 жылдың 1 маусымында Оңтүстік Родезия әйелдерінің көмекші әуе қызметі пайда болды. Британдықтар Жоқ. 44-эскадрилья RAF және No. 266 эскадрилья RAF-ке "Родезия" деген атау берілді, өйткені бұл бөлімшелерде родезиялық ұшқыштар мен экипаждың саны көп болды. Родезиандар Екінші дүниежүзілік соғыстың көптеген театрларында соғысты, соның ішінде болашақ премьер-министр Иан Смит, Италияда жау сызығының артында атып түсірілгеннен кейін, тұтқынға түсіп, одақтастар сызығына оралуға мүмкіндік алды. Родезиялық ұшқыштардың 20 пайызы қаза тапты, бұл "жаралы халық" идеалының нышаны болды, ол отарлаушы ұлтшылдықты өркениетті етті және 1960 жылдары толықтай жарылды. RAF 1954 жылға дейін болды, жанама түрде Родезия авиациясына көмектесті, және көптеген авиаторлар жас отбасылармен қоныс аударушылар ретінде оралды.
On 1 June 1941, the Southern Rhodesian Women's Auxiliary Air Services came into being. British No. 44 Squadron RAF and No. 266 Squadron RAF were also assigned the name "(Rhodesia)" because of the large number of Rhodesian airmen and crew in these units. Rhodesians fought in many of the theatres of World War II, including future prime minister Ian Smith who, after being shot down over Italy behind enemy lines, was able to avoid capture and return to Allied lines. Rhodesian airmen suffered 20 percent fatalities, becoming emblematic of a "nation in arms" ideal that peppered settler nationalism and erupted fully in the 1960s. The RAF remained until 1954, indirectly assisting Rhodesian aviation, and many airmen returned with young families as settlers.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең
SRAF 1947 жылы қайта құрылды және екі жылдан кейін Хэггинс 32 жастағы Оңтүстік Африкадан шыққан Родезияның Спитфайр ұшқышын Тед Джеклинді әуе офицері ретінде тағайындады. SRAF-тің артта қалған ұшақтары сатып алынды, қарыз алынды немесе құтқарылды, соның ішінде алты Tiger Moth, алты Гарвард жаттықтырушысы, Ансон жүк тасушы және De Havilland Rapide көлік ұшақтары, кейіннен Оңтүстік Родезияға ұшып келген 22 Mk22 Spitfire ұшақтары эскадрильясын сатып алудан бұрын. Хэггинс тек оқу мен жаңа технологияларды қол жеткізу үшін ғана емес, сонымен қатар Оңтүстік Африкадағы жаңадан құрылған апартеидтік африканерлік ұлттық режимнің экспансионисттік идеяларына деген алаңдаушылығын арттырып, RAF-пен құрылған соғыстағы тығыз байланыстарды сақтауға құштар болды. Родезияның өркендеген экономикасы жаңа ұшақтарға, оқу және әуеайлақ нысандарына көбірек ақша бөлуді қамтамасыз етті, ал 1950 жылдары RAF-пен ынтымақтастықтың өсуі SRAF-тің Солтүстік Родезия мен Ньясалендте, Кенияда, Кипрде, Мысырда, Иорданияда, Иракта, Оманда және Оңтүстік Йеменде жұмыс істегенін көрсетті. Хэггинс әуе күштеріне деген құлшынысын 1953-1956 жылдары жартылай тәуелсіз Родезия және Ньясаленд Федерациясының (Орталық Африка Федерациясы) премьер-министрі болған кезде сақтады. CAF эксперимент ретінде қарастырылды, апартеидтік Оңтүстік Африкаға демократиялық көп нәсілдік балама ретінде қарастырылды және жаңа федералды мемлекет он жыл ішінде тәуелсіз болады деп күтілді. SRAF "федералды" ұйымға айналды және өзінің алғашқы ұшақтарын, 16 de Havilland Vampire FB9 ұшағын алды. 1954 жылы 15 қазанда федералды әуе қол ресми түрде "Родезияның Корольдік әуе күштері" (RRAF) болып тағайындалды. RRAF-ті Оңтүстік Африка Әуе күшінен ажырату мақсатында, хаки формалары мен әскер шендері басқа да одақтастық әуе күштері, мысалы RAF, RCAF, RAAF және RNZAF-тің пайдасына тасталды. 