Кіріспе

Замбияның қарулы күштері – Замбияның әскери ұйымы. Оған Замбия армиясы, Замбия әуе күштері және Замбия ұлттық қызметі кіреді. Бұл қарулы күштер 1964 жылғы 24 қазанда Замбия тәуелсіздік алған кезде таратылған Родезия және Ньясаленд қарулы күштерінің бөлімдерінен құрылды. 1970-ші және 1980-ші жылдары Оңтүстік Африка шекаралық соғысы және Родезия бұта соғысы сияқты бірнеше аймақтық қақтығыстарда маңызды рөл атқарды. Замбия теңізге шығу жолы жоқ ел болғандықтан, әскери-теңіз күштері жоқ, бірақ Замбия армиясы ішкі суларда қауіпсіздікті сақтау үшін теңіздік патрульдік бөлімшесін ұстап тұрады.

Негізгі фактілері мен тәуелсіздігі

Замбия қорғаныс күштерінің тамыры Солтүстік Родезия полкінен басталады, бұл британдық отаршылдық үкімет құрған және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде өзгеше көзге түскен көп ұлтты әскери бөлім. Үш жылдан кейін федерация таратылғанда, оның қарулы күштерінің мүлігі мен құрамы мұрагер мемлекеттермен, соның ішінде Солтүстік Родезиямен біріктірілді, ол кейіннен Замбия тәуелсіздігін алды. Замбия Солтүстік Родезия полкінің басқару құрылымын, сондай-ақ жаңа Замбия армиясы мен Замбия әуе күштерінің негізін құраған Солтүстік Родезия әуе қанатын мұра етті. Родезия қауіпсіздік күштері Кариба бөгетін басып алды деген хабарлар Замбия президенті Кеннет Каунданы алғаш рет ЗДФ-ті жұмылдыруға және шекараға әскерлерді орналастыруға мәжбүр етті. Дегенмен, екі ел арасындағы әскери шиеленіс жоғары болды және шекарадағы оқиғалар азаматтардың қаза болуына әкелді. 1966 жылдың қарашасында Родезия әскерлері шекарадан атып, Замбези өзенінің солтүстік жағалауында Замбиялық әйелді өлтірді. Родезиямен соғыс болу мүмкіндігінің артуы ЗДФ үшін бірнеше ерекше қауіпсіздік дилеммаларын тудырды. 1967 жылдың қыркүйегінде Каунда АҚШ-тан Замбия армиясы үшін, оның ішінде ұзақ қашықтықтағы зымыран жүйелерін қоса алғанда, жабдықтар сұрады, бірақ сұранысы қабылданбады. Замбияның алғашқы ұрыс ұшақтарын алу әрекеттері табысты болды – Италиядан Aermacchi MB 326 және SIAI Marchetti SF.260 ұшақтары жеткізілді; Замбиядағы жер аударылған партизандық әскерлерге Намибияның Халықтық азаттық армиясы (PLAN) кірді, сондай-ақ шетелдік әскерлердің алдын ала соққыларына қарсы тікелей қақтығыстар болды. ЗДФ 11 ZANLA көтерілісшісін өлтірді және кейіннен осы қозғалысты Замбия аумағынан қуды. Замбиядағы PLAN көтерілісшілерінің наразылықтары «Шипанга ісі» деп белгілі бүлікке әкеп соқты. Армия қарсыластарды басып тастау үшін бірнеше батальонды жұмылдыруға мәжбүр болды. DSC Замбияның Солтүстік-Батыс және Батыс провинцияларында төмен деңгейдегі бүліктерді ұстап тұрды. Мұшала партизандары инфрақұрылымды бүлдірді, ЗДФ-пен ұрысты және Замбия ішінде PLAN қозғалысы туралы ақпарат жинады. Оларды Оңтүстік Африканың арнайы күштері және Португалияның қауіпсіздік бас басқармасынан келген нұсқаушылар оқытты. 1973 жылы армия бөлімшесі Каприви жолағының жанында Замбези өзенінен өтуге тырысқан жүздей партизанды тұзаққа түсіріп өлтірді. UNIP үкіметі кезінде ZNDF мемлекеттік аудитке немесе парламенттік бақылауға жатпады. 1977 жылы ZNDF Виктория шарлауығының маңындағы Родезиялық бекіністерін ракеталар мен минометтермен бомбалады. Сондай-ақ, ол Каприви жолағындағы Оңтүстік Африканың әскери базасына шабуыл жасаған PLAN көтерілісшілеріне көмектесті. Родезия ZNDF бекіністерін нысанаға ала бастады. Замбияның соғысқа шаршауы Каунданың Родезиядағы партизандық қозғалыстарды бейбітшілікке шақыруына ықпал етті, нәтижесінде бұл қақтығыс келіссөздер арқылы аяқталды. Сонымен қатар, ZNDF 70 миллион квачаға жаңғырту бағдарламасын бастады, оған КСРО көмектесті. Кеңес Одағы Замбия армиясын танктермен, дөңгелекті бронетранспорттық құралдармен және техникалық оқытумен ерекше жеңілдіктермен қамтамасыз етті; Замбия әуе күштері сол кезде Микоян Гуревич МиГ-21 эскадрильясын алды. ZNDF RENAMO-ны көршілес Мозамбикке қажет болған жағдайда қуып жетуді саясат ретінде қабылдады. Құлық жасаушылар оны орындамас бұрын ұсталды, бірақ бұл Замбия үкіметі мен армия арасындағы қарым-қатынасты уақытша күйзете түсті. ZNDF 1980 жылдары сатып алынған әскери жабдықтар үшін бұрынғы кеңестік блокқа үлкен қарыз болып қалды, сондай-ақ жиналған пайыздар да есептелді. 1990 жылы президент Каунданың жүгері ұнына берілетін субсидияны қысқарту және жүгері бағасын екі есеге көтеру туралы шешіміне қарсы жаппай наразылықтардан кейін капитан Мвамба Лучембе ұлттық радиостанцияны басып алып, төңкеріс жариялады. Каунданың танымалдылығы Лучембеге қолдау білдіретін демонстрацияларға әкелді, сол күні президент демократиялық көппартиялық сайлаулар туралы референдум өткізуге тырысатынын мәлімдеді. 1997 жылдың қазан айында капитан Стивен Лунгу ұлттық радиостанцияны басып алып, төңкеріс жариялады. Ол президентке үш сағаттық ультиматум қойды.

