Кіріспе
Американдық епископтық дін қызметкері Алгернон Сидни Крэпси (18471927) - американдық епископтық дін қызметкері, ол 1906 жылы ересектер туралы атақты соттан кейін қызметінен шығарылды.
Algernon Sidney Crapsey (1847–1927) was an American Episcopal clergyman who in 1906 was defrocked after a celebrated heresy trial.
Отбасы
Алгернон Сидни Крэпси 1847 жылы 28 маусымда Огайо штатының Фэрмоунт қаласында дүниеге келген. Оның аналық әжесі сенатор Томас Моррис Вирджиниядан Огайоға қоныстануға көмектесу үшін құлдыққа қарсылық білдіргендіктен кетті. Моррис аболиционист болды. Ол АҚШ Сенатында бір мерзім қызмет етті. Крэпси "жеке бабасы Морриске қатты ұқсайды", ол оған "көрнекі, пайғамбар, батыр және шейіт" болды. Кейінірек ол сол оқиғаны "өзін Құдайға қайта бет бұрған сәт" деп атады. Қасиетті болғаннан кейін Крэпси Нью-Йорктегі Троица шіркеуінің Қасиетті Пауыл шіркеуінде жұмыс істеді. Онда ол өзінің православиелік ұстанымын растайтын бес мәлімдеме жасады: Ол өзінің діни қызметкер болып тағайындалған кезінде берген анттарын қайталады. Ол Киелі жазбалардың Құдай Сөзі екеніне сенетінін айтқан. Ол өзінің сенімділігін ашық және жасырын түрде елшілердің және Никеялық сенімнің белгілеріне сенетінін мойындады. Ол өзінің діни қасиетті қасиетті киелі орынға пайдалануы мен құрметтеуін жан мен Құдай арасындағы одақтың құралы ретінде мойындады. Ол өзінен жоғары тұрған епископтар мен басқа да Раббыға бағышталғандарды еруге дайын екенін айтты. Сент-Эндрюде болған кезде Крэпсейлер екі қызын жоғалтты. Рут 1898 жылы он бір жасында толқынды қызбадан қайтыс болды, ал қызы Эмили 1901 жылы 24 жасында апендициттен қайтыс болды. 1904 жылы 1 маусымда Крэпсидің Сент-Эндрюге келгенінің жиырма бесінші мерейтойы өтті. Қауымның мүшелері оған арнап арнайы қызмет атқарып, сый-тартулар берді. Рочестердегі бір газет Крэпсиді "25 жыл бойы қоғамның игілігі үшін күшті адам" деп мақтады. Ол Крэпсидің " шіркеудің әлеуметтік реформаға араласуын" жақтаған бірқатар баяндамаларына негізделген. Крэпси "өзінің ересін мойындауға мақтанады", өйткені оның "өңкерілісші, бірақ этикалық мұрасы оны талап етті". 1904 жылдың желтоқсан айында Крэпси Сент-Эндрюде жексенбі күндері кешкі лекциялар сериясын бастады, ол 1905 жылдың 18 ақпанында аяқталды. Лекциялар "әдеттегіден гөрі" болып кеткен сайын олар баспасөзде және епархияда көбірек назар аударды. Ол соңғы баяндамасын "Дін мен саясат" деп атады. Лекцияда Крэпси елшілердің Символындағы екі бапқа күмән келтірді. Ол "Қыз боп туылған" және "Исаның қайта тірілгені" - аңыз, ақиқат емес, деген. Ол Исаның "түрлі ілімдерінде қателік бар екенін" және "Мәсіхтің құдайлық болмысын және табиғаттан тыс күштің бар екенін жоққа шығарғанын" айтты. Крэпси "өз қадір-қасиетіне" сенгендіктен, оған "Мәсіхтің күнәдан құтқару құрбандығы" қажет емес еді. Бұл баяндама бүкіл елдегі газеттерде жарияланды. Епископ Уокер бұл шешімді қайтаруды талап етті, бірақ Крэпси бұдан бас тартты. Крэпси өзінің келіспеушіліктері туралы үнсіз қалуы мүмкін деп ұсынды. Басты мақалада Крэпси сияқты көптеген дін қызметкерлерінің " шіркеуде болып, анық емес ілімдерге үнсіз қарағаны" айтылған. Бірақ Крэпси өз көзқарастарын жариялауды тоқтатқан жоқ, өйткені ол үшін "сұмсақтық келісімге ие болды" және ол "компромиске" келіспеді. Ол "жан шапанының" қасіретін көбірек көрді. және Стивен Тодд Низ өзінің "Альгернон Сидни Крэпси және презентация үшін қозғалыс" деген мақаласында. 70 - ші, Жоқ. 3 (қыркүйек 2001) және "Алгернон Сидни Крэпси: еретиктердің соңғысы" (Кембридждік ғалымдар баспасы, 2009) атты кітаптарында жазған. Сондықтан келесі мақала осы еңбектерге негізделеді. Уокер Крэпсиге Нью-Йорк штатының Батавия қаласындағы Сент-Джеймс шіркеуінде өткен шіркеу сотының алдында болуға бұйрық берді. "Ақпаратты ұсынуда" Крэпси "көпшілік алдында және жеке түрде, кеңестермен, шіркеудің ұстанымына және қабылдауына қайшы ілімдерді айтқан, мойындаған, жариялаған және үйреткен" деп айыпталды.