1950 жылдардың соңында 16 Canberra B2 және T4 бомбалаушы, сондай-ақ Provost T52 жаттықтырушы, Дуглас Дакота және Canadair DC 4M Argonaut көліктері сатып алынды. 1962 жылы Hawker Hunter ұшақтары алынды, Vampire FB9 және T55 ұшақтары жоғары оқу және жер асты шабуылдарына қайта тағайындалды. Бұл уақытта No7 эскадрильяны жабдықтауға бірінші Aérospatiale Alouette III тікұшақтары да келді. Бірге келісуге тырысқанына қарамастан, қара және ақ родезиандар реформаның қарқыны тым баяу немесе тым тез екеніне шағымданды және 1961 жылы Федерацияның жойылатыны анық болды. 1963 жылы КАФ таратылғаннан кейін британ үкіметі Солтүстік Родезияға (Замбия) және Ньясалендке (Малави) тәуелсіздік берді, бірақ көп нәсілдік демократияға қарай көбірек қадам жасалмайынша Оңтүстік Родезияның тәуелсіздігінен бас тартты. Ақ қоныстанушылардың пікірі қатайды, ал Иан Смиттің Родезия майданы үкіметі 1965 жылы тәуелсіздік туралы бір жақты декларация шығарды. Әуе штабының бастығы, авиация вице-маршалы "Раф" Мюлок Бентли Родезияның Вашингтон қаласында өкілі болды және дереу отставкаға кетті. Бентлидің еріксіз мұрагері, бұрынғы Австралияның Корольдік Әуе күштері ұшқышы Харольд Хокинс 1944 жылы РОДЕЗИЯға RATG-мен келді және 1947 жылы SRAF-қа қосылды. Хокинс көтерілісті келіссөздер арқылы бейбіт жолмен шешу мүмкін деген үмітпен RRAF командалығын қабылдады. Оңтүстік Родезия Федерацияның ұшақтарының арыстан үлесіне ие болғанымен, 1965 жылы халықаралық экономикалық санкциялар енгізілгеннен кейін көптеген ұшақ жабдықтарын жеткізушілер мен техникалық қызмет көрсету мердігерлері елден бас тартты. RRAF ұшақтарды жөндеу бригадалары қажетті заттарды жинады, бірақ әуе штабы металлдың шаршауы, қосалқы бөлшектердің жетіспеушілігі және жаңа электрондық жабдықтардың қажеттілігі RRAF мүмкіндіктерін құлата бастайтынын білді. 1968 жылы әуе вице-маршалы Хокинс премьер-министр Иан Смитті британ премьер-министрі Гарольд Уилсонның қатерлі "HMS Fearless" келісімінің Родезия күтетін ең жақсы нәтиже екендігіне сендіре алмады. Хокинс өз командасынан кетіп, бірақ Преториядағы Родезияның дипломатиялық өкілі лауазымын қабылдады. 1972 жылдан кейін Родезия Буш соғысы күшейген кезде, ұшақтың жасы, қосалқы бөлшектердің жетіспеушілігі және әуе қауіпсіздігінің нашарлауы әуе штабының көбейіп бара жатқан алаңдаушылығына айналды. Достастардың кенеттен қайта құрылуы Родезияның Оңтүстік Африканың қолдауына тәуелділігін арттырды. Британдық Оңтүстік Африка полициясы мен Родезия армиясынан айырмашылығы, қауіпсіздік күштері авиаторлары басқа үкіметтер мен азаматтық авиакомпаниялар сұранысы бар дағдыларға ие болды, ал RhAF техниктерді ұстап тұру, жалдау және оқыту үшін күресті.
