Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кең мөр соғысы - Нью-Джерси штатындағы 1838 жылғы АҚШ-тың Өкілдер палатасының сайлауының даулы нәтижесіне байланысты 26-шы АҚШ Конгресінде (1839-41) туындаған конституциялық және саяси дау. Бұл дау 1840 жылы 28 ақпанда Демократиялық партияның пайдасына шешілді. "Соғыс" мемлекеттік "кең мөр" деп аталады, оны екі делегация да өздерінің тиісті комиссияларында заңды түрде иеленетінін мәлімдеді. 1838 жылғы сайлаудан кейін Нью-Джерсидің алты өкілі өкілдерінің екі таласты контингенті 26-шы АҚШ Конгресінің ашылу күні өкілдер палатасына келіп, мүше ретінде отыруды сұрады. Екі комиссияда да штаттың үлкен (кең) мөрі бар комиссиялар болған кезде, Виг комиссиялары Нью-Джерси губернаторы Уильям Пеннингтонмен орындалды және оған қол қойылды, ал Демократиялық комиссияларға Мемлекеттік хатшы Джеймс Уэскотт қол қойды. Өкілдер палатасының хатшысы Хью Гарланд Нью-Джерси делегациясының дауысын беруден бас тартты, бұл дауды келтіріп, тар бөлінген палатаны хаосқа ұшыратты. Ұзақ даудан кейін спикерді сайлау екі аптадан астам уақытқа созылды, 1840 жылы 28 ақпанда Палата бес демократиялық талапкерді ресми түрде отырғызды, Камберленд және Миддлсекс округтеріндегі клерктер демократиялықтарға көпшілікті беретін кейбір қалалардағы қайтарымдарды басқарды деп тар шешті.
The Broad Seal War was a constitutional and political controversy in the 26th United States Congress (183941) arising from the disputed results of the 1838 United States House of Representatives elections in the state of New Jersey, which would determine control of the House. The dispute was ultimately resolved in favor of the Democratic Party on February 28, 1840. The "war" is named for the "broad seal" of the state, which both delegations claimed to rightfully possess on their respective commissions of office. Following the close elections of 1838, two contested contingents of the six New Jersey representatives elect arrived at the House of Representatives on the opening day of the 26th United States Congress, requesting to be seated as members. While both held commissions bearing the great (broad) seal of the state, the Whig commissions were executed and signed by the Governor of New Jersey, William Pennington, while the Democratic commissions were signed by Secretary of State James Westcott. Clerk of the House of Representatives Hugh Garland refused to call the roll for the New Jersey delegation, citing the dispute and throwing the narrowly divided House into chaos. After a lengthy dispute which delayed the election of a Speaker by more than two weeks, the House officially seated the five Democratic claimants on February 28, 1840, ruling narrowly that the clerks in Cumberland and Middlesex counties had suppressed the returns in certain towns that would have given the Democrats the majority.
Өмірбаян
1846 жылға дейін Нью-Джерси штатынан АҚШ-тың Өкілдер палатасының барлық мүшелері жалпы штаттың дауысымен үлкен билетпен сайланды. 1838 жылғы сайлауда Нью-Джерсиге Палатадағы бес орын бөлінді. 1838 жылы 9 және 10 қазанда 26-шы Конгресске сайлаулар өтті. Алғашқы нәтижелерге қарағанда, Демократиялық партияның кандидаттары шамамен 57000 дауыс берудің ішінде 100 дауыс жинады, бірақ Виг өкілінің Джозеф Фиц Рэндольф қауіпсіз айырмашылықпен қайта сайланды. Алайда, Миддлсекс округінің клеркі сайлау инспекторының куәлігін алмағандықтан, демократиялық көпшілік 252 болған Оңтүстік Амбойдың дауыстарын санаудан бас тартты. Сондықтан, Миддлсекс округі Оңтүстік Амбой нәтижелерінсіз ресми округтік дауыс беруді растады, бұл Уиг билетіне ресми штаттық көпшілікті берді. Дәл осындай жағдай Миллвилл қаласында, Камберленд округіне де қатысты, бірақ демократиялық көпшілік штаттық маржанды жоюға жеткіліксіз болды. Демократиялық партия осыған қарсылық білдіріп, Уиг округтерінде ұқсас ақаулар ескерілмегенін және кез-келген жағдайда заң штаттық сауалнамалау кеңесін, Нью-Джерси губернаторы мен Нью-Джерсидің заңнамалық кеңесінің Оңтүстік Амбойдың жоғалған қайтарымдарының жарамдылығы туралы шешім қабылдауын талап етті. Ал, бұл шешімді қабылдамаған, керісінше, округтің хатшысы шешім қабылдады және виг губернаторы Уильям Пеннингтон қол қойған сайлау туралы куәліктерді виг кандидаттарға тапсырды. Алайда, Мемлекеттік хатшы Джеймс Уэскотт, демократ, Фитц Рэндольфке және демократиялық кандидаттардың бесіне қол қойылған комиссия берді.