He reaffirmed the vows which he made at the time of his ordination. He professed his belief that the Holy Scriptures are the Word of God. He professed his belief, explicit and implicit, in the Apostles' and Nicene Creeds. He professed his use and veneration of the Sacraments as the means of union between the soul and God. He said that he was ready to follow the Bishops and others who are set over him in the Lord. While at St. Andrew's, the Crapseys lost two daughters. Ruth died of undulant fever in 1898 at age eleven and daughter Emily died in 1901 at age 24 of appendicitis. The twenty fifth anniversary of the Crapsey's coming to St. Andrew's was on June 1, 1904. The congregation had a special service to celebrate the occasion and gave him gifts. A Rochester newspaper extolled Crapsey as "a power for good in the community for 25 years." It was based on a series of lectures in which Crapsey "advocated that the church become involved in social reform." Crapsey was "proud to acknowledge his heresy" because of his "rebellious, yet ethical heritage demanded it." In December 1904, Crapsey began a series of Sunday evening lectures at St. Andrew's, which ended on February 18, 1905. As the lectures became "more unorthodox" they attracted greater notice in the press and by the diocese. He called the final lecture "Religion and Politics." In the lecture, Crapsey specifically questioned two articles of the Apostles' Creed. He said that "the Virgin Birth" and the "resurrection of Jesus" were legends, not facts. He implied that Jesus was "wrong about various teachings," and he "denied the deity of Christ and the validity of the supernatural." Because Crapsey believed in his "own merit," he did not need "the redemptive atonement of Christ," which orthodoxy held to be required. The lecture was reported in newspapers nationwide. Bishop Walker demanded a retraction, but Crapsey refused. suggested that Crapsey might keep quiet about his disagreements. The editorial pointed out that many a clergyman in Crapsey's situation "remains in the Church and keeps silent upon the uncertain doctrines." But Crapsey would not stop publicly promulgating his views because, for him, "silence constituted acquiescence" and he refused to "compromise." He preferred what he perceived as "martyrdom." and Stephen Todd Neese in his article "Algernon Sidney Crapsey and the Move for Presentment" in Anglican and Episcopal History Vol. 70, No. 3 (September 2001) and in his book Algernon Sidney Crapsey: The Last of the Heretics (Cambridge Scholars Publishing, 2009). Therefore, the following account will be based on these works. Walker commanded Crapsey to appear before an ecclesiastical court held in St. James Church, Batavia, New York. The "presentment charge" was that Crapsey "did openly, advisedly, publicly and privately utter, avow, declare, and teach doctrines contrary to those held and received by the church."
Салымнан кейінгі өмір
Уильям Росситер Сьюард, ол Крэпсидің қауым мүшесі де, досы да емес, Крэпсилерге жаңа үй салуды қаржыландырды. Росситер Крэпсиді жеке танымаса да, ол Крэпсидің Рочестердегі жұмысын қолдады. Кейіннен Сьюард Крэпсейлердің балаларының білім алуын қаржыландыруға көмектесті. Крэпси бұған дейін Эндрюдің бауырластығын Бауырластық деп қайта ұйымдастырды. Бауырлас қауым Крэпсидің қауымы ретінде қызмет етті. Ол жексенбілік мектепте сабақ беріп, "өзін бауырластардың пасторымын деп санайтын". Бауырластыққа кез келген "жыныс, ұлт, тап немесе діни сенім" мүшелері кіре алды. Бауырластардың мақсаты "адамзатты Құдаймен және бір-бірімен біріктіру" еді. Ол Филадельфиядағы этикалық қоғамда сөйледі. Сол жерде ол көптеген беделді адамдармен кездесті. 1907 жылы Гаагада өткен Халықаралық бейбітшілік конференциясына делегат болды. Қайтып оралғаннан кейін Крэпси алты жыл бойы шарт бойынша босатылған офицер болып жұмыс істеді. Қарапайым өмірдің тарихы (Библия үйі, 1900 жыл). Саяси қылмыстар және олардың салдары (1901). Негроларды конституциялық қорғау. 