Таңба
SRAF стандартты RAF A типті дөңгелекті пайдаланды, оның екі жағында жасыл/сары/жасыл түсті жолақтар және A типті желкенді жарқыратулар болды. RRAF стандартты RAF A типті дөңгелектерді қолданды, оның ішінде үш кішкентай қара және ақ түсті ассегалар қызыл ортаға және A типті желкенді жарқыратуларға салынған. Бұл асегайлар Федерацияның үш аумағын, атап айтқанда Оңтүстік Родезия, Солтүстік Родезия және Ньясалендті білдірді. Родезия әуе күштері бір атсегайлы және D типті желкенді жарықпен D типті дөңгелекке ауысты. 1970 жылы Родезия республика болған кезде, дөңгелек ақ ортада арыстан мен қарлығашты бейнелейтін жасыл сақинаға айналды.
Жаңа Сарум әуе әскерлерінің базасы
Родезия авиациясының алғашқы күндері әртүрлі әуе бөлімшелері жиі мұра еткен ғимараттар мен нысандарда орналасты. 1940 жылдары, сол сияқты, ол әуе үшін тұрақты үйі қажет болды жақын астана, Солсбери. Кентукки фермасында азаматтық авиакомпаниялар мен әскери ұшақтардың операциялық базасын қамтамасыз ету үшін мүлдем жаңа әуеайлақ салу туралы шешім қабылданды. Әскери бөлімдегі жұмыс 1951 жылы басталды. 1952 жылдың наурыз айында Жаңа Сарум әуе күштері базасында Жаңа әуе штабы мен техникалық штаб аяқталды. Бұл атау Солсберидің Англияның Уилтширдегі бауырлас қаласынан алынған, ол ғасырлар бойы "Сарум" деген атауды қолданған. Сол кездегі британдық Солсберидегі RAF станциясы "Ескі Сарум" деп аталды. Сондықтан атаудағы ұқсастықтарды және Корольдік әуе күштерімен тығыз байланысты ескере отырып, жаңа әуеайлақты "Жаңа Сарум" деп атау орынды болды. Манаме әуе базасы әлі күнге дейін әуе күштерінің негізгі мекемесі болып саналады және төрт эскадрильяның әртүрлі рөлдерін атқаратын ұшақтарға, сондай-ақ техника, қауіпсіздік қызметкерлері, иттерді ұстауға арналған мектептерге және әуе күштері полкіне арналған үйлерді қамтамасыз етеді. Мектептер мен ұшқыш эскадрильялар толық спектрде қызмет пен қолайлы жағдайлармен қамтамасыз етіледі, соның ішінде семинарлар, көлік парктері, тұрғын үйлер, жабдықтар қоймалары және спорттық және ойын-сауық нысандары бар. Станция Хараре халықаралық әуежайымен (содан кейін Солсбери әуежайы деп аталды) бөліседі, бұл әлемдегі ең ұзын азаматтық әуежайдың ұшу-қону жолақтарының бірі, 4,725 метр (15,502 фут) немесе 2,93 миль, бірақ басқа жағынан толығымен өзін-өзі қамтыған қауымдастық. Әскери нысан, тұрғын үй кешенімен бірге, өтпелі ұшу-қону жолақтарының оңтүстігінде, ал халықаралық әуежай солтүстігінде орналасқан.
Торнхилл әуе күштері базасы
1939 жылы Гвело аймағындағы үш жерді іздеу және зерттеу үшін комитет құрылды, олар Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде империяны қорғау үшін ұшақ экипаждарын даярлаудан жауапты Комонвелл оқу тобы үшін әуеайлақты құруға жарамды болды. Ең қолайлы жер Торнхилл фермасы мен оған іргелес Гленгарри фермасының бір бөлігін қамтиды. Бұл жер соғыс кезінде реквизицияланып, ақыры 1947 жылы сатып алынды. Бірінші ғимараттар 1941 жылы салынған, ресми пайдалану және оқу 1942 жылдың наурыз айында басталды. Сол кездегі кейбір ғимараттар әлі күнге дейін Торнхилл қаласында пайдаланылуда. Гвело қаласы мен әуе станциясы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде өсті. Осы уақыт ішінде 1810 ұшқыш оқытылды. Соғыстан кейін олардың көбі Родезияға қоныстанды. Олардың кейбіреулері Оңтүстік Родезияның әуе күштерін құруға әкелген әскери оқу бағдарламаларының өзегін құрады. Торнхиллде ұшқыштар эскадрильясы, оқу эскадрильясы және Пилоттық оқу мектебі орналасқан. Жаңа Сарум сияқты, Торнхилл де өзінің ұшу-қону жолағын және әуе қозғалысын бақылау объектілерін азаматтық авиация операторларымен бөліседі. Торнхиллдегі әскери әуе қозғалысын бақылаушылар Мидлендс аймағындағы барлық әуе қозғалысын бақылау үшін жауапты.