Prior to 1846, all members of the United States House of Representatives from New Jersey were elected on a general at large ticket by the votes of the whole state. For the 1838 elections, five seats in the House were apportioned to New Jersey. On October 9 and 10, 1838, elections were held for the 26th Congress. On the face of the initial returns, the Democratic Party candidates received an average majority of about 100 votes out of roughly 57,000 cast, although Whig representative Joseph Fitz Randolph was re elected by a safe margin. However, the Middlesex County clerk refused to count the votes of South Amboy, where the Democratic majority was 252, on the basis that the city's result had not been certified by an election inspector. Therefore, Middlesex County certified an official county vote without the South Amboy results, giving the Whig ticket the official statewide majority. A similar case occurred in Millville, Cumberland County, though the Democratic majority there was not sufficient to overturn the statewide margin. The Democratic Party objected, arguing that similar defects had been ignored in Whig counties and, in any case, the law required the state canvassing board, the Governor of New Jersey, and the New Jersey Legislative Council to rule on the validity of the missing South Amboy returns. The canvassing board refused, determining instead that they were bound by the county clerk's decision and delivered certificates of election signed by Whig governor William Pennington to the Whig candidates. However, Secretary of State James Westcott, a Democrat, provided a signed commission to Fitz Randolph and five of the Democratic candidates.
Атауын көрсету
26 конгресс 1839 жылы 2 желтоқсанда шақырылды және Уиг және Демократиялық партиялар арасында тығыз бөлінді. Нью-Джерсиден тыс жерлерде 119 демократ және 118 виг болды. Осылайша, Нью-Джерсидегі даулы нәтижелердің шешімі палатаны басқаруды шешеді. Бірінші шақыру Нью-Джерсиге жеткенде, Вирджиния штатының палата хатшысы Хью А. Гарланд олардың сайлауы дау туды деген негізде сайланған виг өкілдерінің есімдерін айтудан бас тартты. Гарлендтің бос орынды басқару шешімі конституциялық түсіндіру мәселесі ретінде даулы болды, өйткені Клерктің дәстүрлі рөлі сайлау дауларын шешу емес, тек палатаның бастапқы мүшелігін анықтау және жариялау болды. Гарландты 1838 жылғы сайлау нәтижесі бойынша шығып бара жатқан палатада аз дауыспен сайлаған болатын, бұл оның даудағы рөлін партизандық бақылауды күшейтті. Ант беру рәсімінен және жаңа спикерді сайлаудан кейін оның өкілеттік мерзімі аяқталады және егер Виг партиясы көпшілікке ие болса, ол ауыстырылады деп күтілді. Құлдықты жалындаған қорғаушы Гарланд та аймақтық желі бойынша сайланды, оны Түстіктің терең бөлігінің бірауыздан қолдауымен және солтүстік тұрғындарының аз қолдауымен, тіпті өз партиясының ішінде.
The 26th Congress convened on December 2, 1839, and was closely divided between the Whig and Democratic parties. Outside of New Jersey, there were 119 Democratic Representatives and 118 Whigs. Thus, the resolution of the disputed results from New Jersey would decide control of the House. When the first roll call reached New Jersey, House clerk ex officio Hugh A. Garland of Virginia refused to call the names of the Whig representatives elect on the ground that their election was disputed. Garland's decision to rule the seats vacant was controversial as a matter of constitutional interpretation, given that the Clerk's traditional role was not to resolve election disputes but merely to determine and announce the initial membership of the House. Garland had also been elected narrowly by the outgoing House in a lame duck session following the results of the 1838 election, heightening partisan scrutiny of his role in the dispute. Following the swearing in ceremony and election of a new Speaker, his term would expire, and he was expected to be replaced if the Whig Party gained the majority. Garland, an ardent defender of slavery, had also been elected along regional lines, with unanimous support from the Deep South and little support from Northerners, even within his own party.