1901 жылдың 15 желтоқсанында Вашингтон қаласында Метрополитен А.М.Е. шіркеуінде өткен азаматтардың жиналысында айтылған сөз. "Ұлы махаббат" (Нью-Йорк: Абби Пресс, 1902, 2-ші басылым). Бұл романның кейіпкері "ең кедей жұмысшылардың бірі" және қаһарманы "этикалық қағидалары" үшін орнынан түскен епископ діни қызметкері. Роман Крэпсидің өз кейіпкерінен "жұмыстардың әділдігі мен шейіт болу" тақырыптарымен байланыстырылды. "Төрмедегі әдістер". Нью-Йорк штатының Сенат құжаттары, 5-том (Нью-Йорк штатының заң шығарушы Сенаты, 1902), 83 90. Трактаттар (Джекобс, 1899 - 1902). Бұған "Иса Мәсіхтің ұятқа қалуы" (1899), "Патшалық діни қызметкерлер" (1900), "Пасторалық таяқ пен таяқ" (1900), "Пилатқа жауап" (1899), "Ыбырайымның үкімі" (1900), "Еркіндік заңы" (1901), "Құдайдың бұрауы" (1901), "Черкеу: қасиеттілердің мектебі" (1902) атты трактаттар кіреді. Алгернон Сидни Крэпси, Дін және саясат (Томас Уиттакер, 1905). "Пассивті қарсылық: Исаның басқару әдісі". Дін және саясат (Бостон: Америка бейбітшілік қоғамы, 1905) деген төртінші тараудан. "Дін қызметкерлерінің арасында құрмет" (New Outlook, 81 том, "Outlook Publishing Company", 1905 жыл, 2 қыркүйек). Бұл мақаланы "New Outlook" журналының 81-ші томындағы "Clergymen Among Honor" деген беттен (Outlook Publishing Company, 1905 жыл, 2 қыркүйек) 25 29-шы беттен табуға болады. "Қош-сау болыңыз": Крэпсидің соңғы уағызы Сент-Эндрюде, 1906 жылы Рождествода. Діннің қайта туылуы; Ескі догматиканың жойылуы мен жаңа догматиканың пайда болуы туралы есеп (Нью-Йорк: Джон Лейн Co., 1907). Иса шынайы адам болған ба? (Чикаго, Бастапқы зерттеулер қоғамы, 1908). Крэпси М. М. Мангасарианға қарсы оң пікір білдірген дебаттар. Жұмысшы таптың өрлеуі (Нью-Йорк, The Century Co., 1914). "Әскерилік және шіркеу". Американың саяси және әлеуметтік ғылымдар академиясының жылнамасында, том. 66, 1 шілде 1916 ж. Халықаралық республикашылдық: тұрақты бейбітшілікке жол (Этикалық мәдениет қоғамы, 1918 ж.). "Құдайлар жолы" (Нью-Йорк, The International Press, 1921). "Ерекеттердің соңғысы" (Альфред А. Кнопф, 1924).
International Republicanism: the Way to Permanent Peace (Society for Ethical Culture, 1918). The Ways of the Gods (New York, The International Press, 1921). The Last of the Heretics (Alfred A. Knopf, 1924).
Крапси туралы шығармалар
Эдвард М. Шепардтың Архиерейдің кеңесшісі ретінде дәлелі. Алгернон С. Крэпси, С. Т. Д. Протестанттық епископтық шіркеудің қайта қарау сотының алдында Батыс Нью-Йорк епархиясы сотының үкіміне (19 қазан 1906) шағымданған кезде. Стивен Т. Низ, Алгернон Сидни Крэпси: еретиктердің соңғысы (Ньюкасл, Ұлыбритания: Кембридж ғалымдары баспасы, 2007). Карен Алкалай Гут, "Азаттық таңдағы жалғыз: Аделаида Крэпсидің өмірі" (Джорджия баспасы университеті, 2008) Аделаида Крэпсидің әкесі Алгернон Сидни Крэпсидің ересектік соты туралы екі тарауды қамтиды: "Ерескеулік" және "Сот шешімі. " деп жазылған.
Крэпсидің соты туралы жұмыс
Джеймс Брек Перкинс, қайта қарау соты: преподобный Алгернон Сидни Крапсидің кейбір айыптар бойынша сотқа ұсынылуы туралы мәселеде Эдвард Морс Шепардтің Батыс Нью-Йорк епархиясының шіркеу сотының шешіміне шағымдану үшін келтірілген дәлел Эдвард М. Шепардтің аргументі Альгернон С. Крапсидің кеңесшісі ретінде: протестанттық епископтық шіркеудің қайта қарау соты алдында Батыс Нью-Йорк епархиясы сотының үкіміне (19 қазан 1906 ж.) Батыс Нью-Йорк епархиясының шіркеу адвокаты Джон Лорд О'Брайанның Батыс Нью-Йорк епархиясының шіркеу сотының шешіміне шағымдануға қарсы дәлел.
The argument made for appeal of the decision of the Ecclesiastical Court of the Diocese of Western New York by Edward Morse Shepard in Argument of Edward M. Shepard as Counsel for Algernon S. Crapsey: before the Court of Review of the Protestant Episcopal Church Upon his Appeal from the Judgment of the Court of the Diocese of Western New York (October 19, 1906). The argument made against appeal of the decision of the Ecclesiastical Court of the Diocese of Western New York by John Lord O’Brian, the Church Advocate for the Diocese of Western New York.