Родезия әуе күштері (1970-1980 жж.)
Родезиялық Буш соғысы кезінде әуе күштері 2300-ден аспайтын адамнан құралған, олардың ішінде 150-і ұшқыш болған. Бұл ұшқыштар әуе күшіндегі барлық ұшақтарды ұшуға білікті болғандықтан, жиі ұрыс тапсырмаларына қатысқан. Сонымен қатар, олар әр түрлі бөлімшелерде кезекпен ауыстырылды, әйтпесе үнемі белсенді қызметте болатын ұшқыштарға демалуға мүмкіндік берді. 1970 жылы наурыз айында Родезия өзін республика деп жариялаған кезде "Royal" префиксі алынып тасталды және қызметтің атауы "Родезиялық әуе күштері" (RhAF) болды. Жаңа Родезияның жасыл және ақ түстерінде жаңа дөңгелекті қабылдады. Жаңа әуе күштері байрағы 1970 жылы 5 сәуірде қолданысқа енгізілді. Жаңа тудың басында Родезияның туы орналасқан. Бұл таңбалау әдеттегі алты позицияда, RAF C типіндегідей тар ақ жолақпен жасыл / ақ / жасыл жапырақты жарқыратумен бірге көрсетілді. 1970-ші жылдардағы бұта соғысы кезінде Родезия Rheims Cessna 337 (Родезияда Lynx деп аталады) және SIAI Machetti SF260 (Родезияда Genet немесе Warrior деп аталады) екі нұсқа, жаттықтырушы және жер шабуылы) поршеньді қозғалтқышпен жабдықталған ұшақ, 11 Augusta Bell 205/UH 1 Iroquois (алғашқыда Израильден, ливандық араласпен) және қосымша Aérospatiale Alouette III тікұшақтары. 1962 жылы сатып алынған сегіз машинаға 1968 және 1980 жылдар аралығында жасырын жолмен 32 машина қосылды, бірақ 27 - Оңтүстік Африка машиналары болуы мүмкін. Жоқ реактивті ұшақ (оның ішінде Оңтүстік Африкадан алынған кейбір Vampires FB9 және T11 ұшақтары). Жаңа Зеландия CT/4 жаттықтырушыларына тапсырыс беруден бас тартты. RhAF құпия мәліметтерді жинауда маңызды рөл атқарды, фотобарлау үшін азаматтық Cessna-мен толықтырылған Канберраларды және электрондық құпия мәліметтерді жинаушы ретінде "Warthog" деген лақап атпен танымал C 47 Dakotas-тың бірін пайдаланды. Бұл ұшақ электронды байланыс, сондай-ақ ракеталық және бақылау радарлары туралы мәліметтерді жинап, талдады. Көтерілісшілер базалар құрған аймақтарда достық күштердің жоқтығын және алыс жерлерді ескере отырып, осы барлау платформаларының стратегиялық маңыздылығын кем бағалай алмаймыз.22 Дегенмен, RhAF операциялық және тактикалық деңгейде ең үлкен әсерін тигізді. Екінші дүниежүзілік соғыста, Малайядағы төтенше жағдай мен Кениядағы Мау Мау көтерілісінде жиналған қарсы көтеріліс тәжірибесіне сүйене отырып, және Израиль, Оңтүстік Африка және Португалияның соңғы тактикасын бейімдеп, Родезияның бірлескен операциялары (полицияның арнайы бөлімшесі, армия, әуе күштері) "жалған партизандарды" жасады, мысалы Мозамбик ұлттық қарсылық күштерін (RENAMO), олар шекарадан шығып, Зимбабве Африка ұлттық азаттық армиясының (ZANLA) партизан лагерьлерін "Отпен" шекарадан тыс рейдтермен жойды. Өрт сөндіруші күштері Селус скауттарының бөлімшелерін, екі есе жалақымен 1500 жасақшыдан тұратын жасырын трекер батальонын, 80 пайыз қара түсті (көпшілігі сотқа және өлім жазасына тартылатын тұтқынға алынған партизандардан арнайы бөлімге жалданады) Родезия жеңіл жаяу әскерінің парашютші жаяу әскер батальонының алдында және 200-ге дейін арнайы әуе қызметі командостарының алдында. Бұл күштерді, өз кезегінде, броньды көлік колонналары, жылжымалы далалық артиллерия, атпен қуу драгундары (Грей скауттары), әуе күштері тікұшақтары мен бомбалаушы эскадрильялар, дәлдікті жер асты шабуылдарына модификацияланған 20 француздық Cessna Lynx төменгі биіктіктегі бақылау ұшақтарымен жабдықталған. Өрт сөндіруші күштері барлау мәліметтерін жинады, партизандық күштерді бұзды, техниканы тартып алды және жиі қарсы көтерілісшілерге қарсы соғыстың жаңа түрлерінің бастауы ретінде танылады. Біріккен Ұлттар Ұйымы Өрт күштері рейдтерін айыптап отыр. Жерден қорғаныс үшін Родезияның әуе күштері 60 мм-лік минометпен қаруланған Eland 60s-пен жабдықталған жеке бронеавтомобильдер бөлімшесіне ие болды.