Парламент мәжілісі
Гарландтың шешімі палатада дүрбілтеуге әкеп соқты, ол жұмысты тоқтатып, келесі үш күн ішінде арнайы талқылауға айналды. 5 желтоқсанда дау-дамайда бейтарап болған бұрынғы президент Джон Куинси Адамс палатаның уақытша спикері болып сайланды. Кейін тұрақты спикерді сайлауға бірнеше сәтсіз әрекеттер жасалды, екі бәсекелестік Нью-Джерси делегациялары көптеген сұрақтар бойынша дауыс берді. Бірнеше күндік талқылаудан кейін Нью-Джерсидің бес вигінің есімдерімен бірге дауыс беру 115118 дауыспен қабылданбады. Оңтүстік Каролинадан Роберт Барнвелл Ретт Гарландқа атаудың қалған бөлігін толтыруды ұсынды, ал бұл ұсыныс бірауыздан қабылданды. 11 желтоқсанда палата екі делегацияның да дауыс беру құқығын жоққа шығаруға дауыс берді, ал 17 желтоқсанда тағы бір апталық талқылаудан кейін Роберт М. Т. Хантер тұрақты спикер болып сайланды. Вирджиниядан шыққан, штаттардың құқықтарын және палата алдындағы даулы Тәуелсіз қазынашылық заң жобасын қолдаған, орташа дәрежелі виг Хантер екі фракция арасындағы келісімге сайланды. 1840 жылы 10 наурызда 111-81 дауыспен бес демократ өкілдер отырды, ал 16 шілдеде палата сайлау жөніндегі комитеттің көпшілік баяндамасын қабылдап, оларды сайланған деп жариялады. Көптеген вигтер баяндаманың ұзақтығын және оны зерттеуге уақыт жетпейтіндігін айтып, оған дауыс беруден бас тартты.
Garland's decision set off an uproar in the House, which suspended business and devolved into ad hoc debate over the next three days. On December 5, former President John Quincy Adams, who had remained neutral in the dispute, was elected Speaker of the House pro tempore. Several unsuccessful attempts to elect a permanent speaker followed, with both competing New Jersey delegations voting on many questions. After several additional days of debate, a vote to continue the roll with the names of the five New Jersey Whigs was rejected by a 115118 vote. Robert Barnwell Rhett of South Carolina moved that Garland complete the remainder of the roll call, and the motion was passed unanimously. On December 11, the House voted to deny both delegations the right to vote, and on December 17, after another week of debate, Robert M. T. Hunter was elected permanent Speaker. Hunter, a moderate Whig from Virginia who supported states' rights and the controversial Independent Treasury bill before the House, was elected a compromise between the two factions. On March 10, 1840, by a vote of 111 to 81, the five Democratic representatives were seated, and on July 16, the House adopted the majority report of the Committee on Elections, declaring them duly elected. Many Whigs refused to vote on the report, citing its length and the lack of time to examine it.
Кейінгі оқиғалар мен мұра
Уиг партиясы 1840 жылғы сайлауда үлкен жеңіске жетіп, Ақ үйді және Конгресстің екі палатасын да толықтай қолға алды. Хью Гарланд Мэтью Сент-Клэр Кларк пайдасына клерк ретінде алынып тасталды. Кең мөр соғысы конституциялық түсіндіру мәселесі бойынша партиялардың кері бұрылуы деп саналады; еркін конструкционист және федералист Уигтер мемлекет шешімі кері бұрылғанға дейін палатаға міндетті деп санайды, ал Демократиялық көпшілік қатаң конструкционизмнен бас тартып, мемлекет үкіметінің әрекеті бұл жағдайда жарамсыз деп санайды, дауларды шешудің барлық күші палатаға тиесілі деп дәлелдеді.
The Whig Party won a resounding victory in the 1840 elections, sweeping control of the White House and both chambers of Congress. Hugh Garland was removed as clerk in favor of Matthew St. Clair Clarke. The Broad Seal War is considered a reversal of the parties on matters of constitutional interpretation; the loose constructionist and federalist Whigs held that the state decision was binding on the House until reversed, while the Democratic majority abandoned their strict constructionism to hold that the state government's action was null in this case, arguing that all power to resolve disputes rested with the House.