Кіріспе

Epicyon ("итке қарағанда көп") - Солтүстік Америкада таралған Borophaginae (" сүйекті ұрып-соғушы иттер") тұқымдасына жататын үлкен, жойылған ит тұқымдасы. Эпикон ерте миоцендегі Хемингфорд дәуірінен кейіннен миоцендегі Хемфилианға дейін өмір сүрді. Эпикьон хайдени - барлық уақыттағы ең үлкен белгілі қанд, типтік түрі 2,4 м (7,9 фут) ұзындығына, иық биіктігі 90 см (35 дюйм) және дене массасы шамамен 100125 кг (220276 фунт). Эпикйон - борофагиндардың соңғыларының бірі, Солтүстік Америкада бірнеше басқа иттермен тіршілік ететін ортаны бөлісті, соның ішінде: Борофаг (Мя) Карпокйон 20.4 - 3.9 Paratomarctus 16.3 - 5.3 Aelurodon 16.0 - 5.3 Canis lepophagus 10.3 - 1.8 Эпикйон хайдени, типтік түр, 20.6 - 5.3 миллион жыл бұрын өмір сүрді. Ол Aelurodon aphobus, Osteoborus ricardoensis, Osteoborus validus және Tephrocyon mortifer-мен синоним болып табылады және оны Джозеф Лейди субгенус ретінде атады. Оны 1890 жылы Скотт пен Осборн Aelurodon haydeni деп қайта құрастырды. Мэттью 1899, Мэттью мен Гидли 1904, ВандерХуф және Грегори 1940, МакГрю 1944, Беннетт 1979, 1979 және Беккер 1980 жылдары зерттеулер жүргізді. Оны 1980 жылы Баскин, 1990 жылы Ворхиес, (1990), Баскин (1998), Ванг және басқалар Эпикён хайдени ретінде қайта құрастырды. 1999 жылы. Барлық қандылардың ең үлкен түрі ретінде белгілі, оның дене ұзындығы, иық биіктігі және дене массасы шамамен, ең үлкен белгілі үлгісі, салмағы шамамен, Эпикойн хайденидің молярлары тері тасты сияқты тістер болды, бұл иттердің ет, өсімдіктер мен жәндіктерді қамтитын тамақтануына мүмкіндік береді. Жануардың тіс тістері мөлшерінің пропорционалдылығы оның тамақтануының әртүрлілігін анықтайды. Оның қазбаланған нәжісіне, мықты тістері мен жақ сүйектеріне сүйенсек, ол көптеген сүйектерді жеген және сүйектерді бұзу қабілетімен қазіргі гиеналарға ұқсас ас қорыту жүйесімен бөліскен деп есептеледі. Олар сонымен қатар әлеуметтік аңшылар деп саналады, өйткені Эпикён хайдені Солтүстік Америкада Миоцен дәуірінің соңғы кезеңінде ең көп таралған ет жеушілердің бірі ретінде қазба деректерінде өте кең таралған. Гиеналардан айырмашылығы, Эпикйон хайдени үлкен сүйектерді сындырып алу үшін төменгі премоляр (p4) және жоғарғы карнасиалды (P4) қолданған болуы керек (осы жерде). Кішірек сүйектер мен сүйек сынықтары қазіргі кездегі қанатлылардағыдай, карнассиалдық және посткарнассиалдық молярлармен ұнтақталған болуы мүмкін.

Жалпы сілтемелер

Сяоминг Ванг, Ричард Х. Тедфорд, Маурисио Антон, Иттер: олардың фоссилді туыстары және эволюциялық тарихы, Нью-Йорк: Колумбия университетінің баспасы, 2008;