During the 1970s bush war, Rhodesia managed to obtain Rheims Cessna 337 (known in Rhodesia as the Lynx), and SIAI Machetti SF260 (known in Rhodesia as the Genet or Warrior – two versions, trainer and ground attack) piston engined aircraft, 11 Augusta Bell 205/UH 1 Iroquois (originally from Israel, with Lebanese mediation), and additional Aérospatiale Alouette III helicopters. To the eight bought in 1962–6, 32 more were added between 1968 and 1980 via covert means, but perhaps as many as 27 were South African machines. No jet aircraft could be obtained (except for some Vampires FB9 and T11 aircraft from South Africa). An order for CT/4 trainers was refused by New Zealand. The RhAF played a key role in the collection of intelligence, using Canberras supplemented with civilian Cessnas for photo reconnaissance and one of their venerable C 47 Dakotas, nicknamed “Warthog,” as an electronic intelligence collector. This aircraft collected and analyzed electronic communications as well as missile and surveillance radar data. Given the remoteness and the lack of friendly forces in areas where insurgents established bases, the strategic importance of these intelligence platforms cannot be understated.22 However, the RhAF had its greatest impact at the operational and tactical levels. Drawing upon counter insurgency experience gained in the Second World War, the Malayan Emergency and the Mau Mau Uprising in Kenya, and adapting more recent Israeli, South African and Portuguese tactics, Rhodesian combined operations (police Special Branch, army, air force) developed 'pseudo guerrillas', such as the Mozambican National Resistance, (RENAMO) that wreaked havoc across the border, where Zimbabwe African National Liberation Army (ZANLA) guerrilla camps were razed by 'Fireforce' cross border raids. Fireforce comprised units of Selous Scouts, an undercover tracker battalion of 1,500 troops on double pay, 80 percent black, (many recruited by Special Branch from captured guerrillas facing trial and execution) probing ahead of a parachute infantry battalion of the Rhodesian Light Infantry, and up to 200 Special Air Service commandos. These forces were supported, in turn, by armoured transport columns, mobile field artillery, equestrian pursuit dragoons (Grey's Scouts), air force helicopter gunships and bomber squadrons, one newly equipped with 20 French made Cessna Lynx low altitude surveillance aircraft modified for precision ground attacks. Fireforce gathered intelligence, disrupted guerrilla forces, seized equipment and is identified frequently as a precursor of new forms of counterinsurgency warfare. The United Nations condemned the Fireforce raids. For ground defence, the Rhodesian Air Force had their own armoured car unit equipped with Eland 60s armed with 60 mm breech loading mortars.