Соңғы уақытта ұшақтардың жоғалуы

2013 жылдың 13 наурызында Харбин Z 9 тікұшағы Лусака қалалық әуежайына қонуға тырысқанда апатқа ұшырады. Ұшқыш, майор Мисапа Мукупа қаза тауып, оның орынбасары, лейтенант Кеннет Чилала жарақат алды. Тікұшақ Жастар күні тойлауларына қатысып жатқан еді және апаттың себебі ұшаққа бекітілген ұлттық тудың жыртылып, құйрық роторына ілігіп қалғаннан болды деген болжам бар. 2014 жылдың 19 мамырында Лусака батысында Saab MFI.15 ұшағы апатқа ұшырады. Екі экипаж мүшесі де қаза тапты. Экипаж құрамында ЗӘҚ бас қолбасшысының орынбасары, генерал-майор Мулиокела Мулиокела және полковник Брайан Мвен бар еді. Бес адам жарақат алды. 2022 жылдың 28 наурызында Замбия Әуе Күштерінің екі ұшқышы, полковник Лайсон Сиамэ және екінші лейтенант Каласа Бвалья, олардың SF 260TW ұшағы (тіркеу нөмірі AF 545) Ливингстон қаласының жанындағы Гарри Мваанга Нкумбула халықаралық әуежайынан солтүстікке қарай 38 шақырым жерде апатқа ұшырап қаза тапты.

Замбияның ұлттық қызметі

Замбия ұлттық қызметі – азаматтарды республикаға қызмет етуге, инфрақұрылымды дамытуға, ұлттық азық-түлік қауіпсіздігін арттыруға және әлеуметтік-экономикалық дамуға үлес қосуға міндеттелген қорғаныс құрылымы. Замбияның ұлттық қызметі (ZNS) қызметкерлері Замбияның Біріккен Ұлттар Ұйымының Орталық Африка Республикасындағы MINUSCA миссиясына жіберген бейбітшілік сақтау контингенттеріне қосылды. 2016 жылы 400 жасқа 6 айлық оқу курсы жоспарланған. Оның ішінде 200 ер адам Шығыс провинциясындағы Катете қаласындағы Чивуко ЗНС оқу орталығында, ал 200 әйел адам Китве ЗНС оқу лагерінде оқытылуы тиіс болды.