Ұшу эскадрильялары
Жоқ, жоқ. 1 эскадрилья Торнхилл (12 х Хокер Хантер FGA.9) Жоқ. 2 эскадрилья Торнхилл (8 x Vampire FB.9; 8 x Vampire T.55; сонымен қатар 13 x Vampire FB.52 Оңтүстік Африкадан қарыз) No. 3 эскадрилья Жаңа Сарум (13 x Дуглас С 47; 1 x Cessna 402; 6 x BN 2A Islander; 1 x DC 7C; 1 x Барон) No. 4 эскадрилья Торнхилл (11 x AL 60F5 Trojan; 21 x Reims Cessna FTB.337G; 14 x SF.260W) No. 5 эскадрилья Жаңа Сарум (8 x EE Канберра B.2; 2 x EE Канберра T.4) No 6 эскадрилья Торнхилл (13 x Персиваль Провост Т.52; 17 x SF.260C) No. 7 эскадрилья Жаңа Сарум (6 x Алуэтт II; 34 x Алуэтт III) No. 8 эскадрилья Жаңа Сарум (11 x AB.205)
No. 2 Squadron – Thornhill (8 x Vampire FB.9; 8 x Vampire T.55; plus 13 x Vampire FB.52 on loan from South Africa)
No. 3 Squadron – New Sarum (13 x Douglas C 47; 1 x Cessna 402; 6 x BN 2A Islander; 1 x DC 7C; 1 x Baron)
No. 4 Squadron – Thornhill (11 x AL 60F5 Trojan; 21 x Reims Cessna FTB.337G; 14 x SF.260W)
No. 5 Squadron – New Sarum (8 x EE Canberra B.2; 2 x EE Canberra T.4)
No. 6 Squadron – Thornhill (13 x Percival Provost T.52; 17 x SF.260C)
No. 7 Squadron – New Sarum (6 x Alouette II; 34 x Alouette III)
No. 8 Squadron – New Sarum (11 x AB.205)
Зимбабве әуе күштері (1980 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
1979 жылы маусымда епископ Музореваның қысқа өмір сүрген Зимбабве Родезиясы үкіметі орнатылды және әуе әскерінің туы ұлттық тудың өзгеруіне сәйкес келетін жалғыз әскери ту болды. Ойнау бұрынғыдай қалды. Родезия соғысының соңғы жылында және Зимбабве тәуелсіздігінің алғашқы жылдары әуе күштері ұшақтарында ешқандай ұлттық белгілер қолданылмады. Бұл әуе кемесінің елдің шекарасынан тыс ұшпауы үшін заңды болды. 1980 жылы сәуірде Зимбабве тәуелсіздік алғаннан кейін әуе күштері Зимбабве әуе күштері деп аталды, бірақ Родезияның ұшақтарында қолданылғандай, ұшақтағы бүркіт эмблемасын пайдалануды жалғастырды. Жаңа әуе күштері туы ашық көк өрісті сақтайды және кантонның Зимбабве туы бар, желкенде алтын түсті әуе күштері эмблемасы бар. 1982 жылы Ұлы Зимбабве қабырғаларында отырған сары Зимбабве құсының бейнесі бар жаңа таңбалау енгізілді. Бұл белгі ұшақтың қанатында немесе тікұшақтардың фюзеляждарында орналастырылды. Қанаттың белгілері жоқ. 1994 жылы ұлттық түстерді концентрикалық сақиналарда бейнелейтін жаңа түстер енгізілді. Бастапқыда, дөңгелек бұрыш бұрын қолданылған "Зимбабве құсы" құйрық белгісімен бірге қолданылды, бірақ ол көп ұзамай ұлттық тумен ауыстырылды. Негізгі таңбалау әдетте әр қанаттың үстінде және астында және фюзеляждың әр жағында орналасады. Алайда, бұл өзгерген сияқты, ал бүгінде Зимбабве құсы желкенді жарқырату ретінде де қолданылады.